จางซิ่วอิงง่วนอยู่กับการทำอาหารมื้อแรกของวัน เครื่องปรุงหลากหลายชนิดที่เธอสามารถหยิบใช้ได้เท่าที่้าทำให้เธออารมณ์ดีที่ไม่ต้องทนกินอาหารรสชาติจืดชืดหลังจากนี้
ริมฝีปากอิ่มปรากฏรอยยิ้มเบาบางมือเรียวควงตะหลิวไปพลาง ปากก็ฮัมเพลงในยุคอนาคตไปพลาง เพียงไม่นานกลิ่นหอมฉุยของอาหารจานเนื้อหนึ่งจานและผัดผักก็อบอวลชวนให้น้ำย่อยในกระเพาะทำงาน
หลังจากมื้อเช้าจบลงด้วยความเอร็ดอร่อยหญิงสาวเก็บจานชามไปล้างทำความสะอาดก่อนจะเริ่มเก็บกวาดบ้านเก่าหลังน้อยให้อยู่ในสภาพที่สบายตาและน่าอยู่โดยเริ่มจากห้องครัวที่เธอเดาไม่ออกจริงๆ ว่าครั้งสุดท้ายที่ได้เก็บกวาดห้องนี้คือกี่ปีมาแล้ว
มือเล็กปาดเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายตามกรอบหน้าครั้งหนึ่งก่อนจะมองห้องครัวที่ผ่านการเก็บกวาดจนเป็ระเบียบอย่างพึงพอใจตู้หลังน้อยที่เดิมมีเพียงแค่ไข่ไก่ฟองเดียวก็ถูกเติมจนเต็มโดยสินค้าจากห้างสรรพสินค้ายุค2024 รวมถึงถังข้าวสาร แป้ง เครื่องปรุงและอุปกรณ์ทำครัวด้วยเช่นกัน
ห้องนอนเป็พื้นที่ต่อไปที่จะได้รับการเก็บกวาดจางซิ่วอิงรื้อเครื่องนอนเก่าทิ้งทั้งหมดซึ่งจากที่สำรวจอย่างถี่ถ้วนแล้วมันเก่ามากจริง ๆแถมผ้าห่มก็เบาบางจนตอนห่มนั้นแทบไม่ได้รู้สึกถึงความอบอุ่นด้วยซ้ำ
กลิ่นอับของห้องนอนชวนให้เธอรู้สึกเวียนหัวไปหมดหญิงสาวจึงต้องเปิดประตูหน้าต่างห้องทิ้งไว้เพื่อให้อากาศถ่ายเทยิ่งขึ้นก่อนจะเลือกผ้าม่านสีสบายตาจากในห้างสรรพสินค้ามาติดให้เรียบร้อย
ิญญาจากยุคอนาคตในร่างของสาวชนบทรีบไปจัดการห้องโถงและห้องน้ำต่อหลังจากเลือกเอาชุดเครื่องนอนใหม่มาจัดเข้าที่เข้าทางแล้วเรียบร้อย กว่าที่บ้านหลังน้อยจะถูกจัดระเบียบจนเข้าที่เข้าทางเป็ที่น่าพอใจแถมยังสะอาดน่าอยู่ก็ใช้เวลานานพอสมควร จมูกเชิดรั้นสูดดมกลิ่นหอมสะอาดของน้ำยาถูพื้นที่เธอตั้งใจเลือกมาใช้จนเต็มปอด
ร่างบางรู้สึกสูญเสียพลังงานไปไม่น้อยเมื่อเช้าเธอแบ่งอาหารเก็บไว้ส่วนหนึ่ง มื้อเที่ยงเลยอุ่นทานประทังความหิวไปก่อนเสร็จแล้วจึงออกไปจัดการกับผลผลิตของแปลงผักข้างบ้านต่อ
อีกสิ่งหนึ่งที่เธอพึ่งได้รู้จากห้างสรรพสินค้าในกำไลหยกก็คือของทุกชิ้นจะถูกเติมเต็มตลอดและมีให้เธออย่างไม่จำกัด แถมยังมีพื้นที่ว่างที่เก็บของได้อย่างไม่จำกัดโดยหากเป็ของสดก็จะยังคงความสดใหม่ไว้อย่างเช่นตอนที่นำเข้าไปอีกทั้งในตอนที่เธอหายเข้าไปในห้างสรรพสินค้าก็ราวกับเวลาด้านนอกจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะและอีกความพิเศษคือเธอสามารถหลับตาและเรียกของที่้าออกมาได้โดยไม่จำเป็ต้องเข้าไปด้วยตัวเองซึ่งสิ่งเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกดีใจเป็อย่างมาก
แปลงผักที่ถูกปลูกจนเต็มพื้นที่ข้างบ้านนั้นมีหัวไชเท้า ผักกาดขาว และต้นหอมเป็ส่วนใหญ่ซึ่งมีจำนวนมากเกินกว่าที่เธอจะเก็บไว้กินเพียงคนเดียวแต่ในเมื่อทุกต้นล้วนโตเต็มที่พร้อมเก็บเกี่ยวไม่รอช้าจางซิ่วอิงลงมือเก็บผักเหล่านี้ทันที โดยคิดเพียงในหัวคร่าว ๆ ถึงวิธีการต่อจากนี้
พื้นที่ว่างเปล่าหลังจากเก็บผลผลิตเรียบร้อยหญิงสาวจัดการถอนหญ้าและเตรียมแปลงผักพร้อมสำหรับการปลูกผักรอบใหม่ทันที อีกสามเดือนที่นี่ก็จะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้วเธอคิดว่าควรจะต้องหาเมล็ดพันธุ์ที่สามารถปลูกและเก็บเกี่ยวได้ในเวลาอันสั้นซึ่งส่วนนี้เธอขอเวลาคิดสักหน่อย
แม้จะรู้การทำเกษตรมาบ้างแต่ในชาติที่แล้วลมหนาวเติบโตมาในตัวเมืองวิถีชีวิตเกษตรกรเธอจึงได้เรียนรู้มาบ้างจากชาวบ้านชนบทตอนไปค่ายอาสาซึ่งต้องยอมรับว่าเธอรู้เพียงผิวเผินเท่านั้นทั้งยังไม่เคยลงมือทำจนครบถ้วนกระบวนการสักครั้งเดียว เห็นทีเื่การเพาะปลูกคงต้องวัดดวงกันดู
หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการจัดการบ้านหลังน้อยมาทั้งวันมื้อเย็นจึงมีเพียงข้าวต้มทรงเครื่องง่าย ๆที่วัตถุดิบหาได้จากในห้างสรรพสินค้าของเธอ หญิงสาวตักข้าวต้มหอมกรุ่นเข้าปากคำแล้วคำเล่าด้วยความหิวโหยใช้เวลาเพียงไม่นานข้าวต้มในชามใบใหญ่ก็ถูกกวาดลงท้องจนเกลี้ยง
หลังจากกลืนข้าวต้มคำสุดท้ายลงท้องก็ตามด้วยนมรสกล้วยที่เธอชอบอีกหนึ่งกล่อง จากนั้นจึงรีบอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน
ทว่าหลังจากล้มตัวลงนอนนั้นกลับมีหนึ่งสิ่งที่รบกวนจิตใจไม่หยุดหย่อนจนไม่อาจข่มตาหลับลงได้นั่นคือกล่องเหล็กใบเก่าที่เธอเจอในตู้ภายในห้องนอนที่คาดว่าในนั้นคงมีเงินเก็บของเ้าของร่างอยู่
จางซิ่วอิงลุกพรวดจากที่นอนนุ่มก่อนจะเดินไปหยิบกล่องปริศนานั้นขึ้นมา ร่างบางทรุดนั่งลงบนเตียงมือเรียวเปิดกล่องเหล็กนั้นด้วยหัวใจระส่ำ เธอพยายามเตรียมใจเอาไว้หากในนี้มีเงินน้อยเธอก็พอจะมีหนทางหาเงินของตนเองอยู่บ้างแต่หากมีเยอะก็ถือว่าเป็กำไรของการที่เธอมาเกิดในโลกนี้
“โอ๊ะ!!!”เงินปึกหนึ่งที่นอนอยู่ในกล่องพร้อมกับคูปองอีกนับสิบใบทำเอาหญิงสาวตาลุกวาวร้องอุทานออกมาด้วยความดีใจเมื่อนับดูแล้วตอนนี้เธอมีเงินอยู่ในมือสี่ร้อยห้าสิบหยวนกับคูปองอาหารและเสื้อผ้าอยู่หลายใบ นอกจากนี้ยังมีแหวนทับทิมล้อมเพชรอีกหนึ่งวงจากความทรงจำแหวนวงนี้แม่ของเ้าของร่างให้แหวนวงนี้เอาไว้ก่อนจะเสียชีวิตซึ่งตอนนั้นจางซิ่วอิงยังเด็กจึงไม่ได้ไถ่ถามอะไรเกี่ยวกับแหวนวงนี้ ทับทิมและเพชรนั้นเป็ของแท้อย่างแน่นอนกะด้วยสายตาแล้วคงมีมูลค่าสูงมาก คาดว่าคงมีความสำคัญมากเช่นกัน
เพียงเท่านี้ก็ดีมากแล้ว…อย่างน้อยในชีวิตนี้เธอก็ยังพอมีต้นทุนอยู่บ้าง
หญิงสาวเก็บกล่องเงินไว้ภายในมิติเพื่อความปลอดภัยไม่รู้จางซิ่วอิงคนเก่าคิดอย่างไร อยู่บ้านคนเดียวทั้งยังเป็หลังท้ายสุดของหมู่บ้านแต่กลับเก็บเงินหลักร้อยหยวนไว้โดยไม่มีการซ่อนใดๆ แม้แต่น้อย หรืออาจเป็เพราะสามีเธอเป็ทหารถึงไม่คิดจะกลัวถูกโจรมาปล้นชิงเงินไป
ร่างบางล้มตัวลงนอนบนฟูกนิ่มหอมสะอาดอีกครั้งหลังจากความข้องใจถูกไขจนกระจ่างริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อนึกถึงต้นทุนที่มีอยู่พลางคิดถึงวันพรุ่งนี้ว่าจะทำอย่างไรต่อกับผักข้างบ้านที่เก็บมาเพียงไม่นานความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวันในที่สุดเปลือกตาบางก็หนักอึ้งและปิดลงในเวลาต่อมาลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าหญิงสาวหลับสนิทแล้ว
ในเวลารุ่งสางดวงอาทิตย์ใกล้โผล่ขึ้นมาเกือบครึ่งดวงร่างบอบบางบิดี้เีไล่ความเมื่อยขบในกายดวงตาคู่เรียวกระพริบถี่เพื่อปรับให้คุ้นชินกับแสงสลัวก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเตรียมตัวทำในสิ่งที่ตั้งใจไว้
แม้ยังไม่เข้าหน้าหนาวแต่ก็เหลืออีกเพียงไม่กี่เดือนอากาศในยามเช้าจึงค่อนข้างเย็นมากทีเดียวหญิงสาวนึกถึงเครื่องทำน้ำอุ่นจากโลกที่เธอจากมาซึ่งไม่แน่ใจว่าภายในห้างสรรพสินค้าจะมีเ้าสิ่งนี้หรือไม่ทว่าที่นี่ก็ยังไม่มีไฟฟ้าใช้อยู่ดี หากจะนำออกมาใช้ได้ เธอเองคงต้องย้ายบ้านไปอยู่ในอำเภอเสียก่อน
ซึ่งหลังจากครุ่นคิดถึงแผนการใช้ชีวิตเธอคิดว่าจะไม่ซ่อมบ้านหลังนี้เนื่องจากที่นี่เป็เพียงบ้านหลังเก่าซอมซ่อที่ตระกูลหยางให้เธอและสามีใช้พักชั่วคราวเท่านั้นอีกอย่างหนึ่งเธอตั้งเป้าหมายไว้แล้วว่าก่อนจะถึงหน้าหนาวเธอจะย้ายไปอยู่ในอำเภอซึ่งเื่นี้สมควรต้องปรึกษากับสามีเสียก่อน ระหว่างนี้เธอก็คงต้องเก็บเงินก้อนใหญ่รอเขาไปก่อน
จางซิ่วอิงใช้เวลาอาบน้ำเพียงไม่นานเพราะน้ำที่นี่ค่อนข้างเย็นสบู่และยาสระผมที่เธอนำออกมาจากห้างสรรพสินค้าช่วยทำให้ร่างบางหอมฟุ้งอย่างที่สาวชนบททั่วไปไม่อาจทำได้วันนี้เธอเลือกหยิบเสื้อผ้าชุดเก่าของร่างเดิมมาใส่เพื่อให้สะดวกต่อการทำงานของวันนี้และหากเลอะก็สามารถทิ้งมันได้อย่างไม่ต้องเสียดายหรือมานั่งซักให้วุ่นวาย
มื้อเช้าเธอหยิบเกี๊ยวกุ้งสำเร็จรูปมานึ่งทานโดยไม่ลืมหยิบเครื่องปรุงรสและวัตถุดิบอย่างอื่นออกมาด้วย หลังจากมื้อเช้าจบลงเธอจึงเริ่มทำความสะอาดผักที่เก็บมาจากแปลงข้างบ้านเมื่อวานนี้ซึ่งตัดสินใจแล้วว่าจะทำผักดองรสเผ็ด และกิมจิที่เธอชอบทานอีกเล็กน้อย
ในยุคนี้ผักดองนั้นมีเพียงรสชาติเดียวซึ่งค่อนข้างจำเจและไม่น่าทานนักการเลือกทำผักดองรสชาติอื่นเลยเป็ตัวเลือกที่ดี ซึ่งในห้างสรรพสินค้าของเธอก็มีเครื่องปรุงรสพร้อมให้เธอทำผักดองพวกนี้
จางซิ่วอิงลงมือดองผักที่ได้มาอย่างคล่องแคล่วเสียงฮัมเพลงในยุค 2000 ดังออกมาจากห้องครัวขนาดเล็กเป็ระยะเธอจัดการแบ่งผักที่ดองแล้วใส่กล่องสีใสที่มีฝาปิดมิดชิดและขนาดไม่ใหญ่มากทั้งหมดจะได้ผักดองรสเผ็ดจำนวนสิบกล่องและกิมจิอีกสามกล่อง
เมื่อทุกอย่างภายในครัวเสร็จสิ้นหญิงสาวจึงทานมื้อเที่ยงเสร็จแล้วจึงเตรียมตัวเพื่อเข้าไปสำรวจในอำเภอสักครั้งเพื่อหาลู่ทางกันเอาชีวิตรอดจากยุคนี้ซึ่งเธอกะเวลาจากในความทรงจำแล้ว อีกไม่นานเกวียนรอบสุดท้ายของวันจะออกไปในตัวอำเภอพอดี
1K
