ฉันลืมตาขึ้นมาอีกทีพบว่าตัวเองถูกจับมัดข้อมือไว้ข้างหลัง ฉันดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆก็ไม่มีใคร มีแต่ลังไม้เก่าๆ
"ไง ยัยตัวดี ตื่นแล้วหรอ?"เสียงของใครบางคนพูดขึ้นและเดินตรงมาที่ฉัน "แกน่ะหรอเมียพี่เมฆ พี่เมฆชอบอะไรในตัวแกเนี่ย ไม่ได้ครึ่งของฉันเลยสักนิด"มั่นหน้ามากป้า-_- ยัยนี่ยัยป้าเชอรี่เเน่นอนฉันมั่นใจ!
"แล้วป้าเป็ใครฮะ!?"ฉันถามออกไปอย่างไม่เกรงกลัว
เพี๊ยะ!!
ฝ่ามือบางลงมากระทบที่ใบหน้าหน้าของมิ้นท์อย่างแรง จนใบหน้าของเธอหันตามแรงตบทันที มุมปากมีเืไหลออกมานิดๆและใบหน้าเกิดรอยแดงขึ้นมา
"นังเด็กเมื่อวานซืนอย่างแกอย่าบังอาจมาเรียกฉันว่าป้า เลิกยุ่งกับพี่เมฆซะ แล้วฉันจะปล่อยแกไป"เชอรี่ใช้มือจับบีบแก้มของหญิงสาวให้หันแล้วพูดสั่งเธอ
"ไม่! พี่เมฆเขาเป็ของฉัน"
เพี๊ยะ!!
ใบ้หน้าหวานของมิ้นท์หันตามแรงตบอีกครั้ง ทำให้เืไหลเพิ่มอีก ใบ้หน้าแดงก่ำ น้ำตาเธอเริ่มคลอออกมานิดหน่อย
"ดูซิจะยังปากดีได้อีกสักกี่น้ำ ถ้าฉันเป่าลูกตะกั่วใส่หัวแก"เชอรี่พูดขู่ แต่มิ้นท์กลับดูไม่เกรงกลัวเลยสักนิด เธอพยายามอดทนไว้เพราะคิดว่ายังไงเมฆก็ต้องมาช่วย "แต่ยังไม่เป็ตอนนี้ดีกว่า เดี๋ยวจะหมดสนุกซะก่อน"
เชอรี่พูด ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ลูกน้องอีกคนหนึ่ง มิ้นท์มองตามอย่างงุนงงเมื่อเห็นลูกน้องของเชอรี่จับผู้หญิงอีกคนที่ถูกมัดเหมือนกับมิ้นท์เหวี่ยงลงมานั่งข้างๆเธอ
"แกรู้ไหมยัยเด็กนี่มันเป็ใคร?"เชอรี่ถาม หญิงสาวจึงมองนิ่งๆไม่ได้ตอบอะไร "น้องสาวของพี่เมฆไงล่ะยัยโง่!"เชอรี่พูดออกมา มิ้นท์ถึงกับหันขวับมองคนข้างๆอย่างใ
"เธอ...เธอน้องสาวพี่เมฆหรอ?"มิ้นท์พูดถามหญิงสาวข้างกายออกมาด้วยความใ
"ใช่...ส่วนเธอก็พี่สะใภ้ฉันใช่ไหม?"น้ำยิ้มโดยที่ใบหน้ามีรอยช้ำนิดๆและถามกลับ
"คงจะใช่มั้ง"มิ้นท์ตอบกลับ
"คุยกันให้สมใจอยากเถอะ ดูซิว่าพี่เมฆจะมาช่วยใคร ระหว่างน้องสาวสุดที่รักกับเด็กเมื่อวานซืนอย่างแก"เชอรี่พูดก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาใครบางคน
ตรู๊ดดด~! ตรู๊ด~!
"ฮัลโหลคะพี่เมฆ ตอนนี้เชอรี่อยู่กับน้องมิ้นท์และน้องน้ำนะคะ"เมื่อเมฆรับสาย เชอรี่จึงพูดออกไปด้วยน้ำเสียงยั่วยวนแฝงไปด้วยความยุยงอารมณ์ของเขา
:เชอรี่!!! เธอทำอะไรฮะ!!? บ้ารึเปล่า!!?"เมฆพูดตะคอกถามใส่ในสายอย่างโมโห
"แหมๆ อย่าดุเชอรี่สิคะ มาที่×××โกดัง 8 นะคะ"พูดจบ เชอรี่ก็วางสายทันทีและเปลี่ยนสีหน้ามองมาที่น้ำและมิ้นท์
"ไปเอาน้ำมันกับไฟแช็คมา"เชอรี่พูดสั่งลูกน้องตนเอง นั่นจึงทำให้มิ้นท์และน้ำใไปด้วย
.
.
.
.
.
[เมฆTalk]
ผมมองโทรศัพท์ตัวเองด้วยความโกรธแค้น โกรธมากๆเลยว่ะ ผมไม่น่าปล่อยให้คนตัวเล็กกลับคนเดียวเลย รู้งี้บังคับให้ยอมไปส่งยังจะดีกว่า
"พวกมึงรีบกลับบ้านกันรึปล่าว?"ผมรีบเดินมาที่ห้องเรียน ห้องสุดท้ายที่พวกนี้อยู่ พบเพื่อนๆของคนตัวเล็กยังอยู่ในห้อง แต่ก็งงนะที่พวกมันยังไม่กลับกัน
"ไปรอกูที่×××ก่อนถึงโกดัง 8 เดี๋ยวกูตามไป กูไปตามเพื่อนก่อน"ผมพูดสั่งด้วยสีหน้าที่โมโห ที่ผมให้พวกมันไปด้วย เผื่อจะช่วยไรได้บ้าง อีกอย่างพวกมันเป็เพื่อนคนตัวเล็ก มันคงอยากช่วยเพื่อนด้วยแหละ
"เป็ไรวะจารย์? มีเื่อะไร?"ไอ้เป้งถาม
"เมียกูโดนจับตัว!"
.
.
.
.
.
"เห้ย!! ยัยป้า!!"มิ้นท์พูดว่าออกมาเมื่อจู่ๆ เชอรี่ก็เอาน้ำมันมาราดเธอทั้งสองคน
"แค่นี้ก็เรียบร้อย แล้วก็รอ"เชอรี่พูดและหยิบไฟแช็คขึ้นมาถือไว้
โครม!!! เอี๊ยด!!!
ไม่นานมากนักเมฆก็ขับรถมาด้วยความเร็วแสง และพุ่งเข้ามาอย่างแรงและเร็วพร้อมกับรถอีกสองคันที่ขับตามมา
ปึ้ง!!
เมฆลงมาจากรถและปิดประตูอย่างแรงด้วยความหัวเสีย แล้วรีบเดินมาด้วยสีหน้าที่สามารถฆ่าได้ทุกคน ไม่เว้นแต่ผู้หญิง
"ทำบ้าอะไรฮะเชอรี่!!?"เมฆถามด้วยความโมโหก่อนจะหยิบปืนออกมาจ่อที่เชอรี่ แต่เชอรี่กลับยิ้มออกมาอย่างไม่เกรงกลัว
"อาจารย์/อาจารย์!!"เพื่อนๆในห้องทุกคนตามลงมาและรีบห้ามไว้
"มิ้นท์!!"
"กุ๊บกิ๊บ..."มิ้นท์เรียกเสียงแ่เบาและยิ้มออกมาบางๆ
"ปล่อยตัวเพื่อนฉันนะยัยผู้หญิงบ้า!!"กุ๊บกิ๊บพูดอย่างไม่เกรงกลัว และทำท่าจะพุ่งเข้าใส่แต่ก็ถูกเป้งจับไว้
"แกว่าใครบ้าฮะ!?"เชอรี่ตะคอกถามลั่นโกดัง
"กิ๊บใจเย็นก่อน!!"เป้งพูดห้ามเสียงดัง จึงทำให้กุ๊บกิ๊บหยุดนิ่ง ก่อนหันมองตาขวางใส่เป้งและสบัดตัวออกให้เป้งเลิกจับไว้
"ดีจัง...พี่สะใภ้เจอแต่เพื่อนดีๆ"น้ำหันมาพูดกับมิ้นท์ มิ้นท์ก็ส่งยิ้มให้
"น้ำ...อดทนไว้นะ เราจะต้องรอดไปได้ เพียงแค่เชื่อมั่นคนพวกนั้น"มิ้นท์พูดให้กำลังใจ น้ำได้แต่ยิ้มบางๆออกมา เพราะก่อนที่มิ้นท์จะมาถึงน้ำเองก็ถูกกระทำชำเราไม่น้อย
ปั้งๆ!! @#$-"/!
เสียงเอะอะโวยวายจากข้างนอกดังขึ้น ทำให้มิ้นท์และน้ำรู้สึกใอย่างมาก
"อ๊ะๆๆ!! อย่านะๆ ถ้าทำอะไรพรวดพราดเชอรี่เผานะคะ"เชอรี่ลุกขึ้นมา และจุดไฟแช็คแกว่งไปมาๆเบาๆ บริเวณมิ้นท์และน้ำเชิงขู่จะเผา
เมฆจึงจำใจเก็บปืนด้วยความโมโห เมื่อเพิ่งสังเกตเห็นว่า ตัวของน้ำและมิ้นท์เปียกชุ่มอยู่เหมือนโดนอะไรบางอย่างราดใส่ พอมองไปข้างๆก็เห็นถังน้ำมันอยู่ นั่นยิ่งทำให้เมฆกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ
"ไหนตอบสิคะพี่เมฆ ว่าพี่จะเลือกใคร?..."เชอรี่พูดอย่างไม่เกรงกลัว เพราะเธอมั่นใจว่าตนเองนั้นเหนือกว่าแน่นอนเพราะมีตัวประกันที่สำคัญอยู่ "ระหว่าง...น้องสาวสุดที่รักคนนี้ กับยัยเด็กนี่ พี่จะเลือกใคร เลือกอีกคนเชอรี่ก็จะเผาอีกคนนะคะ"
เมฆมองเชอรี่ด้วยสายตาเ็าและน่ากลัว ถ้าฆ่าได้ก็ทำไปแล้ว
"ถ้าไม่ตอบเผาทั้งคู่นะคะ...หรือ..."เชอรี่ดับไฟแช็คแล้วพูดค้างไว้ "พี่เมฆจะมาเป็ของเชอรี่ ถ้าแบบนี้เชอรี่จะปล่อยไปทั้งคู่นะคะ"
364
