กริ่งงง กริ่งงๆๆ
สายเข้า…..เพทาย
ขนม…ว่าไงเฮีย
เพทาย…ขนมอยู่ไหน
ขนม… พัทยาค่ะ
เพทาย…ส่ง location มาให้ด้วย แค่นี้แหละ
ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ดๆๆ…
“อะไรของเขา” ขนมงุ่นงงกับพี่ชายตัวเอง
เพทายมาถึงโรงแรมที่ขนมส่งโลเคชั่นให้ แล้วก็ตรงไปที่บาร์นั้นทันที ก็เห็นใบชานั่งดื่มอยู่เคาน์เตอร์บาร์กับน้องสาวตัวแสบของเขา
“เฮียทางนี้” ขนมโบกมือเรียกพี่ชายตัวเอง
“เฮียมาทำไม” เพทายไม่ตอบเอาแต่มองหญิงสาวอีกคน
ใบชาใมากที่เจอเขาที่นี่
“ใบชานี่พี่ชายเราเอง ชื่อเพทาย” ขนมแนะนำพี่ชายให้ใบชารู้จัก
กริ่ง กริ่ง กริ่งงงงงงๆๆๆ….
สายเข้า…… เสียงโทรศัพท์ของขนม
“เฮีย! ใบชา! เราไปรับโทรศัพท์ก่อนนะ” ขนมเดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก
“หนีมาทำไม” เขาถามเธอ
“ไม่ได้หนี”
“ไม่ได้หนีแล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ”
“ก็แค่มาเที่ยว คุณจะมายุ่งกับฉันทำไม” น้ำตาเธอเริ่มก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง เธอหันหน้าไปทางอื่นเพื่อเก็บซ่อนน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา
“เื่ของเรา”
“คุณไม่ต้องรับผิดชออะไรเลย เราพอใจทั้งสองฝ่ายก็ถือว่าจบ”
“แต่…”
“ตามนี้นะคะ” เธอก็เดินออกจากที่นั่งทันที หลังจากหันหลังให้ชายหนุ่มน้ำตาของเธอก็พังทะลายลงหลังจากที่พยายามกั้นไว้อยู่นาน
ใบชามาหลบอยู่ตรงซอกทางเดินแล้วร้องไห้ออกมาทันที
ฮือออ ฮือออ ฮึก ฮึก ฮือออ….
ขณะที่เธอร้องไห้อยู่นั้นมีชายหนุ่มยืนดูอยู่ห่างๆ เขาแอบตามเธอออกมาั้แ่อยู่ในบาร์
ฮึก ฮึก ฮือออ
เพทายรู้สึกเจ็บจี๊ดที่อกซ้าย เขาอยากจะเข้าไปดึงเธอเข้ามากอด แต่ก็กลัวหญิงสาวปฏิเสธเขา
เขาทนดูไม่ไหวจึงเดินเข้าไปหาเธอแล้วดึงเธอเข้ามากอด ใบชาเห็นว่าเป็เขาจึงพยายามดิ้นแต่เขากระซับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม
“ใบชา ใบชา ฟังพี่อธิบายก่อน”
“ไม่ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น”
ฮืออ ฮืออ ฮือออ ….
เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม คนที่เดินผ่านมาเริ่มเยอะขึ้น เขาจึงตัดสินใจอุ้มเธอไปที่ห้องที่เขาเปิดเอาไว้
ใบชาทั้งดิ้นทั้งโวยวาย
“ปล่อยๆ ปล่อยเดียวนี่นะ”
พอมาถึงห้องเขาปล่อยเธอลงเป็อิสระ
“พร้อมจะฟังพี่อธิบายรึยัง” เขามองหน้าเธอ
257
