ทิศทางอื่นจอมยุทธ์ในขั้นกายละเอียดแรกเริ่ม เฉกเช่นเดียวกับตัวของเฉินหนาน ต่างก็เริ่มกระบวนการ ชำระล้างร่างกาย ผลัดเปลี่ยนไขกระดูกกันแทบทั้งสิ้น
ไม่เว้นแม้แต่ทิศทางเด็กติดหมีอย่าง จูซือเจียหาสถานที่ส่วนตัว นางเองก็เผยร่างแท้จริง ปรับเปลี่ยนกระดูก กลายเป็นเด็กสาวอายุ16 ร่างขาวงดงามราวหงส์ ค่อยๆ ก้าวเท้า ลงไปแช่ภายในสระน้ำของเหลว
พริบตาเดียวของเหลวล้ำค่า ก็ไหลผ่านตัวนางไม่ขาด เมื่อนางแอบลอบยิ้มมุมปากตนเอง ขึ้นมาเล็กๆ
จูซือเจียนางเองก็คาดหวัง กับการสร้างรากฐานชีวิตใหม่ ครั้งนี้ของนางไม่น้อย
ส่วนพวกกลุ่มจอมยุทธ์อนุชนรุ่นเยาว์ ล่วงเลยขั้นตอน การชำระล้างร่างกาย ผลัดเปลี่ยนไขกระดูกแล้ว ต่างก็เข้าไปฝึกฝน ด้านในส่วนลึก ของวิหารหน้าตาประหลาดกันหมดแล้ว
โดยเฉพาะจอมยุทธ์จากโลกเบื้องบน
บัดนี้พวกเขาต่างก็กำลังเข้าแย่งชิงม้วนโอสถ ตำราสูตรยาเก่าแก่ หายากที่หายสาบสูญ ชนิดไม่มีใครยอมถอยฝีเท้าออกไป จากการแย่งชิงของล้ำค่าครั้งนี้
ณ ทิศทางผู้คนแช่สระน้ำของเหลวล้ำค่า น้ำภายในสระเริ่มก่อตัว หมุนวนอย่างต่อเนื่อง เพียงไม่ถึง2ชั่วยาม ผู้ชำระล้างผลัดเปลี่ยนไขกระดูก ก็กายารู้สึกปวดแสบปวดร้อน ผิวหนังร้อนแดงฉานขึ้นมา
คล้ายส่งสัญญาณเข้าสู่กระบวนการผลัดเซลล์ผิว พร้อมของเหลว
เสีย สีดำ ผุดซึมออกมาจากร่างกาย ตามรูขุมขนไม่ขาด บางครั้งเองก็จะมีเศษกระดูก ถูกดันปะปนออกจากกายเนื้อ
เฉินหนานที่ฝึกฝนหักกระดูก ซ้ำๆ จากการรีดเค้น ศักยภาพสูงสุดของชายแก่เจียง ส่งให้กระดูกภายในร่างเฉินหนาน ขยับเขยื้อนดังลั่น กรอบ! แกรบ! ชนิดสะท้านไปทั้งตัว
ทำให้เฉินหนาน ต้องแบกรับความเจ็บปวด กว่าคนปกติชำระล้างร่างกายไปหลาย10เท่า คล้ายร่างกายเขาตอนนี้ จะเปลี่ยนกระดูกใหม่ ทั้งร่าง เลือดเสีย ยังถูกขับออกมาไม่ขาด
ชนิดเฉินหนานต้องกัดฟันตนเอง จนเกิดเสียงฟันบิ่นแตกร้าว “มีแต่ต้องทน อย่างเดียวแล้วซินะ”
เหยาหนิงนางยังแอบหรี่ตา เล็กๆ มองสภาพของเฉินหนาน…อีกด้าน “เด็กเหลือขอผู้นี้ ฝึกฝนกายเนื้อมาอย่างไรกันแน่ ข้าไม่เคยได้ยิน การชำระล้างร่างกาย ที่อันตรายเช่นนี้มาก่อน”
ครั้นนางเห็นสระค่อยๆ มีเลือดสีดำ ไหลออกมาปะปนไม่หยุด พลันให้เกิดความหวาดกลัวภายในใจขึ้นมา
ก่อนเหยาหนิงหลับตานางลง ช้าๆ อีกครั้ง เมื่อพลังภายในร่างนางปะทุ เหมือนว่านางจะเกิดใหม่ เปลี่ยนสภาพการขัดเกลาครั้งนี้ ได้ตลอดเวลา
ปราณพลังควบแน่นทั่วถ้ำ กลายเป็นแสงพลังงาน พุ่งเข้ามาห่อหุ้มร่างเหยาหนิงไว้ ราวกับเป็นรังไหม จนทั่วถ้ำเกิดแสงงดงาม ชนิดลานตา
พริบตาเดียวเวลาร่วม2วัน ก็ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
เฉินหนานหลับตาพริ้ม จดจ่อกับร่างกายตนเอง ชนิดต้องแบกรับกับความเจ็บปวดไม่น้อย ผิวกายเขาแดงฉาน ค่อยๆ หลุดลอกออกเป็นแผ่นๆ
เริ่มเข้าสู่สภาวะ ผลัดเปลี่ยนผิวพรรณอย่างสมบูรณ์ หลังจากกระดูกทั่วร่าง ขาวราวกับงาช้างถูกเรียงตัวใหม่ทั้งหมด
ผิวที่เคยหยาบกร้านตากแดด กลายเป็นขาวเนียนละเอียด ราวกับผิวของเด็กทารก ทว่ายังคงให้ความรู้สึก แข็งแกร่งแผ่ซ่านออกมาจากผิวกาย
เฉินหนานอดไม่ได้คลี่ยิ้ม กับความสำเร็จครั้งนี้ของตนเองขึ้นมา เมื่อระลอกคลื่น ส่งแรงระเบิดแผ่กระจาย ออกมาจากร่างกาย คล้ายเรือนกายอาบแสงปะทุพลังออกมาจากกล้ามเนื้อ
เฉินหนานเปิดเปลือกตา มองตนเองผ่านสระน้ำ สะท้อนเงา เขาดูโตเป็นหนุ่มขึ้นมา ชนิดผิดไปจากเมื่อสามวันก่อนลิบลับ ไม่เหมือนเด็ก16ปีอีกต่อไป
หืม! พลันทำให้เฉินหนานถูคาง คิดถึงตำราที่เขาเคยอ่านเจอ หากการเปลี่ยนแปลง เกิดผลกระทบร่างกายครั้งใหญ่ ใบหน้าพวกเขาจะไม่เปลี่ยนแปลงไปอีก10ปีเชียว
ทว่าเมื่อหันมองความสำเร็จ น่าเหลือเชื่อของตนเอง ความอัศจรรย์อีกด้าน มันก็ทำให้เรื่องน่ายินดีของเฉินหนาน กลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย
เมื่อเห็นร่างเหยาหนิง ภายในรังไหมอาบแสงพลังน่าอัศจรรย์ เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต ปรากฏร่างออกมา พร้อมดอกบัว ก่อรูปปราณพลังคลี่บาน เกสรแสง ปลิวว่อน ฟุ้งกระจายทั่วสระน้ำ
พลันทำให้เฉินหนาน ต้องเอื้อมฝ่ามือไปจับคว้าแสงเต๋า อักขระที่ปลิวว่อนออกมา “ปราณพลังก่อร่าง เต๋า ธรรม งั้นหรือ?” เขาเคยเห็นแต่ผู้อาวุโส ควบแน่นปราณพลังที่ทำได้เท่านั้น
เมื่อเหยาหนิง ดูโตเป็นหญิงสาวงดงามสะพรั่งเต็มตัว ครั้นนางก้าวฝีเท้าเรียวยาว เท้านางเองก็ปรากฏ ดอกบัวตามการย่างก้าวเช่นกัน
ครั้นดอกบัวแสงสีทอง ถูกนางวาดขึ้นมาบนฝ่ามือ ชนิดก่อรูปสมจริงเป็นอย่างมาก เหยาหนิงพลันเป่าสลายแยกส่วน มันออกไป ช้าๆ ทันใด
วูม! เมื่อกลีบดอกบัวที่นางเป่า ปลิวว่อน
ทว่าสตรีผู้งดงามเลอโฉม ราวกับสตรีงามล่มเมือง หลุดออกมาจากภาพวาด ผิวขาวเนียนละเอียดดุจกระเบื้อง แก้ว คิ้วโค้งเป็นคันศร คล้ายนางจะลืมเลือน การมีอยู่ของเฉินหนานไปชั่วขณะ
เมื่อเท้าเหยาหนิง สะดุดไป เล็กๆ ครั้นปลายหางตาเหลือบไปเห็น ชายหนุ่ม หดหรี่ดวงตาจนเล็กแคบ ชนิดสายตาดุเอาเรื่อง มาที่ตัวนางไม่กะพริบตากันเชียว
เหยาหนิง กระแอมไอ กลบเกลื่อน แค่กๆ เมื่อเดินขึ้นไปยังอีกฝั่ง รีบสวมใส่เสื้อผ้า หมวกไม้ไผ่สาน ด้วยความอับอาย แทบอยากจะกรี๊ด ระเบิดออกมา ชิ!
ทว่าหนุ่มน้อยนามว่า เฉินหนานอีกฟาก กลับเปลี่ยนไปอย่างผิดหูผิดตา
ข้อนี้นางไม่อยากจะเชื่อเช่นกันว่า อีกฝ่ายจะได้รับผลพลอยได้ ไปมากเช่นเดียวกับนาง เมื่อแอบมองผิวกาย คล้ายมีพลังไหลเอ่อล้น ออกมาจากกล้ามเนื้อได้รูปของชายหนุ่ม
พร้อมเสียงกลืนน้ำลายเหยาหนิงดัง อึก! อึก!
เฉินหนานสวมใส่กางเกง กับผ้าคลุมได้ เขาก็เดินทาง กลับออกมาทางเก่า…ของน้ำตกทันที เป้าหมายต่อไปของเขาก็คือ พื้นที่ภายในส่วนลึก ของวิหารประหลาดด้านใน ที่เหล่าจอมยุทธ์จากโลกเบื้องบน ไปรวมตัวกันอยู่ที่นั่น
ชนิดเฉินหนานไม่ได้สนใจ เหยาหนิงกล่าวเรียกอีกต่อไป