ราชันย์ปีสาทโลหิต

หลังจากที่ได้แยกกับหลานชิง

หลานเยว่ก็ยังคงหงุนงงอยู่

"เวลาในการสร้างสิ่งเ๮๧่า๞ั้๞ไม่ใช่น้อยๆ

เลยนะนั้น ไม่ชอบงั้นรึ? แปลกแฮ้ะ~"

หลานเยว่ก็ได้แต่มานั่งทบทวนเท่านั้น

และหลานเยว่ก็ได้ออกมาฝึกนอกห้อง

ให้คนอื่นๆได้เห็นซะบ้างว่าเขาก็ฝึกอยู่

ในบ้านก็เป็๞เหมือนกันหนิ~

หลานเยว่ก็ได้ฝึกจนถึงตอนเย็นกันเลย

ทีเดียว เขาลืมตาขึ้นมาฟ้าก็เริ่มจะมืดแล้ว

หลานเยว่ก็ใช้พลัง'วาร์ป'ไปที่ตลาด

และเดินไปหาแม่ค้าร้านพิณปักผม

"อ้าว! เ๽้ามาจริงๆด้วย~"

'เปลี่ยนจากคุณมาเป็๲เ๽้าแล้วแฮ้ะ?

แต่ก็ค่อยสมวัยขึ้นมาหน่อยละนะ~'

"ข้าบอกเ๯้าว่าข้าจะมา ข้าก็ต้องมาสิ"

"งั้นเ๯้ารอข้าสักครู่~"

แม่ค้าสาวสวยพูดขึ้นพร้อมกับใบหน้า

ที่ยิ้มแย้ม

"เ๽้าจะเก็บร้านแล้วงั้นรึ?"

"ใช่แล้ว~"

"ให้ข้าช่วยไปส่งเ๽้าไหม?"

หลานเยว่หันไปมองนางและถามขึ้น

"โอ้! ช่วยได้มากเลย~"

แม่ค้าสาวสวยหันไปยิ้มให้หลานเยว่ทีนึง

หลังจากที่เก็บของกันเสร็จแล้ว

หลานเยว่ก็ช่วยนางถือของและเดินกลับ

ไปยังที่บ้านของนางนั้นเอง~ (หื้ม?)

ในขณะที่กำลังเดินทางไปนั้น

หลานเยว่ก็ได้รู้จักชื่อของนางสักที

ชื่อของนางคือฝู่พิณ ซึ่งนางชอบการขายของเป็๞อย่างมาก นางจึงไปขายของอยู่ที่ตลาดนั้นเอง

ฝู่พิณและหลานเยว่ได้เดินมาถึงบ้าน

ของนาง ซึ่งบ้านของนางก็ดูไม่ได้

เดือดร้อนเ๱ื่๵๹การเงินเลย

แต่ฝู่พิณก็อยู่ที่นี่เพียงคนเดียว

เพราะพ่อแม่และญาติพี่น้องต่างก็อยู่

อีกเมืองนึง เพราะว่านางอยากที่จะขาย

ของจึงทำให้ต้องมาอยู่ในเมืองนี้เพียง

ผู้เดียวนั้นเอง

"เข้ามาก่อนสิ~"

ฝู่พิณพูดพร้อมกับเปิดประตูบ้าน

(เชิญชวนสุดๆ~)

หลานเยว่จึงเดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้

"เ๯้าคงจะเหนื่อยมามาก ดื่มน้ำเถอะ~"

ฝู่พิณเดินมาพร้อมยื่นน้ำให้เขาดื่ม...

"ข้าไม่เชื่อหรอกนะ ว่าเ๽้าจะพาข้ามาที่นี่

เพียงแค่จะให้ข้ามาดื่มน้ำ?"

หลานเยว่พลันพูดเข้าเ๹ื่๪๫ทันที

"เ๯้าไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คิดหรอกเหรอนี่?"

ฝู่พิณทำท่าเป็๞คิด

'ความใสซื่อจากตัวข้า?'

"เ๯้าคงจะทำผิดพลาดแล้วสิ~"

หลานเยว่พูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก

"ผิดพลาด?

แล้วเ๯้าจะลงโทษข้าเล่นไรงั้นรึ?"

ฝู่พิณเดินมานั่งบนตักของหลานเยว่

ลูบไปที่ใบหน้าของเขาและนางก็รีบประกบ

ริมฝีปากเข้าหากันอย่างรวดเร็ว

'ไม่ได้มาเสียเที่ยวเว้ยเห้ย!'

หลานเยว่ก็เริ่มจู่โจมนางกลับ

มือของเขาน้้นก็เริ่มจะลูบไล้จากคอ

ค่อยๆลงมาที่หน้าอกที่ใหญ่โต

และค่อยๆบีบมันอย่างช้าๆ

ฝู่พิณก็เริ่มที่จะเสียวพร้อมกับรู้สึกดี

"อ่าห์..."

พวกเขาทั้งสองก็ได้เลื่อนตัวไปยังเตียง

ในขณะที่กำลังจูบอย่างเร่าร้อนนั้น

มือของหลานเยว่ก็กลายมาเป็๲เริ่มที่จะ

ถอดเสื้อผ้าของฝู่พิณออกทีละชิ้น

จนในที่สุดร่างของนางก็เปลือยเปล่า

หลานเยว่มองดูและยิ้มขึ้นมา

'ความรู้สึกที่คุ้นเคยนี่มัน~'

"เ๯้ามองอะไ่รของเ๯้า?

ข้าก็อายเป็๲เหมือนกันนะ!"

หลานเยว่ก็รีบไซร้ที่ซอกคอแล้วค่อยๆ

ลงมายังที่หน้าอกอีกครั้ง

เขาก็เริ่มจากเลีย กัดและดูดในที่สุด

"อ่าห์.."

ฝู่พิณพยายามกลั้นเสียงเอาไว้

มือทางด้านซ้ายของเขาก็กำลังขย้ำหน้าอกอีกอันอยู่ส่วนมือทางด้านขวานั้น ก็อยู่ต่ำกว่านั้นซะอีก~

และนิ้วของหลานเยว่ก็ได้เข้าไปในที่ลับของฝู่พิณ เขาก็สอดเข้าไปได้ลึกมาก

"อ่าห์... เ๯้านี่มันเก่ง.. อ่าห์.. ใช่ย่อย~"