ภายในโลกใบนี้ล้วนเต็มไปด้วยจอมยุทธ์ พวกเขานั้นได้สร้างสำนักของตัวเองขึ้นมามากมาย และในสำนักจำนวนมากเ่าั้มันก็มีอยู่ 5 สำนักที่ขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในยุทธจักร
สำนักทั้ง 5 นั้นเต็มไปด้วยศิษย์ที่มีพร์มากมายนับไม่ถ้วน ทำให้พวกเขาไม่จำเป็ต้องเกรงกลัวต่อสำนักระดับล่างที่จะขึ้นมาแทนที่ของพวกเขา
หนึ่งในสำนักทั้ง 5 สำนักบุปผาเมฆา ซึ่งถูกจัดให้อยู่เป็อันดับที่ 3 จากทั้ง 5 สำนัก สำนักของพวกเขานั้นตั้งอยู่ภายในหุบเขาเมฆา มันเป็สถานที่ที่สวยงามเป็อย่างมาก และศิษย์ส่วนใหญ่ของสำนักแห่งนี้นั้นเป็ผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย
ศิษย์นับพันคนของสำนักบุปผาเมฆาล้วนแล้วแต่มีพร์สูงล้ำเป็อย่างมาก ศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดอยู่ในระดับ ปราณแท้ 9 ดาว มีอายุเพียงแค่ 49 ปี ซึ่งถือว่าน้อยเป็อย่างมากในหมู่จอมยุทธ์
แต่สำนักบุปผาเมฆานั้นคือสำนักใหม่ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อไม่กี่ร้อยปีก่อน มันจึงทำให้ความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นอยู่เพียงแค่อันดับ 3 จากทั้ง 5 สำนัก
ภานในสำนักบุปผาเมฆา มีร่างของเด็กสาวอายุ 16 ปี กำลังแอบย่องเข้าไปที่สวนซึ่งเต็มไปด้วยผลไม้หลายชนิด นางค่อย ๆ ย่องเข้าไปใกล้กับต้นไม้ต้นหนึ่ง ซึ่งมันนั้นกำลังออกผล
"ข้ากำลังอยากกินลูกท้ออยู่พอดีเลย" นางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หวานใส หากใครที่บังเอิญเข้ามาได้ยินนั้นคงจะรู้สึกเอ็นดูนางเพราะน้ำเสียงนั้นเป็อย่างแน่
นางจ้องมองไปรอบ ๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่จึงได้โอกาส ลูกท้อหนึ่งลูกได้ถูกเด็ดออกมาจากต้น นางมองดูลูกท้อในมืออย่างอารมณ์ดีก่อนจะนำมันมาเช็ดกับชายเสื้อของตน
"ลูกท้อที่สวนของท่านอาจารย์ช่างหอมยิ่งนัก ความเปรี้ยวและความหวานก็กำลังพอดี" นางยืนลิมรสความอร่อยของลูกท้ออยู่เช่นนั้นจนลืมระวังตัว
"เยว่ชิง เ้าแอบเข้ามาที่สวนของข้าอีกแล้วรึ ลูกท้อนั่นข้าปลูกมาร้อยปียังไม่เคยได้ลิ้มรสมันเลยสักครั้ง" เสียงของหญิงสาวดังขึ้น เยว่ชิงที่ได้ยินก็หันไปมองทางเสียง
"ท่านอาจารย์ท่านอย่างกนักสิเ้าคะ ข้าเพียงแค่อยากรู้รสชาติของมันเท่านั้นเอง" นางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่าเอ็นดู ทำให้ผู้ที่เป็อาจารย์นั้นต้องถอนหายใจออกมา ผู้เป็อาจารย์เดินเข้าไปใกล้กับลูกศิษย์ของตน ก่อนที่จะยื่นมือเข้าไปทำให้เบว่ชิงนั้นหลับตาลงเพราะคิดว่าตนนั้นจะถูกลงโทษ
“อาจารย์เคยบอกเ้ากี่ครั้งแล้วว่าให้เ้าเก็บผมให้เรียบร้อย” นางเอ่ยขึ้นมาแล้วค่อย ๆ บรรจงมัดผมให้กับศิษย์ของตน เยว่ชิงได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
“ก็ทุกครั้งที่ท่านอาจารย์เห็น ท่านก็มักจะทำมันให้ข้าตลอดเลยไม่ใช่รึเ้าคะ”
อาจารย์ของนางไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ไม่นานนักผมเผ้าที่ยุ่งงเหยิงของนางก็ได้ถูกมัดรวบเอาไว้ที่ด้านหลัง มันทำให้เยว่ชิงนั้นน่ารักขึ้นอย่างมาก หากมีใครมาเห็นเข้าพวกเขาคงคิดว่าเป็เทพธิดาที่ลงมาจาก์
“เรียบร้อยแล้ว เ้าเองก็กลับไปฝึกฝนได้แล้วเยว่ชิง” เมื่อทำการมัดผมให้ศิษย์ของตนเสร็จ นางก็ได้ไล่ให้เยว่ชิงนั้นกลับไปทันที เพราะถ้าหากยังปล่อยนางเอาไว้ในสวนเกรงว่าผลไม้ทั้งหมดคงจะต้องถูกนางเด็ดกินจนหมด
“ท่านอาจารย์ข้าไม่อยากจะฝึกแล้วนะ ดูสิวัน ๆ ข้าเอาแต่ฝึกจนตอนนี้ข้าแข็งแกร่งกว่าพวกศิษย์พี่ซะอีก” นางเอ่ยออกมาพร้อมกับที่นางนั้นปลดปล่อยลมปราณขั้น ปราณทองคำ ออกมาเพื่อบอกอาจารย์ของตนว่า ตัวของนางนั้นแข็งแกร่งกว่าศิษย์ทุกคนในสำนักแล้ว
“เช่นนั้นข้าให้เ้าพัก 1 วัน” ผู้เป็อาจารย์เอ่ยจบก็ได้ทำการไล่ศิษย์ของตนเองออกไปอีกครั้ง เบว่ชิงเมื่อได้รับอนุญาตให้พัก 1 วันก็ได้รีบวิ่งออกไปจากสวนทันที
…..
88
