หลังจากเข้ามาในสหพันธ์ยานอวกาศก็จอด ทุกคนค่อยๆทยอยกันลงมา ตอนนี้พวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น นี่เป็ครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นสิ่งปลูกสร้างจากมนุษย์ต่างดาว มันเป็การผสมระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆเข้าไว้ด้วยกัน และบางพื้นที่ก็เป็พื้นที่เฉพาะของเผ่าพันธุ์บางเผ่า
ขณะนั้นเองได้มีใครบางคนเดินเข้ามา รูปร่างของเขาเรียวยาวและสูง 1.5 เมตร ดูคล้ายท่อนไม้แต่ไม่ใช่ไม้ เขามีดวงตากลมโตสีเหลือง ตรงบริเวณส่วนที่ควรจะเป็หูหรือจมูกเป็เพียงรูเล็กๆ อย่างไรก็ตามเขาสวมใส่เครื่องแบบทหาร โจเพียงแค่ปราดตามองก็รู้ทันทีว่าคนๆนี้มียศเป็สิบตรี ซึ่งเป็ยศระดับต่ำสุดของสหพันธ์และยังมีป้ายชื่อเขียนว่าคานเอาไว้
ยศในสหพันธ์จะเริ่มั้แ่สิบตรีขึ้นไป ส่วนที่ต่ำกว่านั้นจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมสหพันธ์จนกว่าจะมีพลังพอที่จะสอบผ่านเป็สิบตรี
“เขาดูเหมือนท่อนไม้เลย!!”
“เขาหายใจออกทางไหนกัน หรือจะเป็รูเล็กๆนั่น?”
ทุกคนกระซิบกระซากกัน นี่เป็ครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นมนุษย์ต่างดาวตัวเป็ๆ
“สวัสดี คุณเป็ผู้นำของมนุษย์ใช่หรือไม่?” เขาเดินเข้ามาและกล่าวทักทายอย่างมีมารยาทด้วยภาษาสากล ในฐานะที่มียศสิบตรีแม้จะต่ำที่สุดก็ตามแต่เขาไม่คิดหรอกว่ามนุษย์ที่เป็เผ่าพันธุ์หน้าใหม่จะมีพลังเทียบได้กับเขา การที่ต้องทักทายเผ่าพันธุ์ต่ำต้อยมันทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ หากไม่ใช่คำสั่งจากเบื้องบนเขาไม่มีทางก้มหัวให้แน่นอน
“ใช่ ผมคือหัวหน้าของมนุษย์” โจตอบกลับด้วยภาษาสากล ทำให้คานแปลกใจไม่คิดว่ามนุษย์จะเข้าใจภาษาสากลกาแลคซี่ได้
“พวกเขาพูดอะไรกัน ฟังไม่รู้เื่เลย”
“เอ็งมาถามข้าแล้วข้าจะไปถามใคร?”
ทหารฝึกหัดทำหน้ามึนไม่เข้าใจภาษาที่พวกเขาใช้ ได้แต่มองหน้ากันไปมาและคิดไม่ออกว่าหัวหน้าของพวกเขาเข้าใจและพูดมันได้ยังไง
“การทดสอบจะเริ่มในอีก 6 ชั่วโมง ผมจะพาพวกคุณไปที่พักกรุณาตามผมมา” คานพูดเสร็จก็หันหลังและเดินนำ
โจหันไปทางทหารฝึกหัดและพูดว่า “ตามมา” แล้วเขาก็เดินตามคานไป ทหารฝึกหัดก็รีบตามโจอย่างใกล้ชิดเพราะกลัวว่าจะหลง
ตอนนี้ทั้งมายด์และรินต่างมั่นใจเต็มร้อยว่าโจไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน เพราะองค์กรไม่ได้สอนเื่ภาษาแต่เขากลับพูดได้อย่างคล่องแคล่ว
อย่างไรก็ตามแต่ก่อนพวกเธอก็มั่นใจว่าโจไม่ใช่มนุษย์แต่เพราะถามเขาแล้วเขาไม่ปฏิเสธหรือยอมรับ จึงทำให้พวกเธอไม่รู้ว่าโจเป็มนุษย์จริงๆหรือเปล่า ถ้าเป็เมื่อก่อนเชื่อว่าโจไม่ใช่มนุษย์ 95% แต่ตอนนี้เธอทั้งสองเชื่อเต็ม 100%
ในระหว่างนั้น ทหารฝึกหัดพากันมองไปรอบๆด้วยความตื่นตาตื่นใจ เผ่าพันธุ์หลากหลายเผ่าเดินผ่านไปมาจนแทบจะชิดไหล่ ถ้าเป็เมื่อก่อนมนุษย์ได้แต่จินตนาการไปต่างๆนาๆว่ามนุษย์ต่างดาวจะมีหน้าตาเป็อย่างไร ตอนนี้พวกเขาได้เห็นของจริงแล้ว
อาคารที่พักถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต วัสดุที่สร้างดูคล้ายพลาสติกแต่กลับแข็งทนทานยิ่งกว่าเหล็ก นอกจากนี้ยังถูกทาด้วยสีขาวฟ้าทำให้สบายตา ตอนนี้ในหัวของทุกคนต่างคิดว่า นี่แหละคือบ้านสมัยใหม่ของจริง
อาคารที่พักถูกแบ่งเป็สองห้องหลักและมีห้องย่อยในตัวอีกหลายห้อง โจได้จัดการให้ทหารฝึกหัดเข้าไปพักผ่อนก่อน โดยที่ผู้หญิงจะอยู่ในห้องหนึ่งและผู้ชายอีกห้องหนึ่ง
จากนั้นโจก็หันหน้าแล้วเดินเข้าไปในส่วนลึกของสหพันธ์
“ที่นี่เป็เขตหวงห้าม ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้า” ทหารสองนายมีหัวคล้ายเต่าเหน็บดาบไว้ข้างเอวเข้ามาขวางไม่ให้โจเดินเข้าไปในเขตทหาร
“อะไร? เป็แค่สิบโทกล้าอ้าปากเหม็นๆของแกมาคุยกับฉันเหรอ?” โจกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ ในฐานะที่เป็ถึงพันเอกแต่กลับถูกขวางโดยสิบโทมันเป็การหยามกันชัดๆ หากเป็เมื่อก่อนไม่ว่าเขาจะเดินไปไหนทุกคนจะต้องก้มหัวเคารพให้เขา
เมื่อโดนมนุษย์ตัวจ้อยดูถูกพวกเขาทั้งสองก็ถึงกับหัวร้อนขึ้นมาและคิดจะสั่งสอนโจให้หลาบจำ “แกหาเื่เองนะ”
หนึ่งในนั้นก้าวมาข้างหน้าแล้วง้างหมัดคิดจะต่อยใบหน้าของโจ ส่วนอีกคนยืนแสยะยิ้มและนึกถึงตอนที่โจต้องก้มหัวขอโทษพวกเขา
ปัก!!
โจยกฝ่ามือขึ้นมารับหมัดได้อย่างสบายๆ ก่อนที่ผู้ต่อยจะตกตะลึงโจก็บิดมือจนเกิดเสียงดังกร๊อบ ชายหัวคล้ายเต่าที่ต่อยเขากรีดร้องด้วยความเ็ปแถมเขายังต้องบิดร่างตัวเองเพื่อให้ความเ็ปน้อยลง
โจไม่ปล่อยและจับหมัดไว้แน่น เขาใช้มืออีกข้างกำหลวมๆแล้วต่อยหน้าชายหัวคล้ายเต่า
ปุก ปัก!!
ชายหัวคล้ายเต่าอีกคนเห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งเข้ามาและคิดโจมตีโจโดยะโเข้าไปแล้วง้างหมัด
โจมองอย่างเ็าเขายกขาถีบมันกลางอากาศจนปลิวไปกระแทกกับผนัง จากนั้นเขาก็หันมาต่อยหน้าคนเดิมอย่างต่อเนื่อง
“มีผู้บุกรุก!!” ทันใดนั้นชายหัวคล้ายเต่าที่กระเด็นไปลุกขึ้นมาและรีบกดปุ่มส่งสัญญาณเตือนภัย
ไม่นานเหล่านายสิบมากกว่าร้อยคนยืนล้อมโจพร้อมกับหันอาวุธมาทางเขา
“ปล่อยตัวเขาเดี๋ยวนี้เ้ามนุษย์!!” หนึ่งในนั้นคำรามด้วยความโกรธ เมื่อเห็นว่าโจยังคงทำร้ายชายหัวคล้ายเต่าไม่ยอมหยุด
ใครบางคนที่อยู่ด้านหลังโจหยิบปืนช๊อตไฟฟ้าและยิงไปที่โจ
โจหันหน้ามาและคว้าจับสายไฟฟ้าที่ยิงมา เขาไม่รู้สึกอะไรเลยเมื่อจับมัน จากนั้นเขาก็เอาสายช๊อตจี้เข้าที่ชายหัวคล้ายเต่า
เขาเป็ถึงพันเอกแต่นายสิบกระจอกงอกง่อยกลับกล้าคิดต่อยเขา หากไม่สั่งสอนให้หลาบจำวันหน้ามันจะได้ใจ
“แง่กๆๆๆๆๆๆ” ชายหัวคล้ายเต่าร่างกระตุกและร้องไม่เป็ภาษา
จนเริ่มมีกลิ่นไหม้โจจึงปล่อยมันไป มันร่วงตุบลงบนพื้นและสลบเหมือด
เขาหันหน้าไปหาชายหัวคล้ายเต่าอีกคน เมื่อเห็นโจมองมาอยู่ๆมันก็เสียวสันหลังและรีบวิ่งไปหลบหลังกลุ่มนายสิบ
“ยอมให้จับกุมตัวแต่โดยดี อย่าให้พวกเราต้องใช้กำลัง!!” เมื่อเห็นเพื่อนปลอดภัยก็เริ่มพูดข่มขู่
“หมอบลงกับพื้นแล้วเอามือไว้ที่ท้ายทอยซะ”
“เดี๋ยวนี้!!”
โจมองกลุ่มฝูงมดด้วยใบหน้าเหมือนมองคนปัญญาอ่อน คิดว่านายสิบร้อยกว่าคนจะทำอะไรเขาได้งั้นเหรอ? แค่ะเิพลังพวกมันก็ต้องล้มลงกับพื้นทั้งหมด
ในขณะเดียวกันที่ห้องรักษาความปลอดภัย ที่นี่มีจอดูกล้องนับร้อย
ปัง!
ชายหน้าตาหล่อเหลาเดินเข้ามา เขามีผมสีเงินและดวงตาเหมือนมรกตสีเขียว เขาเหมือนเทพบุตรที่ลงมาจาก์ คนๆนี้ไม่ใช่ใครแต่เป็บิดาแท้ๆของเมรี
“เกิดเื่วุ่นวายอะไรขึ้น” เขาเอ่ยถามอย่างเ็า
“พลโทซีส” เ้าหน้าที่ทำความเคารพจากนั้นก็พูดต่อว่า "มีมนุษย์พยายามบุกเข้ามาในเขตทหารครับ"