กิจกรรมอันเร่าร้อนดำเนินต่อเนื่องยาวนานถึงสองชั่วโมงเต็ม
เมื่อพายุสงบลง เซเลน่านอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนโซฟา ผิวขาวซีดของเธอเต็มไปด้วยรอยจ้ำสีแดงจากการถูกบีบเค้นและขบเม้ม ร่างกายปวกเปียกไร้เรี่ยวแรงราวกับถูกสูบิญญาออกไปจนหมดสิ้น เธอฝืนลุกขึ้นสวมเสื้อผ้าด้วยมือที่สั่นเทา ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบจะยืนไม่อยู่
เยว่จั้งนั่งพิงพนักเก้าอี้ทำงาน รูดซิปกางเกงให้เรียบร้อยพลางจุดบุหรี่ขึ้นสูบ เขามองดูร่างบางที่ค่อยๆ พยุงตัวเองเดินออกจากออฟฟิศไปอย่างทุลักทุเล ไม่ได้ลุกไปประคองหรือพูดจาปลอบโยนใดๆ ทั้งสิ้น
ทันทีที่ประตูห้องปิดลง หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขา
[ติ๊ง]
[ตรวจพบการปฏิสนธิกับเป้าหมาย เซเลน่า สายเืต่างชาติ/บริสุทธิ์]
[สถานะ: ตั้งครรภ์สำเร็จ]
[ระยะเวลาฟักตัว: 30 วัน]
[หมายเหตุ: พร์และไอเทมรางวัลจะถูกคำนวณและสุ่มมอบให้เมื่อทารกถือกำเนิดเท่านั้น]
เยว่จั้งพ่นควันบุหรี่สีเทาพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศ มุมปากยกยิ้มอย่างพึงพอใจ
“ระบบไม่ให้รางวัลล่วงหน้าสินะ ต้องรอให้เด็กคลอดออกมาก่อน” เขาวิเคราะห์กติกาในหัวอย่างเยือกเย็น
แน่นอนว่าเขาไม่ได้ปริปากบอกเซเลน่าแม้แต่ครึ่งคำว่าหล่อนกำลังจะท้อง และที่สำคัญคือท้องเพียงแค่ 1 เดือนก็จะคลอด หากขืนบอกความจริงออกไป ผู้หญิงหน้าไหนจะกล้าตกลงรับข้อเสนอของเขา? พวกเธอคงคิดว่าเขาเป็ปีศาจหรือคนบ้าที่หลุดมาจากโรงพยาบาลจิตเวชแน่ๆ
เยว่จั้งรู้ตัวดีว่าเขากำลังทำตัวเห็นแก่ตัวและฉวยโอกาสจากความยากลำบากของหญิงสาว แต่แล้วอย่างไรล่ะ? โลกใบนี้มันโหดร้ายกว่าที่คิด ในชาติก่อน เพราะความอ่อนแอของเขา เซเลน่าต้องจบชีวิตลงในซอกหลืบที่โสมมที่สุดของเมือง ถูกบังคับให้เสพยาและท้องกับพวกเดนสังคม แต่ในชาตินี้ เขาใช้ร่างกายของเธอแลกกับที่อยู่อาศัย อาหาร และการคุ้มครอง เธอจะได้เป็แม่ของทายาทาาก็อบลิน ซึ่งจะมีชีวิตที่สุขสบายกว่าชาติก่อนหลายล้านเท่า
“ฉันไม่ได้ทำลายชีวิตเธอ เซเลน่า ฉันกำลังกอบกู้มันต่างหาก” ชายหนุ่มให้เหตุผลกับตัวเอง สายตาเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน เขาเริ่มคำนวณงบประมาณในหัวเพื่อเตรียมซื้อของบำรุงสำหรับคนท้อง
.....................................................
วันถัดมา
แสงแดดของเช้าวันอังคารยังคงร้อนอบอ้าวตามแบบฉบับปี 2005 เซเลน่าเดินลงบันไดมาจากชั้นสามด้วยท่าทางที่ผิดปกติ ขาทั้งสองข้างของเธอยังคงสั่นและรู้สึกปวดหนึบที่่ล่าง ทุกย่างก้าวทำให้เธอต้องนิ่วหน้าด้วยความเ็ป
เมื่อเดินผ่านออฟฟิศชั้นหนึ่ง สายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับร่างสูงของเยว่จั้งที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจอยู่ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอพอดี
พวงแก้มขาวเนียนของเซเลน่าเห่อร้อนขึ้นมาทันทีจนกลายเป็สีแดงจัด ภาพความทรงจำอันเร่าร้อนเมื่อวานไหลบ่าเข้ามาในหัว ชายที่ดูสุภาพคนนี้ เมื่ออยู่บนโซฟากลับกลายร่างเป็สัตว์ร้ายที่ไม่รู้จักคำว่าทะนุถนอมเลยแม้แต่น้อย เธอรีบก้มหน้า งุดๆ เดินหนีออกจากอพาร์ตเมนต์เพื่อไปเรียนที่มหาวิทยาลัย โดยไม่กล้าแม้แต่จะกล่าวคำทักทาย
เยว่จั้งมองตามแผ่นหลังบางนั้นไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปาก เขาไม่รีบร้อน ปล่อยให้เวลาทำหน้าที่ของมัน
แต่ทว่าเวลาของระบบาาก็อบลินนั้นเดินเร็วกว่าที่คิดมาก
ด้วยระยะเวลาตั้งครรภ์ที่ถูกบีบอัดให้เหลือเพียง 30 วัน การพัฒนาของตัวอ่อนในครรภ์จึงพุ่งทะยานอย่างก้าวะโ เพียงแค่วันที่สองหลังจากมีความสัมพันธ์ เซเลน่าก็เริ่มรู้สึกผิดปกติ
หญิงสาวนั่งเรียนอยู่ในคลาสด้วยอาการหน้ามืดวิงเวียน เธอรู้สึกเหมือนบ้านหมุน โลกทั้งใบโคลงเคลงไปหมด จนต้องขอตัวอาจารย์ไปเข้าห้องน้ำและอาเจียนเอาอาหารเช้าออกมาจนหมดไส้หมดพุง
เซเลน่าล้างหน้าล้างตาที่อ่างล้างมือ มองดูใบหน้าซีดเซียวของตัวเองในกระจก
“พักนี้เราคงนอนน้อยเกินไป แถมยังเครียดเื่เงินอีกร่างกายเลยประท้วงสินะ”
เธอพยายามหาเหตุผลทางวิทยาศาสตร์มาอธิบายอาการของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่ามีสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กกำลังเติบโตอย่างรวดเร็วอยู่ภายในมดลูกของเธอ
อาการของเธอไม่ได้ดีขึ้นเลย มิหนำซ้ำในวันที่สาม มันกลับทวีความรุนแรงขึ้น
เช้าวันที่สาม เซเลน่าไม่สามารถลุกจากเตียงไปเรียนได้ กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศในห้องที่เคยหอมชื่นใจ กลับทำให้เธอคลื่นไส้จนต้องวิ่งไปโก่งคออาเจียนที่ชักโครกนับครั้งไม่ถ้วน ร่างกายของเธออ่อนเพลียจนแทบจะไม่มีแรงขยับนิ้ว หน้าท้องแบนราบเริ่มมีความรู้สึกตึงๆ อย่างประหลาด
เมื่อทนไม่ไหวและกลัวว่าตัวเองจะตายอยู่ในห้องเช่า เซเลน่าจึงฝืนลากสังขารที่ปวกเปียกของตัวเองลงบันไดไปที่ชั้นหนึ่ง เธอผลักประตูออฟฟิศเข้าไปด้วยใบหน้าที่ซีดเผือดราวกับกระดาษ
“คุณเยว่จั้ง” เสียงของเธอแหบพร่า ร่างบางเซถลาจนเกือบจะล้มลง
เยว่จั้งที่กำลังนั่งเล่นเกมออนไลน์อยู่รีบลุกพรวดขึ้นมารับร่างของเธอเอาไว้ได้ทัน ท่อนแขนแกร่งโอบเอวบางเอาไว้ เมื่อเห็นสภาพของหญิงสาว ก็รู้ได้ทันที
แพ้ท้อง!
อาการแพ้ท้องที่รุนแรงและรวดเร็วขนาดนี้ เป็ผลมาจากการตั้งครรภ์แบบเร่งรัด 1 เดือนของระบบอย่างไม่ต้องสงสัย
แม้เยว่จั้งจะเป็คนเ็าและเห็นแก่ตัว แต่เมื่อเห็นมารดาของสายเืคนแรกของเขาต้องมาอยู่ในสภาพทุรนทุรายเช่นนี้ ลึกๆ ในใจก็เกิดความรู้สึกผิดและตระหนักถึงความรับผิดชอบขึ้นมาเล็กน้อย
“เธอตัวเย็นเฉียบเลย เซเลน่าเธอป่วยหนัก ทำไมไม่รีบบอกฉัน มาฉันจะพาไปหาหมอ” เยว่จั้งขมวดคิ้ว ปรับน้ำเสียงให้ดูนุ่มนวลและอ่อนโยนลง
“มะไม่ต้องไปโรงพยาบาลหรอกค่ะ ฉันไม่มีเงินจ่ายค่าหมอ” เซเลน่าส่ายหน้าปฏิเสธอย่างอ่อนแรง
“แค่ช่วยพาฉันไปร้านขายยาตรงหน้าปากซอยก็พอค่ะ ฉันน่าจะแค่อาหารเป็พิษ หรือไม่ก็พักผ่อนไม่พอ”
“ได้ๆ ร้านขายยาก็ได้”
เยว่จั้งไม่ขัดใจ เพราะเขาเองก็ไม่อยากพาเธอไปโรงพยาบาลเหมือนกัน ขืนหมอตรวจพบว่าเธอตั้งครรภ์ได้สองเดือนทั้งที่เพิ่งผ่านไปแค่สามวัน หมอคงช็อกและคิดว่าเครื่องมือแพทย์พังแน่ๆ
ชายหนุ่มพยุงร่างของเซเลน่าเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ มุ่งหน้าไปยังร้านขายยาสมัยใหม่ที่ผสมผสานร้านขายยาจีนแผนโบราณซึ่งอยู่ไม่ไกลนัก ตลอดทางเขาโอบไหล่เธอไว้แน่น คอยประคองไม่ให้เธอล้ม
เมื่อถึงร้านขายยา เยว่จั้งให้เซเลน่านั่งพักบนเก้าอี้พลาสติก ส่วนเขาก็เดินไปคุยกับเภสัชกรวัยกลางคน
“ภรรยาผมเอ่อ...แฟนผมหน้ามืด วิงเวียน แล้วก็อาเจียนหนักมากครับ มีอะไรที่พอจะช่วยบรรเทาอาการได้บ้างไหม” เยว่จั้งถามอย่างมีวาทศิลป์ เขาจงใจไม่ใช้คำว่าคนท้อง เพราะไม่อยากให้เซเลน่าที่นั่งอยู่ไกลๆ ได้ยิน แต่เภสัชกรที่มีประสบการณ์เมื่อได้ยินอาการ ก็จัดยาแก้แพ้ วิตามินบี 6 และยาหอมบำรุงหัวใจมาให้ทันที
หลังจากจ่ายเงินค่ายาเสร็จ เยว่จั้งไม่ได้พาสะเลน่ากลับอพาร์ตเมนต์ทันที แต่เขาพาเธอไปนั่งรอที่ร้านน้ำชาเล็กๆ ข้างๆ ตลาดสด
“รอฉันตรงนี้แป๊บเดียวนะ ห้ามไปไหนเด็ดขาด” เยว่จั้งกำชับก่อนจะเดินหายเข้าไปในตลาด
ชายหนุ่มใช้ความรู้และประสบการณ์จากชาติก่อนชาติที่เขาเคยทุ่มเทดูแลเฉินอีอี ใน่ที่หล่อนตั้งครรภ์ลูกชู้ เขาเคยศึกษาตำราอาหารบำรุงครรภ์มาอย่างทะลุปรุโปร่ง รู้ว่า่ไตรมาสแรกคนท้อง้าโฟเลตวิตามิน และโปรตีนที่ย่อยง่ายขนาดไหน
เขาจัดการกว้านซื้อเนื้อปลาสดคุณภาพดี ผักโขม แครอท นมอุ่นๆ และขิงสดสำหรับต้มน้ำขิงแก้คลื่นไส้ ทุกอย่างที่เขาซื้อล้วนเป็ของที่มีราคาแพงและคัดสรรมาอย่างดีที่สุดสำหรับแม่ของลูกเขา
เมื่อเยว่จั้งกลับมาถึงร้านน้ำชาพร้อมกับถุงวัตถุดิบพะรุงพะรัง เขาก็ยื่นแก้วนมอุ่นและยาให้เซเลนากินทันที
หลังจากกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ เยว่จั้งไม่ได้ปล่อยให้เซเลนากลับขึ้นไปบนห้องแคบๆ ที่ไม่มีแม้แต่ตู้เย็นของเธอ เขาพาเธอเข้ามาในส่วนของพื้นที่อยู่อาศัยด้านหลังออฟฟิศ ซึ่งมีห้องครัวเล็กๆ ของเขาตั้งอยู่
ชายหนุ่มสั่งให้เธอนอนพักบนโซฟา ส่วนตัวเองก็ถอดแจ็กเก็ต พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้น แล้วเดินเข้าครัวไปจัดการต้มน้ำขิงและทำข้าวต้มปลาใส่ผักโขมอย่างทะมัดทะแมง เสียงสับของและกลิ่นหอมอ่อนๆ ของอาหารลอยอบอวลไปทั่วห้อง
เซเลน่านอนมองแผ่นหลังกว้างที่กำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารให้เธอด้วยสายตาที่สับสน ั้แ่เธอจากบ้านเกิดที่รัสเซียมาเผชิญโลกกว้างในจีน เธอต้องทนสู้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ไม่เคยมีใครมาคอยดูแลเอาใจใส่เธอมากขนาดนี้มาก่อน ผู้ชายคนนี้คนที่ใช้ข้อเสนออันโหดร้ายพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเมื่อสามวันก่อน กลับกำลังยืนเคี่ยวน้ำซุปให้เธอด้วยท่าทีที่ตั้งใจและใส่ใจในรายละเอียด
เขาเป็คนยังไงกันแน่?
เมื่อเยว่จั้งยกชามข้าวต้มปลาส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาวางตรงหน้า พร้อมกับน้ำขิงอุ่นๆ ที่ช่วยขับลม อาการคลื่นไส้ของเธอก็ทุเลาลงอย่างน่าประหลาด เซเลน่าตักข้าวต้มเข้าปาก รสชาติกลมกล่อมและอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายจนไปถึงหัวใจ
“อร่อยไหม กินเยอะๆ ล่ะ ร่างกายเธอตอนนี้้าสารอาหารมากๆ นะ” เยว่จั้งพูดพลางใช้กระดาษทิชชู่ซับเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผากของเธออย่างแ่เบา
ััที่อ่อนโยนและคำพูดที่เต็มไปด้วยความห่วงใยนั้น ทำเอาแนวป้องกันในใจของหญิงสาวชาวต่างชาติพังทลายลง
เซเลน่าเข้าใจผิดไปเต็มเป้า เธอคิดว่าความโหดร้ายในวันนั้นคือความ้าทางอารมณ์ชั่ววูบของผู้ชาย แต่การกระทำในวันนี้คือความรักและความผูกพันที่เขามีต่อเธอ
ใบหน้าของเซเลน่าเห่อร้อนขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาสีฟ้าครามทอประกายหยาดเยิ้มไปด้วยความซาบซึ้ง เธอช้อนตามองชายหนุ่มด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
“ขะขอบคุณนะคะคุณเยว่จั้งที่ดูแลฉันดีขนาดนี้ ฉันฉันจะพยายามทำตัวเป็ผู้หญิงที่ดีของคุณให้ได้ค่ะ” เธอเอ่ยเสียงสั่น พยายามกลั้นน้ำตาแห่งความดีใจเอาไว้
เยว่จั้งชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะคลี่ยิ้มอบอุ่นออกมา
“อืมพักผ่อนเถอะ”
ทว่าในใจของเขากลับกำลังแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย
ผู้หญิงนี่ช่างหลอกง่ายเสียจริง
............................................
ตกดึกคืนนั้น เซเลน่านอนหลับสนิทอยู่บนเตียงของเธอด้วยความรู้สึกอบอุ่นในใจ แต่ในขณะที่เธอกำลังพลิกตัวนั้นเอง มือบางก็เผลอไปััที่หน้าท้องของตัวเอง
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยทั้งที่หลับตา ทำไมหน้าท้องที่เคยแบนราบของเธอ ถึงได้ป่องนูนขึ้นมานิดหน่อยราวกับคนกินอิ่มจัด ทั้งที่เพิ่งกินข้าวต้มไปแค่ชามเดียว?
หญิงสาวปัดความคิดนั้นทิ้งไปและจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทรา โดยไม่รู้เลยว่าภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า หน้าท้องของเธอจะขยายใหญ่ขึ้นจนไม่สามารถปิดบังใครได้อีกต่อไป
75
