"ช่าาาาาา"
เสียงของน้ำที่ไหลลงมาในยามสนธยาเเละเสียงเพรียงร้องของท้องฟ้าที่ดูเหมือนว่ากำลังพิโรธอยู่ในคืนนี้ ในเมืองที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายที่เดินผ่านไปมาด้วยความรีบร้อนเพราะตัวจะเปียกชุ่มนั้น
กลับมีชายอายุประนามเป็ชายวัยกลางคน สวมเสื้อที่ดูเหมือนเป็ยูนิฟอร์มของบริษัทเเห่งหนึ่งเเละท่าทางที่ดูไม่มีเรี่ยวเเรงเเละกลิ่นตัวที่ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้วยความรีบร้อนกลับยังได้กลิ่นประหลาดคล้ายกับคนที่เอาตัวเองไปคลุกถังขยะมาก็มิปาน
"เฮ้อออ" เสียงของชายวัยกลางคนที่เปล่งออกมาพร้อมกับเเหงนมองท้องฟ้าในยามวิการพร้อมกับน้ำจำนวนมากที่ไหลลงมาเหมือนะุนั้น อาบลงตัวของชายวัยกลางคนอย่างไม่ต้องสงสัย
"นี่ดูสื ลุงคนนั้นน่ะ!! เขาเป็อะไรของเขาน่ะ" เสียงของเด็กหญิงคนหนึ่ง ที่อยู่ในร้านอาหารกับเพื่อนๆของเธอกล่าวขึ้น พร้อมกับเพื่อนของเธอที่กำลังคุยเล่นอย่างสนุกสนาน พร้อมใจกันหันไปในทิศทางที่เพื่อนของเธอชี้ไปผ่านกระจกของร้านที่โปร่งใส พร้อมกับเห็นชายวัยกลางคนที่กำลังเหม่อลอยเงยหน้าขึ้น รับสายฝนที่ตกลงมาโดยไม่เกรงกลัวเลยว่าตัวเขาจะเปียกชุ่มเเค่ไหน
ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนกำลังอยู่ในภวังนั้นได้ยินเสียงของเด็กหญิงคนหนึ่งเรียกเขาทำให้เขาหลุดออกมาจากจินตนาการของเขาเเละกลับเข้าสู่โลกเเห่งความจริง พร้อมกับหันไปในทิศทางที่เสียงเเว่วผ่านมา
"คุณลุง้าความช่วยเหลือรึป่าว?" เสียงของเด็กผู้หญิงหน้าร้านกล่าวชายวัยกลางคนที่กำลังอาบฝนอยู่ พร้อมกับเอาประตูบังฝนที่ตกลงมาอย่างบ้าครั่งพร้อมกับเพื่อนๆ ในร้านที่มองด้วยความสงใสในตัวของชายวัยกลางคนที่ยืนตากฝนอยู่
"ไม่เป็ไร" เสียงของคนวับกลางคนตอบกลับหญิงสาวเป็ประโยคสั้นด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ พร้อมกับเดินต่อไปข้างหน้าต่อโดยไม่สนใจของเขานั้น ทำให้เด็กหญิงที่เอ่ยถามด้วยความหวังดีงุนงงไปชั่วขณเเละเดินกลับเข้าร้านไปเข้าร่วมกับเพื่อนของเขาที่กำลังกินเเละคุบกันอย่างสนุกสนาน
ชายวัยกลางคนเดินต่อไปอย่างไร้จุดหมายเเละหลับตาลงพลางคิดนึกถึงอดีตของเขา ใน่วัยเด็กเขาเป็เด็กคนหนึ่งที่มีความฝันอยากที่จะเป็เศรษฐี เเละอยากมีชีวิตที่อิสละ ทำตามใจตนเองเมื่อโตขึ้นเขาได้ซื้อหนังสือฝึกฝนเรียนรู้การทำธุรกิจเเละการบริการอย่างบ้าครั่ง ทำให้เขาเก่งในเื่นี้ตั้งเเต่อายุยังน้อยเเละมีหลายบริษัทที่้าตัวเขา ในขณะที่ยังเรียนไม่จบด้วยช้ำด้วยทั้ง ความสามารถ หน้าตา เเละ ความฉลาดในเื่ธุรกิจ ไม่เเปลกเลยที่หลายบริษัทต่างจับจ้อง้าตัวเขาเป็อย่างยิ่ง จนทำให้คนในวงการธุรกิจให้ฉายาเขาว่า "เดอะซัน" ที่เเปลว่า พระอาทิตย์
ความสามารถของเขานั้นสามารถไม่เป็สองรองใคร สามารถที่จะสร้างบริษัทของตนเเละทำกำไรได้จำนวนมากได้ เขาจึงก่อตั้งบริษัทที่มีชื่อว่า "ซันไชน์กรุ๊ป" ขึ้นมาเมื่อจบการศึกษาทันที
เเต่โลกเเห่งความจริงไม่สวยหรูอย่างที่เขาคิด เมื่อหลายบริษัทที่้าตัวเขาเเละให้ข้อเสนอมากมายความใจดีที่มีให้เปลี่ยนเป็ความโกรธเเค้นที่ไม่ได้อย่างที่หวัง หลายๆบริษัทจึงรวามตัวกันใช้อำนาจทางการค้าในประเทศกด บริษัท ที่เขาสร้างไว้ไม่ให้ไปไหนเเละจับตาดูทุกฝีก้าวของเขาทำให้บริษัทที่สร้างขึ้นมาไม่เติบโตเลยซักนิดเดียวเปรียบเสมือนโดนขังอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมที่มีคนคอยบังคับทิศทางกล่องอยู่อย่างไงอย่างงั้น
กลับมาจากภวังความคิดชายวัยกลางคนที่นึกถึงอดีตหวนกลับมาสู่ปัจจุบัน พร้อมกับน้ำที่ไหลลงจากคางของเขาลงสู่พื้นพร้อมกับเสียงสะอื้นที่คอเเละน้ำตาที่ไหลรินออกมาเหมือนฝนที่สาดลง
"พอกันที" เสียงของชายวัยกลางคนกล่าวขึ้นพร้อมกับหยิบมือถือออกมาเเละกดไปที่รายชื่อในมือถือของเขา พร้อมทั้งหาชื่อที่คุ้นเคย
เเม่ หน้าจอโทรศัพท์ที่เปียกชุ่มไปด้วยฝนเเต่กลับยังทำงานได้ปกติเเม้จะมองลำบาก ชายวัยกลางคนก้มลงไปมองชื่อที่เมมไว้ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเศร้าจนถึงที่สุด พลางกดโทรออกไปที่ชื่อที่คุ้นเคยพร้อมกลับนำโทรศัทพ์ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝนขึ้นมาเเนบหูของเขา
" ตู๊ดดด.......ขอโทษค่ะไม่สามารถตัดต่อได้ในขณะนี้ " เสียงของโทรศัทพ์ที่เเจ้งเตือนส่งเสียงเเละดับไปทำให้ความคากหวังที่จะมีคนรับสายของเขาดับลงทันที ชาววัยกลางคนวางโทรศัทพ์ลงที่กำลังเเนบหูอยู่เเละพันนึกกับตัวเองว่า "เเม่ครับ ผมคิดถึงเเม่จัง"
ตั้งเเต่เขาจะจำความได้ เเม่ของเขาเป็เเม่เลี้ยงเดี่ยวที่คอยเลี้ยงดูเขามาตลอด ส่วนพ่อของเขาเสียชีวิตจากการปฏิบัติหน้าที่จึงทำให้ครอบครัวเหลือเเม่เเละเขาเท่านั้น ชีวิตในวัยเด็กของเขาผ่านไปอย่างยากลำบาก จนกระทั้งผ่านล่วงเลยไปก่อนจะถึงปัจจุบันเขาได้รับข้าวร้ายว่าเเม่ของเขาเสียชีวิตด้วยสาเหตุโรคหัวใจทำให้เขาใจสลายอย่างมากบวกกับเจอปัญหาบริษัทอีก ทำให้เกิดเหตุการ์ณในปัจจุบันที่เขามาเดินอย่างหมดสิ้นทุกอย่างท่ามกลางฝนที่สาดลงมา พร้อมกลับคิดกับตัวเองว่า "ชีวิตของเขานั้นช่างบัดชบสิ้นดี"
" ติ้ง ตรงตามเงื่อนไขกำลังเชื่อมระบบกับโฮสต์ " เสียงที่ได้ยินทำชาววัยกลางคนสะดุ้งพร้อมกับตรงหน้าของเขาที่ปรากฏหน้าจอสีดำ พร้อมเเสงสีทองระยิบระยับปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขาทำให้เขาที่ใอยู่เเล้วใเข้าไปอีกจนล้มตึงนั่งอยู่บนพื้นปูนข้างท้องถนนท่ามกลางสายฝน
"นี่มันอะไรกัน นี่ฉันตาฝาดหรอ?" เสียงของชาววัยกลางคนที่ใกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า พร้อมกับลุงขึ้นเเละเดินถอยหลุงออกไปเเต่หน้าจอตรงหน้าของเขายังอยู่ตรงหน้าของเขาดังเดิมเเม่เขาจะเดินออกไกลเเล้วราวกับว่ามันจะอยู่ตรงหน้าของเขาตลอดไป
" เชื่อต่อสำเร็จกำลังส่งข้อมูลระบบเข้าสู่โฮสต์..!! " เมื่อสิ้นเสียงของหน้าจอที่อยู่ตรงหน้าของเขา ข้อมูลมากมายก็เข้ามาในหัวของเขาทำให้สมองของเขาเหมือนจะะเิเป็เสี่ยงๆ เมื่อสิ้นสุดการถ่านโอนข้อมูลของสิ่งที่อยู่ตรงหน้าข้อมูลที่ไหลเขามาไม่หยุดเรื่อยทำให้เขาเริ่มทีจะกลับมองหน้าจอที่อยู่ตรงหน้าพันนึกถึงข้อมูลที่ได้รับมาเเละนึกกับตัวเอง "ระบบ งั้นหรอ?"
ข้อมูลที่เขาได้รับทำให้เขารู้เเล้วว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขานั้นคืออะไร เเละไม่เชื่อกับสิ่งที่ตัวเองได้รับรู้เลย เเต่ถึงกระนั้นเขาก็เอ่ยถามกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาว่า "ระบบนายสามารถส่งฉันไปเกิดใหม่ในต่างโลกได้งั้นหรอ?"
" ไช่ เมื่อท่าน้าระบบสามารถส่งท่านไปได้ทันทีพร้อมกับร่างใหม่ที่เหมาะสม " เมื่อเขาเห็นสิ่งที่ระบบตรงหน้าพูดขึ้นมาพร้อมทั้งข้อมูลที่เขาได้รับระบบนี้จะช่วยเ้าของระบบอย่างเต็มที่เเละสามารถเลือกเส้นทางการเติบโตได้อีก เมื่อโอกาสมาอยู่ตรงหน้าเขาครุ่นคิดอยู่ซักพักเเละพรางริมฝีกปากขยับขึ้นเล็กน้อย
" เอาสิ!! ยังไงชีวิตที่ฉันอยู่ตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับตกนรกทั้งเป็อยู่เเล้ว " ชายวัยกลางคนเปล่งเสียงออกมาพร้อมด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
" ได้รับการอณุมัติ ระบบกำลังหาโลกที่เหมาะสมกับความสามารถของโฮสต์...พบเเล้ว "
" โลกเเห่งการฝึกตนหลายเผ่าพันธ์เเละสัตว์ในตำนาน โฮสต์โปรดยืนยันที่จะไปด้วย " สิ้นเสียงของระบบชายวัยกลางคนที่ตอนนี้กำลังตื่นเต้นเเละไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นต่อหน้าของเขาพูดขึ้น
"ตกลง" เมื่อสิ้นเสียงก็มีเเสงวาบที่ส่องสว่างเข้ามาในดวงตาของเขาทำให้ต้องหลับตาลงพร้อมกับเอาเเขนมากั้นเเสงที่ส่องสว่างอยู่
" โฮสต์ยืนยัน ระบบกำลังดำเนินการ.... "
เมื่อสิ้นเสียงของระบบ ชายวัยกลางคนลืมตาขึ้นพร้อมกับ สภาพเเวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยที่ดูเหมือนว่าเป็บ้านไม้เก่าๆที่ถูกทิ้งร้างมาอย่างยาวนานทำให้มีฝุ่นำร้อมทั้งของที่กระจักกระจายกันไปมาบนพื้นไม้ที่มีรอยร้าวเเละเพดานที่เเต่ใยเเมงมุม
" ดำเนินการเสร็จสิ้น โฮสต์้าดูหน้าต่างสถานะหลือไม่? " เสียงของระบบที่คุ้นเคยกล่าวขึ้นมาบนหน้าของเขาที่กำลังมึนงงอยู่
"้า" เมื่อสิ้นเสียงเขาต้องเเปลกใจ ไม่ใช่กับหน้าจอบนหน้าเเต่เป็เสียงของเขาที่เปลี่ยนไปมากเหลือเกิน เเต่เเปลกใจอยู่ไม่นานสายตาของเขาก็จับต้องไปที่หน้าจอที่ขึ้นเเสดงสถานะของเขาทำให้เขาเเปลกใจเข้าไปอีก
ชื่อ ---
อายุ 18 ปี
พลังยุทธ์ --- ระดับ ---
ทักษะ ---
พร์ ---
คำเเนะนำ : อ่อนมากเเค่โดนเด็กต่อยก็สามารถตายได้
"หา? โดนเด็กต่อยตาย!!!" เสียงของเขาที่ดูงุนงงกับคำเเนะนำของระบบที่ขึ้นมา พร้อมกับหน้าที่โกรธเกรี้ยวที่โดนระบบดูถูกเขา
"โปรดตั้งชื่อของท่านด้วย นายท่าน" เสียงของระบบพูดขึ้น
"ชื่องั้นหรอ จริงสิยังไม่มีชื่อใหม่เลยนี่นา" เขากำลังครุ่นคิดกับชื่อใหม่ในร่างที่เขาได้มาเเลดูผอมบางเหมือนขาดอาหารมา 7 วัน 7 คืน พลางเอามือรูปคางที่เป็นิสัยส่วนตัวของเขา
"ตัดสินใจเเล้ว" หลังจากที่คิดอยู่นานนั้นในที่สุดชายวัยกลางคนที่ได้รับระบบมาเเละถูกเรียกว่า ชายวัยกลางคน มาตลอดตั้งเเต่ตอนที่หนึ่งเลยนั้น คิดชื่อที่เเตกต่างจาดชีวิตที่เเล้วของเขาออกมาเเล้ว ""ต่อไปนี้ชื่อของฉันคือ ชินมู!!"
"" บักทึกเสร็จสิ้น ต่อไปนี้ท่านจะมีชื่อว่า ชินมู " เมื่อสิ้นเสียงหน้าต่างที่ปรากฏก่อนหน้านี้หน้าสถานะที่เปลี่ยนเเปลงเเค่ตรงขื่อของเ้าของระบบนี้คือ ชินมู
ชื่อ ชินมู
อายุ 18 ปี
พลังยุทธ์ --- ระดับ ---
ทักษะ ---
พร์ ---
คำเเนะนำ : อ่อนมากเเค่โดนเด็กต่อยก็สามารถตายได้
2K
