ย้ายร่างไปโลกนารูโตะและ​สาวๆยอมศิโรราบ​

เขามองหญิงสาวทั้งสองด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายด้วยรอยยิ้มลามก และพูดว่า "ฮ่าๆ อะไรนะ? ยอมแพ้เหรอ? ไม่มีทาง! เราตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่าจะถอดเสื้อผ้าออกหมด? ถ้าพวกเธอไม่อยากถอดเสื้อผ้าอีกแล้ว เรามาเล่นเกมกันหน่อยไหม~"

สึนาเดะยังคงมีสติอยู่ เธอถ่มน้ำลายแล้วพูดว่า "อย่าไปไกลเกินไป! วันนี้ฉันยอมแพ้แล้ว พวกเธอบอกมาสิว่าอยากเล่นยังไง!"

"ฮึ่ม! ยังมีสิทธิ์ต่อรองกับฉันอีกเหรอ? ตอนนี้ฉันเป็นคนคุมอำนาจแล้ว! ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ข่มขู่เธอหรอก แค่ทำตามที่ฉันบอกนับจากนี้ไป ฮึ่ม..."

"เอาล่ะ ในเมื่อทุกคนกำลังถอดเสื้อผ้ากันอยู่แบบนี้ งั้นเรามาเต้นด้วยกันดีไหม? เดี๋ยวฉันจะบอกท่าเต้นให้ฟังนะ เราจะเริ่มจากบนโต๊ะก่อน เริ่มจากกางขาออกแล้วทำท่าสควอท 10 ครั้ง จากนั้นใช้มือจับหน้าอกแล้วหมุนตัว 5 รอบ หลังจากนั้นก็เต้นส่ายหน้าอกประมาณ 30 วินาที อืม...ก็ประมาณนี้แหละ"

ด้วยเจตนาร้าย โอบิโตะผลักเก้าอี้ออกไป ทำให้มีที่ว่างด้านหน้าโต๊ะ

ท่ามกลางถ้อยคำหยาบคายเหล่านั้น สึนาเดะที่เต็มไปด้วยความโกรธพลันรู้สึกว่าร่างกายของเธอร้อนผ่าวไปทั้งตัว และสมองของเธอก็ดูเหมือนจะร้อนจัด ความคิดต่างๆ พรั่งพรูออกมาอย่างสับสนวุ่นวาย

กระแสไฟฟ้าอุ่นๆ ราวกับไหลเวียนอยู่ระหว่างหว่างขาของเธอ เป็นความรู้สึกที่เธอไม่ได้สัมผัสมาตั้งแต่คาโตะ ดันเสียชีวิต

สึนาเดะไม่เคยขาดคนมาจีบเลยตั้งแต่เด็ก แต่หลังจากที่เธอได้เห็นการตายของแดน คาโตะ แฟนหนุ่ม/น้องชายของเธอ นาวากิ บุคลิกของเธอก็เปลี่ยนไปอย่างมาก และเธอก็มีออร่าของหญิงสาวที่เยือกเย็นและมั่นใจในตัวเอง

เมื่อรูปร่างของเธอดีขึ้น หน้าอกขนาดใหญ่ที่โป่งออกมาของเธอก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นเหมือนวัวนม น่าเสียดายที่ผู้คนต่างประหลาดใจในความแข็งแกร่งและความงามของเธอ แต่กลับมองไม่เห็นด้านที่เจ็บปวดของเธอ

ขณะที่ความคิดของเธอกำลังสับสนวุ่นวาย สิบวินาทีหลังจากที่โอบิโตะพูดจบ สึนาเดะผู้มีเสน่ห์ดึงดูดใจ หนึ่งในสามซันนินในตำนาน ก็ค่อยๆ ก้าวไปข้างหน้า ยันตัวไว้กับโต๊ะด้วยมือทั้งสองข้าง และยกบั้นท้ายกลมโตของเธอขึ้น ทำให้หน้าอกของเธอสั่นไหวไปในอากาศ ขณะที่เธอแอ่นหลังและยกบั้นท้ายขึ้น ดวงตาของเธอก็จ้องมองไปยังตำแหน่งของโอบิโตะ ราวกับจะเตือนเขาว่า "เจ้าหญิงองค์นี้กำลังเดินอยู่บนเส้นเชือก หากเจ้ากล้าขยับเขยื้อน เจ้าจะต้องพบกับความตายอันน่าสยดสยองอย่างแน่นอน!"

เสน่ห์แบบนี้ เหมือนกับหญิงสาวที่เล่นพิณผีผาโดยปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่ง นั่นแหละคือเสน่ห์ที่อันตรายที่สุด!

สึนาเดะสูดหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่ช่องคลอดของเธอชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวาน เธอก็เริ่มการเต้นส่ายหน้าอกที่ดูไร้สาระแต่ก็งดงามอย่างเด็ดเดี่ยว

1……2……3…… บั้นท้ายกลมกลึงอวบอิ่มของเธอ ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของหญิงวัยกลางคน โยกไปมา หน้าอกอันงดงามของเธอกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่น

เมื่อนับถึง 7 หัวนมที่บอบบางและอ่อนไหวก็บวมและแข็งขึ้นแล้ว และช่องคลอดก็เต็มไปด้วยของเหลว

สึนาเดะกัดริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้ส่งเสียงออกมา แสร้งทำเป็นหญิงสูงศักดิ์ขี้เมา

นอกจากนี้ โอบิโตะยังรับบทเป็นคนเลวไร้ยางอายที่รีดไถเงินจากผู้อื่นอีกด้วย

แม้ว่าเขาจะได้รับชมทัศนียภาพอันงดงามตระการตา แต่เขาก็รู้สึกอยู่เสมอว่ามีบางสิ่งบางอย่างขาดหายไป

สิ่งที่ขาดไปคือความสามารถในการเงียบ!

หากมีผู้หญิงอีกคนเต้นรำอยู่ข้างๆ พวกเธอ พร้อมกับส่งเสียงครางแหลมสูงและเย้ายวนใจเช่นเดียวกัน มันก็จะยิ่งมีชีวิตชีวาและน่าตื่นตาตื่นใจมากขึ้นไปอีก!

ในขณะที่โอบิโตะกำลังคิดเช่นนั้น ชิซึเนะซึ่งเฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ก็รู้สึกทึ่งกับการแสดงที่แปลกประหลาดแต่ยอดเยี่ยมนี้เช่นกัน

เธอไม่เคยเห็นอาจารย์ของเธอ สึนาเดะ ผู้ซึ่งมักมีท่าทีเคร่งขรึม ทำเรื่องลามกเช่นนี้มาก่อน และบางสิ่งภายในตัวเธอก็เริ่มตื่นขึ้นอย่างเงียบๆ

ด้วยความลุ่มหลง เธอค่อยๆ ยกเท้าขึ้นและเริ่มเต้นไปตามจังหวะ

หน้าอกเล็กทั้งสองข้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างมีความสุขตามน้ำหนักตัวที่มาก ราวกับว่าร่างกายที่ปกติอ่อนนุ่มนั้นมีพลังงานไม่รู้จบ!

เมื่อมีการเพิ่มนักเต้นประกอบเข้ามา สึนาเดะ ผู้ใช้ดั้งเดิม ก็เริ่มปล่อยตัวปล่อยใจไปกับกิเลสตัณหามากขึ้นเรื่อยๆ

ความสุขที่พลุ่งพล่านจากส่วนลึกของสมองทำให้เธอไม่อยากตื่น เธอเพียงต้องการเปลี่ยนมันให้เป็นการเฉลิมฉลองที่ยืนยันถึงชีวิตด้วยการสั่นสะเทือนหน้าอกให้มากขึ้น

ด้วยความยากลำบากและการเคลื่อนไหวที่ไม่เป็นธรรมชาติ ชิซึเนะจึงเลียนแบบการเคลื่อนไหวของสึนาเดะ โดยการนั่งยองๆ และส่ายหน้าอกของเธอ

รูปร่างของเธอนั้นเพรียวบางกว่าสึนาเดะ ขาดความงามอ่อนช้อยของหญิงสาววัยผู้ใหญ่ แต่กลับมีเสน่ห์ที่ดูอ่อนเยาว์กว่า

ดวงตาโตสวยของเธอเต็มไปด้วยความเขินอายและความคาดหวัง สายตาพร่ามัวราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอก

เหงื่อซึมเล็กน้อยบนสันจมูกโด่งของเธอ ไหลลงมาตามแก้มจนถึงริมฝีปากสีแดงสด ทำให้ริมฝีปากดูชุ่มชื้นและเงางามยิ่งขึ้น

ใต้กระดูกไหปลาร้าที่ดูเย้ายวนของเธอคือแขนเรียวสวยคู่หนึ่ง และเนื่องจากการฝึกฝนวิชานินจาแพทย์มาอย่างยาวนาน จึงสามารถมองเห็นเส้นเลือดสีน้ำเงินได้ที่หลังมือของเธอ

เส้นตรงเส้นหนึ่งปรากฏอยู่บนหน้าท้องที่เรียบเนียนของเธอ ทอดยาวจากสะดือไปยังบริเวณสามเหลี่ยมสีขาวนวล ราวกับจะบ่งบอกว่าบริเวณนี้ยากที่จะบรรยายได้

ขาเรียวยาวของเธอช่วยพยุงร่างกายขณะที่เธอกำลังเต้นรำอย่างยั่วยวน เท้าเปล่าของเธอแตะพื้น ฝ่าเท้าสีชมพูมีสีแดงจางๆ ปนอยู่

เมื่อสังเกตอย่างใกล้ชิด พบว่ามีความชุ่มชื้นเป็นประกายอยู่บริเวณส่วนตัวระหว่างขาของเธอ

หลังจากผ่านไปช่วงเวลาหนึ่งซึ่งไม่ทราบแน่ชัด ทั้งสองก็แต่งเพลงเสร็จ

สึนาเดะลืมไปนานแล้วว่าเธอเริ่มต้นอย่างไร รู้เพียงแต่ว่าเธอมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่กระโดด และการเคลื่อนไหวของเธอก็พลิ้วไหวมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อเพลงสุดท้ายจบลง เธอก็รู้สึกชาไปทั้งตัวและทรุดตัวลงอย่างอ่อนแรงต่อหน้าโอบิโตะ

แขนของเธอวางพาดอยู่บนเข่าอย่างไม่ตั้งใจ และเส้นเลือดสีแดงเข้มใต้ผิวหนังที่โปร่งแสงของเธอนั้นมองเห็นได้อย่างชัดเจน ดูราวกับว่าถูกปกคลุมด้วยแผ่นเซลโลเฟนโปร่งใสสีแดงอ่อนๆ

ผมสีทองยาวสลวยของเธอทอดยาวลงมาบนไหล่ที่เปียกเหงื่อ มีเส้นผมบางส่วนติดอยู่บนใบหน้า

อกไก่กลมสองชิ้นติดอยู่กับพื้น ถูกบีบอัดจนกลายเป็นแผ่นเนื้อหนาสองแผ่น

ท้องที่อวบเล็กน้อยของเธอขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงหอบเบาๆ

ในขณะนี้ เธอไม่ได้ดูเหมือนหนึ่งในสามนินจาในตำนานเลยสักนิด เธอดูเหมือนสาวโรงอาบน้ำที่เพิ่งนวดเสร็จมากกว่า

"จบเสียที!" เสียงเชียร์เบาๆ ดังมาจากด้านหลัง โอบิโตะรีบหันไปมอง

ชิซึเนะยกมือขึ้นสูง เผยให้เห็นรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

หน้าอกของเธอบวมขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากแรงโน้มถ่วง โดยมีหัวนมสีชมพูโผล่ออกมาทั้งสองข้าง ทำให้โอบิโตะกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก

เขาสาบานไว้ในใจว่าไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องพาหญิงสาวสวยสองคนนี้ขึ้นเตียงให้ได้

"เอาล่ะ เริ่มเกมต่อไปกันเลย" โอบิโตะหยิบชิปออกมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมองไปยังหญิงสาวสวยสองคนตรงหน้าด้วยความคาดหวัง

"เหอะ! ฉันไม่ทำหรอก..." สึนาเดะลุกขึ้นยืนในสภาพเปลือยเปล่าแล้วนั่งลงที่โต๊ะพนันพลางสบถออกมา

อย่างไรก็ตาม เมื่อสายตาของเธอเหลือบไปเห็นกองชิปบนโต๊ะ เธอก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

เธอรู้สึกกังวลใจกับสถานการณ์ปัจจุบันมากและไม่รู้ว่าจะรับมืออย่างไร

ยอมรับเงื่อนไขของเด็กคนนั้นเหรอ?

นี่มันสมควรได้รับตำแหน่งหนึ่งในสามซันนินในตำนานได้อย่างไร!

คุณไม่ยอมรับเหรอ?

นั่นจะถือว่าเป็นคนแพ้แล้วไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ใช่เหรอ?

สึนาเดะซึ่งตอนแรกปฏิเสธอย่างหนักแน่น เริ่มลังเลใจ

ถ้าหากการกระทำก่อนหน้านี้สามารถปกปิดได้ด้วยข้ออ้างว่ายอมรับความพ่ายแพ้ การกระทำต่อไปก็คงจะเป็น... ไอ ไอ ช่างเถอะ ยังไงซะก็มีแค่สามคนนี่นา แกล้งทำเป็นว่ามีหมาคอยจับตาดูอยู่ก็แล้วกัน!

ด้วยสีหน้าแน่วแน่ หญิงสาวสวยเปลือยกายลุกขึ้นจากที่นั่ง บิดเอวบางๆ ของเธอ เธอโยกสะโพกกลมกลึงกระชับไปที่โต๊ะ หน้าอกขนาดใหญ่รูปทรงคล้ายแตงโมของเธอกระเพื่อมไปมาทุกย่างก้าว ราวกับว่ามันจะหลุดออกจากเสื้อชั้นในได้ทุกเมื่อ

ต่อหน้าโอบิโตะ สึนาเดะหยิบลูกเต๋าและถ้วยลูกเต๋าขึ้นมาเขย่าในมือ

ขณะที่เธอขยับแขน หน้าอกขนาดมหึมาและอวบอิ่มของเธอก็แกว่งไปมา เป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจ

ในขณะนั้น สึนาเดะสวมเพียงชุดชั้นใน และผิวขาวเนียนของเธอดูเปล่งประกายเย้ายวนภายใต้แสงไฟ

ดวงตาสีฟ้าของเธอชวนฝันและเย้ายวนใจ เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นบนจมูกโด่งตรง และริมฝีปากสีชมพูเผยอเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันขาวและลิ้นสีชมพูจางๆ

เธอเอื้อมมือซ้ายไปด้านหลังศีรษะเพื่อถอดหนังยางที่รัดผมหางม้าคู่ทั้งสองข้างออก แล้วโยนขึ้นไปในอากาศ ผมสีทองของเธอก็ร่วงลงมาเหมือนน้ำตก

การเคลื่อนไหวทั้งหมดดำเนินไปอย่างราบรื่นต่อเนื่อง เปี่ยมด้วยเสน่ห์แบบผู้หญิง

หลังจากที่ไม้ไผ่หยุดกลิ้งแล้ว ลูกเต๋ายังคงกระเด้งอยู่ในชามเป็นเวลาเกือบหนึ่งนาที

ร่างเปลือยเปล่าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อเปล่งประกายภายใต้แสงไฟ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ตึงกระชับอยู่ใต้ผิวหนัง

เขาวางถ้วยลูกเต๋าลงแล้วพูดอย่างใจเย็นว่า "เริ่มกันเลย" จากนั้นก็ส่งถ้วยให้โอบิโตะ ชิซึเนะเฝ้ามองอยู่เงียบๆ จากด้านข้าง ดวงตาของเธอเป็นประกายราวกับผู้สังเกตการณ์

เมื่อทั้งสองฝ่ายประกาศตัวเลขของตน ผลลัพธ์ก็ปรากฏออกมา

เป็นไปตามที่คาดไว้ สึนาเดะแพ้อีกครั้ง

สึนาเดะกัดฟันด้วยความไม่พอใจเล็กน้อยพลางสบถว่า "บ้าเอ๊ย! ทำไมแกถึงโชคดีตลอดเวลาแบบนี้! แกต้องโกงแน่ๆ!"

โอบิโตะยักไหล่ ไม่แสดงความกังวลใดๆ เมื่อถูกอาจารย์สาวเปลือยกายสุดเย้ายวนกล่าวหา เขาก็ตอบอย่างมั่นใจว่า "คิดไปเถอะ ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น"

ขณะที่พูด โอบิโตะก็ปรบมือ ราวกับกำลังเร่งเร้าให้สึนาเดะทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้