นานพักใหญ่กว่าเธอจะเดินกลับมา พร้อมกับทำหน้ายุ่ง ขมวดคิ้ว ตาขวางใส่ผมตลอดเวลา เธอยกถังน้ำเทใส่โอ่งด้วยท่าทุลักทุเล ปากพึมพำด่าไม่หยุด
“เอามาทีละแค่นั้น พรุ่งนี้เช้าซะมั้งกว่าจะเต็ม”
“เก่งนักก็มายกเองสิยะ เดินเป็กิโลกว่าจะถึงมันก็หกได้ไง”
“เธอมันโง่เองต่างหาก เดินยังไงให้น้ำหก”
“นี่แก!”
“ถ้ากล้าด่า เธอได้ลาโลกแน่” ผมชูเชือกเส้นหนาขึ้นเพื่อขู่
เธอจิกตามอง กระทืบเท้าใส่ผมก่อนจะทิ้งกระถางลง ก้าวเท้าเล็กๆ มาประจันหน้าอย่างกล้าหาญ
“ฉัน้าเจรจา”
“ไปล้างหน้าก่อน แมลงวันมันไข่ไว้ในปากเธอ ”
“อุ๊บ ! อี้ดดดดด”
เธอยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง กรี้ดใส่หน้าผม ใบหน้าเธอแดงกล่ำแสดงถึงความอายผสมโกธร แล้ววิ่งไปวักน้ำในโอ่งบ้วนปากทันที
‘เชื่อด้วยแฮะ โง่ชะมัด’
ใบหน้ามนไร้เครื่องสำอางค์ ดูเป็ผู้เป็คนขึ้นมาหน่อย เธอเดินหน้าบึ้ง ขมวดคิ้วใส่และนั่งลงตรงหน้า
“เจรจา..”
“....”
“สรุป้าอะไร”
“ดัดสันดานเธอไง”
“ฉันไปทำอะไรให้นายไม่ทราบ ทำไมต้องทำกับฉันแบบนี้ด้วย”
“อืมมม ถ้าให้นับเฉพาะฉัน คงเบี้ยวนัดดูตัว 7 ครั้งละมั้ง”
“นะ นัดดูตัว อย่าบอกนะว่านาย …คือไอ้บ้าหน้าด้านที่รอแต่งกับฉันน่ะ”
“รอ?? ฮ่าๆ มุกเธอตลกชะมัด ฉันเนี้ยนะรอ …ฉันอยากจะหลุดพ้นจากเธอแทบแย่ แต่พ่อเธอดันขอร้องเอาไว้น่ะสิ”
“ขอร้องอะไรไม่ทราบ อย่างพ่อฉันเงินก็ล้นฟ้า อำนาจก็ล้นมือ จะมาขออะไรจากคนอย่างนาย”
“ให้คุ้มกะลาหัวเด็กเปรตอย่างเธอไง”
“!!”
“แล้วก็…. คงเอือมระอากับพฤติกรรมเธอเต็มทน เลยต้องส่งมาดัดสันดานที่นี่ โดยมีฉัน เป็คนกุมชะตาชีวิตเธอ”
“ฉะ ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น …ถามเป็ครั้งสุดท้าย ้าเท่าไร!”
“เธอนี่เอะอะก็ใช้เงินฟาดเนาะ เงินที่ใช้ก็มาจากหยาดเหงื่อของพ่อตัวเองแท้ๆ”
“อย่าเปลี่ยนเื่! ฉันถามว่าจะเอาเท่าไร”
“งั้นฉันจะบอกเป็ครั้งสุดท้ายเหมือนกัน”
“....”
“ฉัน ไม่เอา เศษเงิน ของเธอ” ผมย้ำช้าๆ
“ศะ เศษเงินงั้นหรอ”
“เธอคิดว่าฉันลดตัวมาลำบากตรากตรำกับเธอ เพราะแค่อยากได้เงินงั้นหรอ”
“...”
“บอกแล้วไง ว่าฉันจะดัดสันดานเธอ”
“ฉันไม่มีอะไรให้นายดัดทั้งนั้น!!”
“โอ้โห นี่ฉันยังเรียงไม่ถูกเลย จะดัดส่วนไหนก่อนดี แบบ.. หามุมดีๆ ไม่เจอเลยน่ะ”
ผมพูด พลางกอดอกแกล้งมองพิจารณาเธอั้แ่หัวจรดเท้า จนเ้าตัวหน้าแดงกล่ำ ยกมือขึ้นปิดหน้าอกไข่ดาวของเธอ
“ไอ้โรคจิต”
“ขอบคุณที่ชมครับ”
เธอกัดริมฝีปากบางตัวเอง จ้องผมตาเขม็ง ประหนึ่งกำลังด่าหยาบในใจ
โครกกกก~~
เสียงท้องร้องดังออกมาจากเธอ เธอละแขนที่กุมปิดหน้าอก มาปิดท้องแทน
“ตอนให้กินก็เล่นตัว…” ผมพึมพำบ่น พลางโยนไฟแช็คให้
“…….”
“ไปทำอาหารกินเอ”
“ทะ ทำเองหรอ นายบ้ารึไง ดูสภาพบ้านสิ”
“…......”
“ไฟฟ้าก็ไม่มี เตาแก๊สก็ไม่มี จะทำยังไงไม่ทราบ”
“ก็นั่นไง”
ผมชี้ไปที่เตาถ่านอังโล่ กับกะทะตูดดำๆ เธอทำสีหน้าใ ยืนอ้าปากพะงาบๆ
“ฉันมีข้อเสนอที่ดีมากๆ”
“อะไรอีก ...เธอนี่มันเ้าแม่ร้อยพันเหตุผลหรอ” ผมถามด้วยความรำคาญ
“ถ้านายพาฉันไปส่งฝั่ง ฉันจะไม่เอาเื่นาย”
“ปรบมือให้เลย ความพยายามเป็เลิศ” ผมพูด พลางปรบมือแปะๆ ให้ในความดื้อด้านของเธอ
“ฉันพูดจริงๆ นะ สาบานได้ ฉันจะหุบปากไปจนตายเลยว่านายจับตัวฉันมา”
“หึ”
“นะ … ถือว่าทำสัญญากัน”
เธอยื่นมาเล็กๆ นั่นมาตรงหน้า รอจับทำพันธมิตรกับผม ผมก้มมองและตีมือไปเบาๆ
แปะ!
“ไม่”
1K
![โรงแรมปรสิตยินดีต้องรับ [MPREG]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592378600_42194505.webp)
