“การปรากฏตัวของกวิน... ชายหนุ่มซาดิสต์ผู้กุมความลับร้ายแรงและพร้อมจะทำลายทุกคนที่ขวางทาง”
*****
เช้าวันอาทิตย์อันแสนอบอ้าวระอุแดดจัดจ้าล่วงเลยผ่านพ้นมา บรรยากาศภายในบ้านคู่สมรสหลังใหม่ของผมกลับตึงเครียดและอึดอัดขึ้นเรื่อยๆ ตามความลับบาปชั่วที่ฝังลึกอยู่ในห้วงลึกของสมอง ผมตื่นนอนขึ้นมาด้วยจิตใจที่ว้าวุ่นไม่เป็สุข รีบกดโทรศัพท์มือถือเข้าแอปพลิเคชันอินสตาแกรมเพื่อส่องดูสตอรี่ของเจนจิราทันทีด้วยความกระวนกระวายใจ และสิ่งที่ผมเห็นมันแทบทำให้เืในกายของผมแข็งตัวจนเย็นเยือก
เจนจิราอัปสตอรี่รูปถ้วยกาแฟหรูสองถ้วยวางเคียงคู่กันบนโต๊ะอาหารกระจกใสระเบียงบ้านของเธอ และมีมุมภาพติดแผงอกกว้างของชายคนหนึ่งสวมนาฬิกาแบรนด์เนมหรูหราสลัวๆ ลายสายนาฬิกาแบบเดียวกันกับไอ้กวินไฮโซหนุ่มขยี้ใจชู้รัก
มันนอนค้างคืนเสพสมร่างกายขาวอวบอัดคัพเอฟของเธอที่บ้านหลังนั้นตลอดทั้งคืนวันเสาร์จริงหรือ? ความคิดนั้นทำให้แกนกายั์ขนาด 8 นิ้วในเป้ากางเกงนอนของผมมันเต้นตุบๆ แข็งเปรี๊ยะปวดหนึบขึ้นมาด้วยความอิจฉาตาร้อนและโมโหสุดขีด ผมจดจำท่วงท่าความเสียวที่ได้กดกระแทกลึกในช่องรักของเธอแล้วได้แต่เจ็บใจร้าวที่คิดว่าผู้ชายคนอื่นก็กำลังได้ทำสิ่งเดียวกันและกำลังลูบไล้สะโพกอวบนุ่มนั้นอยู่
่สาย อรกำลังเดินก้มหน้าก้มตาฮัมเพลงแ่เบาเตรียมทำแกงจืดเต้าหู้หมูสับและอาหารกลางวันง่ายๆ อยู่ในห้องครัว อรดูมีความสุขและสดใสมากที่ได้จัดตกแต่งรังรักแห่งนี้ให้สมบูรณ์ แต่สำหรับผม เสียงมีดสับหมูสับบนเขียงดังสลัวกลับกระตุ้นอาการหลอนหวาดระแวงและวิตกจริตขีดสุด ประสาทรับรู้ของผมมันจับจ้องและเหลือบส่องมองข้ามถนนไปยังบ้านเดี่ยวฝั่งตรงข้ามตลอดเวลาอย่างคุมตัวเองไม่อยู่
จู่ๆ เสียงคำรามลั่นอันทรงพลังของเครื่องยนต์รถสปอร์ตพอร์ชคาร์เรร่าสีดำสนิทสุดหรูก็ดังแ่และก้องกังวานสะท้อนกำแพงซอยหมู่บ้านขัดจังหวะความเงียบสงบ หัวใจของผมบีบรัดตัวอย่างรุนแรงทันควันด้วยความโกรธแค้นริษยาที่ปะทุพล่านขึ้นมาทันที
ผมรีบลุกขึ้นยืนจากโซฟาห้องนั่งเล่น เดินจ้ำอ้าวตรงมาเปิดม่านหน้าต่างห้องรับแขก แอบส่องมองลอดช่องกระจกสลัวออกไปหน้าบ้านเพื่อจับตาดูสิ่งที่จะเกิดขึ้น
รถสปอร์ตคันงามของกวินจอดเทียบสนิทที่หน้าประตูบ้านเดี่ยวสีเข้มของเจนจิรา กวินในลุคชายหนุ่มไฮโซมาดมั่นก้าวลงมาจากรถ สวมเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมแขนยาวสีดำสนิทปลดกระดุมบนเผยสร้อยคอทองคำขาววาววับ ท่าทางก้าวเดินและการวางมาดของมันช่างดูหยิ่งยโส น่ารังเกียจ และสปาร์กความดิบป่าเถื่อนในใจวิศวกรอย่างผมจนขีดสุด
ไม่นาน ประตูบ้านโมเดิร์นฝั่งตรงข้ามก็เปิดกว้างออก ร่างระหงของเจนจิราเดินนวยนาดขยับเท้าก้าวออกมาต้อนรับ วันนี้เธอสวมใส่ชุดเดรสเกาะอกสั้นกุดสีแดงเพลิงรัดรูปตึงเปรี๊ยะ เน้นรัดสะโพกผายผึ่งอวบอัดขาวจั๊วะน่าฟัดและเนินอกคัพเอฟใหญ่โตเต่งตึงล้นทะลักเด่นชัดท้าทายสายตาแสงแดดยามเที่ยงจนขาวโพลนสะดุดตาหัวใจผมสั่นริก
กวินขยับก้าวเข้าไปหาเธออย่างรวดเร็ว เอื้อมมือหนาไปรวบกอดโอบเอวคอดกิ่วของเจนจิราดึงร่างระหงของชู้รักสาวเข้ามาแนบชิดร่างกายแกร่งของมันทันที เจนจิราไม่ได้แสดงท่าทีปฏิเสธหรือเบี่ยงตัวหลบหลีกเลยสักนิด เธอกลับส่งเสียงหัวเราะคิกคักร่าเริงกระซิบกระซาบกับมันหน้าระรื่น สองเต้าอวบคัพเอฟขาวนุ่มเบียดบดแผ่นอกกว้างของกวินอย่างชัดเจน ก่อนกวินจะก้มดิ่งจูบซอกคอขาวและแก้มใสของเธอแรงๆ หนึ่งทีและเลื่อนมือหนาลงไปลูบไล้บีบแก้มก้นนุ่มสะโพกอวบกลมของเธออย่างหนักหน่วงแสดงสิทธิ์ความเป็เ้าของกลางซอยเปลี่ยว
ภาพชู้รักสยิวนัวเนียตระหนักตระกองกอดกันหน้าบ้านฝั่งตรงข้ามมันทำลายหัวสมองของผมจนพังพินาศเป็ชิ้นๆ ความรู้สึกอิจฉาตาร้อนแรงกล้าราวกับมีไฟนรกแผดเผาอกซ้ายบ้าคลั่งจนร่างกายเกร็งสั่นระทึกอย่างคุมไม่อยู่
ผมบีบขอบวงกบหน้าต่างไม้ในห้องรับแขกแน่นจนนิ้วมือขึ้นรอยสั่นเคร้ง แม้ผมจะรู้ดีว่าเราสองคนไม่ใช่สามีภรรยา หรือคนรักอย่างเป็ทางการ... แต่รสััชื้นแฉะเร่าร้อนของฉากร่วมรักเสพสมที่แทรกสอดลึกซึ้งล้ำลึกสะท้านใจมันทำให้ผมทึกทักแสดงตัวเป็เ้าของร่างกายคัพเอฟนุ่มแน่นนั่นไปแล้วอย่างช่วยไม่ได้ ผมจ้องมองกวินด้วยสายตาเคียดแค้นประหนึ่งศัตรูคู่อาฆาต อยากข้ามฝั่งไปประเคนกำปั้นกระแทกใบหน้าของมันแล้วฉุดร่างระหงกลับมาสอยรูรักของผมคนเดียว
จังหวะนั้นเอง เจนจิราที่กำลังโดนกวินโอบไหล่บีบสะโพกอยู่ จงใจปัดสายตาคมกริบส่องตรงขึ้นมาทางกระจกหน้าต่างห้องรับแขกของผมที่เธอล่วงรู้อยู่แล้วว่าผมแอบยืนเฝ้ามองอยู่ ดวงตาเฉี่ยวคมจับจ้องลึกเข้ามามองผมอย่างมีความหมายยั่วยวนท้าทายความหึงโหดของผมให้ยิ่งเดือดพล่านประทุ เธอไม่ได้หลบสายตาแต่กลับส่งรอยยิ้มมุมปากเย้ยหยันอันเป็เอกลักษณ์ ก่อนจะโอบแขนเรียวรัดรอบคอกวินดึงเข้ามาประกบจูบปากแลกลิ้นลึกซึ้งยาวนานโชว์สายตาผมคากระจกหน้าต่างสะใจผู้ล่า!
กวินเปิดประตูรถประคองเธอขึ้นนั่งแล่นรถพอร์ชคำรามลั่นหายวับออกไปจากซอย ทิ้งให้ผมยืนกำม่านหน้าต่างไม้เกร็งตัวสั่นเทิ้มด้วยไฟโทสะหึงโหดปะทุในหัวสมองปวดตึง
"พี่พัฒน์คะ... พี่พัฒน์ ยืนส่องมองอะไรที่หน้าต่างห้องรับแขกเหรอคะ? หน้าตาดูตึงเครียดและหงุดหงิดจังเลยค่ะ แกงจืดเต้าหู้ร้อนๆ ทำเสร็จแล้วนะคะ ทานข้าวเที่ยงกันเถอะค่ะพี่" เสียงแ่หวานเป็ห่วงของอรดังขึ้นข้างหลังขัดสติอันปั่นป่วนของผม
ผมสะดุ้งตัวโยน รีบปล่อยม่านหน้าต่างแล้วหันกลับมาทำหน้าปกติกลบเกลื่อนอาการว้าวุ่นระแวงและวิตกกังวล
"อ๋อ... เปล่าจ้ะอร พี่แค่มองดูนกดูไม้น่ะ ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ทานข้าวกันเถอะนะ" ผมตอบปัดๆ น้ำเสียงห้วนเคร้งสั่นสะท้านคุมอารมณ์ไม่อยู่
ตลอดมื้อข้าวเที่ยงวันนั้น ผมนั่งทานข้าวเงียบเชียบ หน้าตาบึ้งตึงกลืนข้าวแห้งสากคอ อรตักแกงจืดเต้าหู้ใส่ถ้วยส่งให้ผม สังเกตเห็นอารมณ์หงุดหงิดขุ่นมัวชัดเจนของสามีจึงเอื้อมมือแตะแก้มผมแ่เบาถามด้วยความเป็ห่วงกังวล
"พี่พัฒน์เป็อะไรหรือเปล่าคะ... ดูเงียบๆ และหงุดหงิดั้แ่มองหน้าต่างแล้วค่ะ ไม่สบายตัวตรงไหนหรือไซต์งานมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะพี่พัฒน์ อรเป็ห่วงนะคะ"
คำถามแสนซื่อสัตย์ที่เป็ห่วงเป็ใยสามีของอรมันกลับกลายเป็ตัวจุดชนวนอารมณ์หึงโหดเดือดดาลของผมจนตบะแตก ผมขยับแกะมือเมียออกปัดสะบัดแล้วกระชากเสียงต่ำตะคอกใส่เธอรวดเร็วควบคุมไม่อยู่ "พี่บอกว่าไม่ได้เป็อะไรไงอร! อย่าเซ้าซี้ชวนคุยชวนถามพร่ำเพื่อได้ไหม! พี่แค่ปวดหัวปวดขมับนิดหน่อยน่ะ! กินข้าวเงียบๆ ไปเถอะ!"
คำพูดตะคอกห้วนรุนแรงของผมทำให้อรสะดุ้งสุดขีดและชักมือกลับทันที ดวงตากลมโตสั่นระริกเต็มไปด้วยแววเ็ปร้าวรานน้ำตาคลอเบ้า เธอรีบก้มหน้ามองถาดข้าวช้อนส้อมสั่นสะท้านขบคิดข่มกลั้นน้ำตาปวดใจ ผมรู้สึกผิดแวบหนึ่งในอกอยากเอื้อมมือไปปลอบประโลมภรรยาหลวงคุกเข่าขอโทษปลอบใจ แต่ความริษยาหึงหวงกวินแฟนเก่าเจนจิราที่ยังบดบังใจชู้รักมันรุนแรงจนผมไม่สนใจศีลธรรมใดๆ ผมผลักเก้าอี้ลุกเดินหนีขึ้นมานอนบนห้องนอนชั้นบนทันที ทิ้งให้อรนั่งร้องไห้ก้มหน้านิ่งในครัวเงียบงัน
ผมนอนแผ่หลาอยู่บนเตียง มองดูเพดานกว้างด้วยความรู้สึกสับสนและทนทรมานจิตใจ ท่อนเอ็นั์ในเป้ากางเกงแข็งตึงเปรี๊ยะปวดหนึบขึ้นมาอีกหนจากไฟความใคร่ดิบและความริษยาปะทุเดือดพล่านในสมอง ผมพร่ำคิดแต่แผนการที่จะต้องแทรกสอดลำเนื้อั์มิดโคนรูรักของเจนจิราเพื่อทำลายและเหยียบตราสิทธิ์ของกวินไปเสียให้พ้นทาง คืนนี้หลังวินจากไป ผมต้องข้ามฝั่งไปหาเธอและกระแทกร่วมรักชิงชู้แสดงสิทธิ์เป็เ้าของสรีระขาวผ่องคัพเอฟนั่นแต่เพียงผู้เดียวให้จงได้!
จนกระทั่งเวลาบ่ายสี่โมงเย็น ผมเดินลงบันไดกลับมาที่ห้องนั่งเล่น อรนั่งตาแดงกล่ำอยู่บนโซฟาแต่เธอกลับฝืนส่งยิ้มอ่อนโยนมาให้ผมและพูดเบาๆ "พี่พัฒน์หายปวดหัวหรือยังคะ อรชงชาอุ่นๆ วางไว้ให้นะคะ"
ผมมองหน้าเมียรักแล้วเกิดความรู้สึกสมเพชและรังเกียจศีลธรรมตัวเองอย่างรุนแรง แต่ความอยากทางกายมันเปรียบเสมือนปีศาจสิงสู้ ร่างกายของผมโหยหาการยอมสยบแทบเท้าของชู้รักสาวฝั่งตรงข้ามจนทนอยู่บ้านไม่ไหว ผมจึงฝืนโกหกคำโตออกไปอีกครั้ง "พี่ดีขึ้นแล้วจ้ะอร... พอดีเมื่อกี้หัวหน้าไซต์งานโทรมาตามด่วน บอกว่ามีปัญหาระบบโครงเหล็กเสาเข็มที่พี่ต้องแวะเข้าไปตรวจสอบควบคุมด่วน พี่คงต้องแวะเข้าไซต์และอยู่ยาวจนถึงดึกเลยนะจ๊ะ อรนอนพักผ่อนทานมื้อเย็นคนเดียวไปก่อนนะ"
อรถอนหายใจแ่เบาพยักหน้ารับอย่างเจียมตัวโดยไม่เอ่ยคัดค้านอะไรเลยสักประโยค "ค่ะ... พี่พัฒน์ระวังตัวด้วยนะคะ เดินทางปลอดภัยค่ะ"
ผมรีบหยิบกุญแจรถกระบะสตาร์ทบึ่งออกจากบ้านทันที แต่แทนที่จะขับไปไซต์งานก่อสร้าง ผมกลับเลือกที่จะขับรถมาจอดรออยู่ในซอยเปลี่ยวและจอดสงบนิ่งในปั๊มน้ำมันร้างใกล้ๆ หมู่บ้าน นั่งมองนาฬิกาหน้ารถนับถอยหลังรอเวลาค่ำคืนค้างเต่งอย่างใจจดใจจ่อปั่นป่วน ราวกิเลสราคะสีดำมันกลืนกินจิติญญาความเป็วิศวกรที่ดีของผมไปสิ้นเหลือไว้เพียงแต่ร่างสัตว์เลี้ยงชิงชู้รักฝั่งตรงข้ามบ้านเท่านั้น
*****
“ความหึงหวงรุนแรงที่ปะทุในใจพัฒน์
เมื่อเห็นชู้รักอยู่กับชายอื่น...
เขาจะบ้าคลั่งจนทำอะไรโง่ๆ ลงไปหรือไม่?”
129
