“ข้าคือเทพเ้าที่มาจาก.....ต่างโลก!!!!!....”
“!!!?”
หยุนเฟยที่ได้ยินดังนั้นก็พลันตะลึงลานขึ้นมาอีกครา!ตัวมันเองคิดว่าหากเป็ผู้อื่นกล่าวออกมาเช่นนี้มันคงจะคิดว่าเป็เื่ตลกขบขันเป็!....แต่ร่างกายหยาบตรงหน้ามันกลับทำให้จิตสำนึกของมันเหมือนกับจะเกิดใหม่!....ต่างภพ?ไม่ๆนี่มันต่างโลก!!!.....ต่างโลกนี่นับว่าเป็เื่ตลกอันใดกัน!?....
หยุนเฟยในบัดนี้ไม่หลงเหลือเศษเสี้ยวเค้าโครงแห่งผู้ปราชญ์เปรื่องเลยแม้แต่นิด!....กลับกันหยุนเฟยในตอนนี้กลับเหมือนทารกน้อยที่พึ่งจะได้ออกมาจากนอกห้องนอนเป็คราแรกด้วยแรงแข้งขาทั้งสองข้างของมันเองอย่างไรอย่างนั้น!...
ร่างกายหยาบที่เห็นท่าทีที่ใของหยุนเฟยก็พลันยิ้มแป้นขึ้นมา!....เ้าหนุ่มตรงหน้านั้นน่าสนใจมิใช่เล่นๆ!...จิติญญาของมันถือว่าเกินกว่ามนุษย์ผู้หนึ่งจะมีได้ในวัยเพียงแค่ 45ปีเศษๆ!!.....เ้าหนูนี่คงจักต้องผ่านโลกมาเยอะมากมายเพียงใดกัน!?.....
มิผิด!....หากนับตามความเป็จริงแล้วหยุนเฟยในอดีตชาติกับชาตินี้รวมกันแล้วก็อายุของมันก็คงจะราวๆ45 เศษๆ!....ตัวมันนับเป็ผู้ใดกัน?....ผู้ที่อยู่เหนือพระเ้าขึ้นไปอีกหนึ่งขั้น!นั่นก็คือเทพเ้า!!.....มีหรอมันจะมิรู้ว่าเ้าหนูตรงหน้าจะมีความลับอะไรบ้าง!...เพียงแค่มองปราดเดียวมันก็รู้ได้อย่างถ่องแท้แล้ว!!......แล้วที่เรียกหยุนเฟยที่อายุราวๆ 45 เศษๆนั้นก็ถือว่ามิใช่เรื่อผิดแผลกแต่อย่างใด!เพราะตัวมันนั้นมีอายุเกินกว่าจะนับได้ไปแล้ว!!!....
“ฮ่าฮ่า!เ้าหนู!เ้ามิต้องใไป!!......”
ร่างกายหยาบที่เรียกตัวเองว่าเทพพระเ้าเมื่อเห็นอาการแข็งทื่อทำตัวไม่ถูกของหยุนเฟยมันจึงทำการฟื้นคืนสติของหยุนเฟยด้วยการกล่าวบทความง่ายๆออกไป...
หยุนเฟยเมื่อได้ยินเสียงของเทพเ้าจากต่างโลกมันจึงพลันฟื้นคืนสติกลับมาได้!....แต่มันก็ทำได้เพียงแค่ก้มหัวเพียงเท่านั้น!มิสามารถที่จะเงยหน้ามองร่างกายหยาบตรงหน้าได้แม้แต่น้อย!!...
“เ้าอยากจะสืบทอดสายเืของข้าใช่หรือไม่?....”
ร่างกายหยาบพลันถามคำถามเดิมกลับมาเพื่อให้หยุนเฟยกล่าวตอบพูดคุยกับมันบ้าง!...
“ขอรับ!!!....บิดาของข้าได้รับสืบทอดลูกแก้วปราณเทพมาแต่มิมีโอกาสได้หลอมรวม!บัดนี้ข้ามีโอกาสคงจักทิ้งไปเสียง่ายดายมิได้!!....”
หยุนเฟยเมื่อนึกถึงเื่นี้ขึ้นมาภายในใจที่กำลังตื่นตระหนกก็พลันสงบนิ่งขึ้นมา!ก่อนมันจะกลับมาคงอยู่ในลักษณะท่าทางอันงดงามและสูงส่งเช่นเดิม!......
ร่างกายหยาบร่างนั้นพลันจับสังเกตุเห็นแววตาที่แสนสลดหดหู่ของหยุนเฟยได้ก็พลันเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าเกิดเหตุใดขึ้นถึงแม้มันจะมิได้อ่านใจของหยุนเฟยก็ตามแต่!...เหตุผลที่มันไม่ค่อยนิยมชมชอบอ่านทะลุจิตใจของผู้ที่มารับการสืบทอดนั้นมีเพียงประการเดียวคือ!มันมิอยากจะรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคนผู้นั้น!....
หากมันรู้ตัวตนที่แท้จริงของคนผู้นั้นมันอาจจะต้องมีอาการผิดหวังเป็แน่หากคนตรงหน้ามีจิตสำนึกที่มันมิ้าให้มี!.....กว่าร้อยล้านชีวิตที่เข้ามารับการทดสอบนั้นแบบหยุนเฟยนั้นถือว่ามีน้อยมาก!เพราะส่วนมากล้วนจะเป็เผ่าพันธ์อื่นๆอายุอย่างต่ำสุดก็ 100 ปีเห็นจะได้!แต่มันกลับไม่รู้เลยว่าเ้าหนูครงหน้านั้นทำได้อย่างไรกันถึงได้สมบัติชิ้นนี้มาได้!....
“ดี!......ถ้างั้นข้าจะส่งเ้าไปที่บดทดสอบที่สอง!.....ข้าขอบอกเอาไว้ว่าบททดสอบของข้านั้นมีอยู่เพียงแค่สามบททดสอบเพียงเท่านั้นเอง!....แต่เ้ารู้หรือไม่!?คนส่วนใหญ่กว่า 9 ใน 10ล้านชีวิตล้วนแต่ล้มเหลวในบทที่สองกันทั้งสิ้น!....
และอีกกว่าล้านชีวิตล้วนแต่อยู่ในระดับที่เ้าในตอนนี้เทียบมิได้แม้แต่ลมหายใจ!ก็ยังคงผ่านบททดสอบที่สามมิได้ซักคน!!”
ร่างกายหยาบพลันเว้นระยะการพูดให้หยุนเฟยตะลึงเล็กน้อย!แต่เ้าหนุ่มตรงหน้ามันกลับมิมีการแสดงสีหน้าค่าตาอันใดออกมามันจึงรู้สึกชอบใจเ้าหนุ่มตรงหน้าเข้าไปอีกขั้น!....ก่อนมันจะกล่าวออกมาว่า...
“เมื่อพลาดแล้วเ้าจะเข้ามามิได้อีกครา!.....เ้าจัก้ารับการทดสอบหรือไม่?...”
หยุนเฟยมิแสดงอาการสั่นคลอนต่อคำเตือนของร่างกายหยาบของเทพเ้าตรงหน้าแม้แต่นิด!เมื่อมันนึกถึงเื่ราวที่มันผ่านมาได้แล้วอุปสรรคตรงหน้ามันครั้งนี้กลับทำให้มันรู้สึกตื่นเต้นเชิงเปี่ยมสุขขึ้นมาราวกับว่ามันกำลังวิ่งเล่นกับเด็กสาวเพื่อนสมัยเด็กของมันอย่างไรอย่างนั้น!....
“ข้าขอรับการทดสอบสืบสายเืของท่าน!....”
หยุนเฟยพลันกล่าวออกมาอย่างจริงจังและตั้งใจจริงมิมีความปราถนาแอบแฝงแม้แต่นิด!มันเพียง้าแข็งแกร่งขึ้นเพียงเท่านั้น!!...
“ดี!ดีมาก!นี่ป็นครั้งที่สองที่คนของโลกนี้มารับบททดสอบ!คนแรกทำให้ข้าประทับใจมิน้อยแต่กลับพลาดท่าในบททดสอบที่สามไปเสียได้!.......หวังว่าเ้าจะมิทำให้ข้าผิดหวัง!....”
ฟิ้ว!
กล่าวจบก็มุมมองตรงหน้าของหยุนเฟยก็พลันเปลี่ยนแปลงไปเป็ดินแดนที่มืดมิดแสนว่างเปล่าทีหนึ่งอย่างรวดเร็ว!....ก่อนมันจะพลันสังเกตได้ว่าดินแดนที่มันอยู่นั้นคลับคล้ายคลับคราว่าเป็ห้องๆหนึ่ง!...
้าขึ้นไปกว่าห้าสิบเมตรมีผนังเพดานกั้นไว้อยู่!ส่วนรอบตัวของมันนั้นมีกำแพงอยู่รอบๆเป็รูปหกเหลี่ยมห่างจากจุดที่มันยืนอยู่ด้านละสามร้อยเมตร!!....
ในจุดศูนย์กลางของกำแพงแต่ละด้ารนั้นีประตูขนาดใหญ่ตั้งอยู่รูปร่างของทั้งหกประตูนั้นล้วนแต่ต่างกันทั้งขนาดและลวดลาย!.....
บานแรกมีขนาดเท่าตัวมันพอดี!...รอบๆบานประตูเคลือบไปด้วยแสงสีทองที่เหมือนจะเปร่งออกมาแต่กลับมองไม่ค่อยเห็นลวดลายของบานประตูบานนั้นเหมือนกับตัวอักษรบางชนิดที่มันไม่รู้จักแต่กลับมองออกได้ว่าตัวอักษรที่เรียงกันอยู่ชนิดพลันมีแค่ตัวอักษรเดียวเท่านั้น!มันจึงตระหนักได้ว่าลวดลายตัวอักษรบนบานประตูบานนี้นั้นมีการใช้ภาษาที่ไม่ซ้ำกันกว่าหลายพันภาษาสลักไว้อยู่!.....
บานถัดมาเป็ประตูที่มีขนาดเล็กราวๆกับครึ่งตัวของหยุนเฟยได้!.....รอบๆบานประตูมีสีแดงฉานเคลือบไว้อยู่!แต่ก็เป็เช่นกับบานแรกที่เหมือนจะสว่างแต่ก็ไม่สว่าง!....บนบานประตูมีการสลักลวดลายไว้!เมื่อมองชัดๆแล้วมันเป็เหมือนกับวงกลมสามวงต่างขนาดกัน!...บนช่างว่างระหว่างจุดต่างของขนาดของวงกลมทั้งสามมีทั้งรูปร่างอักษรและการขีดเขียนไว้กว่าหลายชนิด!ราวๆมันพลันััได้ว่าที่มันเห็นอยู่นั้นเป็ยันต์ชนิดหนึ่งที่เรียกว่าวงแหวนเวทย์มนต์!!...
บานที่สามนั้นใหญ่โตมโหฬารมากนัก!หากมองดูแล้วเกือบจะสูงเท่าเพดานได้!.....รอบๆประตูมิได้มีสิ่งใดเคลือบไว้!....ลวดลายบนประตูเองก็สลักไว้เพียงแค่ยันต์ผนึกไว้หนึ่งแถวเพียงเท่านั้น!...แต่ที่น่าตะลึงก็คงจะเป็ลักษณะยันต์ที่ปิดผนึกเอาไว้!เพราะมันเป็รูปร่างที่ซับซ้อนเป็อย่างมาก!แม้มันจะพยายามแกะเอาความลับของยันต์นี้เพียงใดมันก็ได้เพียงแค่ตวามผิดหวังกลับมาเพียงเท่านั้น!....ที่มันตะลึงมากที่สุดก็คือ!ยันต์ตรงหน้าของมันที่มันล้วนแต่อ่านความลับไม่ออกนั้นเป็เพียงแค่รูปสี่เหลี่ยมสามวงซ้อนกันเพียงเท่านั้น!!...
บานที่สี่!....บานนี้ช่างแปลกตายิ่งนัก!เพราะประตูบานนี้นั้นแทนที่จะเริ่มจากข้างล่างแต่กลับขึ้นไปอยู่ข้างบนบริเวณกลางของกำแพง!.....ลักษณ์ของประตูบนแน่เป็แบบแบนเรียบ!แนวนอน!ต่างจากสามอันแรกที่เป็แนวตั้ง!....ของบานประตูบานนั้นมีเปลวควันอันน่าพิศวงปลิวสไวอยู่รำไรๆ!....ส่วนตัวบานประตูมีลวดลายคล้ายภาพวาดของสัตว์ปีกเขียนไว้อยู่!...บนดวงตาของภาพวาดนั้นเมื่อมองดูดีๆแล้วมันคือลูกแก้วปราณัลูกหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย!!....
บานที่ห้านั้นน่าพิศวงมากมายกว่าทั้งสี่บานมากนัก!เพราะมันไม่มีอะไรเลย!....มีประตูแต่กลับมีลวดลาย!ไม่มีขอบประตูแต่กลับมีไอสังหารเล็ดลอดออกมาอย่างเจือจาง!....ไม่มีรูปร่างเป็เหมือนกำแพงตันแต่กลับััได้ว่าที่ตรงนั้นมีสิ่งที่เรียกว่าประตูอยู่!!....
บานที่หกเป็สิ่งที่เรียกว่าสวยงามก็คงมิปาน!....ขนาดของบานประตูบานนี้ใหญ่พอๆกันกับบานแรก!...รอบๆประตูบานนี้มีทองคำเคลือบไว้อยู่อย่างเห็นได้ชัด!แสงสว่างที่เหมือนจะไม่เปล่งออกมาจากสองบานแรกแต่กลับเปล่งออกมาจากบานที่หกอย่างน่าฉงนสนเท่ห์!....ลวดลายสลักไว้ด้วยตัวอักษรงามพิจิตรตราตรึงใจ!....เขียนไว้ด้วยภาษาในโลกของหยุนเฟยว่า.....“์เฟ้นหา....นรกก็เฟ้นหา....ผู้สืบทอด....ตกตายง่ายดาย....์นรก.....ล้วนไม่ต่างกัน.....”
หยุนเฟยงุนงงกับคำที่สลักไว้บนประตูบานนี้ไม่น้อย!....แต่มันกลับต้องตะลึงลานเมื่อปะตูบานนั้นมีชื่อของคนผู้หนึ่งสลักไว้อยู่!.....บนรายชื่อนั้นสลักไว้ด้วยลวดลายเรียบง่ายแต่กลับมิง่ายดายว่า!...
.
.
.
“......เฟย!!......”
Tobe continue……
************
สปอยนะสปอยภาคเเรกนั้นจะจบหลังจากที่หยุนเฟยออกมาจากบททดสอบสืบทอดเด้อ!!!
ที่มาบอกเเบบนี้ก็เพื่อมาบอกไว้ก่อนเพื่อให้ทุกคนเตรียมตัวลืมเลือนเื่นี้!![หยอกๆนะ]
หลังจากจบภาคเเรกเเล้วจะห่างหายไป่หนึ่งหวังว่าทุกคนจะไม่ลืมไอ้หนุ่มหน้ามนต์อย่างหยุนเฟยของเรานะครับ!!....
ขอบพระคุญรีดเดอร์ทุกท่านอย่างสูง!!!
5K
