เขาอุ้มซินแล้วค่อยๆพาขึ้นมาบนห้อง เขาวางซินลงบนเตียงอย่างเบามือที่สุด เพื่อไม่ให้ซินรู้สึกตัวแล้วตื่นขึ้นมาก่อน
"อื๊อ~"ซินครางเบาๆในลำคอเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นจากผ้าห่มผืนหนาที่เทเซียสห่มให้ ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมา "ไม่มานอนหรอครับ?"ซินถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียแล้วมองเทเซียส
"นอนก่อนเลย เดี๋ยวพี่ลงไปเก็บของข้างล่างก่อน"เทเซียสตอบ
"ค่อยเก็บพรุ่งนี้ไม่ได้หรอ? ดึกแล้วนะ"ซินถามพร้อมกับลุกนั่ง
"เก็บตอนนี้เลยดีกว่า เช้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเก็บ"เทเซียสตอบ ซินจึงมองด้วยสายตาออดอ้อนไม่อยากจะให้เขาไป "อย่าพึ่งงอแงสิ เดี๋ยวพี่ก็ขึ้นมานอนด้วย"
"อื้ม เร็วๆนะ"ซินพูดก่อนจะนอนลงและหลับไปอย่างไม่รู้ตัว เทเซียสยกยิ้มขึ้นมาแล้วลูบศีรษะคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินออกไป
เขาใช้เวลาสักพักหนึ่งในการเก็บของทำความสะอาด เขาพยายามทำให้เร็วที่สุดและสะอาดที่สุดด้วย
เมื่อเรียบร้อยแล้วเทเซียสเดินเช็คดูก่อนว่าล็อคประตูหน้าต่างเรียบร้อยแล้วหรือยัง เมื่อเช็คเรียบร้อยแล้วเขาเดินไปปิดไฟถอดปลั๊กทุกอย่างและเดินกลับขึ้นห้อง
เมื่อเข้ามาเทซียสพยายามที่จะก้าวฝีเท้าเดินและทำทุกอย่างให้เบาที่สุด เขาค่อยๆขึ้นนอนบนเตียงอย่างช้าๆเพราะกลัวซินจะตื่นขึ้นมา
"เสร็จแล้วหรอ?..."เทเซียสชะงักไปนิดเมื่อจู่ๆซินถามแล้วขยับตัวหันมากอดเอวเขาไว้ ถึงแม้ดวงตาจะปิดอยู่ก็ตาม
"เสร็จแล้ว พี่ทำให้ตัวเล็กตื่นหรอ?"เทเซียสตอบก่อนจะถามกลับ แต่คำตอบที่ได้รับกลับเป็ความเงียบและเสียงจิ้งหรีดที่ดูเป็ปกติใน่กลางคืน เทเซียสแอบอมยิ้มนิดหน่อยก่อนจะกอดซินแล้วนอนหลับไป...
เช้าวันต่อมา~
ซินค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาใน่สายๆของวันหยุด เขาค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆก่อนจะกำผ้าห่มแน่นและทำหน้าเ็ป เมื่อจู่ๆความรู้สึกเจ็บแสบทางช่องทางข้างหลังแล่นพร่านขึ้นมา
เมื่อเขามองไปข้างๆไม่พบเทเซียสอยู่ ซินจึงค่อยๆเดินไปเข้าห้องน้ำเองและล้างหน้าล้างตาให้สะอาดสดชื่น แล้วค่อยเดินลงไปที่ชั้นล่าง
"อรุณสวัสดิ์"ซินพูดทักทายเทเซียสที่กำลังยืนทำอาหารอยู่ภายในห้องครัว
"อรุณสวัสดิ์ครับ พี่ทำข้าวผัดกุ้งของโปรดตัวเล็กให้นะ"เทเซียสพูดแล้วยิ้ม ก่อนจะหันไปผัดข้าวต่อ
"รู้ได้ไงว่าผมชอบ?"ซินเดินไปยืนข้างๆแล้วถาม
"สืบมาหมดแล้ว"เทเซียสตอบ "ของโปรดตัวเล็กไม่ได้มีแค่ข้าวผัดกุ้งด้วย ยังมีอย่างอื่นอีก แต่ว่าพี่ยังไม่ได้ซื้ออะไรเข้าตู้เย็นเลย เห็นมีกุ้งกับไข่พอดีพี่ก็เลยทำข้าวผัดกุ้งให้"
"อืม...รู้สึกแย่จัง พี่รู้อะไรเกี่ยวกับผมด้วย แต่ผมแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพี่เลย ประวัติส่วนตัวของพี่ผมก็ไม่รู้สักอย่าง รู้แค่ชื่ออย่างเดียว"ซินพูดกลับด้วยสีหน้าเศร้าอย่างรู้สึกผิด
"ตอนกินข้าวเดี๋ยวมาคุยกัน"เทเซียสพูดแล้วส่งยิ้ม "พี่ไม่ว่าหรือโกรธโทษอะไรตัวเล็กหรอกนะที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพี่ เพราะพี่ยังไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับพี่ให้ตัวเล็กรู้เลย แถมตัวเล็กไม่เคยถามด้วย แล้วไม่ต้องทำหน้าสำนึกผิดแบบนี้ด้วยล่ะ"เทเซียสพูดออกมาอีก ก่อนจะใช้ปลายนิ้วชี้แตะที่ปลายจมูกซินเบาๆ
ซินมองแล้วส่งยิ้มหวานพร้อมกับพยักหน้าก่อนจะเดินไปนั่งรอตรงโต๊ะกลางห้องครัว และเมื่อเทเซียสนำข้าวผัดมาใส่จานเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองเริ่มทานด้วยกันทันที
"พี่เกิดวันที่เท่าไหร่?"ซินถามขึ้นมาในระหว่างที่กำลังนั่งทานข้าวกันอยู่
"4เมษา"เทเซียสตอบ "ชอบทานข้าวผัดกะเพราไข่ดาว ไม่ชอบกินแตงกวา ของหวานก็พอทานได้แต่ต้องไม่หวานมาก ขนมทานได้เกือบทุกอย่าง ชอบดื่มน้ำมะนาวมากที่สุดในบรรดาเครื่องดื่มทั้งหลาย"เทเซียสพูดบอกออกมาครบหมดโดยที่ไม่ต้องรอให้ซินถาม ซินนิ่งค้างไปสักพัก
"พี่เคยคบผู้ชายมาก่อนไหมครับ?"ซินถาม เทเซียสถึงกับชะงักค้างทันทีกะพริบตาปริบๆมองซินนิ่งๆ
"ก็...เคย"เทเซียสตอบ "เป็รุ่นพี่ที่ทำงาน ตอนนั้นพี่ทำงานพาร์ทไทม์เลยได้เจอกัน"เทเซียสพูดบอกอีก ความจริงเขาไม่อยากจะบอกด้วยซ้ำ แต่เห็นว่าซินถามเขาเลยยอมบอก
"แล้วคนที่ร้านรู้ไหมครับ?"ซินถามออกมาอีกด้วยสีหน้าที่บ่งบอกถึงความอยากรู้อย่างมาก ทำเอาเทเซียสใไม่น้อย
"ไม่...กฎของร้านมีข้อนึงที่บอกว่า...พนักงานห้ามคบกันเอง และห้ามจีบหรือคบกับลูกค้าที่มาด้วย ยกเว้นถ้าคบกันก่อนแล้ว"เทเซียสยอมตอบ "แต่ว่าพี่แอบคบกัน"
"..."
"ส่วนคนอื่นๆที่เคยคบ...ตอนนั้นแค่ชะล่าใจคบเล่นๆแล้วทิ้งเฉยๆ พี่ไม่ใช่พวกไบฯ.ไง ั้แ่มีแฟนครั้งแรกก็คบผู้ชายแล้ว ทั้งชีวิตยังไม่เคยคบผู้หญิงเลย"เทเซียสพูดบอกอีก
"ไม่เคยคบกับผู้หญิงเลยจริงๆหรอครับ!?"ซินถามออกมาอีกด้วยสีหน้าใเล็กน้อย เทเซียสส่ายหน้าไปมาสื่อว่าไม่
"แล้วตัวเล็กเคยมีแฟนมาก่อนไหม?"เทเซียสถามกลับบ้าง ซินหรี่ตามองเล็กน้อย
"ไหนว่าสืบเื่ผมมาหมดแล้ว?"เขาตอบกลับด้วยคำถามแล้วยกยิ้มขึ้นมาพร้อมกับทานข้าวไปด้วย
"ก็ไม่ได้สืบเื่นี้ สืบแค่ประวัติส่วนตัวที่สำคัญๆเฉยๆ"เทเซียสตอบ "เดี๋ยวนี้หัดยอกย้อนนะเราอ่ะ"เขาพูดว่าออกมาอย่างไม่จริงจังนัก "แล้วสรุปยังไง? เคยมีแฟนมาก่อนรึปล่าว?"
"ไม่ครับ พี่เป็แฟนคนแรก แล้วก็เป็คนแรกที่ทำผมเจ็บขนาดนี้ด้วย"ซินตอบ ก่อนจะพูดบ่นพึมพำในประโยคท้าย
"พูดซะพี่ดูแย่เลย รู้สึกผิดจัง..."เทเซียสพูดแล้วทำหน้าเศร้า
"รู้สึกผิดแต่ก็ทำ"ซินพูดแล้วทำหน้ามุ่ยใส่ แต่เทเซียสยกยิ้มขึ้นมาอย่างไม่สะทกสะท้าน
"ขอโทษค้าบ~"เทเซียสพูดขอโทษออกมาเสียงหวาน "นี่ไม่เคยมีแฟนเลยจริงๆหรอ?"เขาถามออกมาอีก
"ไม่เคยครับ ไม่ได้คิดเื่พวนี้อยู่แล้ว พอมีคนมาจีบก็รู้สึก...ยังไงก็ไม่รู้"ซินตอบ
"อ้าว...แล้วตอนที่พี่จีบนี่รู้สึกยังไง?"เทเซียสยังคงถามออกมาอีก ซินถึงกับขมวดคิ้วทำหน้าครุ่นคิดทันที
"พี่จีบผมด้วยหรอ? ผมว่าผมรู้ตัวอีกทีก็โดนบังคับให้คบแล้วนะ...ถึงพี่จะมีข้อเสนอของพี่ก็เถอะ แต่ตอนนั้นพี่ไม่น่ามีข้อเสนอเลยนะครับๆ บังคับให้ผมคบก็จบแล้ว"ซินตอบ แต่ในใจรู้สึกเคืองนิดๆ
"พี่แย่ขนาดนั้นเลยหรอ?..."เทเซียสถามออกมาด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด ทั้งๆที่เขาก็รู้ตัวอยู่แล้ว
"ผมไม่ได้ว่าพี่แย่สักหน่อย"ซินตอบก่อนที่เขาจะถามกลับอีกเช่นกัน "นี่พี่บังคับให้คนอื่นคบด้วยตลอดเลยรึปล่าวครับ? หรือว่าแค่ผมคนเดียว?"
"แค่ตัวเล็กคนเดียว เพราะพี่จะเอาตัวเล็กมาเป็ภรรยาของพี่"คำตอบของเทซียสทำเอาซินหน้าแดงขึ้นมาทันที "คนก่อนๆที่ผ่านมาจะตอบยังไงพี่ไม่สนหรอก เพราะสุดท้ายพอพี่เบื่อพี่ก็ทิ้งอยู่ดี ถ้าเขาปฏิเสธพี่ก็หาใหม่ แค่นั้นแหละ"
"พูดได้ง่ายดีนะครับ"ซินตอบกลับแล้วยิ้มเพื่อกลบเกลื่อนอาการเขินของตัวเอง
"แต่ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะเบื่อตัวเล็กหรอกนะ พี่ไม่มีวันเบื่อแน่นอน"เทเซียสพูดบอกแล้วยิ้ม ซินหน้าแดงก่ำทันที แล้วทั้งสองก็นั่งทานข้าวด้วยกันจนเสร็จ และช่วยกันเก็บทำความสะอาด
14K
