เื่:จะรักกันกี่โมง?
ตอนที่25 ขอเข้าไปเยี่ยมลูกข้างในหน่อยได้ไหม
ผู้แต่ง:รัตนาภรณ์
หลังจากที่ณัชชาออกจากโรงพยาบาล
ภาวินที่เวลานี้ตามตูดหมวดอาร์ม เข้าชมรมคนเห่อเมีย ตามหลังหมวดกวินเพื่อนสนิทมาติดๆ เป็ที่เรียบร้อย หลังจากที่ณัชชาออกจากโรงพยาบาล ชายหนุ่มก็ให้อาคมเป็ธุระในการเก็บเสื้อผ้าของใช้ของณัชชามาไว้ที่บ้านอมรศิริโชติทันที โดยให้เหตุผลว่าบ้านเขาคนอยู่กันเยอะกว่า เวลาณัชชาเป็อะไรขึ้นมาจะได้ช่วยกันดูเเลได้ทัน แถมบ้านณัชชาก็มีแต่ผู้ชาย คนไม่เคยตั้งท้องจะไปรู้เื่ รู้ราวอะไร ตอนนี้ภาวินกำลังช่วยเมียรัก ทำข้าวต้มอยู่ในห้องครัว
"พี่วิน! หลบไปซะทีสิคะ เกะกะจริงๆ เชียว"หญิงสาวที่กำลังยกหม้อข้าวต้มลงมาตั้งวางไว้บนโต๊ะ เอ็ดชายหนุ่มออกมาเบาๆ อย่างนึกรำคาญ
"ให้บอกว่าพี่จัยกเองก็ไม่ยอมเชื่อ เรานี่นะมันรั้นเสียจริง"ว่าให้อย่างเหลืออด
"พี่นั่นแหละ อะไรก็ไม่รู้ เดินล้อมหน้าล้อมหลัง ณัชชาละเวียนหัว"เอ็ดชายหนุ่มสีหน้าระอาออกมา
" ทะเลาะอะไรกันลูก เสียงดังออกไปจนถึงหน้าบ้านโน้น"คุณแพรนวลที่เดินเข้ามา เอ่ยปากถามสองหนุ่มสาวเบาๆ
"ก็ณัชชานะสิครับแม่ ผมบอกให้อยู่เฉยๆ ก็ไม่ยอมแม่ดูสิ"
"น้องทำได้ก็ให้น้องทำไปสิลูก จะไปขัดใจคนท้องทำไม?"
"พี่วินนะเยอะเกินไปแล้วค่ะ"ชายหนุ่มที่ตอนนี้หน้าตาบูดบึ้ง เพราะเมียรักไม่ยอมทำตามใจตนเอง
"มากินข้าวสิคะ วันนี้จะออกไปไหนไหม" เห็นว่าเป็เวลาเย็นแล้ว จึงเอ่ยชวนชายหนุ่ม
"ไม่ละ กะว่าจะนอนกกเมียให้ฉ่ำปอดซะหน่อย นอนคนเดียวอยู่โรงพยาบาลหลายวันแล้วมันเป็เหงาๆ ยังไงไม่รู้"
"แหม! เมื่อก่อนก็เห็นนอนคนเดียวได้นี่ค่ะ หรือว่าพี่ไปนอนกกกอดสาวที่ไหนกัน ถึงได้ติดนิสัยนอนคนเดียวไม่ได้แบบนี้มา"
"ใครบอกเรา หลังๆ มานี่ พี่ก็นอนกับณัชชาแค่คนเดียว จะไปนอนกับคนอื่นที่ไหนกันอีกละ"
"คืนนั้นไง ที่พี่ทิ้งณัชชาไว้ที่ผับ"พอพูดถึงเหตุการณ์วันนั้น นัยย์ตาที่มองหน้าภาวินก็เปร่งประกายเขียวปัด สีหน้าท่าทางเอาเื่ยังกับแม่เสือ
"โอ๋ๆ อย่าโกรธนะ พี่แค่ออกไปเองไม่ได้เอากันเสียหน่อย มันไม่ยอมแข็ง"
"แล้วพี่จะมีอีกไหม กิ๊กนะ? ถ้ามีอีกณัชชากับลูกจะได้ไป"
"ไม่มีแล้วจ้ะ เมียจ๋า!~" สายตาที่มองมามีแววออดอ้อน
"อิ่มรึยังครับ ไป เราขึ้นไปอาบน้ำนอนกันดีกว่า" พร้อมกับเดินจูงมือณัชชาเดินขึ้นบันได พอเข้ามาในห้องนอน ชายหนุ่มก็หาผ้าเช็ดตัว แล้วบอกณัชชาว่า
"ไป! เราไปอาบน้ำกันเถอะ"มือหนาคว้าข้อมือบาง และกำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ
"เรา! เหรอคะพี่วิน ไม่ค่ะ แค่ณัชชาคนเดียว" บอกเชิงปฎิเสธออกมากลายๆ
"ไม่! เดี๋ยวถ้าเกิดเราลื่นล้มลงไปละจะทำยังไง"
"ไม่ล้มหรอกค่ะ ณัชชาดูแลตัวเองได้ รอให้ท้องโตกว่านี้ ค่อยช่วยอาบนะคะ! นะๆ พี่วิน"หญิงสาวส่งสายตาเชิงออดอ้อนส่งไปให้ ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปส่งยังหน้าห้องน้ำ
"ห้ามล๊อก กลอนประตู รู้ไหมครับ" หันไปออกคำสั่ง
"ค้า! คุณพ่อ"แล้วณัชชาก็ใช้เวลาอาบน้ำ15นาทีจึงเดินก้าวเท้าออกมาจากห้องน้ำ ภาวินจึงเดินถือผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปอาบน้ำตามหลังอีกคน สิบนาทีต่อมา ภาวินเดินสาวเท้า มาหยุดยืนซ้อนหลัง มือคว้าแขนหญิงสาวดึงให้ลุกตามมานั่งที่เตียงนอน ริมฝีปากคู่คมประกบเรียวปากบาง เรียวลิ้นร้อนสอดเข้าไปเคลียคลอไปมาหยอกล้อ ปลายลิ้นบางอย่างสยิว
"อื้ม พี่วินพอก่อนค่ะ ณัชชาหายใจไม่ออก นอนสิคะ ไหนบอกว่าง่วงนอนไง"
"ใครบอกว่าพี่ง่วงหือ! พี่ว่าจะขอเข้าไปเยี่ยมลูกข้างในสักหน่อย นะครับนะ" เสียงที่เปร่งออกมา ข้างๆ ใบหูสวย ทำเอาหญิงสาวสยิวขนลุกซู่
"จะบ้ารึไงคะ" หัวเราะแก้อาการเขินอาย
"ไม่บ้า! พี่จะเอาณัชชาจริงๆ พี่สัญญาว่าพี่จะทำเบาๆ"
"พี่เคยทำเบาๆ ซะที่ไหนกันละคะ พี่นะรุนแรงจะตาย" ชายหนุ่มพรมจูบตามใบหน้า เรื่อยๆ ลงมาจนถึงบ่าไหล่ขาวเนียน แล้วมาหยุดอยู่ที่เสื้อชุดนอนที่เป็อุปสรรคขวางกั้น มือหนายกถอดเสื้อออกให้พ้นทาง เผยให้เห็นสองเต้าอวบสวย ที่ตอนนี้มันขยายใหญ่ขึ้น
"พี่ก็ว่าทำไม! นมหนูใหญ่ขึ้นกว่าเดิม ที่แท้ก็มีลูก ตอนแรกนึกว่าโดนพี่เอา นมเลยขยาย"
เพี้ยะ!! เสียงฝ่ามือบางฟาดหน้าอกแกร่งไปหนึ่งครั้ง
" นี่แน่ ไอ้คนลามก" เรียวปากหนางับลงไปยังยอดถัน ส่วนมืออีกข้างสะกิดติ่งเนื้อกลางกายสาว
"แฉะหมดแล้ว อยากเหมือนกันใช่ไหมล่ะ" เพราะตอนนี้น้ำหวานสีใส ไหลออกมาจนซุ่มนิ้วแล้ว
"อ๊า! อื้อ! เสียวจังค่ะ อย่าขยี้มันแรงนักสิคะ" เสียงหวานร้องขอ เพราะเธอนั้นเสียวจนแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้วตอนนี้
"นอนลง! เดียวพี่เลียให้" ร่างน้อยยอมทำตาม อย่างว่าง่าย ยกเรียวขาเรียวตั้งฉากขึ้น ชายหนุ่มแยกเรียวขาออกกว้าง ปลายนิ้วเรียวแบะกลีบดอกไม้งามออกจากกัน เผยให้เห็นตึ่งเล็กๆ สีชมพูยั่วตา ยั่วใจ ลอยเด่นหราท้าทายสายตา ชายหนุ่มก้มใบหน้าคมลงไป คลุกเคล้าเกลือกกลั้ว ลิ้นร้อนฉกตวัดขึ้นลงรัวๆ เร็วๆ แรงๆ หญิงสาวที่นอนใต้ร่างได้แต่นอนกัดฟันกลั้นเสียงสะอื้นครวญคราง
"ฮือ อ๊า เสียวจังค่ะ ณัชชาเสียว อย่าดูดแรงนักสิคะ พี่วินมันเสียว" หญิงสาวห่อปาก บิดกายดิ้นไป ดิ้นมา มือเรียวกำผ้าที่นอนจนแทบขาด
"ณัชชาจะแตกแล้วค่ะ อร๊ายยย~ จะออกแล้วค่ะ อื๊อ ออกแล้ว" น้ำใสพุ่งเข้าปาก เข้าจมูกภาวินเต็มๆ
"นอนลงสิคะ "หญิงสาวสั่งชายหนุ่มให้นอนลง มือบางจับเ้าท่อนเอ็นลูบไล้สาวขึ้น สาวลงเบาๆ ปลายลิ้นน้อยๆ ไล่เลียตรงปลายหัวหนักๆ เรียวปากนุ่มอ้าปากดูดเลียตามความยาวของมันลงไปจนสุด แล้ววกกลับขึ้นมาใหม่
"มันชอบเข้าไปอยู่ในปากณัชชา"
"ณัชชาก็ชอบอมมันค่ะ"
บ๊วบ!! บ๊วบ!! อ๊อก อ๊อก
เสียงน้ำลายที่ดังขึ้นบ่งบอกถึงความเร็วที่หญิงสาวปรนเปรอความสุขให้ชายหนุ่ม
"พอแล้วๆ คลานเข่าลงมา"หญิงสาวคว่ำหน้าลงกับหมอน ยกสะโพกขึ้นสูง ชายหนุ่มจ่อท่อนเอ็นค่อยๆ กดเข้ามาในรูรักอย่างช้าๆ
"เสียวไหมครับ? ชึ๊ดๆ อ๊า~ พี่จะทำเบาๆ นะ" เอวสอบกระแทกเข้าออกเบาๆ แต่กลับไม่เป็ที่พอใจของคนใต้ร่าง
"กระแทกแรงๆ เลยค่ะพี่วิน ณัชชารับไหว"ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวเริ่มเร่งเอวกระแทกแรงขึ้นแล้วแรงขึ้นอีก
"อ๊า ณัชชาเสียว อ้าส์ "เรียวปากบางเปร่งเสียงครวญครางออกมา
"พี่วินนอนลงค่ะ เดี๋ยวณัชชาจะขึ้นให้พี่เอง"หญิงสาวสั่ง ชายหนุ่มทำตามอย่างไม่อิดออด พร้อมจ่อแท่งลงที่ในช่องรูรัก ขยับยกสะโพกขึ้นลง สลับกันไปแบบนั้นเเรงๆ
"ซี๊ดด มันเเรงไปแล้วอีหนู กะจะเอาให้มันหักคาไปเลยรึไง โยกขย่มพี่เบาๆ หน่อยก็ได้"เสียงครางดังแข่งกัน ไม่มีท่าทีว่าใครจะยอมใคร ดีหน่อยที่ห้องนี้เก็บเสียง ไม่งั้นคงเล็ดลอดออกไปข้างนอกให้ใครต่อใครได้ยินเป็แน่
"อื้อ เสียว ค่ะ. พี่วินชอบไหมคะ?"
"ชอบสิครับ อืม ชี้ด อื้อ พี่ก็เสียว จะออกแล้ว" เสียงหายใจหอบกระชั้น กระตุกสองถึงสามครั้ง ก็ปลดปล่อยน้ำเชื้อพันธ์ุดีออกมาไหลเปรอะจนล้นเรียวขางามไหลย้อยออกมาข้างนอก
"นอนรออยู่นี่ก่อนนะเดี๋ยวพี่มา" พร้อมกับเดินโทงเทงไปเข้าห้องน้ำ แปบเดียวก็ถือกะละมังใบเล็กกับผ้าเดินสาวเท้ากลับออกมา ภาวินเช็ดตัวให้ณัชชาแล้วหาเสื้อผ้ามาใส่ให้เธอ
"ที่นอนมันเปียกน้ำหนูนะ ลงมาก่อนเดี๋ยวพี่ปูให้ใหม่"เรียวขายาวเดินไปที่ตู้เก็บชุดเครื่องนอน พร้อมเอาอันเก่าออก แล้วเอาอันใหม่มาปูทับแทน
"มาค่ะ ณัชชาช่วย" หญิงสาวจึงดึงจัดอีกมุม
"มานอนกันได้แล้ว"ชายหนุ่มจึงขึ้นมานอนแล้วกอดรัดณัชชาแน่น เรียวปากหนากดจมูกลงบนแก้มนวลอย่างรักใคร่
"พี่วินรักณัชชาั้แ่เมื่อไหร่คะ"หญิงสาวถามชายคนรักออกมา
"พี่ไม่มั่นใจนะ แต่พี่ไม่เคยใช้ปากทำรักให้ใครเหมือนที่พี่ทำให้ณัชชาเลยนะ พี่ไม่เคยเอากับใครแบบไม่รู้จักอิ่ม แบบที่เอาณัชชา6-7ครั้งต่อกันแบบไม่พัก และสุดท้ายที่พี่มั่นใจคือคำที่ไอ้หมวดอาร์มมันพูด "
"พี่อาร์มพูดว่าอะไรคะ"
"ถ้าเรารักใครสักคน เราจะอยากมีอะไรกับเขาแค่คนเดียว ตอนแรกพี่ก็ไม่เชื่อมันหรอกนะ จนคืนที่พี่ออกไปกับคนอื่น ขนาดเค้าอมให้พี่นะ..."
เพี้ยะ เสียงฝ่ามือฟาดลงต้นแขน แกร่งแรงๆ
"อย่าพึ่งโมโหสิ พี่ยังเล่าไม่จบเลย"
"เล่าต่อสิคะ"แต่เสียงที่พูดออกมาแข็งเอาเื่
"พอลิ้นแตะแค่นั้นนะ อาการพี่มาเลย พี่ผลักหัวเขาตกเตียงเลย อารมณ์พี่ตอนแรกนึกว่าคนตายด้าน "
"พี่เลยมาหาณัชชาตอนตี2 ใช่ไหม?"
" ใช่ พี่ไม่มีอารมณ์กับคนอื่น มันไม่ยอมแข็ง"
"ที่พี่มั่นใจว่าพี่รักณัชชาจนขาดไม่ได้ ก็ตอนที่เืณัชชาออก มันออกเยอะจนน่ากลัว พี่กลัวว่าจะเสียเราไป พี่รักหนูนะ รักมาก" บอกกระซืบคนตัวเล็กเบาๆ แล้วผล๊อยหลับไปทั้งสองคน
อี่พ่อคนคลั่งรัก และมันจะเยอะขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ
1K
