ค่ำคืนอันแสนอบอุ่น ภายในห้องใหญ่ มีเวทีแสงสีเสียงตระหง่านตา เบื้องล่างมีที่นั่งเป็โซฟาสีดำนุ่ม สำหรับแขกเป็แถวๆ ตรงกลางปูพรมสีแดงเป็ทางยาว ผู้คนที่มายังสถานที่แห่งนี้ ต่างแต่งกายหรูหรา สวมเครื่องประดับระยิบระยับประกายตา
หนุ่มน้อย เย่เฟยิ ที่แต่งกายมาด้วยชุดสูทสีดำแบบเรียบง่าย แต่กลับงดงามดั่งถูกต้องมนต์ เขาได้นั่งอยู่บนเก้าอี้สีดำที่เรียงกันอย่างเป็ระเบียบ ดวงตาของเขาจ้องมองพิธีกรชายหญิงที่กำลังรับหน้าที่ประกาศรางวัลให้แก่เหล่านักแสดง นี่เป็ครั้งแรกของเขาที่ได้เข้ามายังสถานที่แห่งนี้ หนุ่มน้อยจ้องมองบนเวทีอย่างไม่วางตาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงพิธีกรประกาศผล เขาเพียงหวังในใจเล็กๆ ว่าเขาจะได้เป็หนึ่งในนั้น
พิธีกรต่างประกาศชื่อเหล่านักแสดงที่ได้รับรางวัล คนแล้วคนเล่า แต่กลับไม่มีชื่อของเขาเลย เฟยิได้เริ่มถอดใจ แต่ทันใดนั้นพิธีกรได้ประกาศรางวัล
"ขอแสดงความยินดีกับนักแสดงชายยอดเยี่ยมจาก เื่บัวสี่ชาติ
ที่ได้รับรางวัล เป็รางวัลสุดท้ายของค่ำคืนนี้"
หนุ่มน้อยที่พอได้ยินชื่อเื่ ที่ตนเล่นบทพระเอก หัวใจกลับเต้นตึกตักขึ้นมาอีกครั้ง
"ขอแสดงความยินดีกับนักแสดงหน้าใหม่ เย่เฟยิ ที่ได้รับรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยม ขอความกรุณาขึ้นมารับรางวัลอันทรงเกียรติบนเวทีด้วยครับ"
เสียงกังวานก้องเข้ามาในโสต ทำเอาเฟยิสติหลุดไปชั่วขณะ ราวกับเขาอยู่ในความฝัน หัวใจของหนุ่มน้อยเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมา เขาได้ตั้งสติแล้วก้าวย่างอย่างงดงามขึ้นบนเวที เฟยิได้กล่าวคำขอบคุณ เหล่าแฟนคลับและเหล่าทีมงานที่ทำให้เขาประสบความสำเร็จจนได้รับรางวัล ตัวเขารู้สึกถึงความปริ่มเปรมในหัวใจ น้ำตาแห่งความสุขได้ค้างอยู่ในดวงตาของเขา
ผู้ที่อยู่เบื้องหน้าต่างปรบมือแสดงความยินดี
แต่จู่ๆ เสียงปรบมือเข้ามาในโสตก็ค่อยๆ หายไป พร้อมกับใบหน้าของเหล่าผู้ชมที่ต่างตื่นใเมื่อเห็น เฟยิ ที่จู่ๆ ก็มีใบหน้าที่ซีดเซียวไร้เื กายของเขาเริ่มอ่อนแรง อกของเขาเ็ปราวกับถูกบีบรัด ดวงตาของหนุ่มน้อยค่อยๆ หรี่ลง ในแววตาของเขาเหลือบมองแฟนคลับที่อยู่ตรงหน้า โดยที่เขาไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็ภาพจำสุดท้าย บนโลกใบนี้ของเขา
"อ่า ฉันคงจะเหนื่อยเกินไปสินะ ถ้าได้พักสักหน่อยก็น่าจะดีขึ้น "
แล้วตัวเขา ก็ล้มลงต่อหน้าแฟนคลับ
30K
