ตอนที่ 16โอกาสทางการค้า
กั้วเหมินเซียงใช้วัตถุดิบหลากชนิดอย่างปลาไหล หอยเชลล์ เนื้ออกไก่ตับเป็ด อกกระต่าย และไตไก่เข้าคู่กับหน่อไม้ตากแห้ง เห็ดหูหนู พริกหยวกผัดไฟแรงแล้วโรยหน้าด้วยกระเทียม พริกไทย ราดน้ำมันงาเดือดเป็อันเสร็จไม่เพียงสีสันสวยงาม แต่ยังหอมหวนเลิศรส
เทียบกับโจ๊กจืดชืดไร้รสชาติ กั้วเหมินเซียงจานนี้ดึงดูดใจอย่างยิ่งไม่แปลกใจที่เก้าน้อยทนไม่ไหวยื่นมือออกมาคว้าทันที
แต่นางยังไม่ถึงเจ็ดเดือน จะให้นางกินสิ่งนี้ได้อย่างไรเก้าน้อยเพิ่งคว้าถึง แต่ก็ถูกนายท่านใหญ่แย่งไปอย่างไร้ซึ้งความเมตตาในทันทีเก้าน้อยแหกปากร้องไห้จ้าอย่างน้อยใจขึ้นมาโจ๊กที่ชอบที่สุดก่อนหน้านี้ก็ไม่ยอมกินแล้ว
ทำใจให้เก้าน้อยร้องไห้ไม่ลงแต่ยิ่งตัดใจให้คนอุ้มเก้าน้อยออกไปไม่ให้นางเห็นตอนที่ทุกคนกินข้าวก็ไม่ได้ นายท่านใหญ่ตบโต๊ะหนึ่งทีเรียกพ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงมา จงทำกั้วเหมินเซียงที่เก้าน้อยกินได้ออกมาทั้งรูปลักษณ์ภายนอกและรสชาติต้องเหมือนกับกั้วเหมินเซียงของจริงไม่มีผิดเพี้ยน
พ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงจวนร้องไห้แล้วกั้วเหมินเซียงจานนี้ทำมาจากเนื้ออีกทั้งเป็เนื้อหลายชนิดคุณหนูเก้ายังเล็กแค่นี้ กินได้แต่โจ๊ก ไข่แดง แผ่นแป้งของกินที่ย่อยง่ายเหล่านี้เท่านั้นของที่ไม่มีน้ำมันแม้แต่น้อยเหล่านี้จะทำรสชาติและหน้าตาเฉกเช่นเดียวกับกั้วเหมินเซียงออกมาได้อย่างไรเล่า
นี่ไม่ใช่งานยากเกินไปหรือ
พ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงอยากโยนผ้ากันเปื้อนทิ้งงานเสียตรงนั้นนายท่านใหญ่ข้าไม่ทำแล้ว!
แต่นึกถึงคืนวันแสนสบายที่บ้านสกุลม่อ พ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงก็ตัดใจทิ้งไม่ลงในเมืองหลวงที่ผู้คนคับคั่งจะหาตำแหน่งที่มั่นคงผู้คนเรียบง่ายเ้านายเป็มิตรเหมือนบ้านสกุลม่อช่างยากเข็ญจริงๆ นะ!
อยู่ใต้ชายคาผู้อื่น จำต้องก้มหัวเรื่อยไป พ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงจึงได้แต่ก้มหน้าก้มตาเข้าครัวมุ่งมั่นศึกษาค้นคว้า
หลังความล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วน พ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงก็เลียนแบบวิธีทำปลาเตาอวี๋มังสวิรัติใช้วัตถุดิบอย่างแป้ง ไข่ และเต้าหู้ ทำเป็ กั้วเหมินเซียงมังสวิรัติล้วนที่ปลอมจนพอเหมือนของจริงได้
กั้วเหมินเซียงมังสวิรัติล้วนที่ขนาดพอเหมาะรสชาติหอมอร่อยทันทีที่ยกออกมาก็ได้รับการต้อนรับอย่างกระตือรือร้นจากเก้าน้อยเห็นนางกินมือซ้ายชิ้นหนึ่งมือขวาชิ้นหนึ่งอย่างเอร็ดอร่อย พวกพี่น้องม่อผิงชูก็หัวเราะเรียกสิ่งนี้ว่าแท่งหอมฉุย
ยิ่งไปกว่านั้นคนสกุลม่อยังค้นพบอย่างประหลาดใจว่าแท่งหอมฉุยยังช่วยแก้นิสัยเสียที่ชอบกัดสิ่งของของเก้าน้อยได้อีกด้วยเก้าน้อยที่มีฟันแค่สองซี่กินแท่งหอมฉุยหนึ่งชิ้นจำเป็ต้องใช้เวลาไม่น้อยจึงไม่มีเวลาว่างไปกัดสิ่งของมั่วซั่วเป็ธรรมดา
เห็นเก้าน้อยที่กินอย่างกระตือรือร้นสวีจิ้งเหนียงก็เกิดความคิดหนึ่งวาบขึ้นในหัว แท่งหอมฉุยที่เก้าน้อยชอบกินขนาดนี้ไม่รู้ว่าเด็กบ้านอื่นจะชอบกินด้วยหรือเปล่า แท่งหอมฉุยนี้ถึงแม้วัตถุดิบหาง่ายแต่วิธีทำกลับยุ่งยาก ยากที่จะถูกคนเลียนแบบ ถ้าทุ่มแรงเผยแพร่จะสร้างกำไรได้หรือเปล่า
สวีจิ้งเหนียงบอกความคิดนี้แก่ม่อไท่เหวิน ม่อไท่เหวินที่ทำการค้าข้ามฟากมานานปีเข้าใจกำไรมหาศาลในการค้าเล็กๆนี้เป็อย่างดียิ่ง อย่ามองว่าแท่งหอมฉุยนี้เล็ก ถ้าหากขายได้มากพอกำไรนั้นก็น่าดูชมทีเดียว ในเมื่อสวีจิ้งเหนียงตั้งใจจะทำสิ่งนี้ม่อไท่เหวินก็ย่อมสนับสนุนเต็มที่
สวีจิ้งเหนียงที่ได้รับการสนับสนุนเต็มกำลังจากม่อไท่เหวินจึงรีบส่งคนไปเรียกพ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงมาปรึกษาหารือร่วมมือกันทันที
เดิมทีพ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงคิดว่าตัวเองอายุปูนนี้ก็ขออยู่อย่างสงบในฐานะพ่อครัวก็พอแล้วนึกไม่ถึงว่าจะมีพายตกลงมาจากฟ้าเพียงอาศัยสูตรของแท่งหอมฉุยที่ถูกนายท่านใหญ่บีบบังคับทำออกมาก็สามารถได้สองส่วนในการค้าคราวนี้แล้วด้วยความยินดีเป็ล้นพ้นเขาย่อมตบปากรับคำ พ่อครัวผู้เฒ่าเฝิงลอบถอนหายใจในใจถึงแม้เขาไม่ใช่ทาสรับใช้ แต่ั้แ่ที่ฮ่องเต้ส่งเขามาที่สกุลม่อสกุลม่อย่อมสามารถใช้งานเขาได้ตามใจ ไม่อาจนึกได้ว่าคนอื่นจะใช้สูตรของเขาทั้งยังให้ส่วนแบ่งกำไรแก่เขา คนสกุลม่อช่างจิตใจดีงามจริงๆ!
สกุลม่อคนอื่นก็สนับสนุนความคิดนี้ของสวีจิ้งเหนียงมากเช่นกันถึงแม้หลายปีมานี้เมืองหลวงจะดำเนินแิอย่าง ‘ชายอยู่นอกหญิงอยู่ใน’ ทำนองว่าผู้หญิงก็ควรอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนอย่างซื่อตรงไม่ควรแสดงหน้าตาในที่สาธารณะ แต่นายท่านใหญ่กับฮูหยินผู้เฒ่าเชิดจมูกดูถูกต่อเื่นี้
นายท่านใหญ่ได้เห็นฮ่องเต้หญิงไคหยวนเปลี่ยนผ่านยุคสมัยด้วยตาตนเองเขาจะไม่เข้าใจความสามารถของผู้หญิงได้อย่างไร ฮูหยินผู้เฒ่าตามนายท่านใหญ่ทำการรบครึ่งค่อนชีวิตไม่ว่าจะรวบรวมเงินเดือนและเสบียงของทหารซื้อขายแลกเปลี่ยนเสบียงและหญ้าเลี้ยงม้าไม่มีสักอย่างที่ไม่เข้าใจตำแหน่งและความรุ่งเรืองของสกุลม่อในตอนนี้ก็มาจากคุณงามความดีของนางด้วยส่วนหนึ่งจึงไม่ได้รับแิที่เป็อคติและดูเบาต่อผู้หญิงอย่างนี้ของเมืองหลวงอย่างแน่นอน
ในสายตาของนายท่านใหญ่ บรรยากาศนี้ก็มาจากปัญหาการที่ฮ่องเต้ทรงรับพระสนมหนักข้อขึ้นเรื่อยๆฮ่องเต้รับสนมราษฎรก็รับเมียน้อย ไม่ดำเนินนโยบายสามีเดียวภรรยาเดียวอีกต่อไปสถานะของผู้หญิงจึงไม่มั่นคงเหมือนแต่ก่อน มิหนำซ้ำเื่ขององค์หญิงใหญ่อี้หยางในปีนั้นทำให้พวกขุนนางผู้หญิงถูกกดต่ำลงไปเรื่อยๆและยังทำให้สถานะของผู้หญิงเกิดการเปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย
ฮูหยินผู้เฒ่าเคยเอ่ยถามนายท่านใหญ่ว่าเสียใจภายหลังหรือเปล่าปีนั้นหากว่าสนับสนุนองค์หญิงใหญ่อี้หยางให้ขึ้นครองราชย์ตอนนี้ก็คงไม่มีสถานการณ์เฉกเช่นนี้
แต่นายท่านใหญ่กลับบอกว่าไม่เคยนึกเสียใจภายหลังเขาเพียงแต่สนองพระราชเสาวนีย์ของฮ่องเต้หญิงไคหยวนอย่างจงรักภักดีต่อหน้าที่อย่างถึงที่สุดเท่านั้นถึงแม้องค์หญิงใหญ่อี้หยางทรงพระปรีชา แต่กลับฝักใฝ่า ทั้งยังทะเยอทะยานหากสนับสนุนพระองค์เป็ฮ่องเต้หญิง รังแต่จะทำให้ราชวงศ์ซย่าเข้าสู่กาลาหลายปีต่อเนื่องแคว้นไม่อาจดีเท่าทุกวันนี้
นี่เป็เหตุผลหลักที่ฮ่องเต้หญิงไคหยวนในตอนที่ประชวรหนักกะทันหันตัดสินใจส่งต่อราชบัลลังก์แก่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันแม้ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันมิได้กล้าหาญเชี่ยวชาญการรบเท่าองค์หญิงใหญ่อี้หยางอีกทั้งยังเยาว์วัยอย่างยิ่ง แต่พระองค์มีใจเมตตากรุณา หลายปีมานี้ประชาชนราชวงศ์ซย่าทั่วทุกแห่งหนจึงสามารถอยู่อย่างร่มเย็นเป็สุขชัดเจนว่าการเลือกในปีนั้นไม่ผิดพลาด
แต่เพราะเื่ที่องค์หญิงใหญ่อี้หยางก่อฏฮ่องเต้จึงตั้งป้อมกดสถานะผู้หญิงจนเกินไปขุนนางผู้หญิงที่เข้าเฝ้าฮ่องเต้หลายปีมานี้แหายไปแทบไม่มีเหลือการกดขี่ผู้หญิงทั่วราชวงศ์ซย่าเวลายิ่งผ่านไปยิ่งเด่นชัดขึ้นเป็แบบนี้ต่อไปไม่รู้ว่าจะลงเอยเช่นใดกัน
แต่ไม่สนว่าโลกภายนอกเป็เช่นใด นายท่านใหญ่กับฮูหยินผู้เฒ่าแต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยตั้งกฎเกณฑ์ต่อเหล่าสะใภ้ไม่สนว่าพวกนางดูแลงานบ้านหรือออกบ้านไปทำการค้าบริหารการค้า สองสามีภรรยาก็สนับสนุนทั้งสิ้น
ภายใต้การสนับสนุนของคนในครอบครัวสวีจิ้งเหนียงจึงเริ่มผลักแท่งหอมฉุยนี้ออกมาขายในร้านขนมของตนเองก่อน
ถึงแม้ในตลาดมีขนมมากมาย แต่กลับไม่เคยมีขนมที่ให้ทารกน้อยได้ใช้ฟันเคี้ยวโดยเฉพาะมาก่อนพวกลูกค้าที่สนใจมีมากแต่ที่ซื้อจริงมีน้อยมากสวีจิ้งเหนียงคิดเล็กน้อยก็ตัดสินใจหยิบแท่งหอมฉุยจำนวนหนึ่งออกมาเป็ของสมนาคุณไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายให้ลูกค้าก่อนพยายามขยายลู่ทาง
ของทีดมแล้วกลิ่นหอมไม่น้อย พอกินรสชาติก็ไม่เลวนี้ไม่ต้องจ่ายเงินได้มาเปล่าๆ เลยใครเล่าจะไม่เอาบ้าง
ด้วยเหตุนี้ หลังแจกจ่ายไปสิบวัน ก็เริ่มมีลูกค้าหน้าเดิมกลับมาเอ่ยว่าจะซื้อแท่งหอมฉุยแล้ว
เห็นลูกค้าหน้าเดิมกลับมามากขึ้นเรื่อยๆสวีจิ้งเหนียงเพิ่มปริมาณการผลิตแท่งหอมฉุยทันที ใช้ประโยชน์จากการค้าของม่อไท่เหวินวางแท่งหอมฉุยในร้านขนมเล็กใหญ่ทั่วเมืองหลวง
ประชากรเมืองหลวงมีมากมาย บ้านใครบ้างไม่มีเด็กทารกสักคนสองคนเมื่อได้ยินว่าแท่งหอมฉุยราคาไม่เท่าไร ซื้อกลับไปทั้งเป็ของว่างให้บุตรได้ยังทำให้บุตรกัดของได้น้อยลงอีกด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ใครเล่าจะไม่ซื้อ
มิหนำซ้ำ แท่งหอมฉุยนี้รสชาติดี ไม่มันเยิ้มเหมือนขนมทั้งหลายไม่เพียงทารกชื่นชอบ ผู้ใหญ่เด็กเล็กในบ้านก็ชอบกิน
ไม่นานแท่งหอมฉุยก็แพร่หลายในเมืองหลวงอย่างรวดเร็วกลายเป็ขนมที่ได้รับความนิยมสูงสุดในปีนี้ของทั่วทุกหัวมุมถนนสวีจิ้งเหนียงรีบร่วมมือกับพ่อค้าเหนือใต้ที่ใหญ่ที่สุดในราชวงศ์ซย่าเริ่มขายแท่งหอมฉุยนี้ไปยังจังหวัดและอำเภออื่นๆ ในทันที
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/0278e9df5d182182d98848bc2c6b22f2
12K
![สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1649131803_78313704.webp)
