กู้ซุนหนี่ตื่นนอนและลุกออกมาจากห้องนอนเพื่อทำข้าวต้มกุ้งแทนข้าวต้มหมูสับเมื่อวานนี้ที่เธอและลูกกินข้าวต้มหมูสับทั้งสามมื้อ อาจทำให้หยางลี่เบื่อข้าวต้มหมูสับไปซะก่อน
กู้ซุนหนี่ไม่รู้เลยว่า หยางลี่ชอบข้าวต้มหมูสับเมื่อวานนี้มากเพราะมันคืออาหารที่มีเนื้อที่เธอเคยกินเป็ครั้งแรกั้แ่เธอเกิดมาและจำความได้เลยนะ
“ทำข้าวต้มกุ้ง:
1. ต้มข้าวหอมมะลิ 2ส่วนกับข้าวเหนียว 1 ส่วน กับน้ำเปล่าคนไปเรื่อยๆ เพื่อให้ข้าวไม่ติดกับหม้อ ใส่รากผักชี กระเทียม
2. นำกุ้งสด (แกะเปลือกผ่าหลัง ดึงเส้นดำออก) ไปลวกพอสุก ตักขึ้นสะเด็ดน้ำ เตรียมไว้
3. ปรุงรสตามชอบด้วยซีอิ๊วขาวเกลือ และตังฉ่าย ลงไปในหม้อข้าว
ต้มต่อไปจนเดือด ยกลงจากเตาไฟ
4. ตักข้าวต้มใส่ชาม ตามด้วยกุ้งสดลวกแต่งหน้าด้วยผักชี ต้นหอม และขึ้นฉ่าย โรยกระเทียมเจียว”
กู้ซุนหนี่ปลุกหยางลี่ออกมาล้างหน้าและแปรงฟันที่เธอนำออกมาจากมิติของเธอแล้วทั้งสองก็ออกมากินข้าวต้มกุ้งด้วยกันในห้องโถงของบ้าน
"ลี่ลี่กินข้าวต้มกุ้งเป็มื้อเช้ากันนะ"
“แม่ อร่อยค่ะ”
“จ๊ะ ข้าวต้มกุ้งอร่อย ก็กินให้หมดชามนะ”
“ค่ะแม่”
เนื่องจากกู้ซุนหนี่ไม่สบายจนเธอลุกไม่ขึ้นเธอจึงนอนอยู่ในห้องนอนมา 2 วันแล้วเธอจึงไม่ได้ไปทำงานบ้านให้บ้านแม่สามี แม้แม่สามีจะรู้ว่าเธอป่วยแต่แม่สามีก็ไม่มาดูแล หรือให้เงิน หรือตามหมอเท้าเปล่าในหมู่บ้านให้มารักษาเธอเลย
"อะไรกันเธอนอนป่วยจนลุกไม่ขึ้นทำให้เธอไม่สามารถไปทำงานบ้านให้บ้านแม่สามีได้มา 2 วันก่อนจนเธอตายไปแล้วแม่สามีก็ยังไม่มาดูแลหรือให้เงินหรือตามหมอเท้าเปล่าในหมู่บ้านให้มารักษาเธอเลย"
"ดีนะฉันทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้แทนกู้ซุนหนี่คนเดิมไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าหยางลี่จะเป็ตายร้ายดีหรืออยู่อย่างไรเลย"
กู้ซุนหนี่้าให้ร่างกายของเธอและหยางลี่ กลับมาแข็งแรงไม่ปวดเมื่อยร่างกาย และรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า แล้วเธอจึงนำน้ำบ่อ
จากมิติของเธอออกมาให้ตัวเองและลูกสาวของเธอได้ดื่มทันที พวกเราจะได้มีแรงแล้วเดินสำรวจลำธารหลังบ้านตามความทรงจำของร่างเดิม
กู้ซุนหนี่นึกและนำน้ำออกมาเติมใส่โอ่งน้ำในครัวจนเต็มสำหรับดื่มและทำอาหาร แล้วเธอจึงตักน้ำในโอ่งมาดื่มก่อนเธอจะตักน้ำนี้ไปให้หยางลี่ได้ดื่มด้วย
“ดื่มน้ำก่อน เดี๋ยวแม่จะพาไปสำรวจลำธารหลังบ้านด้วยกัน”
“ค่ะแม่”
กู้ซุนหนี่สะพายตะกร้าใส่หลังแล้วอุ้มหยางลี่ก่อนเดินทางไปลำธารท้ายหมู่บ้านซึ่งอยู่เลยบ้านของเธอไปเล็กน้อย
“โอ้ นั่นผักบุ้งขึ้นเต็มริมลำธารเลยลูกนั่งรอแม่ตรงนี้ก่อนนะคะ"
"ค่ะแม่"
“ห้ามออกมาริมน้ำนะ เดี๋ยวแม่จะมาหาหนูเอง”
"ค่ะแม่"
กู้ซุนหนี่เดินไปเก็บผักบุ้งริมน้ำได้มา 1 ตะกร้า
“โอ้ มีปลาตัวใหญ่หลายตัวในแม่น้ำด้วย"
กู้ซุนหนี่นึกถึงคลิปจาก youtube เมื่อโลกก่อนว่าเขาทำหลุมดักปลาริมลำธารหรือในคันนาแล้วได้ปลาจำนวนมากในตอนเช้า
"เราทำหลุมดักปลาในแม่น้ำนี้ดีกว่า"
กู้ซุนหนี่นึกถึงเสียมในมิติของเธอและเอาเสียมออกมาจากมิติของเธอทันที
“เอาเสียมออกมา”
กู้ซุนหนี่จึงขุดหลุมกว้าง 1 ศอก และลึก 1ศอก บนดินริมลำธาร
“ลองขุดดูสัก 3 หลุมก่อน แล้วค่อยหาหญ้ายาวๆมาปิดบริเวณปากหลุมไว้ก่อน แล้วค่อยกลับมาดูปลาในหลุมดักปลานี้ในตอนเย็นละกันว่าเราจะได้ปลาไหม”
กู้ซุนหนี่เดินสะพายตะกร้ากลับไปหาลูกสาวของเธอที่ใต้ต้นไม้
“เรากลับบ้านกัน เดี๋ยวค่อยมาตอนเย็นนี้อาจจะมีเนื้อปลากินกันในตอนเย็นนี้”
กู้ซุนหนี่ทำข้าวต้มใส่ไข่ 1 ฟองผัดผักบุ้งด้วยน้ำให้ตัวเธอเอง
“ลี่ลี่มากินข้าวข้าวต้มไข่เป็อาหารเที่ยงกันค่ะ”
กู้ซุนหนี่ตักข้าวต้มไข่แล้วป้อนข้าวต้มไข่ให้ลูกสาวของเธอ
“อร่อยไหม”
หยางลี่ยิ้มและตอบกลับแม่ของเธอว่า
“อร่อย”
เมื่อเธอและลูกสาวของเธอกินข้าวเสร็จแล้วเธอก็ล้างถ้วยชามก่อนไปทำความสะอาดบ้านดินหลังเล็กของเธอและลูกสาวของเธอ
“ลูกนั่งเล่นในห้องโถงไปก่อนนะ แม่จะไปทำความสะอาดบ้านก่อนนะคะ”
"ค่ะแม่"
หยางลี่นั่งเล่นในห้องโถงในระหว่างรอกู้ซุนหนี่ทำความสะอาดบ้านในห้องต่างๆ
“ทำความสะอาดห้องนอนก่อนละกัน”
กู้ซุนหนี่ขนผ้าห่ม หมอน และที่นอนไปตากแดดที่ราวไม้ไผ่ข้างบ้าน
กู้ซุนหนี่คิดถึงที่นอน หมอน ผ้าห่มบางในมิติของเธอแต่ยังเอาออกมาไม่ได้เพราะบ้านหลังนี้ยังไม่แข็งแรงพอ
และกลัวคนบ้านใหญ่ยางจะมาพบเข้าแล้วจะเกิดปัญหาตามมาทีหลัง
“ใช้อันเก่าไปก่อนก็แล้วกัน”
กู้ซุนหนี่ทำความสะอาดห้องครัวให้เป็ระเบียบเรียบร้อย
“ห้องครัวสะอาดแล้วค่อยน่าใช้ห้องครัวขึ้นมาเล็กน้อย”
เมื่อทำความสะอาดจนครบทุกห้องเสร็จแล้วกู้ซุนหนี่จึงเดินไปหาลูกสาว
“หิวไหมลูก”
หยางลี่ตอบแม่ของเธอไปว่า
“ยังไม่หิวค่ะ”
แต่กู้ซุนหนี่ก็อยากให้ลูกเธอตัวโตขึ้นกว่านี้เธอจึงนำนมออกมาให้ลูกเธอดื่มนมเพื่อจะได้นอนกลางวัน
“ดื่มนมก่อน แล้วลูกจะได้โตขึ้นและตัวสูงขึ้นนะคะ”
"ค่ะแม่"
หยางลี่ดื่มนมเสร็จแล้วกู้ซุนหนี่จึงนำน้ำจากมิติให้ลูกของเธอดื่มตามเพื่อล้างปากก่อนจะให้ลูกของเธอนอนกลางวัน
“ลูกนอนกลางวันก่อนเดี๋ยวแม่จะมาปลุกลูกแล้วเราจะไปสำรวจลำธารด้วยกันในตอนเย็นนี้”
หยางลี่พยักหน้าตอบกู้ซุนหนี่
“ค่ะแม่”
กู้ซุนหนี่จึงพาลูกไปนอนในห้องนอนโดยเอาผ้าปูใหม่ ผ้าห่มบางใหม่หมอนและปลอกหมอนใหม่ ที่นอนใหม่ ออกมาจาก
มิติของเธอ
“เอาผ้าปู ผ้าห่มบาง หมอนและปลอกหมอน ที่นอน ออกมา”
กู้ซุนหนี่ให้หยางลี่รอหน้าห้องก่อนแล้วค่อยอุ้มหยางลี่ขึ้นไปนอนบนที่นอนใหม่
“ลี่ลีหลับตา ง่วงมากแล้ว”
กู้ซุนหนี่พูดไปกะตบก้นหยางลี่ไปด้วยจนกระทั่งหยางลี่หลับไปก่อนแล้วเธอก็ออกมารอหยางลี่ตื่นอนกลางวันในห้องโถง
หยางลี่ตื่นแล้วไม่เห็นแม่ของเธอในห้องนอนก็เรียกหากู้ซุนหนี่ทันที
“แม่ แม่ อยู่ไหน”
“แม่อยู่ห้องโถง เดี๋ยวแม่จะเข้าไปหาลี่ลี่นะ”
กู้ซุนหนี่เดินไปหาหยางลี่และอุ้มลูกของเธอออกมา เพราะตอนนี้ก็บ่าย 3โมงเย็นแล้ว เธอจึงนำส้มออกมาให้ลูกสาวเธอด้วย 2 ลูก สำหรับเธอด้วย 1 ลูก
“อะไร เหรอแม่”
กู้ซุนหนี่ตอบลูกสาวไปว่า
“ส้ม เป็ผลไม้หวานซ่อนเปรี้ยวเล็กน้อย หนูกิน1 ลูก แม่กิน 1 ลูก”
กู้ซุนหนี่นั่งเล่นกับหยางลี่หลังจากพาลูกสาวไปล้างหน้าบ้วนปากมาแล้วจนกระทั่ง4 โมงเย็น
กู้ซุนหนี่สะพายตะกร้าบนหลังและอุ้มหยางลี่ไปสำรวจลำธารเพื่อดูหลุมดักปลาของเธอ
“ไปดูหลุมดักปลากัน”
เมื่อถึงลำธารแล้ว กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่เดินไปดูหลุมดักปลาหลุมที่ 1-3
“แม่ แม่ อะไร”
กู้ซุนหนี่จึงตอบหยางลี่ไปว่า
“ปลา ปลา เป็สัตว์”
“แม่จะย่างปลาเย็นนี้นะ”
หยางลี่ยิ้มดีใจและปรบมือด้วย
“ปลา อร่อยไหมแม่”
กู้ซุนหนี่ตอบหยางลี่ว่า
“อร่อยมาก”
กู้ซุนหนี่วางลูกสาวไว้ห่างจากริมธาร
“ยืนรอแม่ตรงนี้นะแม่ไปจับปลาออกจากหลุมปลาใส่ตะกร้าแล้วเราจะกลับบ้านกัน”
กู้ซุนหนี่เก็บปลาขึ้นจากหลุมดักปลาใส่ตะกร้าจากทั้ง 3 หลุม
“หลุมแรกได้ 2 ตัว”
“หลุมสองได้ 3 ตัว”
“หลุมที่สามได้ 2 ตัว”
กู้ซุนหนี่เก็บปลาเสร็จแล้วทุกหลุมและปิดปากหลุมด้วยหญ้ายาวๆค่อยเดินมาหาลูกสาว
กู้ซุนหนี่อุ้มหยางลี่แล้วเดินกลับบ้านไป
“วันนี้แม่ได้ปลา 7 ตัวเดี๋ยวกินปลาย่างกันเย็นนี้”
2K
