ความรักของยัยปลาทอง

“พี่พลอย สวัสดีครับ” ปรพัชรสวัสดีเพื่อนของพี่สาวทั้งๆ ที่หน้ายังงออยู่“ดีจ้าปลาทู ทำไมทำหน้างออย่างนั้นล่ะ?” พลอยขวัญอดที่จะถามไม่ได้ หันไปเห็นเพื่อนตัวเองอมยิ้มอยู่ก็พอจะเข้าใจได้ ปานลินคงหยอกอะไรน้องอีกแล้วสินะ“ไม่มีอะไรครับ” ปรพัชรตอบยิ้มๆ“มันงอนนิดหน่อย ไม่ต้องไปสนใจหรอก” ปานลินบอก “ไหน ได้งานมะ?”ปานลินถามอย่างลุ้นๆ หลังจากน้องชายเข้าไปแหกปากร้องโวยวายอย่างอัดอั้นในห้อง ก็ออกมาอ้อนวอนขอเปลี่ยนลายเครื่องนอน อยากตกแต่งห้องนอนใหม่ แต่มีหรือที่ปานลินจะยอม เธอเสียงเงินไปไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ ลงทุนซื้อแบบที่ดีที่สุดที่ทำจากผ้าไหมเลยนะเออพอโดนปฏิเสธน้องชายบังเกิดเกล้าก็เตรียมตัวจะอาละวาด ปานลินเลยทำหน้าหงอยลูบแขนที่โดนปรพัชรบีบจนเป็นรอยนิ้วมือปรอยๆ ปากที่อ้าออกกลับกลายเป็นไร้เสียง ยิ่งปานลินพร่ำพูดตัดพ้อพรรณนายิ่งทำให้พูดไม่ออก เด็กหนุ่มเป็นต้องยอมแพ้ ไม่พูดเรื่องนั้นอีก ทำได้เพียงแสดงความไม่พอใจผ่านทางสีหน้าช่วงบ่ายๆ พลอยขวัญโทรหาปานลิน พูดอย่างตื่นเต้นว่ามีเรื่องจะบอก พอปานลินถามว่าผ่านงานแล้วเหรอ พลอยขวัญก็เล่นตัวหัวเราะคิกคัก ดูมีลับลมคมในมาก แล้วนัดแนะร้านและเวลามากินปิ้งย่างในตอนเย็นเสร็จสรรพ ปานลินขอเปลี่ยนจากร้านอาหารญี่ปุ่นเป็นร้านปิ้งย่างแทนเพราะเพิ่งกินซูชิกับน้องชายไปเมื่อตอนเที่ยง ซึ่งพลอยขวัญเห็นด้วยอย่างยิ่ง เธอก็กำลังอยากกินปิ้งย่างอยู่เหมือนกัน“ได้แล้ว พรุ่งนี้ฉันก็ไปทำงานได้เลย ให้เงินเดือนตั้งสองเท่าของที่เดิม ยังมีสวัสดิการ โบนัสต่างๆ อีก โอทีก็นับเป็นรายชั่วโมงให้ด้วย ค่าโอทียังสูงมากๆ เลยด้วย” พลอยขวัญบอก เสียงซู่ซ่าของเนื้อย่างประกอบการเล่าได้เป็นอย่างดีปานลินทำตาโตแล้วตื่นเต้นไปด้วย “จริงเหรอ?! ทำไมได้เงินดีจัง เจ้านายแกคิดไม่ดีหรือเปล่า? เขาอาจจะเหมารวมงานอื่นๆ นอกเหนือจากงานหลักด้วยก็ได้นะ แกต้องระวังตัวนะพลอย ข้อเสนอมันดีเกินไป ไม่แน่ว่าแกอาจจะต้องไปทำงานบนเตียงด้วย...”“อะไรนะพี่?!” ปรพัชรสำลัก“แกพูดบ้าอะไรของแกเนี่ย?” พลอยขวัญถามตาโตเมื่อได้ยินเพื่อนพูดอะไรแบบนี้“เอ้า ก็มันจริงนี่ ในนิยายมีออกบ่อยที่เจ้านายใช้งานเลขาเรื่องอย่างว่าด้วย เรื่องนี้ไม่ใช่เล่นๆ นะ เขาให้ข้อเสนอดีเกินไปจนน่าคิดเลย” ปานลินทำหน้าจริงจัง“สติหน่อยไอ้ปลา น้องนุ่งก็นั่งอยู่ตรงนี้” พลอยขวัญเล่ห์ตาไปทางปรพัชรที่นั่งอยู่อีกด้าน เขาหน้าแดงขึ้นทันที ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสำลักเมื่อกี้หรือเขินเรื่องที่พวกพี่สาวคุยกันแน่“เลิกมโนเพื่อน เลขาของผู้บริหารใหญ่แบบนี้ก็ต้องให้ข้อเสนอดีเป็นธรรมดา อีกอย่างก็มีข้อปฏิบัติระบุไว้ชัดเจน ฉันคิดว่างานจะต้องหนักสมเงินเดือนล่ะสิไม่ว่า” พลอยขวัญพูด“ก็จริงนะ” ปานลินพยักหน้า “แต่แกก็ระวังไว้หน่อย เรื่องพวกนี้มันมีจริงๆ แกก็รู้” เจ้าปลาทูมันเป็นผู้ชายที่โตเต็มวัยแล้ว เตรียมจะเข้าเรียนปีหนึ่งในอีกไม่นานแล้วด้วย เธอไม่เชื่อหรอกว่ามันจะใสซื่ออะไรขนาดนั้น ปานลินคิดว่าเธอรู้จักนิสัยของน้องชายเธอดีเรื่องเจ้านายกินเลขานี่เธอเห็นกับตา ตอนฝึกงานยังแอบเห็นคู่ที่ว่าพลอดรักกันด้วย มันเป็นเรื่องตอนที่เธอพักเที่ยง ปานลินตั้งใจแอบไปเขียนนิยายเลยหาที่ลับตาคน นั่งเขียนอยู่ดีๆ ก็มีหนังสดให้ดูซะงั้น เธอไม่หนีไปไหนด้วยนะ เธอนั่งดูจนจบเลย แล้วยังเอามาเขียนนิยายอีโรติกของตัวเองด้วย มารู้ที่หลังว่าสองคนนั้นเป็นเจ้านายกับเลขาของแผนกอื่น เป็นเรื่องร้อนแรงมากเลย สุดท้ายก็เรื่องแดงออกมาจนถูกสอบวินัย การคบกันของคนในบริษัทไม่ใช่ข้อห้าม แต่ปัญหามันอยู่ที่หัวหน้าคนนั้นมีครอบครัวแล้วนี่สิ มีเมียเป็นตัวเป็นตนแถมลูกอีกสอง ถือเป็นเรื่องอื้อฉาวมาก“เรื่องนั้นฉันรู้ แต่ถ้าแกรู้ว่าเจ้านายของฉันเป็นใคร แกต้องไม่พูดแบบนี้แน่”“นี่ใช่เรื่องที่แกจะบอกอย่างนั้นเหรอ ทำไม เขาหล่อมากหรือว่าเขาเป็นพ่อพระเอกของฉันล่ะ?” ปานลินถามอย่างไม่ใส่ใจ “ทู ปิ้งตับให้หน่อย”“อือ” ปรพัชรที่ไม่มีส่วนร่วมในการสนทนารับหน้าที่ปิ้งเนื้อให้สองสาวกิน น้องชายคนนี้รู้จักดูแลผู้หญิงซะด้วย ต่อไปคงจะเนื้อหอมมากแน่ๆ หน้าตาก็ไม่ใช่ขี้เหร่ เข้าขั้นหล่อมากเลยด้วยซ้ำ“ถูกต้อง! แกเดาแม่นมาก” พลอยขวัญตบมือให้เลย อย่างกับมีตาทิพย์ “เจ้านายของฉันก็คือพ่อพระเอกของแกนั่นแหละ”“ฮะ?” ปานลินชะงักตะเกียบ “นี่แกพูดจริง?!”“จริงแท้แน่นอน” อีกคนก็ยืนยันหนักแน่น “ฉันยังคิดว่ามันอาจจะเป็นพรหมลิขิตอย่างที่แกเคยพูดกรอกหูฉันอยู่เลย”เรื่องมันเหมาะเจาะมากเกินไป พอเพื่อนรักของเธอมีเป้าหมายในการจีบ เป้าหมายที่ว่าก็กลายมาเป็นเจ้านายของเธอทันทีเลย มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อมากๆ“เห็นไหมล่ะ แม้แต่ฟ้าก็ยังเป็นใจให้ปลาทองน้อยแสนสวยคนนี้เลย” ปานลินประสานมือแล้วเงยหน้ามองด้านบน “แกต้องช่วยฉันนะ”“แน่นอนอยู่แล้ว ไม่งั้นฉันจะรีบมาบอกแกทำไม แกไม่ต้องห่วงเลยนะ ตารางงานต่างๆ ของคุณชลธีฉันที่เป็นเลขาจะไม่รู้ได้ยังไง ต่อไปคงรู้เลยว่าเขาอยู่ที่ไหน เพราะเห็นพี่ที่ทำงานบอกว่าคุณชลธีใช้เลขาอย่างกับเงาของตัวเอง เข้านอกออกในใช้ไปทำงานแทบจะทุกอย่าง เข้างานกี่โมง พักเที่ยงกี่โมง กลับบ้านกี่โมง แกก็จะได้รู้หมด แกจะได้ไปวางแผนจีบเขาได้ง่ายๆ”พลอยขวัญบอก เธอยังได้ยินมาว่าเจ้านายจะใช้ไปทำงานแทนบ่อยมากๆ บางครั้งมีธุระด่วนยังเรียกใช้งานในวันหยุด ดังนั้นเงินเดือนก็เลยสูงมากๆ ด้วย แต่ถ้าเลขามีพฤติกรรมไม่น่าไว้ใจก็จะไล่ออกทันทีเลย เลขาคนก่อนหน้าเป็นผู้ชายกับผู้หญิง ผู้ชายทำลับๆ ล่อๆ เจ้านายวางแผนตลบหลังจนจับได้ว่าทุจริต ก็แจ้งตำรวจจับแล้วไล่ออกทันที ส่วนคนต่อมาเป็นผู้หญิง เห็นว่ามีแผนสูงคิดจับเจ้านาย หว่านเสน่ห์เล่นหูเล่นตาจนถูกไล่ออก“โอ๊ย แม่คุณทูนหัวของบ่าว ถ้าแกช่วยเป็นแม่สื่อให้ฉันได้เขา ฉันจะทำทู้กอย่างที่แกต้องการเลย” ปานลินประจบ “กินนี่สิจ๊ะแม่กามเทพ ฉันจำได้ว่าแกชอบเนื้อติดมันมากๆ”“ขอบใจ” พลอยขวัญเชิดหน้าขึ้น คีบเนื้อชิ้นนั้นที่ปานลินคีบมาวางให้เข้าปากอย่างช้าๆ ยังใส่จริตลงไปอีกหน่อยด้วยขณะที่สองสาวเพื่อนสนิทกำลังส่งเสียงหัวเราะชอบใจ ส่งสายตารู้ทันกันไปมาอยู่นั้น น้องชายอย่างปรพัชรก็หูผึ่ง ทำหูกางตั้งแต่ได้ยินคำว่าพ่อพระเอกของผู้เป็นพี่สาว ยังได้ยินว่าพี่สาวตัวเองถึงขนาดวางแผนจีบผู้ชายก่อนอีกด้วย ปรพัชรมองจ้องคนที่นั่งอยู่ข้างๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อช่างเป็นกุลสตรีศรีสยามอะไรอย่างนี้!“นี่พี่กำลังตามจีบผู้ชายอยู่เหรอ?” ปรพัชรถามเสียงหลง“มองพี่สาวอย่างนั้นทำไม?” ปานลินหรี่ตามอง “อย่าทำเป็นตกใจมาก พี่สาวแกกำลังหาพี่เขยให้ ไม่ดีใจหรือไง?”“แต่พวกพี่กำลังวางแผนจับผู้ชาย!”“เอ๊ะ ไอ้น้องบ้า! พี่แค่กำลังจีบเขา ก็แค่จีบเขาเท่านั้นเอง” ปานลินแก้ความเข้าใจผิดๆ ของน้องชาย มีอย่างที่ไหนมาว่าร้ายพี่สาวตัวเองอย่างนี้“แล้วมันไม่เหมือนกันตรงไหน?” แถมผู้ชายที่ว่ายังเป็นเจ้านายใหม่ของเพื่อนพี่สาวด้วย ได้สายดีขนาดนี้วางแผนรวบหัวรวบหางยังได้เลย!“ช่างฉันเถอะน่า ถ้าแกไม่ช่วยก็อย่ามาขัดขวาง หรือแกอยากให้พี่สาวที่น่ารักคนนี้อยู่บนคานทองนิเวศน์ เหี่ยวเฉาตายไปอย่างเดียวดายเล่า?!”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กามเทพจำเป็น 1

นิยายแนะนำ

ความรักของยัยปลาทอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กามเทพจำเป็น 1

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้