หลังจากที่อินดี้ดันเผลอไปมีเื่กับเ้าของบ้านอย่างเอเธนส์เข้า จึงทำให้เธอเป็กังวลในใจว่าจะโดนไล่ออกหรือไม่ เธอได้เเต่ยืนตัวเกร็งและแอบหันไปมองหน้าเอเธนส์เป็ระยะๆ พอเห็นว่าเอเธนส์กำลังจะหันมามองที่เธอ เธอก็รีบหลบสายตา
"ป้าว่าหนูอินดี้กลับห้องก่อนเถอะจ้ะ...ตรงนี้ไม่มีธุระของหนูแล้วเชิญจ้ะ"
"ค่ะ…" อินดี้เดินคอตกกลับไปที่ห้องตอนนี้ในใจของเธอรู้สึกหวาดหวั่นว่าเธอกำลังจะถูกไล่ออกั้แ่ยังไม่ได้เริ่มงานซะแล้ว เธอเดินกลับมาที่ห้องด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อยพร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง ในหัวของเธอคิดถึงเื่หนี้สินมากมาย ที่มันกำลังรายล้อมตัวเธอจากทุกๆทิศทาง วินาทีนี้อินดี้แทบจะไม่มีหวังว่าจะได้ทำงานอยู่ในบ้านหลังนี้ต่อไปเลย และในตอนนั้นเองประตูห้องของเธอก็เปิดออกเผยให้เห็นร่างสูงใหญ่ที่เดินยิ้มอย่างมีความสุขเข้ามาหาเธอ
"นี่คุณ ฉันขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ตอนนั้นฉันแค่ใถ้าฉันรู้ว่าคุณเป็เ้าของบ้านฉันก็คงไม่ทำแบบนั้นหรอก แต่คุณต้องเข้าใจฉันนะ กลางดึกกลางดื่นมืดค่ำ ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้วิ่งมากอด เป็คุณ คุณก็ต้องใและทำอะไรไปโดยที่ไม่ได้ตั้งใจเหมือนกัน ดีไม่ดีคุณอาจจะทำมากกว่าที่ฉันทำอีกก็ได้ จริงไหม!! ที่ฉันพูดมาทั้งหมดนี้ก็คือ..ฉันขอร้องล่ะ อย่าเพิ่งไล่ฉันออกเลยนะ ให้ฉันอยู่ทำงานสักเดือนสองเดือนก่อนก็ได้ ฉันสัญญาว่าต่อไปนี้ฉันจะไม่ขัดใจคุณเเละจะยอมทำตามที่คุณสั่งทุกอย่าง ฉันขอร้องแหละอย่าไล่ฉันออกเลยนะ" เอเธนส์ยืนมือล้วงกระเป๋าและพิงประตู เขาสบถเสียงหัวเราะออกมาให้กับความโก๊ะของอินดี้ ที่ตอนนี้สีหน้าท่าทางของเธอมันช่างดูน่ารัก เธอออนวอนเหมือนลูกแมวน้อยซะจริงๆ
"นี่คุณขำอะไรของคุณน่ะ มันไม่ใช่เื่ตลกเลยนะ คุณรู้ไหมฉันเพิ่งตกงานเมื่อวาน แล้วฉันก็ได้งานนี้เมื่อวาน ตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้เริ่มงานนี้ด้วยซ้ำ ถ้าคุณจะไล่ฉันออกตอนนี้ ฉันจะเอาเงินที่ไหนใช้หนี้อีกตั้งมากมายล่ะ ไหนจะความฝันที่ฉันจะพาแม่ไปเที่ยวรอบโลกอีก นะคุณ...ให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไหม"
"คุณนี่ นอกจากจะหน้าเหมือนภรรยาของผมแล้ว นิสัยก็ยังเหมือนด้วยนะ...ใจเย็นๆก่อน ผมไม่ได้บอกว่าจะไล่คุณออกสักหน่อย คุณยังทำงานที่นี่ได้ปกติ"
"อะไรนะ!!คุณพูดจริงหรอ..ไม่โกหกฉันใช่ไหม?"
"ผมไม่เคยโกหกใคร คุณยังทำงานที่นี่ได้ปกติ 100% โอเคไหม?" ด้วยความที่อินดี้ดีใจจนลืมตัว เธอเผลอลุกจากเตียงแล้ววิ่งเข้ามากอดตัวเอเธนส์อย่างแรงจนตัวเขาเซถลาไปติดผนังห้อง...เธอทั้งกอดและร้องไห้ออกมาพร้อมๆกัน สายตาของอินดี้ตอนนั้นมันเหมือนกับตอนที่ดารัญเข้าพิธีเเต่งงานกับเขาเลย ถูกอากัปกิริยาของอินดี้มันทำให้เอเธนส์นึกถึงภรรยาเก่าของเขาอย่างเป็ที่สุด เอเธนส์ยิ้มและยกมือขึ้นมากอดอินดี้ตอบรับด้วยความอบอุ่นโดยที่อินดี้ยังไม่รู้ตัวว่าเธอกำลังกอดชายแปลกหน้าอยู่
"ขอบคุณคุณมากนะที่ไม่ไล่ฉันออก ฉันสัญญาว่าจะทำงานนี้ให้ดีที่สุด ฉันขอโทษจริงๆนะที่ฉันต่อยปากคุณน่ะ..ต่อไปฉันจะระวังมากกว่านี้ก็แล้วกัน"
"ไม่เป็ไร ผมไม่เคยโกรธคุณอยู่แล้ว คุณจะได้ทำงานและอยู่กับผมที่นี่ตลอดไป ดีไหม?"
"ดีสิ...คราวนี้แหละ ฉันก็จะได้มีเงินไปเปิดร้านอาหารกับแม่ แล้วก็พาแม่ฉันเที่ยวรอบโลกสักที ฉันขอบคุณๆมากนะ ขอบคุณจริงๆ ฮือฮือ"
"นี่คุณ ร้องไห้เป็เด็กเลยนะ..เอ่อว่าเเต่คุณมีหนี้อยู่เยอะเลยหรอ?"
"ใช่..เยอะมากเลยแหละ ทั้งเงินที่แม่ส่งฉันเรียน แล้วก็หนี้ส่วนตัวของแม่อีก มันพัวพากันรุมเร้าเต็มตัวฉันไปหมดเลย ถ้าคุณไล่ฉันออกวันนี้ ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าฉันจะไปหางานที่ไหนทำได้อีก"
"ต่อไปนี้คุณก็ไม่ต้องไปหางานที่ไหนทำแล้วแหละ คุณต้องทำงานที่นี่กับผมตลอดไป...เอ่อคุณ ช่วยปล่อยผมก่อนได้ไหม ผมหายใจไม่ออกน่ะ คุณกอดผมแน่นเกินไปแล้วนะ ฮึฮึ" อินดี้เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าเธอนั้นกำลังกอดเอเธนส์อยู่ ทันทีที่ได้สติเธอก็รีบผลักตัวเองออกจากเอเธนส์และยืนก้มหน้าเงียบ เอเธนส์แอบมองหน้าอินดี้แล้วยิ้มอย่างมีความสุข เหมือนกับว่าตอนนี้เอเธนส์ได้คนรักของเขากลับคืนมาแล้วและต่อจากนี้ไปเขาจะดูแลเธอให้ดีที่สุด
"เงียบทำไมล่ะ เป็อะไรหรือเปล่า?"
"ป่ะ..ปะ.เปล่า ฉันเเค่ง่วงแล้วอ่ะ คุณก็ไปนอนได้แล้ว"
"งั้นหรอ โอเคงั้นคุณพักผ่อนเถอะ เพราะผมมีธุระต้องไปทำต่อ ผมไปนะ..ถ้าคุณอยากได้อะไรเพิ่มเติม คุณก็บอกลุงคริสกับป้าเคแล้วกัน ผมไปนะ นอนหลับฝันดีนะคุณ"
"อืม..เอ้อคุณ..ขอบคุณนะที่ไม่ได้ฉันออก"
"ไม่เป็ไร ผมตั้งใจที่จะไม่ไล่คุณออก ผมไปนะ" เอเธนส์เดินออกจากห้องอินดี้ไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข จนไม่ทันได้สังเกตเลยว่าป้าเคกับลุงคริสยืนมองเขาอยู่..ทั้งคู่หันไปมองหน้ากันแล้วส่ายหัวไปมาเหมือนกับว่าพวกเขากำลังไม่ชอบใจอะไรอยู่สักอย่าง
"ถ้าเอเธนส์เอาผู้หญิงคนนี้เข้ามาอยู่ในบ้านด้วยมันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง คุณรู้ไหมคริส"
"พลังของเอเธนส์ก็จะลดลงจนไม่เหลือไปในที่สุด และดีไม่ดีผู้หญิงคนนี้อาจจะทำให้เผ่าพันธุ์แวมไพร์ของเรา ต้องล่มสลายเป็แน่"
"ถ้าเป็แบบนั้นฉันคงไม่ยอมหรอกนะ คุณเทเรซ่าและคุณมุทินสั่งให้ฉันปกป้องเอเธนส์ มาเรีย บิลลี่และเผ่าพันธุ์แวมไพร์ของเราไว้ให้ถึงชั่วลูกชั่วหลานและฉันจะไม่ยอมแน่ ถ้ามันต้องมาจบลงด้วยเงื้อมมือของผู้หญิงคนนี้!!"
"สงสัยว่า เราจะต้องหาทางกำจัดเธอโดยที่ไม่ให้เอเธนส์รู้ซะแล้วล่ะ ขืนปล่อยไว้แบบนี้มีหวังเอเธนส์ต้องจมปลักอยู่กับมนุษย์ตลอดไปแน่"
"นี่คุณหมายถึงว่า พวกเราต้องฆ่าเธองั้นหรอ"
"ใช่...เพราะนั่นเป็วิธีเดียวที่จะแยกเอเธนส์ออกจากยัยมนุษย์นั่น"
"เอเธนส์ไม่ยอมแน่ ถ้าเขารู้ว่าคุณกำลังจะฆ่าผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนหนูดารัญคนนั้นทิ้ง...ที่ห้องโถง คุณก็ได้ยินแล้วนี่ว่า เอเธนส์ไม่ให้ฆ่าเธอ"
"ก็ทำเื่นี้ ในตอนที่เอเธนส์ไม่อยู่สิ...ฉันเชื่อว่าถ้าเราเอาเื่นี้ไปบอกคุณมาเรีย เธอจะต้องช่วยเรากำจัดผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ" ด้วยความที่กลัวว่าเผ่าพันธุ์แวมไพร์จะดับสลายไป ป้าเคและลุงคริสจนยอมไม่ได้ที่จะให้อินดี้ทำงานอยู่ที่นี่และสมสู่กับเอเธนส์ในบ้านหลังนี้ต่อไป เพราะถ้าเป็เช่นนั้นพลังของเอเธนส์ก็จะค่อยๆลดลงเรื่อยๆจนไม่เหลือเลย เช่นนั้นความหวังของมุทินกับเทเรซ่าที่ฝากฝังเอเธนส์ให้กับพวกเขาดูแลนั้นก็จะจบลงเช่นกัน ลุงคริสกับป้าเคจะให้มาเรียช่วยกำจัดอินดี้อย่างไร อินดี้จะตกอยู่ในอันตรายหรือไม่แล้วเอเธนส์จะมาช่วยเธอไว้ได้หรือเปล่า ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ
1K
