ราชันย์ปีสาทโลหิต

"งั้นเจ้าก็ฆ่าทิ้งซะสิ~"

ไบรอันพยักหน้าตอบในทันที

และไบรอันก็ได้หันมามองหลานเยว่

"พวกเจ้าจะฆ่าข้าทิ้งงั้นรึ?"

หลานเยว่พูดขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชาเช่นกัน

"งั้นข้าขอถามอะไรเจ้าสักนิดสิ"

"เจ้ามนุษย์! เจ้าไม่รู้สถานะตัวเองหรือไง?"

ไบรอันพูดขึ้นอย่างเคืองๆ

"งั้นเจ้าก็ถามมาสิ"

จัสมินที่กำลังเอามือเท้าคางตัวเอง

และพูดขึ้นด้วยความที่มันน่าเบื่อ

"เจ้าเป็นลอร์ดงั้นรึ?"

หลานเยว่มองหน้าของจัสมินและถามขึ้น

"ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!!"

ไบรอันพูดขึ้นพร้อมกับกำลังจะบีบคอเขา

แต่จัสมินก็พูดขัดขึ้นมาซะก่อน

"ช้าก่อน!"

"ข้านับถือในความกล้าหาญของเจ้า"

"ข้าจะตอบให้ก็ได้"

"ข้าคือลอร์ดองค์ปัจจุบันเอง"

หลานเยว่ก็ได้ตกใจถึงตัวตนของนาง

"งั้นรึ?

แสดงว่าเจ้าเป็นผู้ที่ออกคำสั่งใช่หรือไม่?"

"ข้าไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าหมายถึงเรื่องอะไร?"

"แต่ที่เจ้าพูดมันก็ถูก"

หลังจากนั้นหลานเยว่ก็ได้เข้าใจ

และเขาก็เปิดพลังออกมาเพราะเขาจำเป็นที่

จะต้องฆ่าครพวกนี้ไปให้หมด เพื่อที่จะได้ไม่มี

ผู้ใดมาคอยรังควานเขาอีกในอนาคต

"เจ้า!!!"

จัสมินพลันลุกขึ้นมาจาเก้าอี้อย่างตกใจ!

"ท่านลอร์ด!"

ไบรอันตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ

และไบรอันก็ได้เดินออกห่างจากตัวหลานเยว่

"เจ้าเป็นโนเบลส์?!"

จัสมินพูดถามขึ้นด้วยความตกใจ

"ห้ะ! ท่านโนเบลส์ผู้ยิ่งใหญ่นั้นงั้นรึ?!"

ไบรอันพลันพูดออกมาด้วยความตกใจ

ไม่นานแวมไพร์ทั้งหลายก็ได้มาล้อมหน้า

ล้อมหลังหลานเยว่อย่างจำนวนมหาศาล

"พวกเจ้าคิดจะกำจัดข้างั้นรึ?"

หลานเยว่หันไปถามจัสมิน

"เจ้าเป็นคนเริ่มก่อน!

พวกข้าต้องป้องกันตัวเอาไว้สิ!"

ไบรอันพูดขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ

"พวกเจ้าคิดให้ดีว่าฝั่งไหนเป็นคนเริ่มก่อน"

"พวกเจ้าทุกคนกลับกันไปได้แล้ว!"

"ข้าคงต้องขออภัยด้วยอย่างยิ่ง

ที่พวกข้าได้นำตัวท่านมาอย่างไม่บอกกันก่อน

แต่ท่านลอร์ดของพวกเราเพียงแค่ต้องการที่จะให้แน่ใจจริงๆว่าท่านไม่ได้คิดที่จะกำจัดพวกเรา โปรดอภัยให้กับพวกข้าด้วยเถิด~"

ชายวัยกลางคนซึ่งเป็นลุงของจัสมิน

มีชื่อว่าเคียสพูดพร้อมก้มหัวขอโทษหลานเยว่

"ท่านลุง!"

จัสมินไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"ข้าเนี่ยนะที่จะกำจัดพวกเจ้า?

พวกเจ้ามีเหตุผลอันใดถึงได้คิดแบบนี้?"

หลานเยว่หันไปถามกับเคียส

"ตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน 

ทางฝั่งท่านลอร์ดและฝั่งท่านโนเบลส์ที่ผ่านๆมา ความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีนัก ถึงขั้นจะเรียก

ว่าร้ายแรงก็เป็นได้ พวกเขาทั้งสองฝั่งได้บาด-

หมางกันตงอดเรื่อยมาด้วยฝีมือของมนุษย์"

"ทำให้พวกเขาทั้งสองฝั่งจึงได้ทำสงคราม

กันตลอดเสมอมาแต่ท่านลอร์ดก็โดน

ท่านโนเบลส์สังหารมาเกือบทุกรุ่น

โดยที่ท่านลอร์ดองค์ก่อนซึ่งเป็นบิดาของ

ท่านลอร์ดองค์ปัจจุบันก็ได้ถูกสังหารเช่นกัน"

"แต่เรื่องมันเลวร้ายมากกว่านั้น เพราะท่านโนเบลส์ไม่ได้เพียงสังหารท่านลอร์ดเพียงผู้เดียว

แต่สังหารทุกๆคนในครอบครัวอีกด้วย แต่ก็

ยังโชคดีที่ท่านจัสมินเหลือรอดกลับมาได้"

'เราดันมาเป็นตัวร้ายเอามากๆงั้นหรือนี่?'

"ครั้งนี้ทางฝั่งของเราจึงคิดจะเจรจากับท่าน"

"เจรจากับข้างั้นรึ? ว่ามา"

"พวกเราไม่ต้องการที่จะทำสงครามอย่าง

เช่นก่อนอีกแล้ว พวกเราจึงขอปรองดองกับท่านไว้ เพื่อจะทำให้เผ่าพันธุ์ของพวกเรา

เจริญก้าวหน้าและทรงพลังมากขึ้น~"

"ท่านคิดว่าข้อเสนอนี้เป็นอย่างไร?"

"อืม...ข้าก็ไม่ได้อยากที่จะทำสงครามหรอกนะ

แต่ข้าจะได้อะไรจากข้อเสนอนี้บ้างล่ะ?"

เคียสหันไปหาจัสมินเล็กน้อย

ก่อนที่จะหันมาพูดกับหลานเยว่

"พวกเราจะจัดงานแต่งงานของท่านโนเบลส์กับท่านลอร์ดเพื่อเป็นสัญญาในการปรองดอง

ของทั้งสองฝั่ง ท่านเห็นด้วยหรือไม่?"

"ท่านลุง! ท่านพูดเรื่องอันใดกัน!!"

จัสมินพูดขึ้นด้วยความโมโหเอามากๆ