ตอนที่ 12 ซ่อมแซม
*ลูกแก้ว – สภาพย่ำแย่ ประเภท สนับสนุนคุณสมบัติ ช่วยเพิ่มพลังการโจมตีทุกธาตุมากขึ้นเท่าตัวราคา ??? !? ‘เอ๊ะ..มีแค่นี้งั้นเหรอนึกว่าจะมีประวงประวัติบ้างชื่อเองก็ไม่มีราคาก็ไม่บอกอีก’ เคลงุนงงแต่ก็เข้าใจได้อาจจะเป็นเพราะว่าทักษะประเมินยังอยู่แค่ ระดับ 1 เพียงเท่านั้น เขาเลือกเก็บลูกแก้วไว้ใต้เคาน์เตอร์ก่อนและมาคุยกับเฟคต่อ “อืมลุงเคลแล้วนี้เงินทั้งหมด 12100 เหรียญทองครับ ” เฟคที่เห็นเคลทำธุระก็หยิบเงินทั้งหมดมาวางไว้ เป็นการจ่ายค่ายา 2 เม็ด 1100 เหรียญทอง และซื้อเม็ดยามาอีก 20 เม็ด เคลยิ้มหวานพลางเก็บเงินทั้งหมดเข้ากระเป๋าและก้มลงไปใต้เคาน์เตอร์เพื่อสั่งซื้อเม็ดยามาทั้งหมด 20 เม็ดและจะทำให้เขาได้ส่วนต่างของเงินมา 50 เหรียญทองต่อเม็ด ทำให้ตอนนี้เขามีเงินคงเหลืออยู่ที่ 2250 เหรียญทองทั้งเนื้อทั้งตัว ‘อะไรกัน 2250 เหรียญทองเองงั้นเหรอ’ เคลช็อคก่อนจะปลอบตัวเอง ‘เอาน่าค่อยไปคิดค่าซ่อมไอเทมแล้วกันและนั้นคงจะได้เงินเยอะมากแน่’ เคลลุกขึ้นยืนยื่นเม็ดยารวบรวมพลังเวทย์ให้กับเฟคแบบไม่มีบรรจุภัณฑ์ จนทำให้เฟคตกอกตกใจ นั่นมันเม็ดยาไร้มลทินเลยเชียวนะ!! จนเขาต้องลุกลี้ลุกลนค้นหาบรรจุภัณฑ์ในตัวจนได้เจอถุงผ้าขนาดเล็กก่อนจะนำเม็ดยาทั้งหมดใส่ลงถุง “โห่ลุงเคลทำยังกับเม็ดยาเป็นเศษดินเศษทรายเชียว” เคลหัวเราะหึหึ “เอาละนายจะฝึกฝนที่นี่ก็ได้นะฉันจะเข้าไปหลังร้านก่อนและห้ามใครเข้ามาด้วยเข้าใจไหม?” “เข้าใจแล้ว” เฟคพยักหน้าตอบและนั่งลงขัดเกลาพลังของตัวเอง ส่วนเคลก็เข้าไปหลังร้าน ด้านหลังเคาน์เตอร์จะมีประตูอยู่บานหนึ่งเมื่อเปิดเข้าไปแล้วจะเป็นห้องเล็ก ๆ และมีโต๊ะไว้อยู่ตัวหนึ่ง ด้านซ้ายจะเป็นบันไดขึ้นไปชั้นสอง ใช่แล้วเขาได้ย้ายมาอยู่ที่นี่แทน เคลนำลูกแก้วมาวางไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะเปิดระบบขึ้นมา “เอาละแล้วทำงานยังไงกันละนี่?” เคลครุ่นคิดเพราะเขาเองก็ไม่รู้มันจะทำงานยังไง “หรือว่าจะกดใช้งานแล้วลูกแก้วจะซ่อมแซมเองได้เลยทันทีกันนะ?” เคลเลิกครุ่นคิดเพราะคิดไปลูกแก้วก็ไม่ได้ซ่อมแซมสักที เขากดรายการซ่อมแซมทันใดนั้นก็ปรากฎการเรืองแสงขึ้นกลางอากาศเป็นจุด ๆ พร้อมกับมีเครื่องมือหลายอย่างขึ้นมาที่แม้กระทั่งเขาเองก็ไม่เคยเห็น ไม่ว่าจะเป็นเครื่องมือที่มีลักษณะคล้ายกับไขควงแต่มันดูไฮเทคกว่า ค้อน ประสิ่ว ตะปู ครีมล็อค เลื่อย ที่พอเขาเคยเห็นมาบ้างแต่เครื่องมือที่เหลือกลับไม่คุ้นเคยเลยแม้แต่น้อย พร้อมกับวัสดุแปลก ๆ อีกหลายอย่างที่คาดว่าน่าจะเป็นส่วนผสมในกับทำลูกแก้วชิ้นนี้ “หา..ซ่อมลูกแก้วมันต้องใช้พวกนี้ด้วยงั้นหรือ?“ เคลสงสัยแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร !ติ้ง[ซ่อมแซมระดับสมบูรณ์ ทำงาน หลังจากนี้จะเข้าสู่โหมดซิมูเลเตอร์] ภาพเบื้องหน้าของเขาพลันผิดแปลกไปกลายเป็นว่ามีอะไรหลายอย่างปรากฎขึ้นเบื้องหน้า เป็นเหมือนตัวช่วยให้คอยทำอะไรหลายอย่างคล้ายกับเกม “อะไรกันละนี่!” [ซ่อมแซมไอเทมชิ้นนี้ต้องใช้ 134 วิธีในการทำให้เป็นระดับสมบูรณ์][ในการทำลงมือทำตามขั้นตอนต้องใช้เครื่องมือให้ถูกวิธีเพื่อไม่ให้ผิดพลาดในการซ่อมแซมเมื่อผิดพลาดวิธีใดไปจะทำให้ประสิทธิภาพของไอเทมนั้นลดลงจนไม่อาจถึงในระดับที่ต้องการได้][วิธีที่ 1 ตอกเอาชิ้นส่วนที่เสียหายออก][วิธีที่ 2 เลื่อยจิตวิญญาณส่วนผสมที่ 47 ในลูกแก้วออก][วิธีที่ 3 ทุบเพื่อให้ลูกแก้วคายสิ่งสกปรกออกมา][วิธีที่ 4 .....] เคลแทบมึนและปวดหัวเขาไม่สามารถขยับร่างกายได้เลยหลังจากระบบได้เริ่มทำงานร่างกายของเขาก็เริ่มทำตามคำบอกของระบบสิ่งเดียวที่สามารถคิดและทำได้นั่นคือการ เลือกเครื่องมือช่าง ให้กับร่างกายตัวเองในการซ่อมแซม ร่างกายเริ่มไหลลื่นในช่วงแรกและหลังจากนั้นก็เริ่มฝืนเพราะว่าร่างกายของเขายังเป็นคนธรรมดาปกติอยู่ ‘ถ้าจะใช้ซ่อมแซมระดับสมบูรณ์คราวหลังเห็นทีจะต้องเป็นผู้วิเศษและฝึกกำลังกายด้วย’ ‘อ้ากกเจ็บเกินไปแล้ว!’ ‘ทำไมระบบไม่บอกวะเนี่ย!’ เคลกรีดร้องในใจแต่กล้ำกลืนฝืนทนคอยคิดแต่ว่าเงินเอาไว้ในใจ ‘เงินจำนวนมากเลยเชียวนะอดทนไว้’ 10 นาที45 นาที1 ชั่วโมง 30 นาที5 ชั่วโมง17 ชั่วโมง1 วัน2 วัน3 วัน ฟริ้ง! เสียงเอฟเฟคประกายแสงเรืองรองตรงหน้า ลูกแก้วสีเขียวส่องแสงอยู่นานก่อนจะหยุดลง รอยแตกที่มีก็หายไป และความใสของลูกแก้วเดิมที่ใสอยู่แล้วแต่ตอนนี้ใสสว่างยิ่งกว่า “ฮือ..ฮ้านะ.เหนื่อย..เหนื่อย..ชิบเลย” เคลพูดด้วยเสียงอ่อนโรยแรงตอนนี้เขาตัวซีดเซียดกรอบแทบไม่มีแรงจะเคลื่อนไหวได้ ไม่แปลกเลย 3 วันเขาไม่สามารถจะหยุดร่างกายได้ต้องซ่อมแซมไอเทมจนกว่าจะเสร็จสิ้น“หิวจังเลย” ...... “ธุระที่นายน้อยให้ทำเสร็จแล้วขอรับ” ทอมที่เดินเปิดประตูเข้าเจอเฟคก็กล่าวรายงานทันที เฟคที่นั่งขัดเกลาพลังเวทย์ไปพลาง ๆ เพื่อรอทอมมาก็ลืมตาตื่นเขาคิดว่าจะรอให้ทอมมาก่อนแล้วจะแบ่งเม็ดยาเพื่อจะได้ฝึกพร้อมกัน “อ่าแล้วได้มาเท่าไหร่กัน?” “ล้านกว่าเหรียญทอง” ทอมพูดและยื่นแหวนมิติกลับคืนให้ “อืมดีเอานี่” เฟคพยักหน้าก่อนยื่นเม็ดยาให้ทอม 10 เม็ดและเขาก็เริ่มกินเม็ดยาเข้าไปทันทีก่อนจะนั่งฝึกฝนในร้านเพราะไม่อยากเสียเวลา ทอมรับเม็ดยาก็มองหน้านายน้อยก่อนจะพยักหน้าเข้าใจในความคิดของนายน้อย “แล้วพี่ชายเคลไม่อยู่งั้นหรือ” “เขากำลังซ่อมไอเทมให้ฉันอยู่น่ะยังไงก็รอไปก่อนบางทีเขาไม่อยากให้รบกวน” “เข้าใจแล้วขอรับ” ทั้งสองคนนั่งฝึกฝนโดนการกินเม็ดยาเข้าไปทีละเม็ดต่อชั่วโมงจนเม็ดยาหมด “เม็ดยาหมดแล้วนายน้อย” “ใช่เม็ดยาหมดก็หมายความว่าเราฝึกมา 10 ชั่วโมง” “10 ชั่วโมงงั้นหรือแต่ผมไม่รู้สึกเหนื่อยเลยนะอยากจะฝึกเพิ่มมากขึ้นไปเสียอีก” ทอมกล่าวอย่างกระตือรือร้นเป็นพิเศษ “ฉันก็เหมือนกันแต่ว่าลุงเคลยังไม่ออกมาเลยนะงั้นเราไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า” เฟคพูด ทอมพยักหน้าทั้งสองออกจากร้านไปทันที เวลาผ่านไปสักพัก สองนายบ่าวก็กลับมา “เขายังไม่ออกมาอีกงั้นหรือทำไงดีละนายน้อย..ให้ผมเข้าไปเปิดประตูเรียกดีไหม” “ไม่ได้นะ..บางทีเขาอาจทุ่มสมาธิกับการซ่อมไอเทมของฉันอยู่ก็ได้เพราะงั้นรอไปก่อนก็ไม่เป็นไรอย่าไปรบกวนเขาเลย” สองนายบ่าวก็รอต่อไปในร้านแต่รอแล้วรอเล่าเคลก็ยังไม่ออกมา จนสุดท้ายพวกเขาก็ต้องเอาอาหารหลายอย่างมากินในร้านโดยถือวิสาสะเพราะเป็นลูกค้าคนแรก 3 วันผ่านไปประตูก็เปิดออก ปัง! “หอมจริง ๆ มันคืออะไรกัน” เสียงยานครางของชายร่างซีดเซียว ลักษณะที่พรวดพราดออกมาจนทำให้ทอมต้องตัวสั่น ในมือถือไม้เสียบเนื้อย่างอยู่ ดวงตาดำคล้ำ ผมกระเซอะกระเซิง หน้าตาซีดเซียว ทำเอาทอมได้แต่ตกอกตกใจร่างนั้นพุ่งเข้ามาหมายปั้นจะกลืนกินเขาอย่างไรอย่างนั้น งับ! ร่างนั้นแย่งเนื้อเสียบไม้ของเขาไป ทอมตาโตไม่เข้าใจก่อนจะสังเกตดีก็พบว่า “พี่ชายเคลนี่!” ...... ในห้องอับแสง “นี่เจ้าแก่ทำไมฉันยังได้ข่าวมาว่าผู้ติดตามของมันได้ขายไอเทมจำนวนมากละหา!” หญิงรุ่นเยาว์พูดด้วยความหงุดหงิด “หรือว่าเจ้าเฟคยังไม่ตาย” “ไม่หรอกไม่มีทาง...ต้องตายอย่างแน่นอน” ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามพูดด้วยเสียงใจเย็นเขายกชาขึ้นดื่มก่อนพูดต่อ “ขายไอเทมจำนวนมากงั้นหรือก็คงเป็นเพราะขโมยแหวนมิติมาจากนายน้อยนั่นหลังตายแล้วยังไงละ” หญิงรุ่นเยาว์ได้ฟังสงบสติลง “ถ้าแบบนั้นก็เข้าใจเป็นฉันผิดเองที่ใจร้อนไปหน่อย” ชายวัยกลางคนยกยิ้ม “ไม่ใช่ใจร้อนหรอกแต่เพราะเธอชอบแสดงความคิดของสมองที่ทำงานไม่สมบูรณ์ออกมาน่ะสิ” หญิงรุ่นเยาว์ได้ฟังก็ขมวดคิ้ว “หมายถึงอะไรแกจะหลอกด่าฉันงั้นรึ!” “เปล่า” ชายวัยกลางคนตอบหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง“เป็นเรื่องดีที่ว่าถ้าข่าวการตายถูกเผยแพร่ออกไปพวกศาสนาจักรคงยังไม่รู้ตัว” หญิงรุ่นเยาว์พยักหน้าเห็นด้วย “แล้วเราจะเริ่มโจมตีโบสถ์เมื่อไหร่ฉันจะได้ให้ตระกูลนี้เปื้อนเลือดสักหน่อยมันน่าสนุกดี” “จริง ๆ เลยนะออกงานครั้งแรกก็รีบร้อนเสียแล้วฉันรู้หรอกนะว่าเป็นเธอคนที่ได้รับการยอมรับไม่น้อยแต่ว่าเพื่อให้แผนการรอบคอบอย่างน้อยก็เดือนหน้าละนะ” “ชิ..เดือนหน้าก็เดือนหน้า”