ตอนนี้ริวคัง ซอร่า และทีร่า กำลังวิ่งไปยังชายหาดของหมู่บ้านไผ่์เพื่อไปช่วยชาวบ้านที่กำลังถูกพวกโจรสลัดสีชาติโจมตีอยู่
“พวกมันเป็ใครงั้นหรอ พวกโจรสลัดสีชาติน่ะ?” ริวคังถามด้วยความสงสัย
“พวกมันเป็พวกโจรสลัดที่ชอบมาบุกที่หมู่บ้านของพวกเราเป็ประจำเลยน่ะ” ซอร่าพวกด้วยน้ำเสียงโกรธ
“พวกนั้นจะมาปล้นพวกเราใน่ฤดูที่เราจับปลาได้เป็จำนวนมากทุกครั้งคะ” ทีร่าพูดด้วยสีหน้าเศร้าๆ
“แถมพวกมันยังฆ่าคนในหมู่บ้านของพวกเราเป็ว่าเล่นอีก…….ชั้นน่ะ……..ไม่มีวันอภัยให้พวกนั้นแน่!!!” ซอร่ากล่าวด้วยความโกรธแค้นกับสิ่งที่พวกโจรสลัดทำ
“……………….” ริวคังที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงความเสียใจของทั้งสองคนดี จนเขาไม่รู้จะพูดยังไงดี
ระหว่างที่พวกเขากำลังวิ่งไปนั้น พวกเขาก็บังเอิญพบกับเด็กผู้ชายที่อยู่ในสภาพที่เต็มไปด้วยาแนอนอยู่ที่พื้น
ทีร่าที่เห็นก็รีบเข้าไปดูอาการของเด็กชายคนนั้น
“นี่เธอทำใจดีๆไว้นะ!!!! นี่!!!!!” ทีร่าพยายามพูดดึงสติของเด็กคนนั้น
“ชะ……ช่วยด้วย…ครับ” เด็กชายพูดด้วยอาการที่าเ็
“ไม่ต้องห่วงนะเธอไม่เป็ไรแล้ว เดี๋ยวชั้นจะช่วยเธอเองนะ” ทีร่าพูดพร้อมกับทำการร่ายวิชาธาตุของเธอ
“วิชาพลังธาตุ วารีเยียวยา!!!” ทีร่าได้ร่ายวิชาธาตุน้ำของเธอ
น้ำจากพลังธาตุของทีร่าลอยเข้าไปรักษาาแของเด็กคนนั้นจนอาการดีขึ้น
“ใช้น้ำรักษาาแงั้นหรอ” ริวคังพูดด้วยความสนใจ
“ใช่แล้วล่ะ วิชาธาตุน้ำของทีร่าน่ะสามารถใช้รักษาาแได้ ถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็สามารถรักษาได้หมดแหละ” ซอร่ากล่าวอธิบาย
“เอาล่ะจ๊ะ ไม่เป็ไรแล้วนะ” ทีร่าพูดบอกเด็กชาย
“ขอบคุณมากเลยนะครับ” เด้กชายกล่าวขอบคุณที่ช่วยเขาไว้
“พวกโจรสลัดกำลังทำร้ายพวกชาวบ้านที่ชายหาดครับ ได้โปรดเถอะครับช่วยทุกคนด้วยเถอะครับ!!!” เด็กชายพูดขอร้องให้ไปช่วยพวกชาวบ้าน
“ไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ พวกพี่จะช่วยทุกคนให้ได้เลย” ทีร่าพูดให้กำลังใจ
“พวกพี่จะซัดเ้าพวกนั้นให้หงายเองไม่ต้องห่วงหรอกนะ” ซอร่าพูดเสริมอีกคน
“ชั้นเองก็จะช่วยสู้ด้วยอีกคนนะ” ริวคังพูดขึ้นมา
ทีร่ากับกับซอร่าที่ได้ยินก็แปลกใจเล็กน้อยที่ริวคังเลือกที่จะช่วยพวกเธอ
“นี้นายพูดจริงหรอ?” ซอร่าถาม
“ชั้นจะไม่ยอมอยู่เฉยปล่อยให้ผู้บริสุทธ์ถูกฆ่าหรอก………เพราะว่านั้น……..เป็สิ่งที่ชั้นตัดสินใจไว้แล้วว่าจะไม่ทำพลาดอีกต่อไปแล้ว” ริวคังพูดพร้อมมองไปที่กำไลทองที่แขนของเขา
“คุณริวคังคะ……ของคุณนะคะ” ทีร่ากล่าวขอบคุณริวคังที่เขาจะช่วยพวกเธอปกป้องหมู่บ้านด้วย
“หวังว่านายจะมีฝีมือบางนะ” ซอร่าพูดพร้อมยิ้มให้ริวคัง
“อา………เอาล่ะไปจัดการพวกนั้นกันเถอะ” ริวคังพูด
“อืม…….”ทั้งสองสาวพยักหน้าพร้อมกัน
ทีร่าได้บอกให้เด็กชายคนนั้นไปหาที่ปลอดภัยซ่อนตัว ก่อนที่พวกเขาทั้งสามจะมุ่งหน้าไปที่ชายหาด
ณ ชายหาดหมู่บ้านไผ่์
ตอนนี้ทั้งสามคนได้วิ่งมาถึงแล้ว และสิ่งที่พวกเขาพบก็ทำให้ซอร่าโกรธมาก เพราะผู้คนในหมู่บ้านที่มาปลกที่ชายหาดถูกพวกโจรสลัดฆ่าตายไปหลายคน
ทั่วพื้นทรายถูกชโลมไปด้วยเืของชาวบ้านที่ถูกฆ่า มันเป็ภาพที่น่าเศร้าและะเืใจมาก
“55555555 ปล้นของพวกมันมาให้หมด ใครขว้างฆ่ามันให้หมด 5555555” พวกโจรสลัดสวมเคลื่องแต่งกายสีแดงเข้มแบบจีนได้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสนุกสนานกับการที่มันได้ฆ่าคนในหมู่บ้าน
“มันจะมากเกินไปแล้วนะ!!!!!!!!!!!!” ซอร่าพูดด้วยความโกรธพร้อมพุ่งเข้าไปหาพวกมันทันที
“ท่านพี่คะ ชั้นไปด้วยคะ” ทีร่าพูดพร้อมกับพุ่งไปช่วยซอร่าสู้ด้วย
“ทั้งสองคนเดี๋ยวก่อน!!!” ริวคังพยามเรียกทั้งสองแต่ก็ไม่ทันแล้ว
ซอร่าได้ทำการเรียกอาวุธของเธอออกมา เป็อาวุธที่เป็ค้อนั์ขนดใหญ่ที่มีลวดลายสีน้ำเงิน
“รับไปซะ!!!!!!!!!!!” ซอร่าพูดะโออกมาพร้องง้างค้อนั์ใส่พวกมัน
ปัก!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!” พวกโจรสลัดถูกค้อนฟาดเข้าเต็มๆ จนกระเด็น
ซอร่าได้ใช้ค้อนของเธอฟาดพวกมันจนกระเด็นไปหลายคน แต่ทันใดนั้นก็มีพวกมันคนนึงกระโดนเข้ามาจากทางด้านหลังของเธอ
“ตายซะเถอะ!!!!!!” มันกำลังจะเอาดาบฟันใส่ซอร่า
แต่ตอนนั้นเอง…………….
ปัก!!!!!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!” มันก็โดนกระบองที่มีลวดลายสีน้ำเงินฟาดเข้าที่หน้าเต็มๆจนลงไปนอนกับพื้น
ซึ่งคนที่ช่วยซอร่าไว้ก็คิือ ทีร่านั้นเอง
“ท่านพี่คะไม่เป็อะไรนะคะ” ทีร่าหันไปถามพี่สาวของเธอ
“ไม่เป็ไร ขอบใจนะทีร่า” ซอร่าพูดด้วยพร้อมยิ้มให้
“เดี๋ยวระวังหลังให้เองคะ” ทีร่าพูดพร้อมตั้งท่าสู้พร้อมควงกระบองในมือ
“ฝากด้วยนะ” ซอร่าพูด
จากนั้นทั้งสองก็เข้าไปสู้กับพวกโตรสลัดกันอย่างดุเดือด
“วิชาธาตุน้ำ กระบองวารี!!!!” ทีร่าพูดพร้อมควงกระบองของเธอเป็วงกลมด้วยความเร็ว จนเกิดเป็คลื่นน้ำวนโจมตีใส่พวกโจรสลัด
ฟู้ว!!!!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!” พวกโจรสลัดถูกคลื่นน้ำวนซัดจนกระเด็น
“ย้ากกกกกกกกกก!!!!” ซอร่าทำการกระโดนขึ้นไปแล้วเอาค้อนของเธอฟาดลงมาที่พื้นจนเกิดเป็แรงกระแทก
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!” พวกโจรสลัดถูกแรงกระแทกซัดจนลงไปนอนกองกับพื้น
ทางด้านริวคังเขาก็กำลังประเชิญหน้ากับพวกโจรสลัด
“จัดการมันเลยมันไม่มีอาวุธ” โจรสลัดคนนึงพูดขึ้นอย่างดูถูก เพราะเห็นว่าริวคังไม่มีอาวุธ
“อย่างพวกแกน่ะ ใช้แค่มือเปล่าก็พอแล้ว” ริวคังพูดสวนกลับมันไปด้วยใบหน้าที่ดูชิวๆ
“ว่าไงนะ อย่ามาดูถูกกันนะเฟ้ย!!!!!!!!” มันพูดด้วยความโมโหที่ถูกริวคังพูดดูถูกใส่ ก่อนที่มันจะพุ่งเข้าไปแล้วกำลังจะใช้ดาบฟันใส่ริวคัง
แต่ว่า……….
“วะ……จ้าาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!” ริวคังได้ะโออกมาพร้อมกับใช้ท่ากังฟูเตะเข้าที่ก้านคอของมันเต็มๆๆ
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!
กึก!!!!!!!!!!!!!!!!
“อึก…..อัก!!!!!!!!!!!” มันได้ร้องออกมาก่อนที่มันจะคอหักตายจากท่าเตะของริวคังเพียงแค่ครั้งเดียว
“มะ……ไม่จริงน่ะ!!!!”
“เมื่อกี้มัน……เตะแค่ทีเดียวเองนะ!!!”
“มะ…….มองแถบไม่ทันเลย!!!!!”
พวกโจรสลัดใกับสิ่งที่เห็นมาก เพราะการโจมตีของริวคังนั้นรวดเร็วจนแทบมองไม่ทัน แถมยังสามารถฆ่าอีกฝ่ายด้วยการเตะเพียงครั้งเดียวได้อีก
ซอร่ากับทีร่าที่เห็นก็ใเช่นกัน
“สุดยอด……..คุณริวคังจัดการอีกฝ่ายได้แค่ทีเดียวเองคะ” ทีร่าพูดด้วยความอึ่ง
“หมอนั้นใช้วิชาอะไรกันน่ะ เมื่อกี้มันเป็ท่าที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย?” ซอร่าพูดด้วยความสงสัยเพราะเธอนั้นไม่เคยเห็นท่ากังฟูมาก่อน
“เอาล่ะ แน่จริงก็เข้ามาพร้อมกันเลยสิ……ถ้าอยากเจ็บตัวอะนะ” ริวคังพูดพร้อมกระดิกนิ้วเรียก
“ว่าไงนะ พวกเราฆ่ามันเลย!!!!!!” พวกโจรสลัดที่โกรธจัด ได้พุ่งเข้ามารุมริวคัง
แต่ทว่า……………..
“วะ………..จ้าาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!” ริวคังได้ทำการใช้ท่ากังฟูของเขาจัดการกับพวกมัน
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ฟึบ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ปัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“อัก……อ้ากกกกกกกกกกกกก!!!!!” พวกโจรสลัดถูกท่วงท่ากังฟูของริวคังซัดจนลงไปนอนกองอยู่กับพื้นอย่างง่ายดาย
พวกมันพยายามโจมตีใส่ แต่มันก็ถูกท่ากังฟูป้องกันและสวนกลับทุกครั้งอย่างรวดเร็วและรุนแรงมาก
ไม่นานพวกมันก็ถูกจัดการจนหมด
“สะ……สุดยอดจัดการได้หมดเลยคะ” ทีร่าพูดด้วยความใ
“ถึงจะไม่รู้นะว่าหมอนั้นใช้วิชาอะไรแต่ก็ช่วยได้เยอะเลยล่ะ” ซอร่าพูดพร้อมยิ้มออกมา
ในขณะที่สถานะการของพวกริวคังจะดีขึ้น ทันใดนั้นเอง
ฟู้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ตู้ม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
จู่ๆก็มีทรายพุ่งเข้ามาโจมตีพวกเขา โชคดีที่ทั้งสามคนหลบทัน
“อะไรน่ะ?!!!” ซอร่าพูดด้วยความใ
ตอนนั้นเองก็ได้มีชายคนนึงปรากฏตัวขึ้น เป็ชายที่สวมผ้าปิดตาข้างนึง ผมสีดำ แต่งตัวแบบพวกโจรสลัดสีชาติ ต่างกันแค่ว่าเป็ชุดที่ดูดีกว่า
“อะไรกัน ไม่คิดเลยนะว่าจะมีพวกที่มีฝีมือแบบนี้ด้วยน่ะ…….หึ แต่ก็ดูไม่เท่าไหร่ล่ะนะ” ชายคนนั้นพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“นายมัน……..พวกระดับหัวหน้าของกลุ่มโจรสลัดสีชาตินี้!!!!” ซอร่าได้พูดขึ้น
“พลังธาตุทรายแบบนี้…….หรือว่าคุณคือ…….” ทีร่าเหมือนนึกอะไร สีหน้าของเธอนั้นดูหวาดกลัวขึ้น
“ไม่ผิดแน่……..แกนี้เอง!!!!” ซอร่าพูดด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นแบบสุดๆ
“หือ……..อ้าวพวกเธอมันยัยเด็กสองคนในตอนนั้นนี้นา……โตขึ้นเยอะเลยนะ หึๆๆๆๆ” ชายที่เป็พวกระดับหัวหน้าโจรสลัดคนนั้นพูดเหมือนกับว่าเขารู้จักกับทั้งสอง มันได้ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“ทั้งสองคนมีอะไรงั้นหรอ เ้าหมอนั้นเป็ใครน่ะ?” ริวคังที่เห็นว่าทั้งสองคนดูแปลกๆไปจึงหันไปถามทั้งสองคน
“เขาคือ………หนึ่งในระดับหัวหน้าของกลุ่มโจรสลัดสีชาติชื่อของเขาคือ ปีศาจทรายสีเื ชาญ” ทีร่าพูดด้วยสีหน้าที่ยังหวาดกลัวอยู่
“หมอนั้นน่ะ…………………” ซอร่าพูดด้วยใบหน้าโกรธแค้นมาก พร้อมจับค้อนของเธอไว้แน่น
“เป็คนที่ฆ่าพ่อแม่ของพวกเรา”
-โปรดติดตามตอนต่อไป-
215K
