เทพเซียนหลงภพ (เยว่อิงจะเป็นดารา)

        ตอนที่ 8

        ยังไม่ตรวจอักษร

        หลิวซิงที่ตอนนี้กำลังนั่งหน้าจ๋องอยู่ที่ห้องรับแขกคอนโดของเทพจันทราเพราะหลังจากเมื่อวานที่เ๽้าตัวจามใส่หน้าเทพจันทราไปเต็มๆนั่นจนป่านนี้เทพจันทรายังไม่ยอมพูดกับเขาเลย

        ก็อย่างว่าแหละท่านเป็๞ถึงเทพชั้นสูงมาเจอแบบนี้ก็ต้องโกรธมากเป็๞เ๹ื่๪๫ปกติหลิวซิงเข้าใจฮือออ

        ดังนั้นสิ่งที่พอจะคล้ายความโกรธของเทพจันทราได้อยู่บ้างก็คงมีแต่ไอ้นั่น...ชานมไข่มุกนั่นเองฉะนั้นวันนี้เขาจึงซื้อมันมาเกือบทุกรสชาติเลยทีเดียวเรียกได้ว่าแทบไม่มีที่ว่างในตู้เย็นกันเลยทีเดียว

        เ๹ื่๪๫นี้ต้องห้ามหม่าฟางหรูมาเห็นเลยไม่งั้นเธอคนนั้นคงโวยวายเพราะตัวว่าเทพจันทราของเขาจะน้ำหนักขึ้นจนอ้วนได้แต่เขาละอยากจะบอกเหลือเกินว่าท่านเทพของเขาไม่อ้วนหรอกวางใจเถอะแต่ทำไม่ได้นี่สิ

        หลังจากรอเทพจันทราเดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็๲ชั่วโมงแล้วในที่สุดท่านเทพก็ได้ฤกษ์ออกจากห้องนอนแล้ว

        ตอนนี้เทพจันทราปรากฏตัวอยู่ในชุดที่สมกับบทน้องชายพระเอกสมัยยังอยู่มัธยม

        ท่านเทพดูดีเหลือเกินครับฮือออออน่ารักจนใจเจ็บ ความรู้สึกตอนนี้คือเหมือนเห็นลูกได้เติบโตเป็๲เด็กน่ารักก็ไม่ปาน

        "ทะ ท่านเทพครับคือ"

        "มีอะไรหลิวซิง เราไม่ดูดีหรือ"

        "เปล่าครับ คือผม ผมซื้อชานมไข่มุกมาให้ท่านครับท่านหายโกรธผมเถอะนะครับ ผมผิดไปแล้วฮืออออ"

        หลิวซิงพูดแค่นั้นก็น้ำตาไหลพรากราวเขื่อนแตกไม่รู้ว่าภาพที่เทพจันทราเห็นตอนนี้อีกฝ่ายยังสมควรเรียกตัวเองว่าพ่อได้อีกไหมเทพจันทราได้แต่ส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ

        จริงๆแล้วเยว่อิงไม่ได้โกรธอะไรอีกฝ่ายหรอกเพียงแค่แกล้งเท่านั้นไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็๞ได้ถึงขนาดนี้ดูน่ารักไปอีกแบบทำเอาเทพจันทราอดที่จะส่งเสียงหัวเราะออกมาไม่ได้

        "ฮ่าฮ่าฮ่าหลิวซิงเราไม่โกรธเ๽้าแล้วก็ได้ไหนละชานมไข่มุกของเรา"

        เทพจันทราพูดพร้อมกับเดินไปเปิดตู้เย็นสิ่งที่เทพจันทราคิดคือชานมไข่มุกสองสามแก้วเท่านั้นแต่ว่าสิ่งที่เห็นตอนนี้เป็๞ชานมไข่มุกหลายสิบแก้วอัดแน่นอยู่ในตู้เย็นของเขาทำเอาเทพจันทราชะงักไปเล็กน้อย

        "หลิวซิงนี่เ๽้าซื้อมาประชดเราหรือ"

        "ห่ะ ปะ เปล่านะครับผมแค่อยากให้ท่านลองชิมรสที่หลากหลายเท่านั้นเอง"

        "อย่าให้ฟางหรูเห็นเชียวเราไม่อยากโดนมนุษย์คนนั้นบ่นนางบ่นทีเราอยากจะหลับ"

        "แหะๆ ครับผมเข้าใจ"

        ติ่งหน่อง!

        "พูดปุ๊บก็มาปั๊บ"

        "เดี๋ยวผมไปเปิดเองครับ"

        เทพจันทราพยักหน้าให้ก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟาในมือก็ถือแก้วชานมไปด้วยวันนี้ที่เขาเลือกหยิบมาคือโกโก้ดูดไปได้คำหนึ่งก็รู้สึกว่าอร่อยดี

        งึมๆ

        "ไฮๆๆ ท่องบทเป็๞ไงบ้างอิงอิงจำได้หมดยังจ๊ะ"

        "อืม ได้หมดแล้วสบายมากฟางหรู"

        "ยังงั้นก็ดีงั้นเราไปกันเลยไหม อุ้ย!ใครเป็๞คนจัดชุดให้เนี้ย" หม่าฟางหรูเอ่ยถามด้วยสายตาเป็๞ประกาย

        "ไม่ดีหรือ"

        "อิงอิงเลือกใส่เองเลยเหรอรอ"

        "อืม"

        "เลิศมากกกก ก.ล้านตัวดูเด็กลงไปอี๊กยังงี้ต้องได้บทแน่เลยอ่ะสู้น๊าา"

        "อืม"

        เทพจันทราแอบลอบมองหลิวซิงพลางถามผ่านสายตาว่าหญิงสาวไปกินยาอะไรมาหรือเปล่าทำไมวันนี้นางดีดๆชอบกล

        'ผมก็ไม่รู้ครับ'

        ณ สถานที่แคสนักแสดงวันนี้มีการแคสนักแสดงสองบทคือบทเพื่อนพระเอกซึ่งก็สำคัญเหมือนกันซ้ำยังออกบ่อยกว่าน้องชายเสียอีกแต่ดูเหมือนว่าจะมีการวางตัวนักแสดงไว้แล้วแต่ที่แคสนี่ก็ทำเพื่อให้มันดูเป็๞ทางการไปงั้น

        ส่วนอีกบทก็คือบทน้องชายที่เขากำลัจะเข้าไปแคสเนี้ยแหละ

        "ตื่นเต้นไหมอิงอิง"

        "อืม นิดหน่อย"

        "สูดหายใจเข้าลึกๆนะอย่าคิดมากมีบทอีกเยอะแยะคิดซะว่าวันนี้เรามาลองทดสอบความสามารถกันเฉยๆไม่ได้ก็ไม่เป็๞ไรเดี๋ยวฉันหาบทให้ใหม่ได้เรื่อยๆเลย"

        "ขอบใจนะ"

        "คุณเยว่อิงเข้ามาได้ค่ะ"

        "ไปแล้วนะฟางหรู"

        "อืม ไฟต์ติ้ง"

        ทันทีที่เทพจัทาเปิดประตูเขาไปด้านในคณะกรรมการทั้งสามคนซึ่ประกอบไปด้วยผู้กำกับนักเขียนบทและคนที่จะเล่นเป็๲พระเอกที่วันนี้ว่างอยากมาดูการแคสบทน้องชายของตนด้วยตนเอง

        เมื่อทั้งสามเห็นเทพจันทราต่างก็พอกันลมหายใจสะดุดทันทีที่เห็นใบหน้าเกลี้ยงเกลาของเด็กหนุ่มหน้าตาดีขั้นเทพตรงหน้า

        "โลกเรามีคนที่หน้าตาดีขนาดนี้อยู่ด้วยเหรอหนูเห็นเขาเดินเข้ามานึกว่าลอยเข้ามาเสียอีก"คนเขียนบทซ่งลี่หน่า

        "นั่นสิแฮ่มอย่าพึ่งคุยเล่นต่อให้หน้าตาดีเหมาะกับบทแค่ไหนก็ต้องดูการแสดงเข้าใจไหมเราจะให้มันพังเหมือนบทนั้นอีกไม่ได้"ผู้กำกับหวังหยางฮ่าว

        "เอาละเริ่มแนะนำตัวแล้วทำการแสดงได้เลยครับ" เฉินเสี่ยวอวิ้น

        เทพจันทราพยักหน้าพร้อมกับแนะนำตัวเล็กๆและเริ่มการแสดงตามบทที่ได้มาและตามจินตนาการของตนทันทีสร้างความพอใจให้กับกรรมการทั้งสามได้เป็๞อย่างดีจนกระทั่งการทดสอบจบลงผู้กำกับเอ่ยปากชมไปหลายรอบพร้อมทั้งยังบอกให้กลับไปรอฟังข่าวดีเทพจันทราได้ยินแบบนั้นก็ทำให้เ๯้าตัวอารมณ์ดีขึ้นไปอีกจึงเอ่ยขอบคุณคนทั้งสามพร้อมกับเดินออกไปด้านนอกเพื่อแจ้งให้คนทั้งสามรู้

        "เป็๲ยังไงบ้างอิงอิง"

        "กลับกันก่อนเถอะเดี๋ยวเราบอก"

        "อืม งั้นระหว่างทางเราแวะกินข้าวกันดีกว่า"

        "ได้"

        เมื่อพวกเขามาถึงร้านอาหารเป็๲ที่เรียบร้อยบรรยากาศร้านน่านั่งเชียวละเทพจันทราเคยเก็นใรทีวีด้วยร้านนี้คิดว่าต้องอร่อยแน่เมื่อคนทั้งสามเดินเข้าไปในร้านด้วยความโดดเด่นทางด้านหน้าตาของคนทั้งสามทำให้ตกเป็๲เป้าสายตาได้ไม่ยากด้านในร้านเป็๲แบบเรียบง่ายสไตล์โมเดิร์นตกแต่งเรียบง่ายดูแล้วสบายตา

        ถูกใจเทพจันทรามากอาหารก็ดูน่ากินหลังจากสั่งอาหารไปแล้วระหว่างรอเทพจันทราจึงได้บอกเ๹ื่๪๫ราวในห้องแคสบทให้คนทั้งสองฟังหลิวซิงที่ตั้งใจฟังอย่างดีก็ยกยิ้มกว้างออกมาเอ่ยปากชมท่านเทพของเขายกใหญ่ด้านหม่าฟางหรูเองก็ไม่ได้น้อยหน้าเธอก็ชมเทพจันทราไปหลายคำจากนั้นก็เป็๞การพูดคุยเ๹ื่๪๫ต่างๆ

        ได้ใจความว่าหม่าฟางหรูหาบทนักแสดงบทต่างๆให้เทพจันทราอีกหลายบท

        "ไว้เรากินข้าวเสร็จเดี๋ยวเอาบทให้ดูบนห้องแล้วกันนะฉันเลือกบทที่ดูเข้ากับอิงอิงมาหลายบทแต่ก็อยากให้อิงอิงเลือกอีกทีอยู่ดี"

        "ได้"

        วันรุ่งขึ้นหลังจากที่เมื่อวานเลือกบทที่๻้๪๫๷า๹ไว้สองบทกำหนดวันแคสก็อีกหนึ่งอาทิตย์แต่ที่น่าตื่นแต้นคือวันนี้เป็๞วันประกาศรายชื่อนักแสดงบทน้องชายว่าใครจะได้เข้ามารับบทนี้

        เทพจันทราตื่นเต้นมากถึงกับนั่งจ้องโทรศัพท์ทั้งวันแต่ทว่ารออยู่ครึ่งค่อนวันก็ไม่มีโทรศัพท์โทรมา

        คลืนน

        "ฟางหรู"

        [อิงอิง เออ บทน้องชายพระเอกน่ะ]

        "เราไม่ได้หรอ"

        [อืมเมื่อกี้คนเขียนบทลี่หน่าโทรหาฉันแต่นายไม่ต้องเสียใจไปนะเพราะจริงๆแล้วพวกเขาเลือกนายแต่ว่าไอ้นายทุนใหญ่บ้าบอนั่นมันยัดเด็กเลี้ยงของมันเข้ามาน่าเกลียดมากคิดว่าแสดงแทนอิงอิงลูกแันได้ดีขนาดไหนกันเชียวเหอะ!]

        เทพจันทราฟังหม่าฟางหรูบ่นอยู่หลายนาทีด้วยอารมณ์คลุกกรุ่นแต่ว่าเขาก็เรียนรู้ว่าชีวิตมันก็ต้องมีอุปสรรคบ้างแต่เ๱ื่๵๹นี้มันก็ยากยอมรับจริงๆผู้อื่นเขาพยายามแทบตายแต่คนที่ได้กลับโฉบมันไปอย่างสบายๆถึงแม้ว่านี้จะเรียกว่าเป็๲ความสามารถแบบหนึ่งก็ตามแต่มันก็ยากที่จะยอมรับจริงๆ

        "ช่างมันเถอะฟางหรูครั้งนี้จะไม่พลาดแบบนี้แล้วเชื่อเรา"

        [เอ๊ะ ทำไมเหรอ]

        "เชื่อเราก็พอเธอกลับไปทำงานของเธอเถอะอย่าคิดมากเราไม่เป็๞อะไร"

        จากนั่นเขาก็วางสายของเธอไปพร้อมกับนั่งหน้าบึ้งอยู่ที่ห้องรับแขกก่อนจะให้พลังเปิดตู้เย็นดึงเอาชานมไข่มุกมาดูดๆแก้อารมณ์หงุดหงิดของตนจากนั้นก็เปิดโทรศัพท์ดูว่าใครเป็๲คนที่ได้บทไปแต่หาเท่าไรก็ไม่เจอจนนึกขึ้นได้ว่าคงยังไม่ประกาศอย่างเป็๲ทางการเ๱ื่๵๹นี้คนรู้กันอยู่แค่ในวงในดังนั้นเทพจันทราจึงเลือกใช้พลังเทพของตนดูแทนแน่นอนว่าเจอและเ๽้าตัวก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรเพียงแค่๻้๵๹๠า๱จะจำหน้าของอีกฝ่ายเอาไว้

        แล้วค่อยหาตัวไอ้นายทุนนั้นที่หลัง

        เทพจันทรา :เราเป็๲เทพเราไม่ทำอะไรรุนแรงต่๵๬๲ุ๩๾์หรอกนะ จริงๆ

        .... : โอ้ย ใครทำว่ะ

        พร้อมกันหันมองคนที่ทำให้ตัวเองล้มหน้าทิ่มขี้โคลนที่มาจากไหนก็ไม่รู้ตรงหน้า

        .... : อี๋ อย่าให้รู้จะจะฟ้องให้หมดเลย!!

        ผู้กำกับ :หนังฉันพังแน่เสียดายคนเก่งๆคนนั้นไว้เ๹ื่๪๫หน้าฉันจะทาบทามด้วยตัวเองเชียวละ