“อุ่นทางนี้!”
โอโบกมือทักทายเรียกอุ่นให้เดินไปหาบริเวณลานกิจกรรมรับน้องของคณะ
“รอนานไหม เราเร่งเท้าที่สุดแล้ว”
“ไม่นาน พี่เขายังไม่เริ่มกัน ทันอยู่”
วันนี้คือวันรับน้องวันแรกของคณะวิศวกรรม มีการเรียกรวมตัวรุ่นน้องกับรุ่นพี่ทุกคนในคณะ เพื่อทำกิจกรรมทำความรู้จัก กระชับความสัมพันธุ์พี่น้องร่วมสถาบันเดียวกันให้แน่นแฟ้น
่สองอาทิตย์ก่อน กิจวัตรประจำวันอุ่นเปลี่ยนไปค่อนข้างมากจากเดิมที่ผ่านมา ด้วยความที่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้ว จะทำอะไรตามใจตนดังเดิมก็คงไม่ได้ ต้องคอยระวังตัวเก็บท่าทีบางอย่างไม่ให้อีกคนรับรู้
บอกตามตรงที่ผ่านมาอุ่นใช้ชีวิตลำบากมากอสมควร เพราะยังไม่ชินกับการอยู่ร่วมห้องกับคนอื่น แถมยังอยู่ใกล้ชิดกันมากด้วย ถึงแม้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ภายในห้องร่วมกันแค่่กลางวันส่วนใหญ่ เปรมกลับห้องตอนเช้ามืดแล้วหลับยาวไปจนถึงบ่ายโมง
ระหว่างนั้นอุ่นก็ใช้ชีวิตกิจกรรมส่วนตัวของตัวเองไป เช่น วาดภาพ ออกแบบกราฟฟิคดีไซน์ต่างๆ ที่ตนชอบเป็กิจกรรมที่ไม่ได้ใช้เสียงอะไรอยู่แล้ว ต้องใช้สมาธิอยู่กับตัวเองมากพอสมควรกับงานที่ทำ จากที่เปิดเพลงผ่านลำโพงขณะทำงาน ก็เปลี่ยนมาใส่สมอลทอล์คไร้สายแทน มีบางครั้งก็จะออกไปข้างนอกกับปีย์บ้าง
ถึงจะเป็ห้องส่วนตัวที่อุ่นเป็เ้าของ แต่ความเห็นอกเห็นใจที่อุ่นมีให้เปรมที่ต้องทำงานหนัก และกลับมาพักผ่อนในเวลาที่เข้าใช้ชีวิต ทำให้อุ่นต้องปรับการใช้ชีวิตตามไลฟ์ไทม์ของอีกคน เพื่อให้อยู่กันได้อย่างปราณีปรานอม
เหมือนใช้ชีวิตกันคนละไทม์โซน แต่ถึงอย่างนั้นก็อยู่กันได้ยังไม่มีปัญหาอะไร
“ดีเลย นี่ของโอ เราเอามาฝาก”
อุ่นโชว์แซนวิซสดในมือ โดยไม่ลืมที่จะเเบ่งให้โอเหมือนกัน ต้องขอบคุณอาหารมือเช้าจากคุณปีย์เพื่อนรักที่เอามาฝากไว้ใต้หอพัก ไม่รู้ว่าปีย์เอามาฝากให้ทำไมตั้งเยอะแยะ ผมก็มีท้องแค่ท้องเดียวกินแค่ชิ้นเดียวก็อิ่มแล้วสำหรับมือเช้า
คราแรกผมว่าทิ้งที่เหลือ แต่เปรมดันดึงมึงไว้ก่อน บอกว่าเสียดายถึงเราไม่ได้เป็คนซื้อ แต่อย่างน้อยก็เอาไปแจกแบ่งให้คนอื่นยังเกิดประโยชน์มากกว่าทิ้งไป กลายเป็ผมต้องหอบหิ้วแซนวิซกลับขึ้นไปเก็บที่ห้องบางส่วน
จากที่แบ่งแจกพี่ดูแลหอพักไปแล้ว เผื่อว่าตอนเลิกรับน้องกลับมาหิว จะได้กินรองท้องไปพราง ซึ่งมันเป็ความคิดของเปรมทั้งหมด ถ้าเป็เขาคงทิ้งั้แ่ตัวเองกินอิ่มแล้วล่ะ
“หื้มมมม อร่อยมาก ของดีด้วยใช่ไหมอันนี้อ่ะ คุณภาพอัดเเน่นเต็มคำขอบคุณนะ”
“ใช่อร่อยมาก”
“ซื้อแถวหอเหรอ”
“ไม่ใช่ เพื่อนที่บริหารซื้อมาฝาก”
“ใช่เพื่อนจริงรึเปล่าาาาา ไม่ใช่สาวที่ไหนซื้อมาให้หรอกใช่ไหม”
อุ่นไม่ได้บอกเพื่อนใหม่อย่างโอ ที่เจอกันตอนวันปัจฉิมของคณะ คุยกันถูกคอจนขอช่องทางติดต่อกลับมา แล้วก็คุยกันยาวมาจนถึงตอนนี้ เป็คนที่น่ารักสดใสคนหนึ่ง แต่ดูจากภายนอกแล้วคงเป็ชายแท้แน่นอน อุ่นจึงไม่กล้าปริปากออกไปในเื่ที่ไม่ควรพูด
“เพื่อนกันเป็ผู้ชาย เพื่อนวัยเด็กชื่อปีย์ ถ้ามีโอกาสเราจะแนะนำให้รู้จักนะ ตอนนี้รีบกินเถอะ ใกล้เวลานัดแล้ว นี่น้ำ”
อุ่นยื่นน้ำเปล่าให้โอ ก่อนชำเลืองตาไปมองเปรมที่นั่งปนอยู่กับกลุ่มเพื่อนตัวเอง พรางยิ้มน้อยออกมา เมื่ออีกคนกัดแซนวิซคำโตเข้าปาก คำเดียวเกือบครึ่งอัน นี่ยังไม่อิ่มอีกเหรอเนี่ย ขนาดกินพร้อมเขาไปชิ้นหนึ่งแล้วนะ ท้องยังมีที่ว่างให้ใส่เข้าไปได้อีกเหรอ
เมื่อเช้าเขาเดินมาคณะพร้อมกันกับเปรม ในระหว่างทางเขาก็เเกะแซนวิซกินไปด้วย ทว่าก็โดนเปรมดุไปยกใหญ่ ว่าไม่ควรกินอะไรขณะเดิน ไม่ดีอย่างนั้นไม่ดีอย่างนี้ คนหิวอย่างผมสนใจฟังที่ไหนกัน ก็เดินหูทวนลมกัดกินแซนวิซต่อไป จนอีกคนต้องดึงแขนให้นั่งกินเก้าอี้หินอ่อนข้างทางเท้า บังคับกินให้หมดก่อน ถึงยอมปล่อยให้ผมเดินมาที่คณะอย่างสวัสดิภาพ แล้วก็เป็ที่มาของการมาสายในเช้านี้ด้วย
“ทุกคนมารวมตัวตรงนี้ตามสาขาครับ!”
พี่ว๊ากประจำคณะะโสั่งเสียงดัง เรียกรุ่นน้องให้ปฏิบัติตาม รุ่นน้องก็ให้ความร่วมเป็อย่างดี เท่าที่อ่านมาจากผู้มากประสบการณ์ในพันทิป การรับน้องคณะวิศวกรรม ในมหาวิทยาลัยที่เขากำลังเรียนอยู่ ถือว่าเป็การรับน้องที่สร้างสรรค์อยู่พอสมควร ไม่ค่อยมีเื่ที่ทำให้เกิดอันตราย หรือกิจกรรมบังคับให้น้องทำเื่ที่ไม่เหมาะสม
เท่าที่ดูทุกปีจะมีการพาน้องปีหนึ่งไปทำค่ายอาสาที่ต่างจังหวัดกัน ถือว่าเป็กิจกรรมรับน้องที่ดีเลยทีเดียว เขาเองก็ชอบแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตารอกิจกรรมนี้มากด้วย อยากลองทำอะไรแบบนี้มานานแล้ว ค่ายที่เคยเข้าส่วนใหญ่สมัยมัธยมน่าเบื่อมาก กอไก่ล้านตัว เช่น เที่ยวต่างประเทศ ล่องเรือ ทัศนศึกษาแบบฟุ้มเฟื่อยน่าเบื่อ
“วันนี้พี่จะแจกป้ายชื่อให้น้องเขียนชื่อตัวเองลงไป ในป้ายให้เขียนชื่อเล่น, สาขาที่เรียน, แล้วก็เบอร์ติดต่อ ส่วนใครอยยากจะเขียนอะไรีกก็ตามสบาย แต่พี่ขอข้อความที่สุภาพนะครับ”
โอบอุ่น วิศวกรรมโยธา 097-XXX-XXXX ไม่ชอบอาการรสจัดหรือเผ็ด
เปรม วิศวกรรมโยธา 089-XXX-XXXX ไม่ว่างงานเยอะ เล่นบาสทัก
รุ่นน้องต่างเขียนข้อความลงป้ายห้อยคอของตัวเองอย่างตั้งใจ เพราะต้องใช้มันห้อยไปอีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้ จนจบการรับน้อง ระว่างนั้นรุ่นพี่ก็อธิบายกฏ ข้อห้ามต่างๆ ในคณะ รวมไปถึงข้อตกลงในการอยู่ร่วมกัน
ส่วนใหญ่แล้วเน้นไปทางข้อห้ามเื่การทะเลาะวิวาทต่างๆ และแผนกำหนดการรับน้องหนึ่งเดือนหลังจากนี้ไล่ไปเป็ไทม์ไลน์ให้เห็นชัดเจน เพื่อความสบายใจของอาจารย์ ผู้ปกครอง และตัวนักศึกษาเอง
“พี่ให้เวลาอีกสิบนาทีนะครับ ทำความรู้จักเพื่อนให้ได้มากที่สุด อย่างน้อยก็ควรที่จะรู้จักเพื่อนร่วมสาขา”
“รู้จักใครบ้างรึยังอุ่น”
“มีแค่โอกับเปรม”
“เปรม? คนที่เดินเข้าลานพร้อมกันเมื่อเช้าป่ะ?”
“เยส คนนั้นแหล่ะ เป็รูมเมทที่ห้องด้วย”
“ไหวเหรอ ท่าทางดุใช่เล่น”
“ดุเหรอ ไม่นะเราว่าปกติ แถมใจดีอีกด้วย”
“งั้นเหรอ เคๆ”
โอเกาหัวงงเบาๆ ที่เคยได้ยินมานายเปรมคนนี้ไม่ธรรมดา ขนาดรุ่นพี่ยังยกมือไหว้เลย ไม่เหมือนคนใจดีเลยสักนิด เหมือนพวกอันธพาลมากกว่า ขนาดเป็ผู้ชายได้กันยังรู้สึกขนลุกทุกครั้ง ที่ผู้ชายตัวโตคนนั้นเดินผ่าน รังสีควันดำคลุมตัวเต็มไปหมด หรือโออาจจะแค่คิดไปเอง
“หมดเวลาแล้วครับ ทุกคนกลับที่ พี่จะแจ้งกำหนดการต่อไปในการรับน้องคร่าวๆ ให้ทุกคนมองในภาพเดียวกัน อีกสองอาทิตย์ข้างหน้าจะมีประกวดดาว-เดือนประจำคณะให้แต่ละสาขาส่งตัวแทนทั้งสองส่งพรุ่งนี้บ่ายโมงตรง ที่ต้องชมรมของคณะ ทราบ!”
“ทราบครับ/ค่ะ!”
ทุกคนพร้อมใจกันตอบอย่างไม่อ้อยอิ่ง ก่อนปล่อยรับน้องวันนี้พี่กิจกรรมก็พูดส่งท้ายไทม์ไลน์กิจกรรมประกวดดาว-เดือนคร่าวๆ ให้กับรุ่นน้องปีหนึ่งให้เข้าใจในกิจกรรม ทำไปเพื่ออะไร ทำแล้วได้อะไร เพื่อให้ทุกคนเข้าใจตรงกัน
ลดปัญหาการเข้าร่วมกิจกรรมที่จะตามมา สำหรับเด็กที่ต่อต้านไม่ให้การร่วมมือทว่าในการพูดคุย รุ่นพี่มีการใช้โทนเสียงการพูดคุยที่เป็กันเอง เป็เชิงอธิบายมากกว่าออกคำสั่ง เด็กหลายคนจึงเข้าใจและยอมเข้าร่วมกิจกรรมอย่างเต็มใจ
“น้องโอบอุ่นขาาาาาาา พี่มีเื่จะคุยด้วย ขอบรบกวนเวลาหน่อยได้ไหมคะ ใช้เวลาไม่นาน”
รุ่นพี่สาวประเภทสองหน้าตาดี เอ่ยรั้งโอบอุ่นขณะกำลังจะกลับห้อง
“ครับ? พี่ริส”
โอบอุ่นทักขณะที่สายตาชำเลืองมองป้ายชื่ออย่างรู้งาน เพื่อลดระยะห่างระหว่างความสัมพันธ์กัน ทว่าความจริงแล้วอุ่นไม่รู้จักพี่สาวตรงหน้าเลย
“ว๊ายตายแล้วววว น้องโอบอุ่นเรียกชื่อพี่เหรอคะ น่ารักที่สุด”
“แหะๆ ครับ พี่ริสมีอะไรกับอุ่นรึเปล่าครับ”
“คืองี้ พี่จะชวนไปลงเป็เดือนคณะจ้ะ น้องอุ่นโอเคไหม คือพี่บอกตามตรงว่าตอนแรกพี่ไปขอให้น้องเปรมลง แต่ว่าน้องเปรมปฏิเสธมา เพราะทางนั้นไม่มีเวลา น้องอุ่นอย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ ว่าพี่จะเอาน้องไปแทนทีใครหรือยังไง พี่มองไว้หลายตัวเลือกั้แ่แรกแล้ว น้องอุ่นก็อยู่ในรายชื่อั้แ่แรกๆ ดังนั้น ลงประกวดให้พี่หน่อยน๊าาาาาา”
พี่ริสอธิบายยาวเหยียด พรางกอดแขนเขย่าขอความเห็นใจ สายตาคือ้าอุ่นเป็ที่สุด
“ถ้าเป็เดือนแล้วอุ่นต้องทำอะไรบ้างครับ”
“คืองี้ค่ะ กิจกรรมใน่ที่ป็นระดับคณะไม่มีอะไรมาแค่เตรียมการแสดงเล็กน้อยๆ ซ้อมเดิน ถ่ายรูปโปรโมทก็เสร็จค่ะ ไม่ได้เยอะจนรบกวนเวลาส่วนตัว แต่อาจจะมีทำกิจกรรมในวันหยุดบ้างบางครั้งใน่สองอาทิตย์ก่อนประกวด”
อุ่นไม่ได้ออกปากปฎิเสธในทันที ลองถามกิจกรรมที่ต้องทำใน่ประกวดเดือนดูก่อนว่าน่าสนใจมากน้อยเพียงใด ก่อนจะเก็บมาพิจารณาอีกครั้งว่าจะตอบตกลงดีไหม แต่พอจะได้กิจกรรมคร่าวๆ ได้บ้างแล้วล่ะ น่าจะเป็เหมือนกันในทุกๆ ปี ตามรีวิวที่อุ่นเคยอ่านในเว็บบอร์ดบนอินเทอร์เน็ต
“น้องอุ่นไม่ต้องรีบตัดสินใจนะคะค่อยๆ คิดพี่รอได้ อีกสิบนาทีพี่จะมาเอาคำตอบโอเคไหมคะ พี่ไปรอตรงนู้นนะ ถ้าตัดสินใจได้ก่อนเวลากเดินไปหาพี่ได้เลย พี่รอนะคะ หวังว่าจะได้ร่วมงานกัน”
พี่ริสจับมือขาวอย่างมีความหวังก่อนเดินกลับเข้าไปในกองอำนวยการที่มีกลุ่มรุ่นพี่นั่งกันอยู่หลายคน
แต่เดี๋ยวนะ บอกให้เขาค่อยๆ คิด ค่อยๆ ติดสินใจ แต่ให้เวลาแค่สิบนาที มันเยอะไปรึเปล่าครับ ทำไมไม่ให้แค่ห้านาทีไปเลยล่ะ อุ่นหันกลับไปมองโอที่ยินฟังไม่พูดไม่จาอย่างขอความคิดเห็น
“ถ้าอุ่นเหงา ว่าง หรืออยากหากิจกรรมใหม่ทำ ก็ลองลงประกวดดู กิจกรรมก็ไม่ได้แย่ แถมยังได้เพื่อนใหม่เพิ่มอีกหลายคนในคราเดียว คุ้มอยู่ ลองดูเราเชียร์”
“มันจะไม่กระทบกับเื่เรียนหรืออะไรอย่างอื่นใช่ไหม”
“ตารางเรียนเราจริงๆ อีกตั้งเกือบเดือนหลังรับน้องเสร็จนู้น ไม่กระทบหรอก ส่วนการเข้าร่วมกิจกรรม ฝึกซ้อมอะไรพวกนี้ เดี๋ยวเรามาเป็เพื่อนเอง”
“งั้นลองดูก็ได้ ดีกว่านอนเล่นเกมอยู่ห้องว่างๆ”
ตามจริงก็ไม่ว่างหรอก กิจกรรมผ่อนคลายส่วนตัวอุ่นเยอะจะตาย แค่อยากหาอะไรใหม่ๆ ทำบ้างก็เท่านั้น อีกอย่างระยะเวลามันแค่สองอาทิตย์เอง เมื่อโอบอุ่นไต่ตรองคิดดีแล้วก็เลือกที่จะเดินเข้าไปหารุ่นพี่ที่กองอำนวยการด้วยตัวเอง
“พี่ริสครับ”
“จ๋าาาน้องอุ่น ตกลงใช่ไหม จะลงประกวดให้พี่ใช่ไหมจ๊ะ”
ริสเอ่ยดักทางอุ่น ไม่ให้ตอบคำตอบอื่นที่เป็การปฎิสธอย่างมัดมือชก
“ครับ ผมจะลองดู”
“กรี้ดดดดดด เริ่ดมากค่ะน้องอุ่น กรอกข้อมูลลงตรงนี้เลยค่ะ”
ดูเหมือนพี่ริสจะเตรียมเอกสารไว้เรียบร้อยแล้ว คงมีความมั่นใจในระดับหนึ่งที่คิดว่าโอบอุ่นจะต้องตอบตกลง
ด้วยบุคลิกสุภาพเรียบร้อย พูดจาดีมีมารยาท หน้าตาผิวพรรณไม่ต้องพูดถึง เดินผ่านไปทางไหนผู้หญิงมีต้องมองตามกันเป็แถว หนึ่งในดาวเด่นไม่แพ้ปรเมศหนุ่มฮอตปรอทแตกอีกคนแน่นอน
159
![[มี E-book] เมื่อข้าทะลุมิติมารับบทนางร้าย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1736689956_99774369.webp)
