ถุงมือฟ้าประทาน

“เห...วันนี้มีผู้ช่วยมาด้วยเหรอเนี่ย”เป็นอีกครั้งที่เมย์มาหาดจอมเทียนเพื่อซื้อหมึกเจมส์หล่อนอยู่ในชุดรัดรูปสีดำเช่นเคย อวดส่วนเว้าร่างกายอันอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจคู่นั้น แทบไม่อาจละสายตาได้“ใช่ครับพี่ นี่คือ...ทอย ตั้งแต่วันนี้ไปเขาจะมาช่วยผม” เจมส์แนะนำทั้งคู่ให้รู้จัก แน่นอนว่าคนที่เจมส์เรียกว่าทอยแท้จริงนั้นคือเจ้าโง่แบนเนอร์ หุ่นยนต์ของจอร์ส ไมรดัสนั่นเอง“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ แต่ว่าใส่สูทมาขายอาหารทะเลเนี่ย แปลกดีนะ” เมย์ทักทายอีกฝ่าย พลางสำรวจบุรุษสูงใหญ่ หัวล้านผิวขาวรายนี้เจมส์หันกลับไปมองเจ้าโง่แล้วต้องอมยิ้มหน่อยนึงหลังจากที่นำเขาออกจากหนังสือ ใช้เวลาส่วนหนึ่งไปกับการล่ากุ้งมังกรในทะเล จากนั้นไปส่งของที่เกาะล้าน แล้วก็มาตั้งร้านขายที่หาดจอมเทียน จะมีเวลาที่ไหนไปซื้อเสื้อตัวใหม่ละอีกอย่างด้วยการมีเจ้าโง่ทอย ทำให้เจมส์ไม่ต้องไปส่งอาหารทะเลถึงเกาะล้านเอง โดยวันนี้เขาได้บอกพนักงานทางฝั่งนู้นไว้แล้วว่าจะให้ทอยมาส่งนับแต่นี้ไป“อ๋อ...ถือซะว่าเป็นจุดเด่นของร้านผม ร้านอื่นเขาไม่ทำกันแต่ร้านผมคนขายอาหารทะเลจะต้องใส่ชุดสูท” เจมส์พูดอย่างกระดากปาก แต่ในความจริงแค่ยังไม่มีเวลาซื้อชุดให้อีกฝ่ายเปลี่ยนต่างหาก“น่าสนใจดีนะเนี่ย พี่ว่าน่าจะเรียกลูกค้าได้ไม่น้อยเลย ดูสิหุ่นเนี่ยล่ำบึ้ก” ช่วยไม่ได้ที่เมย์จะกลืนน้ำลายเจ้าโง่ทอยตัวสูงใหญ่ มีมัดกล้ามเนื้อแน่นเปรี๊ยะ ถึงเขาจะไม่ใช่หุ่นยนต์ไว้ต่อสู้โดยตรง แต่สัดส่วนของร่างกายนับว่าเพอร์เฟค มีกำลังรบเหนือกว่าคนธรรมดาอยู่แล้วทอยไม่ยืนโง่เฉยๆ เขาเข้าใจในสิ่งที่เมย์กำลังกล่าว ทันใดนั้นเขาได้เบ่งกล้ามเนื้อที่ท่อนแขนทั้งสองข้าง ทำเอาเมย์และลูกค้าหลายท่านหน้าร้านได้อาหารตาตามๆ กันเจมส์ทำได้เพียงยิ้มเเหะๆ ไอ้เจ้าบ๊องนี่ดันทำอะไรไม่เข้าเรื่อง แต่หากมองดูปฏิกิริยาของลูกค้า การมีเจ้าโง่ทอยก็นับเป็นการคืนกำไรอย่างหนึ่ง เป็นอาหารตา เป็นมาสคอตเรียกลูกค้าที่เดินผ่านไปมาให้หยุดซื้อ...............เสร็จจากขายที่หาดจอมเทียนเจมส์เหมารถสองแถวนำอาหารทะเลไปที่ร้านหมูกระทะ โดยคนที่ยกของขึ้นรถส่วนใหญ่วันนี้เป็นทอย ทำให้เจมส์ที่ทนรอนปวดหลังมาหลายวันรู้สึกเบาแรงไม่น้อยเจ้าของรถสองแถวมีชื่อว่าลุงโต้ง อายุราว 45 ปี มีเมียหนึ่งคนลูกสาวสองลูกชายสี่ นับว่าเป็นครอบครัวใหญ่ทีเดียวเชียว ลุงอาศัยอยู่ในพัทยาใต้ พร้อมกับครอบครัวโดยก่อนที่เจมส์จะเจอกับลุงโต้งก็เคยเหมารถคันอื่นให้ไปส่งที่ร้าน แต่ไม่ค่อยมีถูกใจเลยสักราย แถมบางคันพอจบงานยังพูดจาหยาบคาย ไม่ไว้หน้ากันบ้างเลย กระทั่งมาเจอลุงโต้ง เจมส์จึงไม่เลือกใช้บริการรถคันอื่น เหมาลุงให้ไปส่งของทุกวัน แถมยังให้ทริปบ้างเป็นบางครั้งบางคราว“พ่อหนุ่มนั่นดูเหมือนชาวต่างชาติเลยนะเจมส์” ลุงโต้งถาม ในขณะขับรถไปส่งของที่ร้านหมูกระทะเจมส์ที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับตอบแหะๆ “ไม่ใช่หรอกครับลุง คนต่างชาติที่ไหนจะมาเป็นลูกน้องผม อีกอย่างหนึ่งสำเนียงภาษาก็พูดไทยชัดเจน จะเป็นต่างชาติได้ยังไง”เจ้าโง่ทอยถูกสร้างขึ้นที่ศตวรรษที่ 41 ถูกติดตั้งฟังชั่นแปลภาษาหลากหลายประเทศที่มีอยู่บนพื้นโลก ดังนั้นจึงไม่แปลกหากจะพูดไทยชัดเจน“น่าเสียดาย ถ้าหากเป็นชาวต่างชาติลุงก็อยากจะติดต่อให้ลูกสาวลุงสักคน” ลุงโต้งทำหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดเมื่อรู้ความจริงเจมส์เกาหัวเก้อเขิน จะว่าไงดี เจ้าโง่ทอยไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นหุ่นยนต์ ถึงตรงนั้นจะเป็นอวัยวะเพศชายที่ถูกสร้างขึ้นมาเลียนแบบ แต่มันคงไม่เหมาะหากให้มีอะไรกับคน โดยเฉพาะลูกสาวลุงโต้ง...........รถขับมาถึงร้านหมูกระทะช่วงบ่ายสองโมงกว่าเกือบสาม ของทุกอย่างในร้านถูกจัดเตรียมโดยพนักงาน 4 คนรวมถึงพ่อครัว 2 คนที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานดังนั้นงานหลักหลังจากนี้สำหรับพวกเขาคือยกของทะเลลงจากรถสองแถวแรกเห็นเจ้าโง่ทอยพนักงาน 4 คนถึงกับผงะ โดยเฉพาะดาว หล่อนค่อนข้างหน้าแดงเมื่อเห็นโมเดลหุ่นยนต์รูปร่างคนเจมส์ไม่ค่อยเข้าใจว่าผู้หญิงรู้สึกยังไงเมื่อเห็นหน้าทอย ถึงอีกฝ่ายจะมีรูปร่างดูดี ท่าทางแข็งแรงบึกบึนปกป้องเราจากภัยอันตรายได้ แต่กับเป็นชายหัวล้านคนหนึ่ง มีอะไรให้น่าสนใจกันแน่นอนว่าเจมส์ลืมสังเกตกางเกงที่ทอยใส่ มันค่อนข้างรัดติ้ว เห็นเป้าตุงเหมือนท่อนซุง โดยเฉพาะนี่คือหุ่นยนต์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง จอร์ส ไมรดัส ส่วนนั้นหากเป็นของธรรมดาก็คงแปลกเจมส์ปล่อยให้ทอยพูดคุยกับทุกคน ซึ่งเจ้าโง่ทำได้ค่อนข้างดี ไม่เหมือนกับโฆษณาชวนเชื่อของต่างชาติว่าสามารถสร้างหุ่นยนต์ได้ แต่ในความจริงเป็นแค่ของหลอกเด็ก........ระหว่างรอเปิดร้านวันนี้เจมส์เดินสำรวจถาดบุฟเฟ่ต์ว่ามีอะไรบ้างวันแรกที่เบลกับเพื่อนมาทานมีแค่อาหารทะเลและซูชิไม่กี่ถาด โชคดีที่ของทะเลสด น้ำจิ้มอร่อยจึงไม่ถูกบ่นว่าไม่คุ้มกับราคา 599 บาทวันนี้เจมส์ได้ปรับปรุงร้าน โดยมีพ่อครัวสองคนคอยเป็นธุระจัดการทุกอย่างให้คนแรกมีชื่อว่าปั้น อายุ 40 ปีเป็นคนต่างจังหวัดเข้ามาทำงาน ไม่มีลูกมีเมีย มีแค่ไข่กับไอศกรีมหนึ่งแท่ง มีประสบการณ์ทำงานในร้านอาหารมากกว่า 20 ปี เห็นว่าทำงานตั้งแต่อายุ 20 เรียนจบก็ทำงานเลยคนที่สองอายุ 35 ปีเพศชายเช่นเดียวกัน ชื่อว่าหอยตัวไม่สูงมากค่อนข้างเตี้ยด้วยซ้ำ หน้าตาแย่กว่าลุงปั้น เมียไม่มีชอบกินผู้ชายเป็นอาหารว่าง ประสบการณ์ทำงานในครัวราว 15 ปี ตอนนี้โสดและอยากเปย์ผู้ชาย“คุณเจมส์ วันนี้ก็ได้ของทะเลสดๆ มาอีกเหมือนเคยนะครับ” หอยเข้ามาทุก พลางมองไปที่ชายตัวใหญ่“ว่าแต่นั่นพนักงานคนใหม่เหรอครับ”“ใช่ ตั้งแต่วันนี้ไปทอยจะมาทำงานที่นี่ แต่เขาไม่ได้อยู่ร้านโดยตรงหรอกนะ” เจมส์ไม่ได้สังเกตสายตาของพ่อครัวหอย ว่ากำลังเลียริมฝีปากขณะมองทอย“แต่ก็อยู่ถึงเที่ยงคืนใช่ไหมครับ”“ใช่ เขาจะมาที่นี่พร้อมกับผมแล้วก็กลับไปพร้อมกับผม ทำไมเหรอ?”“อ้อ...เปล่าครับ แค่คิดว่าถ้าเขาไม่มีรถกลับ จะได้ให้ติดรถไปทางเดียวกับผม”เจมส์อดไม่ได้ที่จะมองหน้าอีกฝ่าย ทันใดนั้นเขารู้ได้ทันทีว่าพ่อครัวหอยหมายถึงสิ่งใด คงกะจะพาทอยไปนอนบ้านสินะ ถึงได้ถามคำถามแบบนี้“หยุดกวนคุณเจมส์ได้แล้วน่า” ในขณะที่หอยทำท่าทางกะมิดกะเมี้ยน พ่อครัวอีกคนได้เข้ามาร่วมวงสนทนา ลุงปั้นนั่นเอง“ฉันไม่ได้กวนซะหน่อย แค่อยากสนิทกับพนักงานคนใหม่เท่านั้นเอง ใครจะเหมือนกับลุงกันละ ชอบอุดอู้อยู่แต่ในครัวคนเดียว แบบนี้ไงถึงได้ไม่มีเมีย” กล่าวจบหอยขอตัว เดินเข้าไปหาทอยด้วยใบหน้าละลื่นปั้นอยากจะพูดสับอีกฝ่ายว่านายเองก็เหมือนกันแหละน่า แต่ไม่ทันเพราะฝ่ายนู้นเดินไปไกลแล้ว“เห็นพวกลุงเข้ากันได้ดีแบบนี้ ผมก็เบาใจ” เจมส์พูดด้วยรอยยิ้มในฐานะนายจ้างเขาต้องหาข้อมูลมาก่อนแล้ว จึงรู้ได้ว่าในบางที่พ่อครัวไม่ถูกกัน เป็นต้นว่าชอบคุยโวเรื่องฝีมือทำอาหาร ว่าทักษะฉันเหนือกว่าของแก ถึงขั้นมีปากเสียง เลวร้ายอาจทะเลาะกันจนครัวพัง“ซะที่ไหนละครับ” ปั้นเกาหัว ไม่อยากพูดถึงหอยมากนัก “คุณเจมส์อยากจะเพิ่มอะไรอีกหรือเปล่าครับ ถ้าอยากเพิ่มเติมอะไรอีก บอกมาได้เลยนะครับเดี๋ยวลุงจัดการให้”“ไม่ละคะครับ แค่นี้ก็มากแล้ว ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า”เพราะมีพ่อครัวเข้ามาอยู่สองคน เวลานี้นอกจากอาหารทะเลและซูชิ ยังมีข้าวผัด ผลไม้ น่องไก่ทอด ลูกชิ้นทอด สลัดผัก ตบท้ายด้วยส้มตำอาหารแต่ละชนิดถูกปรุงในครัว ใช้อุปกรณ์ธรรมดาบ้างรวมถึงใช้วัตถุดิบที่ได้จากของวิเศษบ้างเป็นต้นว่าน้ำเชื่อมของส้มตำ ความจริงร้านโดยส่วนใหญ่มักใช้น้ำตาลทราย น้ำตาลปี๊บเป็นหลัก แต่ร้านของเจมส์ใช้น้ำเปล่าที่ได้จาก'โอ่งเก็บจันทรา'ซึ่งเปลี่ยนน้ำธรรมดาให้ไม่ธรรมดา ดังนั้นรสชาติของส้มตำที่นี่จึงพิเศษกว่าที่อื่นความจริงเจมส์อยากจะให้ทุกอย่างใช้อุปกรณ์ที่ถูกนำออกมาโดยถุงมือฟ้าประทาน เพียงแต่เมื่อมองถึงผลลบร้ายแรง มีไม่กี่อย่างเท่านั้นที่สามารถนำออกมาใช้ได้ ไม่งั้นเขาคงนำรถยนต์ออกมานานแล้ว ไม่เหมารถสองแถวทุกวันหรอกดังนั้นหากจะให้ดี ต้องเป็นผลด้านลบไม่ร้ายแรงเกินไป หากใช้ไม่ระวังอาจเป็นเหมือนพี่เสือ ซึ่งตอนนี้ขาขาดไปหนึ่งข้าง กลายเป็นคนพิการโดยสมบูรณ์..........หกโมงเย็นถึงเวลาเปิดร้าน ถนนเส้นเล็กถูกประดับประดาด้วยเเสงไฟสว่าง รถราขับกันให้ขวัก โดยเฉพาะมอเตอร์ไซค์ แทบจะชนกันตายเพราะเยอะมากไม่รู้เป็นเพราะให้ทอยยืนเรียกลูกค้าอยู่หน้าร้านหรือเปล่า ถึงได้มีลูกค้าหญิงหลายรายเดินเข้ามา โดยแต่ละคนมักจะมองเป้ากางเกงทอยเป็นหลัก ทำให้เจมส์อดไม่ได้ต้องเดินไปดู ทำไมเจ้าโง่ถึงมีเสน่ห์นักนะปรากฏว่ามองเป้ากางเกงทอยแล้ว เจมส์เข้าใจได้ไม่ยากว่าทำไมผู้หญิงถึงมีปฏิกิริยาอย่างนั้น ให้ตายเถอะ เจ้าโง่นี่เป็นสิ่งประดิษฐ์จากนักวิทยาศาสตร์สติเฟื่อง ลืมไปเลยว่านอกจากจะโต้ตอบ ทำตามคำสั่งได้ ทอยยังมีปฏิกิริยาตอบสนองเชิงคุณภาพต่อเพศตรงข้าม โดยเฉพาะผู้หญิงสวย ยิ่งสวยมากเป้ายิ่งตุงมากเท่านั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่21 เจ้าโง่กลายเป็นที่สนใจ

นิยายแนะนำ

ถุงมือฟ้าประทาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่21 เจ้าโง่กลายเป็นที่สนใจ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้