ค่ำคืนแรกริมชายหาดปราณบุรีดำเนินไปท่ามกลางเสียงลมพัดอื้ออึงและเสียงเกลียวคลื่นซัดสาดกระทบฝั่งดังแว่วเข้ามาผ่านกระจกบานใหญ่ที่ปิดสนิท แสงจันทร์นวลสีเงินยวงสาดส่องลงบนหาดทรายด้านนอกจนดูเหมือนแผ่นโลหะสะท้อนแสงวิบวับยามค่ำคืน ทว่าภายในห้องนอนใหญ่ของวิลล่าหรู บรรยากาศกลับอวลไปด้วยกลิ่นอายความเย็นชืดที่แฝงความร้อนรุ่มใจและความกดดันชวนอึดอัดจนแทบหายใจไม่สะดวก
แพรพิมพ์ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว ดวงตาคู่สวยสั่นระริกทอดมองภาพสะท้อนของตนเองในบานกระจกนิ่งสนิทเป็เวลานาน นิ้วเรียวบางลูบไล้ไปตามแนวไหปลาร้าและผิวเนื้อเนียนละเอียดของตัวเองอย่างเลื่อนลอย
คืนนี้เธอตั้งใจอย่างแน่วแน่... เพื่อจะลบเลือนรอยบาป รสััอันป่าเถื่อนร้อนแรงและเร้าอารมณ์ของภัทร์ที่สลักลึกอยู่ในห้วงสำนึกให้หมดสิ้นไป และหนทางเดียวที่จะช่วยเยียวยาชีวิตรักที่แห้งแล้งรวมถึงรักษาศีลธรรมอันเปราะบางของคู่สมรสเอาไว้ได้ คือการมอบความรักและทำหน้าที่ภรรยาที่ซื่อสัตย์ให้สมบูรณ์แบบที่สุด
พิมพ์ตัดสินใจเลือกสวมชุดนอนผ้าไหมซาตินบางเบาสีเบอร์กันดีเข้มที่เพิ่งซื้อมาใหม่ สายเดี่ยวเส้นเล็กบางเฉียบพาดผ่านไหล่เนียน ตัวเสื้อเว้าหลังลึกอวดแผ่นหลังขาวเนียนละเอียดจนถึงบั้นท้ายงอนงาม ส่วนด้านหน้าคอเสื้อถ่วงต่ำเผยเนินเนื้ออกอวบอิ่มขาวผ่องชวนมองยามขยับกาย ขอบผ้าซาตินลื่นไหลโอบล้อมเรือนร่างอ้อนแอ้นประหนึ่งเป็ิัชั้นที่สอง หญิงสาวใช้แปรงปัดแก้มแต่งแต้มสีชมพูระเรื่อบางเบา ทาลิปสติกสีส้มแอปริคอตจางๆ ให้ริมฝีปากดูอวบอิ่มฉ่ำชื้น และฉีดพรมน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมมัสก์เย้ายวนแ่เบาทั่วเรือนร่างระหง โดยเฉพาะตามจุดชีพจรและซอกคอหอมกรุ่น
เธอกำลังสวมบทบาทภรรยาผู้หิวกระหายความรักจากสามี... เธออยากให้ภพสนใจเธอ อยากให้ภพโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขนและเติมเต็มช่องว่างที่แห้งผากนี้ เพื่อที่เธอจะได้รู้สึกปลอดภัยและสามารถสลัดความรู้สึกผิดลักลอบลับหลังสามีออกไปได้เสียที
แกรก...
เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของภพ ชายหนุ่มเดินเข้ามาด้วยท่าทางอิดโรยและเหนื่อยล้าจากการเคลียร์คิวงาน่บ่าย มือหนึ่งกำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตลายทางทิ้งลงบนตะกร้าอย่างล้าๆ ทว่าทันทีที่สายตาของเขาสบเข้ากับร่างอ้อนแอ้นเย้ายวนของภรรยาในชุดนอนผ้าไหมสีแดงเข้ม ชายหนุ่มชะงักฝีเท้าไปเล็กน้อย ดวงตาคู่คมประกายความประหลาดใจระคนพึงพอใจวูบหนึ่ง
“พิมพ์... วันนี้แต่งตัวสวยและเซ็กซี่จังครับ มีอะไรพิเศษหรือเปล่า?” ภพเอ่ยถามพร้อมขยับรอยยิ้ม ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอจากทางด้านหลัง
แพรพิมพ์หมุนกายกลับมาเผชิญหน้ากับสามี หันไปโอบแขนรัดรอบคอหนาของเขาไว้แน่น กลิ่นน้ำหอมจางๆ และััอุ่นจากตัวเขาทำให้เธอยิ่งเบียดกายเข้าหา ส่งสายตาออดอ้อนและเรียกร้องอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน “พิมพ์อยากกอดคุณค่ะภพ... ั้แ่มาถึงรีสอร์ท คุณเอาแต่คุยโทรศัพท์และทำงานตลอดเวลา พิมพ์เหงาและอยากอยู่ใกล้ๆ คุณบ้าง คืนนี้เรามาสร้างค่ำคืนพิเศษของเรากันนะคะ” น้ำเสียงของเธอกระซิบต่ำอ่อนหวาน ริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นเป็เชิงเชิญชวนอย่างเปิดเผย
ภพขยับรอยยิ้มพอใจ แอลกอฮอล์จากการดื่มกระชับมิตรกับผู้ร่วมทุนเล็กน้อยใน่เย็นประกอบกับภาพภรรยาแสนสวยสุดเย้ายวนตรงหน้าเริ่มปลุกปั่นสัญชาตญาณความใคร่ของชายหนุ่ม “ได้สิครับ... งั้นคืนนี้ผมจะดูแลพิมพ์ให้เต็มที่เลยนะ”
ภพก้มลงบดจูบกลีบปากอิ่มของภรรยาทันที ทว่าจูบของเขากลับเต็มไปด้วยความเร่งรีบและกระด้าง ไร้ซึ่งความประณีตอ่อนโยนอย่างที่ควรจะเป็ พิมพ์พยายามตอบรับจูบนั้นอย่างสุดความสามารถ โอบกระชับแผ่นหลังของสามีแน่น หวังใจให้รสััอุ่นร้อนของสามีเข้าครอบงำจิติญญาและช่วยลบล้างร่องรอยกลิ่นอายพิศวาทของภัทร์ออกไปให้หมดสิ้น ทว่าลึกลงไปในความรู้สึกส่วนลึก เธอกลับสลัดภาพรสจูบและััอันแสนลึกซึ้ง ดุดัน และคลั่งไคล้ของน้องสามีไม่ออก รสจูบของภพช่างจืดชืดและขาดแคลนความหิวกระหายในตัวตนของเธอเมื่อเปรียบเทียบกับรสจูบกระชากิญญาของภัทร์ที่ทำเอาเธอแทบละลายคาอกในคืนนั้น
ภพผลักร่างบางของภรรยาลงบนเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่ ชายหนุ่มตามขึ้นมาทาบทับทันทีอย่างไร้พิธีรีตอง นิ้วมือของเขาลูบไล้ไปตามหน้าขาเรียวและเนินอกของพิมพ์เพื่อเล้าโลมตามธรรมเนียม ทว่ามันกลับเป็การััตามความเคยชินอันไร้ซึ่งความใส่ใจลึกซึ้ง ภพไม่ได้ก้มลงมองใบหน้าที่สั่นไหวและดวงตาที่เต็มไปด้วยความว้าวุ่นใจของเธอเลยแม้แต่น้อย เขาไม่ได้เชยชมผิวเนื้อหรือพรมจูบอย่างแสนรักเหมือนอย่างที่ภัทร์เคยกระทำอย่างคลั่งไคล้ ภพเพียงแค่้าทำเพื่อสนองความใคร่ของตนเองตามหน้าที่และสิทธิ์ในฐานะสามีที่พึงมีเท่านั้น
การขยับกายของภพเป็ไปอย่างรีบร้อนและเย็นชืด ไร้ซึ่งความประณีตทางศิลปะแห่งรัก รสรักที่จืดชืดไร้ััอุ่นจากจิติญญาทำให้พิมพ์รู้สึกราวกับเป็เพียงตุ๊กตาเนื้อนุ่มที่สามีใช้ระบายความเครียดจากการทำงานเท่านั้น พิมพ์หลับตาลงแน่น พยายามสะกดกั้นเสียงสะอื้นและเบี่ยงเบนความคิดฟุ้งซ่าน ยอมทนให้ร่างกายตอบสนองไปตามสัญชาตญาณ ทว่าภายในใจกลับเย็นเยือกและเหน็บหนาวอย่างถึงที่สุด
ภพขยับกายเตรียมก้าวเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของการร่วมรัก ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาใช้ฝ่ามือช้อนสะโพกกลมกลึงขึ้นเพื่อตอบรับท่วงท่าเร่งร้อนที่เขา้าปิดเกมให้เร็วที่สุด
ครืด... ครืด... ครืด...
ทันใดนั้น เสียงสั่นะเืของโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของภพที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็ส่งเสียงกรีดร้องและสั่นครืดคราดเสียงดัง ท่ามกลางความสลัวและเสียงลมทะเลด้านนอก หน้าจอมือถือสว่างจ้าสาดแสงสีฟ้าตกกระทบร่างกายของคนทั้งสอง
ภพหยุดชะงักกึกทันที ร่างกายแกร่งที่กำลังทาบทับอยู่เหนือกายเธอนิ่งงันไปในพริบตา ชายหนุ่มขมวดคิ้วแน่นและหันไปมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสายตาเคร่งเครียดและรีบร้อน
“ภพคะ... ไม่รับสายได้ไหมคะ... คืนนี้ขอแค่พวกเราสองคนเถอะนะคะภพ...” พิมพ์เอ่ยปากอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือปนแหบสั่น สองมือเรียวยังคงกอดกระชับรอบไหล่หนาของเขาแน่น หวังในใจเหลือเกินว่าสามีจะเลือกความรักและภรรยาเหนือสิ่งอื่นใดในวินาทีสำคัญที่เธอกำลังพยายามเยียวยาชีวิตคู่นี้
ทว่าภพกลับขยับตัวละมือออกจากเรือนร่างกึ่งเปลือยของภรรยาอย่างไร้เยื่อใย ชายหนุ่มเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูหน้าจอก่อนจะสบถออกมาเบาๆ “พิมพ์ครับ... สายนี้สำคัญมากจริงๆ ทางคุณอรัญญา ลูกค้ารายใหญ่มีปัญหากระตุกที่สัญญาเรือขนส่งสินค้าสินค้าที่ท่าเรือภาคใต้ ผมต้องคุยสายนี้ทันทีเพื่อป้องกันความเสียหายร้อยล้าน”
พูดจบ ภพก็ผละตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนโดยไม่คิดจะเหลียวหลังกลับมามองภรรยาที่นอนอารมณ์ค้างคาอยู่บนเตียงหนานุ่มเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มคว้าผ้าขนหนูสีขาวขึ้นมาพันรอบเอวสอบลวกๆ ก่อนจะใช้มือเลื่อนบานประตูระเบียงกระจกเปิดออกและก้าวเดินออกไปคุยโทรศัพท์อย่างเคร่งเครียดด้านนอกระเบียงวิลล่า ลมทะเลกลางดึกพัดหวีดหวิวสวนทางเข้ามาในห้องนอน นำพาเอาความหนาวเหน็บเฉียบพลันและกลิ่นเค็มของทะเลเข้ามากระทบผิวเนื้อเนียนชื้นเหงื่อและส่วนอ่อนไหวที่กำลัง้าััอุ่นรักของแพรพิมพ์จนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
ปัง...
ประตูระเบียงกระจกเลื่อนปิดลงช้าๆ ทิ้งให้แพรพิมพ์นอนเปลือยกายท่อนบนจมอยู่กับผ้าห่มและเตียงกว้างเพียงลำพังท่ามกลางความสลัวเลือนราง
น้ำตาอุ่นๆ ไหลรินออกจากหางตาคู่สวยช้าๆ ก่อนจะไหลอาบแก้มเนียนทั้งสองข้างจนเปียกชุ่มหมอน แพรพิมพ์ยกมือเรียวขึ้นมาทาบอกตนเองที่สะท้อนขึ้นลงด้วยความรู้สึกจุกแน่น อัดอั้นตันใจ และน้อยเนื้อต่ำใจอย่างถึงที่สุด ความปรารถนาตามธรรมชาติที่ถูกจุดขึ้นมาแต่กลับถูกสามีทอดทิ้งไว้กลางคันอย่างเมินเฉยทำให้ร่างกายของเธออึดอัดทรมาน ทว่าสิ่งที่ทรมานหัวใจยิ่งกว่าคือความรู้สึกไร้ค่า โดดเดี่ยว และโดนปฏิเสธอย่างไร้ใยดีจากคนที่เธอซื่อสัตย์และเรียกว่าสามี
เธอพยายามทุกวิถีทาง สวมชุดนอนสุดเย้ายวนและยอมทิ้งศักดิ์ศรีเข้าหาเขา หวังใช้ความรักแท้จริงดึงเขาและตัวเธอให้พ้นจากหลุมพรางพิศวาสต้องห้าม แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมาคือการละเลยอย่างโหดร้าย และการให้ความสำคัญกับงาน เงินทอง และดีลธุรกิจเหนือกว่าความรู้สึกของภรรยาเสมอมา
ความเหน็บหนาวและว่างเปล่าเกาะกุมหัวใจของสะใภ้สาวจนชาดิก น้ำตาแห่งความน้อยใจสะสมและสมเพชตัวเองพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย เสียงคุยโทรศัพท์โต้แย้งตัวเลขสัญญาและปัญหาสินค้าของภพดังลอดบานกระจกเข้ามาเป็ระยะ ราวกับจะคอยตอกย้ำความจริงอันน่าอดสูว่าเธอไม่มีความหมายใดๆ ในชีวิตของเขาเลย
ในนาทีที่เงียบเหงาและอ้างว้างนี้ แพรพิมพ์ตระหนักอย่างเ็ปลึกซึ้งแล้วว่า... กำแพงศีลธรรมที่เธอพยายามปกป้องและชีวิตแต่งงานที่เธอพยายามเยียวยานั้น มันได้แตกสลายและพังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดีแล้วในค่ำคืนนี้ และไม่มีหนทางใดที่จะประสานหรือเหนี่ยวรั้งความรู้สึกรักของเธอให้กลับคืนมาดังเดิมได้อีกต่อไป เหลือทิ้งไว้เพียงความเวิ้งว้าง หนาวเหน็บ และรอยร้าวลึกที่กำลังรอคอยพายุพิศวาทมาพัดโหมกระหน่ำซ้ำให้พังพินาศลงไปกว่าเดิม