ตอนที่ 14ออกอาการ!
สมรเริ่มรู้สึกหงุดหงิดใจทำไมนายรักคนนั้นถึงได้ ทำให้เธอรู้สึกแบบนี้นะ เธอเอามือลูบหน้าผากที่พึ่งผ่านการประคบเย็นมาหมาด ๆ
เอื้อยหยอกเย้าเพื่อนขึ้นว่า“เป็ไงบ้างแกหายหงุดหงิดหรือยังเนี่ย!?” เธอมองใบหน้าของยัยหมอนเพื่อนรักที่กำลังทำหน้ามุ่ยไม่สบอารมณ์เป็พิเศษ
สาวเ้าเสน่ห์ดีกรีดาวมหาลัยตอบกลับ“ไม่รู้เป็ไรเห็นหน้าเ้าหมอนั่นแล้วหงุดหงิดน่ะสงสัยเพราะมาขัดขวางแผนการวันก่อน…”
ทว่าเอื้อยกลับยกยิ้มมุมปากจางๆ ก่อนพูดว่า “เอ้า…ในเมื่อเขาขัดขวางแกก็ทำใหม่เสียสิ ไม่เห็นจะมีใครว่า!?”
“เออจริงด้วย”หญิงสาวดวงตาสดใสเปล่งประกาย
นั่งพูดคุยกันได้ไม่นานพาทีก็เดินเข้ามาหาตามปกติ “นี่เป็หน้าผากไปโดนอะไรมาเหรอหมอน?” ชายหนุ่มเดินเข้ามาหาด้วยมาดและท่าทีที่อบอุ่น
“อ๋อ…เดินชนอะไรมานิดหน่อยน่ะประคบเย็นไปแล้วเดียวก็หาย” เธอแสร้งปั้นหน้ายิ้มตอบรับชายหนุ่ม
ก่อนจะเปลี่ยนหัวเื่พูด“จริงสิ…พรุ่งนี้ไปพาเลซกันมั้ย?” สาวเ้าแผนการชักชวนชายหนุ่มก่อนอีกครั้ง
ดวงตาของพาทีก็สุกสกาวขึ้นมาทันทีก่อนจะตกปากรับคำอย่างง่ายดาย หญิงชวนไปเที่ยว ไปเมาเหล้ามีหรือที่ผู้ชายจะปฏิเสธ!
จากนั้นทั้งพาทีก็ชวนคุยเื่กิจกรรมต่างๆ นานาไปเรื่อย ต้องยอมรับว่าชายหนุ่มคนนี้พูดจาระรื่นหูมากเป็พิเศษ ชวนคุยเก่งมีลูกล่อลูกชน
…
หลังจากหมดคาบเรียนในวันเดียวกันเอื้อยก็แอบมากระซิบหูของสมรบอกว่า “นี่แก…คืนนี้ฉันไม่กลับหอนะ”ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย
สมรได้ยินดังนั้นก็ยิ้มตอบ“เบา ๆ หน่อยล่ะอย่างให้เจ็บระบมกลับมาอีกเหมือนคราวก่อนอีกล่ะแก…”เธอถองศอกใส่เพื่อนสาว
“ไม่ต้องห่วง…กวีบอกว่าเตรียมถุงยางเอาไว้ก่อนแล้วด้วย”พอพูดถึงตรงนี้เธอก็เคอะเขินเล็กน้อย
“เอาล่ะงั้นฉันกลับหอก่อนก็แล้วกัน…”สมรพูดขึ้น เธอรู้ดีว่าประเดี๋ยวนายกวีก็ต้องมาหาไม่อยากอยู่เห็นภาพบาดตาบาดใจอยู่ไปก็เป็ก้างขวางคอทั้งสอง
พอเดินกลับมาเรื่อยสาวเ้าเสน่ห์ก็ทักทายปราศรัยกับเพื่อนๆ พี่ ๆ ที่รู้จักกันปะปลายก่อนจะเหลือบไปเห็นตู้โทรศัพท์ที่ขนาดนี้กำลังว่างเปล่าอยู่ ทว่าอีกไม่นานก็คงเต็มเธอจึงนึกสนุกคิดอะไรขึ้นมาได้
จึงสาวเท้าก้าวเดินหยิบเหรียญขึ้นมาโทรศัพท์ไปหาเบอร์ของโอเปอร์เรเตอร์ของนายรัก ก่อนจะพูดฝากข้อความสั้น ๆประมาณว่าให้รีบมาหาหน้ามหาลัย เพราะเธอเจ็บหน้าผาก!
สาวสวยยืนรออยู่ไม่นานชายหนุ่มก็เดินออกมาหาอย่างเร่งรีบ “เป็ยังไงปวดหัวมากเหรอคุณหนู?”
รักที่ตัวสูงกว่ายืนหน้าเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะมองสำรวจหน้าผากที่ดูปูดโปนขึ้นมาเล็กน้อย
สมรตั้งตัวไม่ทันพอเห็นชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้ขนาดนี้ทำให้หัวใจของเธอเต้นตึกตักดังระรัว เธอกอดหนังสือที่ถือไว้แนบไว้บนอกแน่นดวงตาเบิกกว้าง พอได้สติก็รีบผลักชายหนุ่มออกไป
ก่อนจะกัดริมฝีปากล่างและบ่นกระปอดกระแปดว่า “ก็เนี่ยตอนโดนชนมันปวดหัวไปหมดเป็เพราะนายนั่นแหละ…นายรัก!”
“แล้วเอาไงดีไปหาหมอดีมั้ยครับ?”ชายหนุ่มยืนท่าทางสำนึกผิด
เธอตอบกลับทันทีว่า“ลองกินยาดูก่อนถ้าไม่หายเดี๋ยวค่อยไปหาหมอ!แต่จำไว้นะว่านายน่ะติดหนี้ฉันหนหนึ่ง…”
รักพยักหน้ารัว ๆราวกับไก่จิกข้าวเปลือก เพราะในใจชายหนุ่มรู้สึกผิดจริง ๆ จึงไม่มีหน้าจะอยู่ต่อ“งั้นผมขอตัวก่อนนะคุณหนู ถ้าเป็อะไรก็โทรส่งข้อความมานะครับ”ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเป็ห่วงเป็ใย ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
ทำเอาสมรหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิมเธอเม้มปากแถมกระทืบเท้า ภายในใจด่า “นายโง่!”
ทว่าพอเห็นหน้ารู้สึกผิดของอีกฝ่ายก็รู้สึกดีไปอีกแบบแกล้งคนมันก็สนุกเหมือนกันแฮะ!
รักเดินมุ่งหน้ากลับหอเขาสลัดความกังวลใจทิ้งไป เพราะนึกว่า“เดี๋ยวอีกหน่อยคุณหนูก็คงเรียกไปใช้หนี้รอบนี้เองนั่นแหละ กังวลไปก็เท่านั้น!”
สำหรับคำว่า“คุณหนู” ภายในใจของรักย่อมแบ่งแยกชนชั้นหรือพยายามเรียกเพื่อเตือนสติตัวเองว่าอยู่คนละระดับกับเธอสาวสวยพราวเสน่ห์อย่างหล่อน มีหรือจะมาชอบคนปอน ๆ แบบเราฐานะที่บ้านก็ต่างกันราวฟ้ากับดิน มองดูไม่ค่อยมีความหวังเสียเท่าไหร่
แม้นรักจะไม่ได้หล่อคิ้วหนาเข้มหน้าตาคมเข้มแบบพาทีแต่สิ่งหนึ่งในการเข้าหาผู้คนของเขานั้นก็คือความจริงใจ…ความใสซื่อ
และแน่นอนว่าคนซื่อย่อมไม่ใช่คนโง่เขาที่สอบติดมหาลัยชื่อดังแบบนี้ได้ ย่อมมีความคิดความอ่าน
และด้วยความใสซื่อจริงใจนี้เองทำให้ถูกใจผู้หญิงหลาย ๆ ราย ทั้งเ้าตัวก็ยังทำงานกลางคืนเป็เด็กรับรถเสียด้วยขยันขันแข็ง อ่อนน้อมถ่อมตน จึงมีสาว ๆทั้งที่เธคและในมหาลัยต่างชื่นชอบชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย!
แต่ทว่ายังไม่ได้คบใครจริงจังเป็พิเศษเพียงแค่ลองคุยกันดูก่อนเท่านั้น เดินไปได้ไม่นาน ก็มีสาว ๆ โบกมือทักทายบ้างแล้วจะว่าไปแล้วทุกวันนี้เขาก็เป็หน้าเป็ตาของเดอะพาเลซอยู่เหมือนกันเพราะเล่นยืนอยู่หน้าเธคทุกวัน…
…
รักหลังจากเลิกเรียนถ้าไม่ติดอะไรเช่นพวกการบ้านที่ได้รับมอบหมายเขาก็มักจะตรงเข้าร้านไปก่อนล่วงหน้านี่เป็อีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้ผู้จัดการรวมไปถึงพวกผู้บริหารถูกอกถูกใจชายหนุ่มเพราะมีอะไรก็ช่วยหยิบช่วยจับ ใช้งานก็คล่องแคล่วว่องไว
และที่สำคัญซึ่งทำให้ผู้จัดการชื่นชอบเป็พิเศษนั่นก็คือทำงานแบบใช้สมองของเ้าตัว ไม่ใช่สักแต่รับคำสั่งอย่างเดียว
เด็กหลาย ๆรุ่นที่ผ่านมา เขาถูกตาถูกใจรักมากที่สุดถึงขนาดหมายมั่นปั้นมือตั้งใจที่จะเป็ผู้จัดการคนต่อไปเลย…
รักที่มาทำงานอยู่ร้านเดอะพาเลซย่อมได้พบเจอพฤติกรรมของหญิงสาวมากมายทว่าเขาก็ยังดูเหมือนไม่ประสีประสาเื่ความรักมากนักแต่พออยู่มาจนจะครึ่งเทอมแล้ว รวมระยะเวลาก็หลายเดือนเอาเื่
จึงทำให้ชายหนุ่มรู้ดีว่าบนโลกใบนี้เหนือฟ้ายังมีฟ้า พวกดอกฟ้าแถวบ้านที่ว่าแน่ ถ้าเกิดได้มาเจอสาวชาวกรุงฯแห่งเดอะพาเลซก็มีหมองกันบ้าง
เพราะร้านแห่งนี้เป็แหล่งรวมตัวของวัยรุ่นส่วนใหญ่จะเป็พวกคุณหนู โดยเฉพาะวันพุธที่เปิดโซนเป็ Lady Night ทำให้รัก น้ำลายสอเลยทีเดียว ส่วนพวกกลุ่มนั่งซิ่งก็พากันมายืนรอสอยมะม่วงเผื่อจะได้ติดไม้ติดมือกลับบ้านไปสักคน
่วันพุธ LadyNight สาว ๆ แต่งตัวจัดเต็มมาประชันแถมเวลาเต้นก็ออกฤทธิ์กันสุดเหวี่ยง ทำให้เป็วันเดียวที่รักไม่อยากยืนรับรถ
เพียงแค่อยากเสพบรรยากาศยามเมื่อกวาดสายตามองไปชายหนุ่มก็เหมือนม้าคึก ปลุกความเป็ชายในตัวเอง
เธคที่รองรับคนได้กว่าสองพันคนแค่ดูก็รู้แล้วว่าวุ่นวายเพียงใด ่เวลา ที่สาว ๆ เขม่นกันเพียงเพราะยืนแย่งที่จ้องลำโพง…ตรงบันไดวนก็ยิ่งน่าปวดหัว
แต่เขากลับชอบเวลาที่สาวๆ ทำท่าจะตบตีกันมาก เพราะตนจะได้ยื่นมือเข้าแทรก อย่างน้อยก็มีจับไม้จับมือถึงเนื้อถึงตัวกันบ้าง ตัวเขาเองก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน เห็นของสวย ๆ งาม ๆมีหรือจะไม่ชอบใจ
ขณะที่รักเปลี่ยนชุดเสร็จกำลังเตรียมจะไปทำงาน เขาก็ได้เผอิญเห็น ‘พาที’ซึ่งกำลังควงแขนมากับสาวที่ไหนก็ไม่รู้ ทว่าดูจากทรวดทรงองค์เอว และบั้นท้ายแล้วเรียกได้ว่าทีเด็ดเลยแหละ!
ชายหนุ่มยิ้มจาง ๆที่มุมปาก “ไอ้หมอนี่ชอบทำแบบนี้เสียจริง ๆ กินไม่เลือก ควงไปเรื่อย”
รักลูบคางครุ่นคิดในใจ“เราควรบอกคุณหนูดีมั้ยนะ?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง
ก่อนจะพูดกับตัวเองต่อไป“แล้วถ้าบอก…จะบอกให้ฐานะอะไรดีวะ แฟนก็ไม่ใช่จะสอดมือมากเกินไปมันก็กระไรอยู่?”
แต่พอยืนครุ่นคิดไปครุ่นคิดมา“เมื่อกี้คุณหนูไม่ใช่บอกว่าเราติดหนี้เหรอ…รีบใช้คืนเสียดีกว่า” พอได้ยินคำว่า‘เป็หนี้’ ชายหนุ่มรู้สึกไม่สะดวกใจอย่างไรบอกไม่ถูก
คงเป็เพราะั้แ่เด็กแม่ก็กู้เงินแขก มาใช้และส่งดอกจนแทบไม่เหลือจะกิน หลายปีกว่าจะปิดหนี้ได้
“ไว้คราวหลังขอกล้องผู้จัดการมาติดตัวไว้ดีกว่า…เผื่อเจอภาพเด็ด ๆ”
…
ส่วนสมรพอกลับถึงห้องก็รู้สึกว่ามีแมวมาข่วนตรงหัวใจนอนพลิกตัวไปพลิกตัวมา แม้นเปิดเพลงฟังก็แล้วและอาบน้ำก็แล้วแต่รู้สึกกระวนกระวายใจอย่างไรบอกไม่ถูก…