บทที่ 12 อาหารป่า
เฉียวซู่ไม่ได้รีบเร่งขึ้นไปบนูเา แต่กลับมุ่งไปยังหินขนาดใหญ่ที่ดูร่มรื่นบริเวณตีนเขา เพื่อเตรียมตัวที่จะพักผ่อนที่นี่
หลังจากถอดเสื้อแจ็กเก็ตออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแรงและเป็มัดของเขา เฉียวซู่ก็พิงกายเข้ากับกำแพงหินที่อยู่ข้างหลัง
กำแพงหินที่เย็นสบายนั้นเหมือนกับก้อนน้ำแข็งก้อนหนึ่งที่เพิ่งเอาออกมาจากถ้ำน้ำแข็ง เมื่อเอาตัวแนบเข้าไปก็รู้สึกเย็นสดชื่น ความร้อนจากร่างกายถูกดูดซับไปได้อย่างรวดเร็ว
อาหลีน้อยเองก็โผล่ออกมาจากเสื้อของเฉียวซู่ ความเย็นใต้ผิวของกำแพงหินทำให้เ้าตัวน้อยฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว
หลังจากปรับอุณหภูมิร่างกายของตัวเองให้ลดลงแล้ว เฉียวซู่ก็มองไปที่งูแซมโมฟิสด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก
“ทางขึ้นเขาลำบากมาก ผมต้องกินอะไรสักนิดเพื่อเติมพลัง”
เฉียวซู่ปางูแซมโมฟิสลงบนพื้นหิน และเช็ดน้ำลายที่มุมปากของเขา
“งูตัวเล็ก ๆ แค่นี้ไม่พอสำหรับอาหลีและผมอย่างแน่นอน พวกเราไปเดินดูสักรอบดีกว่าว่ามีอะไรดี ๆ อีกไหม”
ดินที่ตีนเขาไม่ได้แห้งมากนัก แต่ถึงแม้ดินจะไม่เปียกชุ่ม แต่อย่างน้อยก็สามารถมองเห็นพืชทะเลทรายหลายชนิดมากขึ้น
ขณะที่เฉียวซู่กำลังสำรวจสภาพบริเวณโดยรอบ เขาก็ปลดล็อกคู่มือภาพประกอบของพืชที่อยู่รอบตัวไปทีละอย่าง
“หืม? เจอของดีเข้าแล้ว” เฉียวซู่หยุดเท้ากะทันหัน มองไปยังพืชที่หน้าตาคล้ายโคนต้นสนขนาดใหญ่ “มีใครรู้บ้างว่านี่คืออะไร?”
ต้นทั้งต้นสูงประมาณครึ่งเมตร ส่วนบนมีกาบที่ดูคล้ายกลีบดอกไม้ขนาดใหญ่ปกคลุมหนาแน่น
เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ชมคนไหนในห้องไลฟ์รู้จักมัน เฉียวซู่จึงอธิบายอย่างใจเย็น
“สิ่งนี้เรียกว่าโสมทะเลทราย ซึ่งมีประโยชน์ต่อร่างกายมนุษย์มาก โดยเฉพาะสำหรับผู้ชาย…”
“บำรุงไต! ชะลอวัย! รักษาภาวะมีบุตรยาก! เสริมภูมิคุ้มกัน รู้จักกันในนามว่า ‘โสมทะเลทราย’”
พูดถึงขนาดนี้ เหล่าผู้ชมก็คงไม่ง่วงแล้วละ
[พี่ชาย ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าอยากได้ เื่ราคานั้นต่อรองกันได้]
[ให้ตายเถอะ นี่ยุคสมัยไหนกันแล้ว ยังเล่น ‘สร้างเพื่อนปลอม ๆ’ กันอยู่อีกเหรอ? ฉันก็เป็คนไร้ยางอายซะด้วย พูดตรง ๆ เลยนะ เอามันมาให้ฉันหน่อย มันจะมีประโยชน์กับฉันมาก!]
[เื่เพศอย่าให้มันเป็ปัญหาขนาดนั้นได้ไหม ผู้หญิงดื่มแล้วมีประโยชน์อะไรรึเปล่า?]
เฉียวซู่เด็ดส่วนของมันออกมาสองสามชิ้นแล้วใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ด้านหลังเขา
มองดูคอมเมนต์ที่หลั่งไหลเต็มหน้าจอ เขาก็ยิ้มอย่างชั่วร้ายและกล่าวว่า
“อยากได้ก็ไปหาซื้อกันเอาเอง ผมไม่กล้าเอาของป่าไปขายพวกคุณหรอก”
“ตามกฎระเบียบการจัดการของพื้นที่ควบคุมการแปรสภาพเป็ทะเลทราย การรวบรวมพืชป่าจะต้องไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อขอใบรับรองการรวบรวมพืชป่า ผู้ที่เก็บพืชป่าโดยพลการจะต้องได้รับโทษจากทางการ หากเป็กรณีร้ายแรงก็จะต้องรับผิดทางอาญา!”
“โสมทะเลทราย เป็ถึงพืชคุ้มครองระดับสองของประเทศ เด็ดไปเพียงไม่กี่ใบนั้นไม่มีปัญหาอะไร แต่หากรวบรวมและเอาไปขายในปริมาณมากก็จะมีโทษหนักจนถึงที่สุด”
ขณะเดียวกันนั้นเอง ข้อมูลที่มีภาพประกอบเกี่ยวกับโสมทะเลทรายก็ปรากฏในหัวของเฉียวซู่ด้วย
[ชื่อ : โสมทะเลทราย]
[ชื่อสามัญ : ต้าหยุน คุ่นหยุน ตัวโนม(คนแคระ)]
[อาณาจักร : พืช]
[ชั้น : พืชดอกแบบใบเลี้ยงคู่]
[วงศ์ : วงศ์ดอกดิน]
[สกุล : ซิสแทนเซ]
[แนะนำโดยสังเขป : ไม้ล้มลุกทรงสูงที่มีคุณค่าทางยาสูง คุณสมบัติทางยาลดอาการเกิน จึงได้ชื่อว่า โสมทะเลทราย เป็ยาจีนอันล้ำค่า ถูกสหภาพอนุรักษ์โลกจัดอยู่ในพืชใกล้สูญพันธุ์]
[สรรพคุณ : (1) คุณค่าทางยา สามารถใช้รักษาภาวะไตวาย ขาดน้ำอสุจิและเื ปวดเอวและเข่า หูอื้อและมองเห็นไม่ชัด ปัสสาวะบ่อย ท้องผูก ภาวะมีบุตรยาก ลำไส้แห้งและท้องผูก ฯลฯ (2) คุณค่าทางอาหารค่อนข้างสูง สามารถนำมาใช้ทำโจ๊กและต้มดื่ม (3) มีมูลค่าทางเศรษฐกิจมหาศาล สามารถเกาะกินบนพืชอย่าง แซกซอลดำ ทามาริสก์ ไม้อัลคาไล และอื่น ๆ สามารถปลูกและเลี้ยงร่วมกันได้อีกด้วย]
[พื้นที่กระจายตัว : รูปภาพ [คลิกเพื่อขยาย]]
[ติ๊ง! เมล็ดพันธุ์ โสมทะเลทราย ได้รับการปลดล็อกแล้ว โฮสต์สามารถไปที่ร้านค้าของระบบเพื่อซื้อมันได้ตลอดเวลา]
มุมปากของเฉียวซู่ยกขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
เก็บสมบัติได้อีกแล้ว ทริปนี้คุ้มค่าจริง ๆ
โสมทะเลทราย นี่เป็ ‘สมบัติที่มีชีวิต’ จริง ๆ
ในประเทศญี่ปุ่น สิ่งที่ช่วยให้ชายวัยกลางคนรักษาและฟื้นฟูความมั่นใจของตนเองได้คือโสมทะเลทรายที่นำเข้าจากประเทศจีน
เนื่องจากความเลื่อมใสต่อประสิทธิผลที่ไม่ธรรมดานี้ ชายวัยกลางคนบางคนในประเทศญี่ปุ่นถึงกับมองว่ามันเป็ของศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังสักการะบูชาไว้บนโต๊ะ
พูดได้คำเดียวว่าไม่เสียทีที่เป็ดวงตะวันแห่งยุคสมัยใหม่ สมองเขาดีจริง ๆ ถึงกับสักการะพืชจำพวกบำรุงไต ไม่แปลกเลยที่อุตสาหกรรมภาพยนตร์ของประเทศเขาพัฒนาเป็อย่างมาก…
เมื่อเก็บโสมทะเลทรายในจำนวนเพียงพอที่จะนำไปต้มแล้ว เฉียวซู่ก็เดินต่อไปยังจุดที่มีพืชสีเขียวที่อยู่ห่างไกล
แม้ว่าโสมทะเลทรายจะดีมาก แต่มันก็ไม่เหมาะจะเป็อาหาร เขาตัดสินใจหาของอร่อยทะเลทรายที่สามารถกินได้จริง ๆ
เป้าหมายที่แท้จริงของเฉียวซู่คือผลไม้ป่าในทะเลทราย
ผลไม้ป่าที่พบมากที่สุดในทะเลทราย ได้แก่ ผลไม้หนามดำ ผลไม้หนามขาว ผลไม้ซีบัคธอร์น*[2] และมะกอกโบฮีเมีย*[3]
แต่ผลไม้ป่าเหล่านี้ล้วนเติบโตบนต้นไม้ เห็นได้ชัดว่าดินรอบ ๆ ูเาแห้งแล้งนี้ไม่สามารถช่วยให้ต้นไม้อยู่รอดได้ แม้จะค้นหาเป็เวลานานแล้วแต่เฉียวซู่ก็ไม่เห็นต้นไม้สักต้น
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ได้รับอะไรที่เป็ประโยชน์กลับไปเลยซะทีเดียว นอกจากโสมทะเลทรายแล้ว เขายังพบว่านหางจระเข้ตั้งหลายต้นอีกด้วย
ว่านหางจระเข้ก็เป็ของดีเช่นกัน เมื่อทาบนาแจะช่วยลดอาการอักเสบและบรรเทาอาการปวดได้ แถมยังมีคุณค่าทางอาหารอีกด้วย
เขานำโสมทะเลทรายและว่านหางจระเข้ติดมือกลับมา ทั้งยังเก็บพวกวัสดุแห้งที่ติดไฟง่ายมาได้แล้ว เฉียวซู่จึงกลับมาที่ร่มเงาใต้ก้อนหินใหญ่อีกครั้ง
การจุดไฟนั้นง่ายมาก เพียงใช้ไฟแช็กจุดไฟอย่างเดิมก็ได้แล้ว การจุดไฟด้วยการปั่นไม้อย่างประณีตไม่เหมาะกับการอยู่รอดในป่า
หลังจากนั้นไม่นาน กองไฟแบบง่าย ๆ กองหนึ่งก็ถูกจุดขึ้นมา
เขาลอกเปลือกว่านหางจระเข้ออก นำเนื้อสดที่แ่าข้างในออกมา แล้วใส่ลงในกาต้มน้ำ
นี่เป็น้ำว่านหางจระเข้เกรดต่ำแบบหนึ่ง
ส่วนเนื้องูนั้นทำยากนิดหน่อย รูปร่างของงูแซมโมฟิสค่อนข้างเล็ก หากนำไปย่างบนไฟจะหดตัวจนกินเนื้องูได้ไม่มาก
เฉียวซู่คิดอยู่สักพักจึงหยิบหินแบนก้อนหนึ่งมาจากด้านข้าง
ผู้ชมรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นว่าหลังจากที่กองไฟถูกจุดขึ้น เฉียวซู่ก็ไม่ได้ย่างงูเลยทันที แต่กลับโยนก้อนหินเข้าไปในกองไฟแทน พวกเขาอดไม่ได้ที่จะกล่าวอย่างสงสัยว่า
[เ้าของไลฟ์กำลังทำอะไร? ทำไมถึงได้เผาหินซะแล้วล่ะ?]
[หมายความว่าไง หรือว่ามื้อเที่ยงนี้จะกินหินตุ๋นกัน?]
เฉียวซู่ยิ้มเล็กน้อยและอธิบายว่า “การทำบาร์บีคิวมีอยู่หลากหลายวิธี วันนี้ผมจะสอน ‘วิธีทำเนื้อย่างบนแผ่นหิน’ ให้กับทุกคน”
ในขณะที่รอให้หินถูกเผาจนเปลี่ยนเป็สีแดง เฉียวซู่ก็ไม่ได้ทำตัวนิ่งเฉย เขาลอกหนังงูออกอย่างชำนาญ ทั้งควักอวัยวะภายในออกมา และทำความสะอาดเนื้องูแบบง่าย ๆ
จากนั้นใช้มีดตัดเนื้องูออกเป็ชิ้นเนื้อสีชมพูอ่อน แล้ววางไว้บนผ้าปูโต๊ะสะอาดเพื่อใช้ในภายหลัง
เฉียวซู่เติบโตในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน บ้านเกิดของเขาอยู่ใกลู้เา ั้แ่เด็กก็มักขึ้นเขาไปล่าของป่ากับคนในครอบครัว
ในเวลานั้น การคุ้มครองสัตว์ของประเทศไม่ได้เข้มงวดมากนัก มีอาหารป่ามากมายตามูเาและป่าไม้ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน
ไก่ฟ้า กวางโร จิ้งหรีด ปลาโลช...
งูถือเป็หนึ่งในอาหารอันโอชะโดยธรรมชาติ คนรุ่นก่อน ๆ ต่างบอกว่าเนื้องูเป็ยาชูกำลังที่ดี
ภายใต้อิทธิพลจากสิ่งที่ได้เห็นและได้ยินอยู่เป็ประจำของเขา เฉียวซู่ชำนาญกับการจัดการเนื้องูจนเกือบจะเป็ความทรงจำที่ฝังลงไปในกล้ามเนื้อ
แน่นอนว่า ในตอนนีู้เาทางตะวันออกเฉียงเหนือไม่ได้มีของป่าเยอะอย่างนั้นแล้ว
แม้ว่าจะมี แต่ก็ไม่มีใครกล้าขึ้นเขาไปเอามัน
[2] ซีบัคธอร์น คือผลไม้ที่มักขึ้นในบริเวณที่มีอุณหภูมิหนาวจัด เช่น ที่ราบสูงในประเทศจีน รัสเซีย หรือในทวีปยุโรป ผลสดสามารถกินได้ แต่ส่วนใหญ่นิยมนำเมล็ดมาสกัดเป็น้ำมันเพื่อใช้กิน ทา หรือใส่เป็ส่วนผสมในผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ เพราะมีคุณค่าทางโภชนาการสูง
[3] มะกอกโบฮีเมีย คือต้นมะกอกที่มีความต้านทานต่อความหนาวเย็นและแห้งแล้ง ตัวดอกมีกลิ่นหอม และสามารถดึงดูดนกด้วยผลไม้คล้ายผลไม้เล็ก ๆ
985
