“ อืม… ”
เสียงครางแหบพร่าของผมดังขึ้นเบาๆ ตามมาด้วยอาการเจ็บคอ และปวดหัวรุนแรง ใบหน้าใสมีสีแดงระเรื่อ ผมลืมตาช้าๆ และใช้เวลานานหลายนาทีกว่าจะปรับโฟกัสได้ ‘ ที่นี่ไหนไหน?’ คำถามแรกผุดขึ้นมาในหัว
ห้องขนาดใหญ่แต่มีสิ่งของตกแต่งไม่กี่ชิ้น ผ้าปูที่นอนและผ้าห่มนวมหนานุ่มสีดำสนิทปกคลุมร่างกายอยู่ เตียงคิงไซส์หุ้มหนังสีดำเรียบหรูดูแพง ตรงข้ามเตียงมีภาพวาดคลุมโทนขนาดใหญ่แขวนบนผนังห้องสีเทาเข้ม บนเพดานสูงประดับด้วยไฟดาวน์ไลท์สีส้มอ่อนที่เปิดไว้สลัวๆ ผ้าม่านสีดำปิดสนิท
นี่ไม่ใช่หอพักของผมแน่ๆ!!
ผมเด้งตัวขึ้นมานั่งอย่างร้อนรน มองไปรอบๆแบบหวาดระแวง พร้อมกับมือขาวๆยกขึ้นมากุมหัวทันที ปวดหัวชะมัด! คงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ยังค้างอยู่ในตัวมากเกินไป คออ่อนแล้วไม่เจียมตัวก็เลยเป็แบบนี้สินะ
พื้นปาเก้สีเทาเข้มออกดำเต็มไปด้วยเสื้อผ้า กระเป๋า และรองเท้าของเขา เป็ชุดที่ผมใส่เมื่อวานเื่นี้ผมจำได้ดี แต่ทำไม… เสื้อที่ดูก็รู้ว่าถูกถอดลวกๆโยนไปทาง เสื้อคลุมไปอีกทาง กางเกง กระเป๋า รองเท้าล้วนอยู่ในสภาพกระจัดกระจายทั่วห้อง แก้มเนียนใสปรากฏสีแดงชัดเจนเพราะเืกำลังสูบฉีดเต็มที่ ใจเต้นระส่ำ
ไม่ใช่อย่างที่คิดมั้ง!!!
ฉากฮิตในละครโผล่ขั้นมาในหัว ผมเลื่อนสายตามาหยุดตรงผ้าห่มผืนหนาที่คลุมร่างอยู่ กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ค่อยๆเปิดดูก็พบว่า…
“ เฮ้ยยย!! ”
“ ตื่นแล้วเหรอครับ? ”
ยังไม่ทันที่สมองจะประมวลผลอะไรต่อ เสียงปริศนาที่ดังมาจากด้านหน้าประตูห้องก็ดังขึ้นซะก่อน
ร่างของใครบางคนยืนก้มหน้าเล็กน้อยเอียงตัวพิงอยู่ตรงกำแพงนั้น รูปร่างสูง สวมกางเกงสีเทาเข้มและเสื้อยืดสีดำสนิทดูเรียบง่ายแต่ทว่าดูดีมาก ‘ ใครกัน? ’ คนเมาที่นั่งหน้าเหวออยู่บนเตียง ยังไม่ทันได้คิดหาคำตอบก็เบิกตากว้างเมื่อบุคคลปริศนาเงยหน้าขึ้นสบตา
“ ละ… ละ… ลี… ลีโอ! ” ปกติผมไม่ใช่คนพูดติดอ่าง ในตอนนี้กลับเค้นเสียงออกมาได้ยากเหรอเกิน
เบ้าหน้าฟ้าประทาน เห็นเพียงแวบแรกก็จำได้ ที่สำคัญในตอนนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักเขา ดาราดังที่เรียกได้ว่ามีอิทธิพลอันดับต้นๆ ของประเทศ ไม่ใช่แค่นั้นสิ! ด้วยความสามารถรอบด้านของเขา ทำให้ตอนนี้มีฐานแฟนคลับอยู่ทั่วโลกแล้ว คนดังที่เปรียบเสมือนสมบัติของชาติคนนั้น
‘ ลีโอ หวัง ’ ผู้ชายที่ถูกเปรียบว่าเป็ลูกรักของพระเ้า ไม่ว่าจะเป็หน้าตา ส่วนสูง ผิวพรรณ ฐานะ หรือความสามารถ ใช้เวลาพิสูจน์ตัวเองในวงการบันเทิงเพียงไม่นานเขาก็ประสบความสำเร็จ มีฐานแฟนคลับหนาแน่น แถมยังขึ้นเทรนส์ฮอตเสิร์จเกือบทุกวัน
เวลาทำงานเขามีรอยยิ้มที่ใครเห็นก็ต้องละลาย ไม่ว่าจะสวมบทบาทไหนก็ได้หมด แสดงละคร/ซีรี่ย์ เื่ไหนก็ปัง เหล่าแฟนคลับฟินไปตามๆกัน
แต่เมื่อเข้าโหมดส่วนตัวเขากลับมีสีหน้าที่นิ่งไร้ความรู้สึก เดาความคิดยาก แถมยังมีโลกส่วนตัวสูงเสียดฟ้า คบเพื่อนน้อย วางตัวดี ไม่เคยมีข่าวที่เกี่ยวกับผู้หญิงหรือเื่เสียหายเลย สรุปง่ายๆคือ เป็บุคคลสาธารณะแต่เข้าถึงยากที่สุดนั่นเอง!
คนถูกเรียกชื่อกระตุกยิ้มเล็กน้อย พร้อมกับค่อยๆเดินตรงเข้ามาหาผมที่นั่งทำหน้าเหมือนเห็นผี สองมือเปียกเหงื่อชุ่มกำผ้าห่มแน่น อยู่ไกลๆก็หล่อแล้ว เข้ามาใกล้ระยะนี้ ผมตายได้เลยนะ
“ ปวดหัวมั้ยครับ? ” ยังไม่ทันจะได้เอ่ยอะไร เขาก็ยื่นมือมาแตะที่หน้าผากแล้ว
“ คุณ.. คุณ มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง!? ” ผมถามออกไปแบบไม่ทันคิดว่าตัวเองนั่นแหละที่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง และที่สำคัญคนดังโลกส่วนตัวสูงเหตุใดถึงมานั่งยิ้มสบายใจอยู่ตรงหน้าผมได้ “ ที่นี่ ที่ไหน? ”
“ ห้องนอนผม ” ห้องนอนผม ห้องนอนผม ห้องนอนผม… คำตอบของลีโอยังคงดังก้องอยู่ในหู พร้อมกับแจกรอยยิ้มละมุนอีกครั้ง เชื่อว่าใครได้มาเห็นยิ้มพิฆาตนี้เป็ต้องละลายแน่ๆ
ไม่ใช่เวลามาละลายสิโว้ย! ผมที่เผลอใจสั่นกับรอยยิ้มนั้นเตือนสติตัวเอง พร้อมกับยกมือสั่นๆขึ้นมาตบแก้มตัวเอง 2-3 ครั้ง ไม่! ไม่ใช่ความฝันนี่หว่า…
ถ้าไม่ใช่ฝัน นี่คงถ่ายรายการส่องสภาพคนเมาในห้องคนดังงี้เหรอ?
“ ไม่ใช่สิ! ผมมาอยู่ในห้องของคุณได้ยังไง? แล้วทำไมผมจำอะไรไม่ได้เลย? อีกอย่าง… ” อายเกินจะถามต่อ แก้มใสแดงระเรื่อ ตาหลุบลงต่ำมองจุดเกิดเหตุที่ซ่อนอยู่ในผ้าห่มผืนนั้น
“ หึ! ลองเดาสิครับ ”
318
