ภายใต้ความเสียใจของทั้งสองฝ่าย ไม่นึกเลยว่าจะมาจากการทำร้ายของคนๆเดียว ลีโอกลับมาที่คอนโดพร้อมกับหยิบมือถือของลูกตาลขึ้นมาเพื่อเลื่อนหาข้อมูลที่สำคัญบางอย่างจนเจอ
“เตรียมใจเอาไว้ให้ดีอาทิน นี่มันแค่เริ่มต้น!” ลีโอเปิดแล็ปท็อปขึ้นมา เขาจัดการทำอะไรบางอย่างในนั้น ก่อนจะเริ่ม แผนการที่ 2 ลีโอใช้เวลาเกือบ 2 ชั่วโมงขมุกขมัวอยู่กับแล็ปท็อปจนภารกิจของเขาสำเร็จ เขาหยิบมือถืออีกเครื่องขึ้นมา แล้วกดโทรหาปลายสาย
“ข้อมูลทุกอย่างฉันส่งให้แล้ว พรุ่งนี้เช้าเตรียมเผยแพร่ทันที” ลีโอกดวางสายก่อนจะโยนมือถือเครื่องนั้นลงถังขยะไป จากนั้น เขารีบตรงไปที่ห้องอาบน้ำชำระร่างกาย ก่อนจะกลับออกมานั่งดูข่าวสารบน laptop แต่จังหวะนั้นเขาก็ดันนึกถึงความผิดที่เขาใช้เธอเป็เครื่องมือในการแก้แค้นครั้งนี้
“ขอโทษที่ทำผิดต่อคุณ แต่ถ้าคนของคุณไม่มายุ่งกับคนของผม ผมก็คงไม่ทำแบบนี้ ซอลญ่า” ลีโอนั่งกดเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆจนเผลอหลับไป ทั้งๆที่ยังเปิด laptop ค้างไว้อยู่แบบนั้น จนกระทั่งถึงเช้าวันต่อมา ติ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!! เสียงข้อความแจ้งเตือนที่มือถือดังรบกวนั้แ่ 7 โมงเช้า ลีโอลุกขึ้นมาขยี้ตาก่อนที่จะใช้มือควานหาตำแหน่งมือถือ แต่ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะเจอมือถือ ผู้จัดการตัวแสบของเขาก็พุ่งเข้ามาจากประตูทันที
“ซวยๆๆซวยแน่ๆ พวกเราสองคนตายแน่ๆ แกรู้ไหมว่าแกทำอะไรลงไปลีโอ!!?”
“ซวยอะไรั้แ่เช้าพี่นุนิว ยังมีอะไรซวยมากกว่าการที่ลูกตาลหายตัวไปอีกหรอ?”
“มีซวยมากกว่านั้นอีก แกเช็คข่าวหรือยัง?”
“ถ้าไม่ใช่ข่าวของลูกตาล ผมก็ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น”
“แต่เื่นี้แกต้องสนใจ เพราะมันเป็เื่ของแกกับยัยนางแบบนมโตนั่นและที่สำคัญแกรู้ไหม ว่ายัยนั่นเคยคบกับคุณอาทิน นักธุรกิจชื่อดัง..เ้าพ่อคาสิโนใหญ่ที่สุดในประเทศ..ที่กำลังมีอิทธิพลอยู่ในขณะนี้ด้วย แกรู้ไหมว่าเขาสามารถทำให้แกกับฉัน ดับภายในวันนี้ได้เลยนะ” ลีโอหันมามองหน้านุนิวด้วยท่าทาง สะลึมสะลือ ก่อนจะหันไปมองมือถือที่หล่นอยู่ในถังขยะพร้อมกับแสย่ะยิ้มออกมาอย่างผู้มีชัย เขาหยิบมือถือขึ้นมาปัดฝุ่นออกเล็กน้อย ก่อนที่จะเปิดมันดูข่าวที่ผู้จัดการกำลังพูดถึงด้วยหน้าตาเรียบเฉย นุนิวรู้สึกไม่ได้ใจกับการกระทำของลีโอ เขาจึงหยิบ laptop ของลีโอขึ้นมาเพื่อที่จะเปิดข่าวให้เขาดูเร็วๆ แต่ทว่าแล็ปท็อปของลีโอนั้นแบตหมด นุนิวร้อนใจมากเขารีบวิ่ง เข้าไปเอาสายชาร์จแบตมาเชื่อมต่อ laptop ทันที ก่อนจะรีบเปิดข่าวใหญ่ให้ลีโอดู ในข่าวมีการเผยแพร่รูปและวีดีโอของลีโอ ซึ่งเป็เหตุการณ์ของเมื่อคืนก่อน ทันทีที่ลีโอได้เห็นข่าวเขาก็อมยิ้มเบาๆเพื่อไม่ให้เป็ที่สงสัย
“ฉันบอกแกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าไปยุ่งกับยัยนั่น นางกำลังจะทำให้เราสองคนซวย”
“แล้วไง?”
“นี่….ลีโอแกเสียสติไปแล้วหรือไง?!!”
“อะไร…?”
“แกไม่รู้สึกร้อนไม่รู้สึกหนาวอะไรกับข่าวที่เกิดขึ้นเลยหรือไง นี่มันข่าวฉาวของแกนะ.. แกควรที่จะทำอะไรหน่อยไหม….”
“ผมหรอ…ไม่ทำอะไร… ผมทำไปแล้วต่างหากล่ะ”
“แกทำอะไร?”
“พี่ไม่ต้องพูดอะไร ถ้ามีนักข่าวมาสัมภาษณ์ บอกไปว่าผมขอดูคิวว่างก่อน เดี๋ยวที่เหลือผมจัดการเอง ผมหิวแล้วออกไปหาอะไรกินกันเถอะ”
“ลีโอ..แกนี่มัน!! โอ้ย!!.. ฉันละเบื่อความเฉยชาของแกจริงๆ!!” ดูเหมือนว่าลีโอจะไม่รู้สึกอะไรกับข่าวนี้เลยแม้แต่น้อย ในขณะที่บางคนนั้นโมโหจนปารีโมทใส่กระจกแตก คำตอบที่หามาทั้งคืนในที่สุดเขาก็ได้รู้ซักที อาทินหยิบมือถือขึ้นมากดโทรออก
“(ครับนาย)”
“สืบเื่ของไอ้บ้านี่ให้ฉันที ฉัน้าข้อมูลไม่เกิน 10 นาที” อาทินวางสายด้วยความหงุดหงิด เขาเดินวนไปวนมาด้วยความร้อนใจ โทรหาซอลญ่าเธอก็ไม่รับสาย ความโมโหกำลังขึ้นถึงขีดสุดไม่นานนักเสียงข้อความก็เเจ้งเตือนเข้ามา หลังจากที่อ่านข้อความนั้นจบอาทินกำมือถือแน่นราวกับจะบีบมันให้แหลกคามือ เขาหยิบกุญเเจรถแล้วพุ่งตัวออกจากห้องไป แน่นอนว่าที่ที่เขาจะไปนั่นก็คือ…คอนโดของซอลญ่า ติ้งหน่องๆ เสียงกดกริ่งหน้าห้อง 2-3 ครั้งเเต่ไร้วี่เเววเ้าของห้องมาเปิด อาทินไม่รอช้าเค้ารีบนำคีย์การ์ดสำรองมาแตะเพื่อเข้าไปสำรวจในห้อง เเต่ทว่า…ภายในห้องว่างเปล่าไม่มีวี่แววของซอลญ่าเลย
“ไม่ไหนของเธอ ซอลญ่า…หรือว่าเธอไปหาไอ้บ้านั่น!!! ฮึ้ย!! ฮัลโหล…ผู้จัดการเจน ตอนนี้ซอลญ่าอยู่ไหน?”
“(คุณอาทินหรอคะ มีอะไรรึเปล่าคะ?)”
“ผมถามว่า ซอลญ่าอยู่ที่ไหน?.. คุณไม่มีหูหรือไง!!!”
“(เอ่อคือ..พวกเราอยู่ที่ รพ. ค่ะ คือว่าคุณซอลญ่าเธอ…..)” อาทินกดวางสายก่อนจะรีบวิ่งไปที่รถ ไม่นานเค้าก็มาถึง รพ. อาทินมุ่งหน้าตรงไปยังห้องพักฟื้นของซอลญ่า ครั้นเมื่อไปถึง..ภาพที่เห็นในตอนที่เปิดประตูก็คือผจก.เจนกำลังจะพยุงเธอลุกจากเตียง ปึ้ง!! เสียงปิดประตูกระทบดังสนั่นจนทั้งสองต้องหันกลับมามองด้วยความใ
“อาทิน!!” ซอลญ่าหันมามองด้วยความใเมื่อเห็นว่าคนที่ทำเสียงดังคืออาทิน ภาพที่เธอเห็นตรงหน้าคือเขากำลังโมโหอะไรบางอย่างจนหน้าเเดงตัวแดงไปหมด
“คุณเจน..คุณออกไปก่อน” อาทินพยายามข่มอารมณ์ไว้เพราะเห็นว่ามันเป็เื่ของเขากับซอลญ่า
“เอ่อ คุณอาทินคะ..คือว่าซอลญ่าเธอกำลัง….”
“ผมบอกให้คุณออกไปก่อน!! ไม่ได้ยินรึไง!!” ณ ตอนนี้อาทินโมโหจนหูดับไปแล้ว ทว่าซอลญ่านั้นกลับยังไม่รู้เื่อะไรเลย เมื่อคืนเธอเข้าไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำพร้อมกับเปิดน้ำใส่ตัวเอง จนเธอไม่สบายและ ผจก. ของเธอก็เพิ่งจะพามาหาหมอ ซอลญ่าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เเต่เธอกลัวว่าอาทินจะพาลไปทำร้าย ผจก. เธออีกคน เธอจึงให้ ผจก. ออกไปก่อน ทันทีที่ ผจก.เธอออกไป อาทินก็กระโจนเข้ามาบีบคอและผลักเธอเข้ากับกำแพงทันที
1K
