อัยวาขับรถมาตามจีพีเอสตามที่ผู้หญิงคนนั้นส่งมาให้เธอจนถึงรีสอร์ทแห่งหนึ่ง
“นายรอฉันอยู่ที่รถนะอย่าลงมาเดียวมีคนจำนายได้ เข้าใจไม่”อัยวาหันไปบอกกับเจวายเจวายได้แต่พยักหน้าเบา ๆอัยวาลงจากรถไปเดินไปที่ประชาสัมพันธ์เพื่อสอบถามห้องพักที่มาร์คพักอยู่
“ขอโทษนะคะพอดีมีเอกสารด่วยให้เ้านายเซ็นท่านบอกว่าพักอยู่สวีทรูมของรีสอร์ทนี้ไม่ทราบไปทางไหนค่ะ”อัยวาโกหกพนักงานไป
“ห้องสวีทเดินไปทางซ้ายมือนะคะ”พนักงานบอกทางอัยวาก็เดินไปตามทางเดินส่วนเจวายก็ส่วมเสื้อฮูดใส่แมสปกปิดตัวเองลงจากรถและตามอัยวาไปเงียบ ๆ
“แกแกดูผู้ชายคนนั้นสิ เหมือนเจวายเลยเนอะ”พนักงานสะกิดเพื่อนให้มองเจวาย
“เจวายเขาบินกลับฮ่องกงั้แ่เมื่อคืนฉันตามข่าวอยู่ คลั่งผู้ชายจนตาฝาดละแก”พนักงานอีกคนเอ็ดเพื่อน
“ก็จริงเห้อฉันจะมีโอกาสได้เจอเจวายตัวเป็ ๆ สักครั้งไม่นะ”
“เลิกฝันแล้วทำงานต่อเถอะ”
อัยวาที่เดินมาหน้าห้องพักที่เธอได้มาว่าเป็ห้องพักของมาร์คกับผู้หญิงของเขาอัยวาสูดลมหายใจเข้าปอดแรง ๆ ก่อนจะเคาะประตู 2-3 ทีและยืนรออยู่ครู่หนึ่งก็มีผู้หญิงคนหนึ่งนุ่งผ้าขนหนูเปิดประตูออกมา
“มาหาใครค่ะ”ผู้หญิงคนนั้นคือนางเอกสาวที่เป็ข่าวและอยู่ในรูปกับมาร์คตอนนี้เธอทำหน้าปกติเหมือนไม่ได้ใอะไรกับที่อัยวามาถึงที่นี่
“เธอเป็คนตามฉันมาไม่ใช่เหรอ”อัยวาถามกลับผู้หญิงคนนั้นได้แต่หยักไหล่ ก่อนจะเปิดทางให้อัยวาเข้าไปในห้องอัยวาเดินเข้าไปทุกย่างก้าวของเธอมีแต่ความใจเต้น เมื่อเปิดประตูห้องนอนเข้าไปก็พบกับสภาพที่ชุดผู้หญิงผู้ชายเกลื่อนห้องไปหมดเหมือนห้องนี้เพิ่งผ่านสมรภูมิหนักมาอัยวามองไปบนเตียงพบกับมาร์คที่กำลังนอนคว่ำอยู่
“ข้าวฟ่างใครมาเคาะประตูห้องแต่เช้า”มาร์คพูดเสียงอยู่ในลำคอ ทั้งที่ยังหลับตาอยู่
“มาร์ค”อัยวาเรียกชื่อของมาร์คพร้อมน้ำตาที่ไหลออกจากตามาร์คได้ยินเสียงเขารู้สึกคุ้นกับเสียงนี้มากเลยลืมตาขึ้นมาดู
“อัยวาคุณ..คุณมาได้ยังไง?”มาร์คดีดตัลุกขึ้นจากเตียงทันที
“แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วออกมาคุยกัน”อัยวาเดินออกจากห้องนอนมารออยู่ที่ห้องนั่งเล่นมาร์คที่ใมองหน้าข้าวฟ่างอย่างถามว่าอัยวามาได้ยังไง ข้าวฟ่างเองก็ส่ายหน้าและแกล้งบีบน้ำตา
“พี่มาร์คพี่อัยวาจะทำอะไรข้าวฟ่างหรือเปล่าค่ะ”ข้าวฟ่างแกล้งออเซาะชายหนุ่ม
“ไม่หรอกอยู่ข้าหลังพี่ไว้”มาร์คและข้าวฟ่างแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาจากห้องนอนเห็นอัยวานั่งนิ่งอยู่ที่โซฟา มาร์คเดินจะไปนั่งใกล้ ๆ อัยวา แต่เธอก็ลุกขึ้นและถอยออกห่างทันที
“ยังไงค่ะคุณมีเื่อะไรจะอธิบายอีกไม่”อัยวาถาม
“โถ่อัยวา คุณมาได้ยังไง ทำไมไม่โทรบอกผมก่อนละ”
“อย่านอกเื่สรุปว่ายังไง ตกลงว่าที่ผ่านมาคุณโกหกฉันมาตลอดใช่ไม่”อัยวาถามออกไปมาร์คได้แต่ยืนนิ่งเงียบไม่แม้จะพูดอะไรออกมาเพราะทุกอย่างถูกอัยวาจับได้คาหนังคาเขา
“แล้วนี่คือหลักฐานครั้งก่อน ๆที่คุณนอกใจฉันมาตลอด”อัยวาโยนภาพถ่ายทุกอย่างให้มาร์คดู
“แล้วไงเหรอในเมื่อคุณรู้ทุกอย่างแล้ว ผมก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วทำไม คุณจะเลิกกันผมเหรอคุณจะเลิกกับผู้ชายที่เป็ดาราดัง ทำให้คุณมีบริษัทขนาดใหญ่ มีคนจ้างานคุณเยอะ ๆได้เหรอ”มาร์คแสยะยิ้มออกมาและพูดคิดว่าตัวเองเป็ต่ออัยวาคิดว่าอัยวาไม่มีทางเลิกกันเขาเด็ดขาด
“งั้นเหรอคุณคิดว่าที่ฉันมีทุกวันนี้ได้เพราะชื่อเสียงของคุณนั้นเหรอแล้วทำไมไม่คิดว่าชื่อเสียงที่คุณมีเพราะมาจากการสนับสนุนจากฉันและเพื่อนฉันบ้างเหรอ”อัยวาถามกลับเพราะที่ผ่านมาก่อนมาร์คจะมีชื่อเสียงได้อัยวาคอยช่วยฝากงานให้น้ำรินและสิทธาสามีของเธอช่วยสนับสนุนมาร์คมาตลอดทำให้เขามีกระแส มาร์คทำสีหน้าไม่พอใจที่ถูกอัยวาว่าแบบนั้น
“คุณช่วยอะไรอีเว้นเหรอ ที่เขาจ้างผม ก็เพราะผลงานและชื่อเสียงของผม เลิกพูดเื่เก่า ๆ เถอะ”
“ดีเหมือนกันตกลงคุณจะเอายังไงกับฉันและผู้หญิงคนนี้”อัยวาถามอีกครั้งเพราะอยากรู้ว่าเขาจะตอบอย่างไร
“ใช่ค่ะพี่มาร์คข้าวฟ่างก็เบื่อเต็มทีแล้วที่เราต้องหลบซ่อนกันแบบนี้ข้าวฟ่างอยากจะคบกับพี่แบบเปิดเผย”ข้าวฟ่างพูดออกมาอย่างเอาแต่ใจ
“ผมไม่เลือกใครผมจะเป็ของผมแบบนี้ อัยวาคุณก็อยู่ของคุณไป ส่วนผมก็ใช้ชีวิตของผมเดี๋ยวผมสนุกเที่ยวเล่นจนอิ่มตัวผมก็กลับไปหาคุณเอง คุณรอผมได้ไม่ละ”
“ทุเรศที่สุดนายรู้ตัวบ้างไม่ว่าคำพูดของนายมันเห็นแก่ตัวสิ้นดี ฉันไม่น่ามาเสียเวลากับนายเลย”
“ผมก็ไม่น่ามาเสียเวลากับผู้หญิงจืดชืดไร้รสชาติอย่างคุณเหมือนกัน”
“ดีงั้นเราก็เลิกกันเงินที่คุณยืมฉันไปรวมถึงรถที่คุณขับอยู่ก็เอากลับมาให้ฉันด้วย”
“ทำไมผมต้องคืนในเมื่อสัญญากู้ยืมก็ไม่มี รถก็ชื่อผม โง่ซื้อให้ผมเอง”มาร์คพูดใส่หน้าอัยวาอัยวาโกรธจนตบหน้ามาร์คไปฉากหนึ่ง
“พี่มาร์คเจ็บไม่ค่ะ”ข้าวฟ่างรีบมาถามมาร์ค มาร์คผละข้าวฟ่างออกหมายจะเดินมาตบคืนอัยวาแต่ก็มีแขกไม่ได้รับเชิญมาจับแขนเขาไว้ก่อน
“จะตบผู้หญิงเหรอ”
“มึงเป็ใครเสือกอะไรด้วย เื่ของผัวเมีย”มาร์คถามก่อนจะผลักเจวายไป
“ผัวเมียเมียนายคนไหนละ?”เจวายถามกลับ
“นายมาได้ยังไงบอกให้รอที่รถไง”อัยวาใที่เห็นเจวายอยู่หน้าเธอ
“ก็รู้ว่าต้องมีเื่ไงกลัวจะเป็อันตราย”เจวายบอกกับอัยวาด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง
“ผัวใหม่เธอเหรออัยวาว่าอยู่ทำไมเห็นฉันอยู่กับข้าวฟ่างถึงไม่รู้สึกอะไรกล้ามาเถียงกล้ามาบอกเลิกฉันอีก”
“ฉันเจ็บจนมีรู้สึกอะไรแล้วต่างหากที่สำคัญตอนนี้ความอดทนที่ให้กับนายก็หมดแล้วพอกันทีถ้านายไม่คืนเงินกับรถก็เจอกันในศาล”พูดจบอัยวาก็จะเดินออกไปแต่มาร์คยังโกรธที่โดนอัยวาทวเงินต่อหน้าคนอื่นจึงจะเข้าไปทำร้ายอัยวาเพื่อสั่งสอน
“ทำฉันเสียหน้าคิดจะหนีไปง่ายๆ งั้นเหรอ”มาร์คง้างมือจะตบอัยวา แต่เจวายกลับต่อยหน้าเขาไปก่อน
“อย่าแตะต้องผู้หญิงคนนี้นายเลิกกับเธอแล้วต่อไปผู้หญิงคนนี้เป็ของฉัน”เจวายพูดพร้อมเปิดหน้าให้มาร์คและข้าวฟ่างดู
“เจวาย/เจวาย”ทั้งสองอุทานออกมาอย่างใที่ศิลปินระดับโลกมาอยู่ตรงหน้าแถมยังปกป้องอัยวาอีก
“ป้ากลับกันเถอะ เื่ป้าเคลียร์เสร็จแล้วกลับไปเคลียร์เื่ของเราต่อ”เจวายสวมแมสเหมือนเดิมก่อนจะลากอัยวาออกจากห้องนั้นกลับไปที่รถทันทีเมื่อเข้าไปในรถเจวายทำหน้าที่คนขับส่วนอัยวาก็เป็ตุ๊กตาหน้ารถนั่งเงียบไปตลอดทาง
“นี่นายจะพาฉันไปไหน”อัยวาถามหลังจากเห็นวาเจวายขับรถไปเรื่อยๆ
“ไม่รู้สิเห็นป้าไม่บอกทางผมก็ขับไปเรื่อย ๆ”
“นายอยากจะไปเที่ยวใช่ไม่อยากไปเที่ยวไหนละ”อัยวาถามอย่างไม่มีอารมณ์เท่าไร
“่นี้หน้าหนาวผมอยากขึ้นดอย อยากไปดูทะเลหมอก”คำตอบของเจวายทำให้อัยวาใไม่เบาคนหนุ่มแบบเขาน่าจะชอบเที่ยวที่สนุกสนานเช่นทะเล ไม่น่าจะไปลำบากบนดอยเลย
“ฉันขอไปเก็บของใช้ที่คอนโดก่อนได้ไม่ฉันไม่ได้เตรียมของเลย แล้วของนายละ”
“เดี๋ยวให้เลย์เอามาให้ที่ที่คอนโดป้าก็ได้ไปกันเถอะ”เจวายหันมายิ้มก่อนจะเหยียบรถมุ่งหน้ากลับกรุงเทพทันทีไม่ถึงสองชั่วโมงก็มาหยุดอยู่ที่หน้าคอนโดของอัยวา
“เดี๋ยวนะนายรู้ได้ไงว่าคอนโดฉันอยู่ที่นี่”อัยวาถามอย่าง งง ๆเพราะตลอดทางอัยวาไม่ได้บอกทางให้เจวายแม้แต่คำเดียว เขาเองก็ไม่ได้ถามเธอสักคำเจวายไม่ตอบเดินลงจากรถ ขึ้นลิฟท์ไปที่หน้าห้องของอัยวาอัยวาไขกุญแจห้องก่อนจะปิดประตูลงและจับมือของเจวายทันที
“นาย้าอะไรกันแน่ทำไมรู้เื่ฉันขนาดนี้ทั้งที่อยู่คอนโดแม้แต่เลขห้อง”
“เอาเป็ว่าถ้าผมอยากรู้หรืออยากได้อะไร ไม่มีอะไรที่ผมจะรู้หรือเอามาไม่ได้ไปเก็บของเถอะอีกสักพักเลย์คงจะมาถึงละ”เจวายตอบก็ที่จะล้มลงนอนบนโซฟาส่วนอัยวาก็เข้าห้องไปอาบน้ำและเก็บข้าวของตัวเองเก็บเสร็จออกมาก็เจอว่าเลย์นั่งอยู่กับเจวายแล้ว
“สวัสดีค่ะคุณเลย์”อัยวาทักทายเลย์
“สวัสดีครับฝากคุณอัยวาดูแลเจวายด้วยนะครับ”เลย์บอก
“คุณเลย์จะไม่ไปเที่ยวกับเราด้วยเหรอค่ะ”อัยวาถาม
“พอดีผมมีงานด่วนที่ฮ่องกงต้องไปจัดการนายคนนี้ดื้อมากยังไงก็ฝากจัดการได้เลยนะครับ”เลย์บอกก่อนลุกขึ้นโค้งคำนับให้อัยวา
“ฉันกลับฮ่องกงก่อนอย่าสร้างเื่เด็ดขาดเข้าใจไม่”เลย์หันไปบอกกับเจวายเจวายยิ้มให้พร้อมพยักหน้าเบา ๆ
“นายเป็ศิลปินดังระดับโลกนะทำไมผู้จัดการนายกล้าทิ้งนายไว้แบบนี้ละ”เจวายไม่พูดอะไรได้แต่ลุกขึ้นหยิบกระเป๋าของอัยวาลงไปที่รถทันที
1K
