คนรับใช้พาเหลียนนั่วมายังห้องพักของเขา “คุณชาย ที่นี่คือห้องอาบน้ำ เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนของท่านกระผมจะวางไว้ให้ตรงนี้ หากท่าน้าอะไรก็เรียกใช้กระผมได้ทุกเมื่อ กระผมจะอยู่ที่หน้าประตูนะครับ” พูดจบก็ถอยออกไปอย่างนอบน้อม
ห้องอาบน้ำจัดแต่งไว้อย่างสะอาดสะอ้านเป็ระเบียบ มีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่พอให้เหลียนนั่วสามคนลงไปแช่ได้ เหลียนนั่วไม่เคยอาบน้ำในอ่างอาบน้ำมาก่อน ยุควันสิ้นโลกไม่มีอ่างอาบน้ำ หลังยุควันสิ้นโลก ทุกอย่างบนโลกก็ถูกทำลาย เขาที่เป็มนุษย์โลกคนสุดท้าย อาศัยอยู่ในป่าลึก เพราะสร้างบ้านไม่เป็ จึงได้แต่อาศัยอยู่ในถ้ำ
เมื่อเทียบกับเมืองพังทลายรกร้างที่ถูกซอมบี้ทำลาย ป่าเขาเป็สถานที่ซึ่งทำให้รู้สึกปลอดภัยได้มากกว่า
เขาขนข้าวของทุกอย่างในห้องทดลองไปไว้ในถ้ำ จากนั้นก็ถางที่ด้านนอกถ้ำส่วนหนึ่งเอาไว้ปลูกของที่ตัวเองชอบ อย่างเช่นผัก สมุนไพร...
ที่จริงการปลูกนู่นนี่นั่นก็ทำไปเพื่อฆ่าเวลาเท่านั้น ด้วยระดับพลังพิเศษของเขา การใช้พลังกระตุ้นเมล็ดให้งอกออกมาโดยตรงดูจะรวดเร็วกว่านิดหน่อยด้วยซ้ำ
ในถ้ำ เขาปูพรมเป็ที่นอน ใช้แอ่งน้ำในป่าเป็ที่อาบน้ำ หนึ่งปีสี่ฤดูก็ใช้ชีวิตแบบเดิม
ซึ่งแบบเดิมที่ว่านี้ก็ทำมาห้าร้อยปีแล้ว
แววตาของเหลียนนั่วฉายประกายความอยากรู้อยากเห็นและชื่นชอบออกมารางๆ
เด็กหนุ่มราวกับลูกหมาป่าตัวหนึ่งที่หลงทาง โหยหาการอยู่ร่วมกันกับมนุษย์ แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกเคว้งคว้าง
เขาดำรงชีวิตอยู่ในยุควันสิ้นโลก ตอนเกิดมาก็เป็ยุควันสิ้นโลกแล้ว ผลิตภัณฑ์อาบน้ำล้ำยุคทั้งหลายแหล่นั้น สำหรับเขามีแต่ของที่ไม่รู้จัก แต่ในเวลาเดียวกัน ความทรงจำจากเ้าของร่างที่เหลือทิ้งไว้ก็ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยกับมันได้ไม่ยาก
เหลียนนั่วขยับเข้าไปใกล้อ่างอาบน้ำอย่างอดใจไม่อยู่ เขาทำตามความทรงจำจากเ้าของร่าง เปิดน้ำอุ่น จากนั้นก็รีบถอดเสื้อผ้าแล้วะโลงไปในอ่าง
เขาที่ถอดเสื้อผ้าออกแล้วนั้น มีเพียงร่างกายผอมแห้งเหมือนลิง มองไปตรงไหนก็เห็นแต่หนังหุ้มกระดูกราวกับศพเดินได้แสนแห้งเหี่ยว
น้ำอุ่นๆ ในอ่างโอบล้อมร่างของเขาเอาไว้ ความรู้สึกอบอุ่นแบบนี้ เหลียนนั่วแทบจะลืมเลือนไปแล้ว
แต่ความรู้สึกที่ิัได้ดื่มด่ำอยู่ในน้ำอุ่นนี้ช่างงดงามเหลือเกิน ดังนั้นั้แ่วินาทีแรก เหลียนนั่วก็ตกหลุมรักการแช่น้ำอุ่นเข้าซะแล้ว
เขาเหลือบมองอุปกรณ์อาบน้ำที่วางอยู่ด้านข้างอ่าง แล้วไล่เปิดทีละอัน ดมกลิ่นให้ครบ สุดท้ายก็เลือกครีมอาบน้ำกลิ่นนมวัว
ยุควันสิ้นโลกนมวัวได้สาบสูญไปแล้ว เหลียนนั่วไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้ลิ้มรส ตอนนี้เด็กหนุ่มยิ่งดมก็ยิ่งรู้สึกหอม หอมจนท้องร้องจ๊อกๆ
เขารู้ว่านี่คือครีมอาบน้ำ แต่ต้านทานกลิ่นหอมนี้ไม่ได้จริงๆ ดังนั้นสุดท้ายจึงตัดสินใจที่จะดื่มมัน
ต้องรู้ว่าของที่กินได้ในยุควันสิ้นโลกมีอยู่เพียงน้อยนิด
งานอดิเรกของเหลียนนั่วนอกจากการสะสมก้อนหินสวยๆ แล้ว ก็คือการกินอาหารอร่อย
ที่จริงแล้วห้องนี้ติดกล้องวงจรปิดไว้ ดังนั้นั้แ่ที่เหลียนนั่วเข้ามา ทุกการกระทำของเขาล้วนตกอยู่ในสายตาของคาดิส ตอนที่เห็นเขากินครีมอาบน้ำเข้าไป แม้แต่พ่อบ้านลำดับหนึ่งของราชวงศ์ที่แสนจะภูมิฐานยังถึงกับดวงตาเบิกโพลง
“อย่ากินนะ...บ้าเอ๊ย ไอ้นั่นมันกินไม่ได้” คาดิสสลัดคราบความสุขุมนุ่มนวลในยามปกติทิ้ง รีบวิ่งเข้าไปในห้องของเหลียนนั่วทันที
1.79M
