ระหว่างเดินทางกลับตระกูล จางหมิงนั่งจ้องหน้าเทียวหวูอย่างอารมณ์เสีย
'' เทียนหวูใช้รึป่าว '' จางหมิงผลัดกันจ้องหน้ากับเทียวหวู ราวกับว่าไครหลบหน้าก่อนจะแพ้
'' ใช้เเล้วขอรับนายท่าน '' เทียนหวูที่นั่งกับพื้นรถม้ากล่าวอย่างนอบน้อม
'' เรียกเรานายน้อยเถอะ นายท่านฟังเเล้วมันยังไงไม่รู้ ว่าแต่เทียนหวูความเป็นมาของเจ้าเป็นยังไงบ้าง '' จางหมิงพูดคุยเป็นกันเองกับเทียนหวู
'' คือ..ว่า..คือ '' เทียนหวูอ้ำอือดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากพูดเรื่องนี้เท่าไหร่
'' ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่ต้องพูดก็ได้ เดียวจะหาว่าเราชอบบังคับกดขี่ผู้คน '' จางหมิงเอ่ยออกมาเบาๆก่อนจะเบื่องหน้าออกไปตรงหน้าต่างรถม้า เพื่อรับลมอากาศที่บริสุทธิ์
เวลาค่อยๆไหลผ่านไป จนขบวนรถม้าของจางหมิงมาหยุดลงตรงหน้าประตูขนาดใหญ่ของตระกูลจาง
ปัง!!
เสียงของประตูขนาดใหญ่ถูกเปิดด้วยเหล่าทหารคนเฝ้าประตูอย่างเร่งรีบ
'' ลุงจางหงฝากหาที่พักให้เทียนหวูด้วยนะ เดียวข้าจะไปหาท่านปู่ก่่อน '' จางหมิงเดินลงจากรถม้าคุยกับจางหงเเล้วชำเลืองมองเทียนหวูครู่หนึ่ง จากนั้นค่อยเดินไปตำหนักของผู้นำตระกูล
'' ขอรับนายน้อย '' จางหงตอบรับจางหมิงก่อนจะสั่งให้เทียนหวูยกของขึ้นไปเก็บ
เทียนหวูที่เห็นจางหมิงชำเลืองมองมา ก็รู้สึกผิดในใจ และทำตามคำสั่งของจางหงอย่างว่าง่าย จางหมิงที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินใช้เวลาไม่นานก็มาถึงตำหนักผู้นำตระกูล จางหมิงผลักประตูเข้าไปในห้องแต่เขากับไม่พบปู่ของเขา
'' เอ๋ ที่นั่งผู้นำตระกูลว่างแถมภายในห้องไม่มีไคร...สงสัยท่านปู่คงแอบไปนอนในห้องแน่ๆ '' จางหมิงเมื่อสำรวจให้แน่ใจเเล้วว่าไม่มีคนอยู่ก็วิ่งไปห้องข้างๆที่เป็นห้องนอนของปู่ของเขา
เมื่อจางหมิงเปิดประตูเข้าไป เขาพบชายแก่วัยชรากำลังนั่งเขียนอะไรบางอย่างลงใน เศษกระดาษเล็กๆ ก่อนจะม้วนมันเเล้วผู้กเชือกสีแดงแน่น เดินเอาไปเสียบเท้าอีกาตัวสีดำที่กำลังเกาะกิ่งไม้อยู่ริมหน้าต่าง ก่อนที่อีกาตัวนั้นจะบินออกไปพร้อมเศษกระดาษที่ชายแก่ชราเขียน
'' ท่านปู่ ท่านกำลังทำอะไรให้หลานช่วยเอามะ '' จางหมิงเมื่อเห็นว่าปู่กำลังทำเรื่องสนุกๆอยู่จึงอยากเล่นด้วย
'' พอเลยๆ หลานช่วยก็มีแต่เละเทะเข้าไปใหญ่ ว่าแต่หลานตัวแสบของปู่จะไปไหนทำไมไม่ยักจะบอกปู่ก่อนหะ '' จางหยวนใช้มือข้างนึงหยุดหัวจางหมิงที่กำลังกู่วิ่งเข้ามา ก่อนจะใช้สองมืออุ้มขึ้นมานั่งบนตัก
จางหมิงเมื่อถูกอุ้มมานั่งบนตัก ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่พลางเล้าการผจญภัยในป่าตลอด 7 วันให้ปู่ฟัง โดยโกหกเล็กน้อยว่า เก็บสมุนไพรจนเพลินติด 3 วัน เเละไม่ได้เล้าเรื่องเจอแหวนรัติกาล
'' เเล้วท่านปู่เรียกข้ามามีอะไรหรอครับ '' จางหมิงแลกบทสนทนากับปู่อยู่หลายบทก่อนเข้าประเด็นหลัก
'' หลานรู้รึป่าวอีก 5 เดือนจะมีการประลองขึ้นที่เมือง เพื่อหาคนที่จะเป็นเจ้าเมืองคนต่อไป '' จางหยวนพูดถึงการประลองที่จะมีขึ้นในอีก 5 เดือน
เพื่อหาคนที่มีฝีมือขึ้นเป็นเจ้าเมืองคนต่อไป โดยกำหนดเด็กที่อายุไม่เกิน 18 ปี ถึงสามารถเข้ารวมการประลองได้ ไม่ว่าจะเป็นคนในเมืองหรือคนนอกก็ตาม
'' เเล้วมันเกียวอะไรกับข้าหรอปู่ หรือว่าข้าต้องเข้าร่วมการประลองด้วย '' จางหมิงทำท่าทางตกใจเมื่อรู้ตัวว่าต้องเข้าร่วมด้วย เพราะทุกครั้งเขาจะเอาแต่เที่ยวเล่นไปเลื่อยไม่ค่อยยอมฝึกวิชา นอกจากจะโดนปู่บังคับ
'' ใช้เเล้วละหลานต้องเข้าร่วมงานประลองนี้ด้วย เพราะท่านเจ้าเมืองคนปัจจุบันบังคับให้เด็กในตระกูลหลักทั้ง 4 ตระกูลที่อายุไม่เกิน 18 ปีให้เข้าร่วมการประลอง '' จางหยวนบอกลายละเอียดเกี่ยวกับงานประลองให้จางหมิง
เมืองฟูหลิงประกอบไปด้วย 4 ตระกูลหลักได้แก่ ตระกูลจาง ตระกูลฟู ตระกูลเซี่ยว ตระกูลเฟิง ทั้ง 4 ตระกูลต่างก็ควบคุมความสมดุลของเมืองฟูหลิง โดยแต่ละตระกูลจะได้รับหน้าที่ใหญ่ๆคนละอย่าง ในปัจจุบันผู้นำตระกูลเฟิงเป็นเจ้าเมืองอยู่ มีนามว่า เฟิงอี้
'' สงสัยงานประลองคราวนี้ หลานคงจะต้องฝึกหนักเเล้วมั้ง '' ในสมองของจางหยวนตอนี้กำลังคิดวิธีต่างๆที่จะฝึกให้จางหมิงเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับงานประลองที่ไกล้เข้ามา
ส่วนจางหมิงทันทีที่ได้ยินคำว่า ฝึก ออกจากปากปู่ของเขาก็รีบวิ่งแจ้นหายวับไปเลย
จางหมิงวิ่งแจ้นออกมาด้วยความเร็วสุดชีวิตเพราะเขาไม่อยากจะฝึกกับปู่ หลังจากที่วิ่งมาได้สักพักก็ไม่รู้จุดหมายจึงหันไปยังหอตำราตระกูลจางแทน
'' สวัสดีฮะลุงจางเทียน '' จางหมิงยกมือทำความเคารพลุงแก่ๆที่มีหนวดสีขาวหน้าเตอะตรงคาง
'' อ้าว...นายน้อยจางหมิงไม่ใช้รึ...วันนี้ลมอะไรหอบนายน้อยมาเนี้ย '' จางเทียนเอ่ยด้วยสีหน้าแปลกใจ
จางเทียนเป็นหนึ่งในผู้อวุโสของตระกูลจาง เขาอยู่ที่นี้ตั้งแต่กำเนิดจนอายุจะปาเข้า 60 เเล้ว ตั้งแต่เขารับหน้าที่เป็นผู้ดูแลหอตำรา เขาสามารถนับด้วยนิ้วมือข้างเดียวเลยว่าจางหมิงเคยเข้าหอตำรากี่ครั้ง
'' แฮะๆๆ...พอดีผมจะมาหลบปู่สักพักใหญ่ๆ...ถ้าเกิดปู่ดันเจอเขาคงมีหวังโดยจับไปฝึกอีกแน่ '' จางหมิงพูดในขณะเกาศีรษะแก่เขิน จากนั้นก็วิ่งแจ้นหายไปในหอตำราชั้นแรก
================================================================================= 1 คอมเม้นเป็นหนึ่งกำลังใจให้ผม เขียนนิยายมาให้ทุกคนอ่านนะครับ