บทที่ 1
ลืมตาขึ้นมาก็ยังคงเป็ ฟ่านซิงเยียน
ท่ามกลางความเ็ป ร่างกายถูกซอมบี้ฉีกทึ้ง เป็ความรู้สึกที่เ็ปและย่ำแย่ที่สุดเท่าที่เคยเผชิญมา เ็ปมากที่สุดคือ มือที่ผลักร่างของเธอคือคนที่เธอเคารพรัก เขาคือพี่ชายคนโตของเธอ
ความตายคงปลดปล่อยเธอสู่อิสรภาพ ไม่ต้องดิ้นรน ต่อสู้เพื่อรอดชีวิตอีกต่อไป นับั้แ่ไวรัสแพร่ระบาด ทุกวันมันแย่ลง ไม่มีวันไหนเลยที่ดีขึ้น ตลอดเวลา 5 ปี ที่มีลมหายใจอยู่ ได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่ซอมบี้ แต่คืุ์ต่างหาก ไร้ซึ่งกฎหมาย ปกครองด้วยความป่าเถื่อน ผู้คนล้วนเห็นแก่ตัว ผู้คนล้มตายมากขึ้นทุกวัน แต่คนบางคนก็ยังคงลุ่มหลงอยู่ในอำนาจ ไม่ได้สนใจชีวิตของผู้อื่น
ในปี 3005 ได้มีการแพร่ระบาดของไวรัส ผู้คนเรียกมันว่า ซอมบี้ไวรัส คนที่ติดเชื้อจะกลายเป็ซากศพที่ตายแล้ว กัดกินคนเป็ๆ และแพร่เชื้อขยายจำนวนออกไปอย่างรวดเร็ว สามเดือนหลังจากไวรัสแพร่ระบาดไปทั่วโลก มนุษย์บางกลุ่มก็ค้นพบพลังพิเศษ แน่นอนว่ามันเป็กลไกการปรับตัวเพื่ออยู่รอด พลังพิเศษช่วยให้มนุษย์แข็งแแกร่งขึ้น ผู้คนที่อยู่รอดในโลกที่เต็มไปด้วยเหล่าซอมบี้ โหดหาพลังพิเศษ
หลังจากนั้นหนึ่งปี ่เวลาก็เริ่มเลวร้ายลง เมื่อมีสัตว์กลายพันธุ์ที่แสนดุร้ายปรากฏตัวขึ้น มันสร้างความเสียหายให้ค่ายผู้รอดชีวิตได้มากกว่าซอมบี้ พวกมันแข็งแกร่งและทรงพลัง แม้ว่ามนุษย์จะค้นพบว่าคริสตัลของซอมบี้ช่วยเพิ่มพลังและยังช่วยเลื่อนระดับพลังให้ได้
แต่เมื่อเทียบกับเหล่าสัตว์กลายพันธุ์ในระดับเดียวกัน พวกมันแข็งแกร่งและรับมือยากกว่าซอมบี้ แต่เนื้อของมันก็แสนจะมีประโยชน์กับผู้รอดชีวิต มันช่วยเพิ่มพลังไม่เว้นแม้แต่ผู้ที่ไม่มีพลัง เนื้อสัตว์กลายพันธุ์ได้กลายเป็อาหารชั้นเลิศในวันสิ้นโลก และมีเพียงแค่ผู้ที่มีอำนาจและพลังในระดับสูงที่ได้กินมัน
ครอบครัวของเธอเหลือรอดแค่สามคนพี่น้อง คือพี่ชายคนโต พี่ชายคนรอง และตัวเธอ พี่ชายคนโตทำงานในกองทัพเขามีตำแหน่งสูง พี่ชายคนรองรับ่ต่อธุรกิจร้านทองของที่บ้าน โดยมีเธอและน้อง ๆ อีกสองคนช่วยกันดูแล
ในตอนที่เชื้อไวรัสเริ่มแพร่ระบาด เธอและพี่ชายคนรองมาพบพี่ชายคนโตในค่ายทหาร เพราะเื่การขยายสาขาร้านทองไปที่มาเก๊าและฮ่องกง ถึงแม้ว่าพี่ชายคนโตจะไม่ได้เข้ามาบริหารดูแล แต่เขาคือผู้นำตระกูลฟ่านคนต่อไป ลูกชายคนโตครอบครัวให้ความสำคัญเป็ที่สุด
ครอบครัวฟ่านดูแลเงินแบบกงสี แน่นอนว่ารายได้จากร้านทองเข้าส่วนกลางทั้งหมด เธอที่ทำงานงกๆ ได้เงินปันผลน้อยที่สุดในบรรดาพี่น้องทุกคน ทำงานแทบตายก็ไม่ได้มีความสำคัญในสายตาของคนเป็พ่อแม่ ยังดีที่สามารถแยกออกมาอยู่คอนโดได้ เงินเก็บของเธอที่เก็บส่วนตัวมีมากพอที่จะสร้างธุรกิจของตัวเองได้แล้ว นำมาซึ่งความดีใจให้แก่หญิงสาวเป็อย่างมาก ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้น ทำตามความฝันของตัวเอง แต่ทุกอย่างก็พังทั้งๆที่พึ่งเริ่มวางแผนลงเพราะไวรัสได้แพร่ระบาดไปทั่วโลก
ค่ายทหารถูกนำมาเป็ค่ายอพยพชั่วคราว เธอและพี่รองเลยรอดชีวิตด้วยเหตุนี้ ส่วนคนอื่นๆ กลายเป็ซอมบี้ไปหมดแล้ว ในที่สุดพลังของเธอก็ตื่นขึ้น เป็พลังน้ำ ในขณะที่พี่ชายคนโตมีพลังสายฟ้า พี่ชายคนรองมีพลังไฟ พวกเขาแข็งแกร่ง เขาเริ่มกำจัดคนที่จะมาเป็คู่แข่งของตนเอง ถีบตัวเองขึ้นมาให้มีอำนาจต่อรอง สร้างทีมของตนเอง
ความเป็อยู่ของผู้คนในค่ายมันแสนจะย่ำแย่มาก ยิ่งแย่ลงทุกวัน โดยเพราะคนที่ไม่มีพลัง พวกเขาถูกกดขี่ในเป็แรงงาน หากหน้าตาดีหน่อยก็ถูกนำมาบำเรอกามให้คนมีอำนาจหรือผู้มีพลังที่แข็งแกร่ง แม้แต่เด็กอายุไม่ถึง 15 ปีพวกมันก็ไม่ละเว้น
เมื่อเวลาผ่านไปสองปี อยู่ ๆ ก็มีรายงานว่ามีป่าผุดกลางเมืองหลายแห่ง เป็ป่าที่มีต้นไม่สูง มีูเาและแหล่งน้ำ ภาพมุมกว้างที่ได้จากโดรนสอดส่อง แน่นอนต้องมีการออกสำรวจ เธอก็เข้าร่วมในภารกิจนี้ด้วย การเดินทางครั้งนี้เปลี่ยนแปลงหายสิ่งหลายอย่างในชีวิตของเธอ
ทีมสำรวจไม่ใช่กลุ่มแรกที่มาถึง เหล่าซอมบี้ที่หิวโหยมาถึงก่อน พวกมันคงเป็ซอมบี้ที่อยู่บริเวณนี้ การสำรวจป่าผุดทำให้ค้นพบทรัพยากรหลายอย่าง มีพืชกลายพันธุ์มากมาย อย่างต้นแอปเปิลที่ลูกใหญ่เท่าลูกมะพร้าว หวาน กรอบและอร่อย
แต่ก็มีพืชบางอย่างที่เป็พิษและยังมีดอกไม้กินคนอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีสัตว์กลายพันธุ์ข้ามสายพันธุ์อีกด้วย ทีมสำรวจใช้เวลาสำรวจป่าสองสัปดาห์เต็มๆ เพราะต้องเก็บตัวอย่างส่งให้ทีมที่รออยู่นอกป่าก่อนจะนำกลับไปที่ค่าย
ก่อนจะออกจากป่าก็พบกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ซอมบี้ระดับสูงบุกโจมตี ดูเหมือนพวกมันเฝ้ารอ่เวลานี้ ทีมสำรวจนับร้อยคน เหลือรอดมาไม่ถึงครึ่ง เธอเองก็ได้รับาเ็จากการโจมตีครั้งนี้
เมื่อกลับมาถึงห้องพัก ก็รีบทำความสะอาดาแแล้วขังตัวเองอยู่ในห้องพักเล็กๆ าแเกิดจากเล็บอันแหลมคมของซอมบี้ระดับสูง เธอทราบดีว่าร่างกายกำลังติดเชื้อ เธอแค่ไม่อยากตายและไม่อยากกลายเป็พวกมัน
ร่างกายจมอยู่กับพิษไข้ อยู่ร่างกายก็รู้สึกหนาวไปถึงกระดูก ผ่านมาสามวันร่างกายของเธอยังไม่กลายร่าง าแที่เกิดจากรอยเล็บจางหายไป ร่างกายของเธอแข็งแรงขึ้น ใบหน้าที่เคยซีดเซียวกลับมาเป็ปกติราวกับไม่เคยเจ็บป่วย
และสิ่งที่พิเศษคือในตอนนี้เธอมีพลังพิเศษอีกอย่างหนึ่ง คือพลังมิติ เธอเลือกที่จะปิดปากเงียบ ปกปิดพลังมิติเอาไว้ และความลับนี้มันก็ตายไปพร้อมกับเธอด้วย เื่ราวตลอดห้าปีที่ผ่านมามันฉายชัดในความทรงจำราวกับกำลังย้ำเตือนเป็ครั้งสุดท้าย
แต่ในเวลานี้ความทรงจำทุกอย่างไม่สำคัญแล้ว ่เวลาที่แสนจะยากลำบาก ดิ้นรนต่อสู้กับซอมบี้และมนุษย์ที่แสนจะโหดร้าย เธอไม่ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งเหล่านี้อีกต่อไป
แสงสีขาวเจิดจ้าจนแสบตา ม่านตาปิดเปลือกตาอีกครั้งก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นใหม่เพื่อปรับการมองเห็น ร่างบางพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นมา แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ
"โอ๊ยย..." ความทรงจำของใครบางคนแล่นเข้ามาในหัว ทำเอาตั้งรับแทบไม่ทัน แต่ที่รู้ๆ คือ เธอมาอยู่ในร่างของหญิงสาวอายุ 18 ปี ที่มีชื่อแซ่เดียวกัน จากความทรงจำของอีกฝ่ายทำให้เธอได้มาอยู่ในปี 1980
ฟ่านซิงเยียน ลูกสาวคนเล็กของตระกูลฟ่านสายรอง พ่อแม่จากไปเพราะอุบัติเหตุเมื่อห้าปีก่อน โชคดีที่ครอบครัวพอจะมีฐานะ มีอาคารพาณิชย์ที่มีสัญญาเช่าอยู่สี่แห่ง โชคดีที่ลุงใหญ่ไม่มีความโลภ คงเห็นแก่น้องชายที่ตายไป เขาจัดการเื่การเช่าอาคารพาณิชย์ให้ โดยเงินจะโอนเข้าบัญชีของหลานทั้งสองคน แบ่งให้คนละ 2 คูหา อีกทั้งยังแบ่งทรัพย์สมบัติออกเป็สองส่วนเท่ากันมอบให้หลานทั้งสองคน บ้านที่เธอเติบโตมายกให้กับพี่ชายตามธรรมเนียม ส่วนสินเดิมของแม่มอบให้กับฟ่านซิงเยียน ความเป็อยู่ของหญิงสาวไม่ค่อยลำบากมากหนัก อีกทั้งเธอยังรู้จักประหยัดและอดออม
บ้านตระกูลฟ่านสายรอง เป็ตระกูลขนาดกลาง ไม่ได้มีอำนาจเทียบเท่าตระกูลใหญ่ แต่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับหนึ่งในตระกูลใหญ่ของปักกิ่ง ผู้เป็ปู่ทำสัญญาหมั้นหมายกับตระกูลหยางั้แ่หญิงสาวอายุไม่ถึงหนึ่งขวบ
เมื่อต้นปี 1979 ฟ่านมู่หรง พี่ชายที่เป็ยุวชนปัญญาเดินทางกลับมาอยู่ที่ปักกิ่งพร้อมกับครอบครัวของภรรยา บ้านตระกูลฟ่านสายรองก็ตกเป็ของลูกชายคนโตตามธรรมเนียม พี่สะใภ้ไม่ปลื้มน้องสามี ครอบครัวพี่สะใภ้ก็ขนกันมาอยู่ที่บ้าน ทำให้ฟ่านซิงเยียนอึดอัดใจ ตอนแรกไม่คิดรังเกียจพี่สะใภ้และครอบครัว ยังไงอีกฝ่ายก็แต่งงานกับพี่ชายของเธอ แต่การกระทำที่แสนจะเห็นแก่ตัวของพี่สะใภ้และครอบครัวทำให้ ฟ่านซิงเยียนนึกชิงชัง
พี่สะใภ้้าให้พี่ชายที่อายุมากกว่าเธอถึง 10 ปี แต่งงานกับเธอ อีกทั้งอีกฝ่ายเคยผ่านการแต่งงาน มีลูกชายสองคน นิสัยเกียจคร้าน ฟ่านซิงเยียนไม่ยินยอม
ฟ่านซิงเยียนตัดสินใจย้ายออกมาอยู่เพียงลำพัง ยังดีที่มีบ้านที่เป็สินเดิมของแม่ อีกทั้งเด็กสาวไม่ยอมให้ต่อสัญญาเช่า บ้านที่อยู่ในตัวเมืองมีเนื้อที่เพียงหนึ่งไร่เท่านั้น แต่ตัวบ้านร่มรื่น บ้านทำจากอิฐอย่างดี อีกทั้งมีรั้วล้อมรอบ เื่นี้ทำให้พี่สะใภ้และครอบครัวดูเหมือนจะไม่พอใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะลุงใหญ่แบ่งทรัพย์สมบัติทุกอย่างเอาไว้ชัดเจนแล้ว เด็กสาวใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ออกจะเงียบเหงาไปหน่อย มีเพื่อนสนิทอยู่สองคน หากมีเวลาว่างจะมาอ่านหนังสือเพื่อเตรียมสอบเกาเข่าด้วยกัน ดูเหมือนความฝันของเด็กสาวคือ สอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชิงหวา
แต่แล้วหลังจากฉลองปีใหม่กับคนในตระกูลฟ่าน ลุงใหญ่ก็เรียกเธอเข้าพบ โดยนำสัญญาหมั้นหมายที่คุณปู่เคยทำเอาไว้มาให้เธอกับคุณชายสี่ตระกูลหยาง ที่มีชื่อว่า หยางอี้เฉิน แม้ว่าภรรยาของลุงใหญ่จะอยากให้ลูกสาวของตัวเองแต่งออกไปแทนใจแทบขาด แต่ดูเหมือนว่าฝ่ายตระกูลหยางไม่ยินยอม ตามหนังสือสัญญาต้องเป็ ฟ่านซิงเยียนเพียงคนเดียวเท่านั้น เมื่อตระกูลหยางยื่นคำขาด ทำให้ลุงใหญ่ไม่สามารถเปลี่ยนตัวเ้าสาวได้ ตระกูลหยางมีทั้งเงินและอำนาจ ลุงใหญ่เลยจำต้องทำตามสัญญาเพื่อไม่ให้ตระกูลฟ่านแตกหักกับตระกูลหยาง
หลังจากรับรู้เื่สัญญาหมั้นหมาย ทางฝั่งตระกูลหยางก็ได้เข้ามาพูดคุยหาฤกษ์วันแต่งงาน ในวันถัดไป เด็กสาวแทบไม่มีเวลาเตรียมใจเลย ทั้งๆที่เดือนหกการสอบเกาเข่าก็จะมาถึง เมื่อแต่งเข้าตระกูลหยางไม่สามารถรู้เลยว่าจะเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยได้ไหม?
โดยวันแต่งงานที่จัดขึ้นในต้นเดือนสอง เป็วันที่ฟ่านซิงเยียนได้เห็นหน้าสามีของตนเองเป็ครั้งแรก พิธีแต่งงานจัดขึ้นอย่างเรียบง่าย มีเพียงคนในตระกูลเท่านั้นที่มาร่วมยินดี แม้ว่าฟ่านซิงเยียนจะแปลกใจ แต่ก็ไม่กล้าจะเอ่ยปากถาม ั้แ่เด็กจนโตถูกปลูกฝั่งค่านิยมว่าต้องเป็ภรรยาที่ดี เชื่อฟังสามีและพ่อแม่ของสามี ให้เคารพพ่อแม่สามีเหมือนกับที่เคารพพ่อแม่ของตนเอง
เมื่อแต่งเข้ามาก็เป็คนของตระกูลหยางเต็มตัว หญิงสาวต้องเรียนการงานบ้าน งานเรือน ศึกษากฎระเบียบตระกูลบ้าบอคอแตกอะไรก็ไม่รู้ คร่ำครึกเป็ที่สุด
ตระกูลหยางเป็หนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ที่มีอำนาจมากที่สุดในแผ่นดินใหญ่ พวกเขามีทั้งอำนาจ มีทั้งเงินทอง อีกทั้งยังเป็ตระกูลที่มีความเป็มายาวนาน พวกเขาไม่ใช่เพียงตระกูลเก่าแก่ แต่พวกเขายังเป็ผู้ฝึกตนอีกด้วย เมื่อแต่งเข้ามาเป็สะใภ้ เธอไม่ได้รับอนุญาตให้สอบเพื่อเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย แม้ใจจะนึกเสียดายแต่เธอไม่อาจจะทำตามใจตัวเองได้
นับั้แ่วันแต่งงานจนเวลาล่วงเลยมาได้สามเดือน ฟ่านซิงเยียนไม่เคยพบหน้าหรือได้พูดคุยกับสามีเลยแม้แต่ครั้งเดียว แม่สามีบอกกับเธอว่าอีกฝ่ายต้องไปทำงานที่มาเก๊า ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะอาศัยอยู่ที่มาเก๊าเป็หลัก โอกาสที่จะเอ่ยปากขอความเห็นชอบจากปากสามีในการสอบเพื่อเข้าเรียนระดับชั้นมหาวิทยาลัยยังไม่มี
ความเป็อยู่ในตระกูลหยางนั้นดีมาก ทุกคนในตระกูลหยางปฏิบัติต่อเธอดีมาก พ่อแม่สามีดีกับเธอมาก โดยเฉพาะแม่สามีที่คอยสอนการทำอาหารและของขนม แต่สิ่งหนึ่งที่แม่สามียื่นคำขาดคือไม่ให้เธอเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย แม่สามี้าให้เธอมีเวลาดูแลบ้าน ปรนนิบัติสามี อีกทั้งยังสั่งซื้อเสื้อผ้าให้ใหม่ทั้งหมด ทุกชุดมาจากห้องเสื้อมีชื่อของปักกิ่ง ทำให้หญิงสาวรู้สึกวางใจ รู้สึกอุ่นใจเหมือนได้มีที่พึ่งพิง โดยไม่รู้เลยว่าเธอไว้วางใจคนผิด แม่สามีที่แสดงออกว่าแสนดี
“นี่เป็ยาลูกกลอนที่สืบทอดกันมายาวนานของตระกูลหยาง อีกสามเดือนอี้เฉินก็จะกลับมาที่ปักกิ่ง ซิงเยียนต้องกินให้มันเข้าไปในคืนที่มีพระจันทร์เต็มดวงนะ”
“....”
“นับแล้วก็คืนนี้เลย”
ฟ่านซิงเยียนคงคิดไม่ถึงเพราะว่ายาลูกกลอนบ้าบอนั้น ทำให้เธอต้องพบจุดจบที่แสนจะเ็ปในคืนที่ผ่านมาก ร่างบางกินยาลูกกลอนเข้าไป แล้วเข้านอนตามที่แม่สามีกำชับ เด็กสาวคิดว่ามันคงเป็ยาบำรุงร่างกาย เพราะพ่อแม่สามีเอ่ยปากว่ารอเวลาที่ลูกชายจะกลับจากมาเก๊า ทั้งสองอยากจะอุ้มหลาน เพราะคืนแต่งงานเมื่อเสร็จพิธี หยางอี้เฉินก็ต้องออกเดินทางไปมาเก๊าในทันที เื่นี้พ่อแม่สามีทราบดี พวกเขายังปลอบใจเธอว่าไม่เป็ไร ผู้เป็สามีมีเื่ด่วนที่ต้องรีบไปจัดการ
เมื่อยาออกฤทธิ์ มันสร้างความเ็ปราวกับจะฉีกร่างออกเป็ชิ้นๆ ร่างกายหนาวเย็นจนจับสั่น เย็นะเืไปถึงขั้วหัวใจและเ็ปทรมานแสนสาหัส มีหรือที่เด็กสาวจะทนไหว เธอจากไปเพราะทนความเ็ปไม่ไหว
ส่วนเธอคือฟ่านซิงเยียนที่ถูกซอมบี้รุมทึ้งจนเป็เหตุให้เสียชีวิต พอลืมตาขึ้นมาจิตวิญาณของเธอก็มาอยู่ในร่างของหญิงสาวอายุ 18 ปี ชื่อแช่เดียวกันแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมและเพราะอะไร จิตวิญาณของเธอถึงได้มาอยู่ในร่างนี้แต่นั่นมันไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะชีวิตของเธอนับจากวันนี้เป็ต้นไปต่างหากที่สำคัญ
เธอคือฟ่านซิงเยียน และใช่ ฟ่านซิงเยียนก็คือเธอ ได้กลับมาเป็สาววัย 18 ปีอีกครั้ง ทำให้รู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ใบหน้าของเด็กสาวสะท้อนในกระจก สวยงาม สมกับที่มีชื่อว่า ชิงเยียน ชีวิตครั้งใหม่เธอจะต้องเฉิดฉาย ทำตามความฝันของตัวเองให้สำเร็จให้ได้
ก่อนอื่นจะต้องรู้ให้ได้ว่ายาลูกกลอนที่แม่สามีให้เธอกินมันคือยาอะไร และอีกฝ่ายมีเจตนาใดแอบแฝงอยู่กันแน่ เมื่อหาคำตอบได้แล้วค่อยเช็กบิล ร่างบางอยู่ในชุดสีขาวครีมกระโปรงยาวเลยหัวเข่า มันไม่ใช่สไตล์ที่เธอชอบ แต่ทั้งตู้มีแต่เสื้อผ้าสีนี้ ดูเหมือนทุกอย่างแม่สามีจะเป็คนจัดการให้ทั้งหมด ฟ่างซิงเยียนยกยิ้มที่มุมปาก คงต้องลงไปเจอหน้าสักหน่อย
“ซิงเยียน ลงมาแล้วเหรอ แม่กำลังจะขึ้นไปตามอยู่พอดี” น้ำเสียงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็ห่วงเป็ใย อีกทั้งยังส่งยิ้มมาให้แววตาเอ็นดูสบมองอย่างไม่ปิดบัง แต่ฟ่านซิงเยียนรู้สึกว่ามันมีอะไรซุกซ่อนอยู่
“ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายเลยลงมาช้า คุณแม่ไม่ว่าอะไรใช่ไหมคะ” น้ำเสียงอ่อนหวานบอกกับแม่สามี
“ดีขึ้นแล้วใช่ไหม? ตอนนี้คุณหมอหลี่เป็หมอประจำตระกูลมาที่บ้านเราพอดี ไปตรวจสักหน่อย” อีกฝ่ายเอ่ยออกมาด้วยแววตาเป็ประกาย
“ไม่เป็ไรค่ะคุณแม่ ฉันดีขึ้นมากแล้ว” ประโยคที่เอ่ยออกไปดูเหมือนจะส่งผลต่ออารมณ์ของแม่สามี จากที่ดูดีอกดีใจ กลับมองเธอด้วยแววตาไม่พอใจ
“แม่ยังไม่วางใจ หมอหลี่มารอแล้วเธอต้องไปตรวจ” อีกฝ่ายเอ่ยออกมาด้วยความเป็ห่วง แต่มีบางประโยคที่มันสะกิดใจให้ต้องเอ่ยถาม
“หมอหลี่มารอ หมายความว่ายังไงคะ?” ฟ่านซิงเยียนเอ่ยถามอีกประโยค และสังเกตดูท่าที แววตาของแม่สามีอย่างละเอียด
“แม่แค่เป็ห่วง ไหน ๆ หมอหลี่ก็มาตรวจแม่แล้ว ไปตรวจเถอะนะ ถือว่าเพื่อความสบายใจของแม่” น้ำเสียงเอ่ยออกมาด้วยความเป็ห่วงและขอร้อง แววตาที่จ้องมองมาแสดงออกถึงความห่วงใย แต่ทำไมฟ่านซิงเยียนถึงได้รู้สึกว่ามันจอมปลอม
“ค่ะ แล้วคุณแม่สบายดีใช่ไหมคะ ไม่เจ็บป่วยใช่ไหม?” เธอเองก็อยากจะรู้ว่าเมื่อคืนยาลูกกลอนอะไร
"แม่แค่เวียนหัว ไม่ได้เป็อะไรมาก มาตรวจเถอะ" แม่สามีบอกกับลูกสะใภ้ ก่อนจะจูงมือสะใภ้มาที่ห้องรับแขก
หมอหลี่มีอายุหกสิบปี เป็ชายชราผมขาว อีกฝ่ายตรวจชีพจร ก่อนส่งหันไปส่งยิ้มให้กับแม่สามีที่กำลังรอผลการตรวจ ฟ่านซิงเยียนคิดว่ามันเกี่ยวข้องกับยาลูกกลอนอย่างแน่นอน
“ร่างกายคุณซิงเยียนมีพลังหยินบริสุทธิ์ไหลเวียนอยู่ คุณนายใหญ่ไม่ต้องกังวล” แม่สามีของเธอยิ้มกว้างออกมาด้วยความพึงพอใจ ดูเหมือนการที่ร่างกายของเธอมีพลังหยินบริสุทธิ์จะทำให้แม่สามีพอใจเป็อย่างมาก จนแสดงออกทางสีหน้าอย่างปิดไม่มิด
“ดีจริงๆ ที่ได้ยินหมอหลี่พูดแบบนี้ เจียงหลี่ไปจัดโต๊ะอาหารให้ซิงเยียน ตอนนี้ก็สายมากแล้ว กินข้าวช้าไปไม่ดีต่อกระเพาะอาหาร” แม่สามีหันมาบอกกับคนสนิทของตนเอง ทุกการกระทำของอีกฝ่ายตกอยู่ในสายตาของเธอ
“ซินเยียนไปทานข้าวเถอะ นี่ก็สายมากแล้ว ร่างกายของเธอแข็งแรงดีแม่ก็เบาใจ”
“ค่ะคุณแม่ หนูขอตัวนะคะ”
ในหัวเริ่มเชื่อมโยงเื่ราว และคาดเดาความน่าจะเป็เอาไว้ตอนนี้เธอยังไม่มั่นใจ 100% อาหารบนโต๊ะมีหลากหลายทั้งเนื้อ ทั้งปลาและผัก นับว่าตระกูลหยางเลี้ยงดูสะใภ้สี่ดีจริงๆ
นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้กินอาหารปรุงสุกอร่อยๆ รสชาติอาหารดีมากจริงๆ ดูเหมือนว่าร่างกายของเธอจะมีสิ่งที่ตระกูลหยาง้า คงเป็ความเชื่อบางอย่างเกี่ยวกับการฝึกตนเพราะฉะนั้นอาหารที่ทำให้เลยไม่มียาพิษแต่อย่างใด ฟ่านซิงเยียนเพลิดเพลินกับการกินของอร่อยเป็อย่างมาก เธอกินอาหารทุกจานหมดเกลี้ยง จากนั้นก็ตามด้วยของหวานและผลไม้ รสชาติอาหารที่ไม่เคยได้ลิ้มลองมาตลอดห้าปี ติดตรงที่เนื้อสัตว์ หากเปลี่ยนเป็เนื้อสัตว์กลายพันธุ์ อาหารก็จะเลิศรสขึ้นมาอีกเท่าตัว
เมื่ออยู่เพียงลำพังในห้องนอน เธอไม่ลืมที่จะลงกลอนล็อกประตู แม้แต่หน้าตาก็ถูกปิด
“อ่า พลังยังอยู่ มิติก็ยัง อยู่ดีจริงๆ” นับว่า์เข้าข้างแล้ว
หากเป็เมื่อก่อนเธอคงไม่คิดจะสำรวจและตรวจเช็คข้าวของในมิติ แต่ว่าไม่ใช่กับตอนนี้ ดูเหมือนเธอจะเก็บของไร้ประโยชน์เอาไว้มากพอสมควร หากรู้ว่าจะทะลุมิติเธอจะเก็บมันมาให้หมดเลย
ทองคำแท่ง หยก และเพชร เป็สิ่งไร้ค่าในวันสิ้นโลก แต่ไม่ใช่กับยุค80 หยกและทองคำมีค่า เื่เงินทุนดูเหมือนจะไม่มีปัญหา ในมิติมีทองคำและหยกอยู่จำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะหยก ยิ่งเป็หยกเนื้อดี หยกหายากมันมีราคาแพงยิ่งกว่าทองคำเสียอีก ดูเหมือนจะต้องหาตลาดเอาไว้ปล่อยของ ปัญหาเื่การเงินไม่ใช่เื่ที่ต้องเป็กังวล
มิติของเธอมีเนื้อเพิ่มขึ้นมาจากเดิม3 ไร่ เป็ 5 ไร่ ในมิติไม่ได้มีต้นไม้ พืชผัก ผลไม้ปลูกเอาไว้มากนัก มิติพึ่งยกระดับเมื่อปีก่อน ผ่านวันสิ้นโลกมาเกือบสามปีกว่าเธอจะได้รับพลังมิติมา เมล็ดพันธุ์พืชผักแทบเสียหายและหาได้ยาก ค่ายไม่เคยแบ่งเมล็ดพันธุ์พืชผักให้ พวกเขาปลูกมันในโดมที่สร้างขึ้นมาเท่านั้น
ในมิติของเธอมีต้นแอปเปิล ส้ม ท้อ กีวี สาลี่ พลับ สตอเบอร์รี่และองุ่น ซึ่งทุกอย่างเป็พืชกลายพันธุ์ และพวกมันมีขนาดผลที่ใหญ่กว่าปกติ เธอเคยลองปลูกด้วยเมล็ดพันธุ์ผักที่เก็บมาได้แต่ว่ามันไม่เกิด อาจจะเป็เพราะสภาพแวดล้อมไม่เหมาะสม เธอจึงเลือกพืชผักกลายพันธุ์มาปลูกเอาไว้แทน อย่างฟักทอง มันฝรั่ง มันหวาน และข้าวโพด เพราะพวกมันนำมาประกอบอาหารได้ง่าย เพียงแค่นำมาย่างหรือไม่ก็เผาก็ทำให้อิ่มท้องได้ ด้วยพื้นที่มีจำกัดเลยต้องเลือกปลูกแต่สิ่งที่จำเป็
อีกทั้งยังต้องปกปิดเื่ที่มีมิติเอาไว้ด้วยส่วนหนึ่ง ยังดีที่เธอแข็งแกร่งพอที่จะออกจากค่ายไปเพียงลำพัง แต่ก็ออกไปได้เพียงเดือนละครั้ง หากออกไปคนเดียวบ่อยๆ จะเป็ที่สงสัยและถูกจับตามองเอาได้
มีพลังและมิติอยู่ก็ไม่ต้องกังวลเื่อะไร ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ความฝันที่เคยวางแผนเอาไว้แต่ไม่ได้ลงมือทำมันของเธอจะต้องเฉิดฉาย ทุกคนจะได้รู้ผู้หญิงไม่ใช่แต่จะทำหน้าที่ภรรยา อยู่บ้านเพื่อปรนนิบัติสามี ไม่ต้องพึ่งพาฝ่ายชายหาเงินมาเลี้ยงดู ผู้หญิงก็สามารถยืนด้วยลำแข้งของตนเองได้ ผู้หญิงก็สามารถสร้างธุรกิจ สร้างฐานะให้ร่ำรวยได้
เธอจะทำเห็น ลูกสาวก็สามารถเป็หัวหน้าตระกูล นำพาความสำเร็จมาสู่ครอบครัวได้เหมือนกัน
---TBC---
12K
![แมวของข้ามันโหดกว่าผู้กล้าซะอีก พอจะมีวิธีทำให้มันเชื่องไหมเนี่ย! [X-ZERO Fantasy : Cat Summonner]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1628422957_7477300.webp)
