"อา นี่ฉันได้มาเกิดใหม่จริงๆ หรอเนี่ยแต่ดูเหมือนจะยังเป็เด็กทารกอยู่แฮ่ะแล้วที่อุ้มฉันอยู่นี่คงเป็คุณแม่ในโลกนี้ของฉันสินะว้าวน่าอกใหญ่ชะมัดเลยเทียบกับฉันในชาติก่อนแล้วเหมือนูเากับไม้กระดาน"
"ตื่นแล้วหรอจ๊ะ โอลิเวีย ลูกผู้แสนน่ารักของแม่"
"คุณแม่เรานี่สวยเป็บ้าเลยแบบนี้ต้องขออ้อนทั้งวันเลย บาบุ..บาบุ"
"นายหญิงขอรับขณะนี้มีับุกเข้ามาโจมตีเมืองของนายท่านได้สั่งให้ข้ามาพาท่านไปหลบในที่ปลอดภัยขอให้ท่านและคุณหนูช่วยตามข้ามาด้วยนะครับ"
"มั้งกรหรออย่างเห็นจังเลยคุณแม่อย่าพึ่งหนีช่วยพาหนูไปดูหน่อย(บาบุ..บาบุ. คือคำที่คุณแม่ได้ยิน)"
"ได้สิแล้วสามีของข้าอยู่ที่ไหน"
"ตอนนี้นายท่านกำลังเข้าต่อสู้กับัเพื่อถ่วงเวลาให้พวกชาวเมืองและนายหญิงหนีไปอยู่ขอรับ"
"เข้าใจแล้วแต่ข้าคงจะหนีไปและปล่อยให้สามีของข้าตายอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกนะ"
"นายหญิง"
"ข้าขอฝากลูกสาวของข้าไว้กับเ้าดูแลนางให้ดีล่ะแล้วเดี๋ยวพวกข้าจะไปตามหาเ้าเองพวกเราไม่ตายง่ายๆหรอกนะ"
ท่านแม่ของโอวิเวียได้มุ่งตรงเข้าไปสู้กับัเพื่อที่จะช่วยเหลือสามีของตนโอลิเวียที่อยากจะเห็นัมากๆก็ได้แต่อิจฉาแต่ไม่นานก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในหัวเธอ
"้าที่จะเปิดระบบคำสั่งช่วยเหลือไม่ถ้าเปิดแล้วระบบจะช่วยดึงเอาพลังแฝงที่ซ่อนอยู่ในตัวออกมาและนำมาใช้งานได้"
"ระบบงั้นหรอก็เหมือนตัวช่วยของผู้เล่นใหม่ในเกมสินะงั้นก็ต้อง ใช่ขอเปิดใช้ระบบคำสั่งช่วยเหลือ"
"ระบบคำสั่งช่วยเหลือได้ถูกเปิดใช้งานแล้วพลังที่ดึงมาใช้ได้ในตอนนี้คือ เวทย์ ลบล้างคำสาป ลอยตัว ะเิทำลายล้าง และเทเลพอร์ต ถ้า้าที่จะใช้สกิลไหนก็แค่นึกถึงก็พอ"
"งั้นสกิลที่ต้องใช้ในตอนนี้ก็คือเทเลพอร์ตกลับไปที่เมืองลอยตัวหาัแล้วก็เทเลพอร์ตไปหาัอีกทีแล้วจะทำไงต่อล่ะจะใช้เวทย์ะเิทำลายสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ด้วยสิเพราะยังไม่รู้ว่ามันจะรุนแรงขนาดไหนอาจจะะเิทั้งไปด้วยเลยก็ได้"
"เนื่องจากระบบรับรู้ได้ถึงความกังวนการของผู้ทางระบบจึงจะขอเพิ่มเวทย์บาเรียและเวทย์สื่อสารให้กับทางผู้ใช้และเสนอให้ตัวผู้ใช้เทเลพอร์ตไปหาท่านพ่อและท่านแม่กางบาเรียและพาทุกคนที่อยู่ในเทเลพอร์ตออกไปนอกเมื่อและขอแนะนำให้ลองให้เวทย์สื่อสารที่ให้ไปเจรจากับัตัวนั้นดูก่อน"
"เป็ระบบที่ฉลาดชะมัดก็ได้เอาตามนั้นเลย"
ทางฝั่งท่านพ่อของโอลิเวียกำลังร่วมมืออยู่กับท่านแม่และทหารนับพันเพื่อจะเข้าไปโจมตีใส่มังแต่ก็ดูเหมือนจะทำอะไรมังตัวนั้นไม่ได้เลยและกำลังจะถูกทางฝั่งของัพ่นไฟใส่
"มาได้แค่นี้สินะแต่ว่าสุดท้ายแล้วก็ยังดีที่ได้ตายพร้อมกับภรรยาสุดที่รักผมรักคุณนะ ซาฟิน่า"
"ฉันก็รักคุณค่ะ เม็กเวล"
ทั้งสองคนยืนจูบกันในขณะที่เพลิงักำลังเข้ามาหาแต่ทันใดนั้นเองก็ได้ปรากฏร่างของทารกน้อยขึ้นมาตรงหน้าใช่แล้วนี่คือลูกของพวกเขาโอลิเวียนั่นเองเธอได้ใช้เวทย์บาเรียป้องกันทุกคนในเมื่อไว้พร้อมกับเวทย์เทเลพอร์ตพาทุกคนออกไป
"เอาล่ะที่นี้ก็เหลือแค่พวกเราสองคนแล้วนะคุณัไหนขอลองใช้เวทย์สื่อสารหน่อยสิสวัสดีคุณั"
"หนีไป..หนีไป..ฉันควบคุณตัวเองไม่ได้กรุณาหนีไปด้วยฉันไม่อยากทำร้ายใครอีกแล้ว"
"โดนควบคุมอยู่งั้นสินะนี่คุณระบบช่วยเหลือต้องทำไงถึงจะช่วยัตัวนั้นได้หรอ"
"ดูเหมือนว่าัตัวนั้นจะถูกเวทย์คำสาปชักใยควบคุมอยู่ทางเราขอแนะนำให้ใช้เวทย์ลบล้างคำสาปเพื่อถอนคำสาปให้กับัตัวนั้น"
"งั้นก็ตามนั้นเลยเวทย์ลบล้างคำสาปทำงาน"
หลังจากนั้นคุณัก็สามารถกับมาคุมร่างกายตัวเองได้อีกครั้งและได้พูดคุยกับโอลิเวียเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอทั้งหมด
"เป็อย่างงี้เองคุณัถูกพวกจอมมารจับตัวไปและร่ายเวทย์คำสาปใส่ไว้สินะงั้นก่อนอื่นช่วยดับไฟในเมืองแล้วออกไปขอโทษพวกชาวบ้านก่อนเถอะถ้าพวกนั้นได้ฟังต้องให้อภัยคุณัแน่แต่ถ้าไปสภาพนี้มีหวังแตกตื่นกันอีกแน่"
"ถ้าเื่นั้นไม่ต้องเป็ห่วงเดี๋ยวข้าจะเปลี่ยนรูปร่างเป็แบบพวกมนุษย์ให้เอง"
คุณัได้แปลงกายเป็หญิงสาวรูปงามผมสีแดงและมีดวงตาที่สวยงามราวกับดวงจันทร์พร้อมกับใส่ชุดคลุมสีแดง
"โอ้โห..ัตัวนั้นจริงๆแล้วเป็พี่สาวแสนสวยเองหรอเนี่ยนี่พี่สาวัมีชื่อว่าอะไรงั้นหรอ"
"ฉันมีชื่อว่าวาเลียน่าเป็ลูกสาวของจักรพรรดิัคนปัจจุบันน่ะ"
"ส่วนหนูมีชื่อว่าโอลิเวียเป็ลูกสาวของเ้าเมืองที่นี่ค่ะ"
วาเลียน่าได้อุ้มทางโอลิเวียไปส่งให้กับคุณแม่ของเธอและได้อธิบายเื่ราวที่เกิดขึ้นให้กับทุกคนได้ฟังแต่เหมือนทางพวกชาวบ้านจะไม่เชื่อและยังจะขอให้พาวาเลียน่าไปปะาอีกโอลิเวียเมื่อได้ยินดังนั้นก็โกรธมากจนทำให้สกิลการข่มขู่ของแวมไพร์ตื่นขึ้นทำให้พวกชาวบ้านตื่นกลัวกันเป็อย่างมากทางพ่อกับเเม่ของโอลิเวียก็ใเช่นกันเพราะแวมไพร์ที่จะทำแบบนี้ได้ต้องมีพลังมหาศาลที่เทียบเท่ากับจอมมารและผู้กล้าเท่าซึ่งในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมามีเพียงต้นตระกูลของโอลิเวียคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้
(15ปีต่อมา)
ดูเหมือนว่าทางวาเลียน่าจะมาขอเป็เมดประจำตัวของโอลิเวียเพื่อเป็การตอบแทนบุญคุณทางคุณพ่อกับคุณแม่ของโอลิเวียเองก็ไม่ได้ว่าอะไรด้วยและตอนนี้เองก็ถึงเวลาที่โอลิเวียต้องไปเข้าโรงเรียนแล้วและแน่นอนว่าวาเลียน่าก็จะขอติดตามไปด้วยโอลิเลียรู้สึกเบื่อเป็อย่างมากเพราะที่โลกเดิมเธอถูกเพื่อนที่โรงเรียนลุมแกล้งจนเธอต้องเก็บตัวอยู่บ้านนั่งเล่นเกมทั้งวันแต่ครั้งนี้เธอคงไม่โดนใครแกล้งแล้วล่ะก็เธอน่ะแข็งแกร่งจะตาย
"เอาล่ะจะเป็ที่แบบไหนกันนะโรงเรียนในต่างโลกเนี่ย"
ติดตามตอนต่อไป....
เป็ไงกันบ้างสนุกกันมั้ยถ้าสนุกล่ะก็อย่าลืมกดใจและติดตามเพื่อเป็กำลังใจให้ตัวผู้เขียนกันด้วยน้าา
(⌒0⌒)／~~
![[จบ] ฝ่าลิขิตพิชิตเส้นทางเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1737009172_33324544.webp)
119K
