หลังจากได้กวนประสาทพายุและคู่ขาจนพอใจแล้ว อันนาก็เดินอารมณ์ดีกลับมาที่โต๊ะทันที แม้ในใจของเธอจะหน่วงๆ กับความเ้าชู้ของพายุก็ตาม
"เป็อะไรอีกละเพื่อนฉัน กลับมาเหมือนคนอารมณ์ดีแต่ก็ดื่มเอาๆ " เชอรี่ถามขึ้น
"ฉันเจอพี่พายุว่ะ" อันนาพูดขึ้นพร้อมกับยกแก้วขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมด
"เดี๋ยวก็เมาอีกหรอก"
"แล้วยังไงต่อ? " เจนนี่ถามขึ้นบ้าง
"พี่พายุอยู่กับผู้หญิงคนนึง เห้อ...." อันนาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ
"เื่เดิมๆ ละสิ เปิดใจให้ผู้ใหม่สักที แกก็สวย แซ่บ ขนาดนี้ใช่ว่าจะไม่มีผู้ชายมาจีบสักหน่อย" เชอรี่พูดขึ้น
ก็จริงอย่างที่เชอรี่ว่านั่นแหละ ไม่ใช่ว่าไม่มีใครมาจีบเธอสักหน่อย แต่เธอเองนั่นแหละที่ยังคงรอแต่พายุ และดูเหมือนเขาเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะสนใจเธอเลยสักนิด
"ไปเต้นกัน" เจนนี่พูดขึ้น แล้วจูงมืออันนาเข้าไปกลางฟลอร์ แล้วหันไปกระซิบกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งหน้าจะเป็เด็กในร้าน สักพักดีเจก็เปลี่ยนเพลงแดนซ์ขึ้นมา ทั้งสองคนเริ่มเต้นส่ายสะโพกโยกย้ายไปตามเพลง จากนั้นก็ได้ยินเสียงโห่แซวของผู้ชายเต็มไปหมด อันนาและเจนนี่เป็จุดสนใจของทุกคนในผับ
ด้วยความที่อันนาเริ่มจะมึนๆ เมาๆ บ้างแล้ว หญิงสาวก็เริ่มวาดลวดลายไม่ยั้งตามประสาคนที่ชอบออกกำลังกายด้วยการเต้น มีผู้ชายคนหนึ่งเริ่มเข้ามาเต้นกับเธอ แต่อันนาไม่สนใจ เธอหันไปเต้นกับเจนนี่เท่านั้น ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ละความพยายามเข้ามาใกล้ๆ เธอ
"แก ผู้ชายคนนั้นงานดีว่ะ" เจนนี่กระซิบข้างหูอันนา แล้วแกล้งผลักอันนาเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น จนชนเข้ากับอกแกร่งของเขา
"สวัสดีอันนา" ชายหนุ่มพูดขึ้น
"รู้จักฉันด้วยหรอ? " อันนาถามขึ้นอย่างแปลกใจ
"ใครบ้างไม่รู้จักดาวมหาลัย MP ล่ะ ตัวจริงเธอสวยมากเลยนะ"
"ขอบใจ" อันนาพูดขึ้นอย่างไม่สนใจใยดี เธอรู้ว่าเขา้าอะไร
"เราชื่อ เอกวัฒน์นะ เรียกวัฒน์สั้นๆ ก็ได้" ชายหนุ่มพูดขึ้น
"ยินดีที่ได้รู้จักนะ" อันนาพูดขึ้น
"เธอนี่หยิ่งสมคำล่ำลือนะ" เอกวัฒน์พูดขึ้น
"ว่าไงนะ นายว่าฉันหยิ่งหรอ? "
"ก็ใช่นะสิ แต่ก็น่ารักดี"
"ฉันไม่ได้หยิ่ง แค่ไม่คลุกคลีกับคนไม่รู้จักย่ะ"
"ใครจะมาคลุกคลีกับคนแปลกหน้าในสถานที่แบบนี้กัน อีตาบ้านี่" อันนาแว๊ดขึ้นทันที ซึ่งเอกวัฒน์ก็หัวเราะชอบใจขึ้นมา
"หัวเราะอะไรของนาย นายนี่ท่าจะเพี้ยน"
"ก็เธอน่ารักนี่ ฉันขอเบอร์เธอได้ป่าว" เอกวัฒน์พูดขึ้น
"No ฉันไม่ได้ง่ายย่ะ" อันนาปฎิเสธทันที
"นี่แหละ ยิ่งยากฉันยิ่งชอบ" ชายหนุ่มพูดขึ้น
"ฉันเหนื่อยละ ขอตัวไปนั่งก่อนนะ" อันนารีบปลีกตัวไปทันที โดยหารู้ไม่ว่าทุกการกระทำของเธอนั้นตกอยู่ในสายตาใครคนหนึ่งอยู่
อันนาเดินตรงไปยังห้องน้ำ แต่กลับมีใครคนหนึ่งมาขวางทางเธอไว้
"ถ้าไม่รังเกียจ คุณจะให้เกียรติผมนั่งดื่มตรงนี้สักครู่ได้มั้ยครับ" ชายคนดังกล่าวพูดขึ้น
"ขอโทษด้วยค่ะ แต่ฉันไม่สะดวกฉันปวดฉี่" อันนารีบปฎิเสธไป
หลังจากหญิงสาวไปเข้าห้องน้ำแล้วผู้ชายคนเดิมก็ยังยืนรอเธออยู่ อันนากรอกตามองบนด้วยความรำคาญใจ
"ผมรอคุณตั้งนาน ทีนี้คุณคงสะดวกแล้วนะครับ"
"ก็ได้ค่ะ แต่แค่แป๊บเดียวนะ เพื่อนฉันรออยู่" อันนาตัดรำคาญด้วยการยอมนั่งคุยที่โต๊ะของชายหนุ่ม
"ผมอติเทพนะ คุณละชื่ออะไร"
"อันนาค่ะ"
"ชื่อน่ารักดี คุณเป็ลูกครึ่งรึเปล่า"
"ค่ะ ฉันเป็ลูกครึ่งเกาหลี"
"ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ ช่วยดื่มกับผมสักแก้วเถอะ"
อติเทพยื่นแก้วที่เตรียมไว้ให้หญิงสาว อันนามองแก้วอย่างลังเล
"ถ้าคุณกลัวว่าผมจะมอมเหล้าคุณ คุณกินแก้วของผมก็ได้นะ" เหมือนอติเทพจะรู้ทัน เขาเปลี่ยนเป็ยื่นแก้วของตังเองให้อันนาดื่มแทน
"ขอบคุณค่ะ" อันนารับแก้วมาดื่มแล้วถึงกับสำลัก
"โทดที ผมลืมบอก แก้วของผมมันเป็เหล้าเพียวๆ ผมชอบดื่มแบบนี้ "
"ไม่เป็ไรค่ะ" อันนายังคงดื่มเหล้าแก้วนั้นจนหมดเพราะกลัวเสียหน้า แล้วหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนโลกหมุนเพราะความแรงของเหล้าเพียวๆ นั้นเอง
"เอ่อ ฉันขอตัวก่อนนะ" อันนาเห็นท่าไม่ดีจึงขอตัวกลับไปหาเพื่อนๆ ของเธอ แต่พอลุกขึ้นหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนทรงตัวไม่อยู่
"อุ๊ย" อันนาอุทานขึ้นเมื่ออติเทพเข้ามาประคองเธอ อันนานั้นรู้สึกได้ถึงอันตราย หญิงสาวได้แต่ภาวนาว่าใครก็ได้มาช่วยเธอที
แต่จู่ๆ ร่างของอันนาก็โดนดึงไปอยู่ในอ้อมกอดของใครอีกคน
"พี่พายุ" อันนาพูดขึ้นอย่างดีใจเมื่อคนที่มาช่วยเธอนั้นคือพายุ
"อย่ามายุ่งน่า" อติเทพพูดขึ้น และพยายามจะแย่งตัวอันนากลับมา
"ขอโทษที่มาขัดจังหวะ แต่ผมว่าคุณกำลังทำไม่ถูกต้อง" พายุพูดขึ้น
"พูดอะไรของคุณ นี่เมียผมส่งเธอกลับมาให้ผม" อติเทพพูดขึ้น
"แกจะบ้าหรอ" อันนาพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ เมื่ออติเทพโกหกว่าเธอเป็เมียเขา
"นี่ก็ผู้หญิงของผมเหมือนกัน ถ้าคุณไม่อยากตายก็ออกไปจากผับผมซะ! " พายุพูดขึ้นอย่างน่ากลัว เขาเป็เ้าของผับนี้ และมีลูกน้องมากมายยืนล้อมอยู่ ทุกคนพร้อมที่จะทำตามคำสั่งของพายุได้ตลอดเวลา
"ก็ได้ นังนี่ผมก็เอาจนเบื่อแล้วเหมือนกัน หลวมหมดแล้วคุณอยากจะเอาต่อก็เชิญเลยนะ" อติเทพพูดขึ้น
"ไอ้เลว ฉันไม่เคยนอนกับแกสักหน่อยพูดแบบนี้ได้ยังไง" อันนาพูดขึ้นอย่างโมโห เธอไม่น่าหลวมตัวไปดื่มกับผู้ชายแบบนี้เลย หากพายุมาช่วยไม่ทันชีวิตของเธอจะเป็ยังไงต่อไป
"ไปให้พ้นนะ จะไปตายที่ไหนก็ไป! " อันนาพูดขึ้นอย่างเจ็บใจ
"นาไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายคนนี้นะคะพี่พายุ" อันนาหันมาพูดกับพายุเมื่ออติเทพออกไปแล้ว
"ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ ฉันแค่อยากจะมาเอาคืนเธอเื่ที่ไปขัดจังหวะฉันต่างหากล่ะ" พายุพูดขึ้น
"นี่แสดงว่าพี่พายุไม่เชื่อนาหรอคะ! "
"แล้วทำไมฉันต้องเชื่อคนอย่างเธอด้วยล่ะ? " พายุถามขึ้น
"ค่ะ ในสายตาพี่ไม่เคยมองว่านาเป็คนดีอยู่แล้วนี่ งั้นพี่อยากจะคิดอะไรยังไงก็เื่ของพี่แล้วกันค่ะ" อันนาพูดขึ้นและพยายามจะเดินจากไป แต่กลายเป็ว่า เธอกลับเซเหมือนจะล้มเพราะกำลังเมาอยู่
"ปากดีแล้วยังทำเป็เก่งอีก" พายุพูดขึ้นพร้อมกับประคองอันนาขึ้นไปชั้นวีไอพีที่ตัวเองพักอยู่
"พี่จะพานาไปไหน" อันนายังมีสติอยู่รีบถามพายุออกไป
"ไปทำให้เธอสร่างเมาไง" พายุพูดขึ้น
"แต่นามากับเพื่อนๆ นะ ถ้านาหายไปแบบนี้เพื่อนๆ ของนาจะเป็ห่วงเอานะคะ"
"ฉันบอกให้คนของฉันไปบอกเพื่อนเธอเรียบร้อยแล้ว" พายุบอกหญิงสาว แล้วจัดดารอุ้มอันนาขึ้นไปข้างบนเอง เพราะถ้าให้อันนาเดินเองดูท่าจะไม่ไหว
"นี่พี่จะทำอะไรน่ะ" อันนาถามขึ้นอย่างใเมื่อพายุวางเธอลงบนเตียงกว้าง!
1K
