(จบ) พ่อยอดหมอขั้นเทพ ขอกลับมาเลี้ยงลูกสาว

บทที่ 46 ชีวิตน้อยลืมตาดูโลก ลู่เซิง

เหยียนเฟิ่งหมิงเห็นหนุ่มน้อยที่บุกเข้ามาอย่างอุกอาจ ทั้งยังพูดจาโอหัง ถึงกับกล่าวหาว่าเข็มช่วยชีวิตจะทำให้คนตาย

ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีเข้ม ก้าวเข้าไปนั่งยองลงข้างหญิงมีครรภ์ กางนิ้วสามนิ้วแตะที่ข้อมือขวาของหญิงมีครรภ์

"หนุ่มน้อย การอยากโชว์ตัวก็ไม่ควรทำแบบนี้ ชีวิตคนสำคัญกว่า"

"ตั้งแต่เธอขัดจังหวะหลานชายของฉันเมื่อครู่นี้ หญิงมีครรภ์และทารกในครรภ์ก็ตายแล้ว!" เหยียนเฟิ่งหมิงยืนขึ้น พูดด้วยสีหน้าเย็นเยียบ

!!!

ชายที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือดทรุดลงนั่งกับพื้นทันที จากนั้นในอึดใจถัดมา เขาก็มองไปที่ซูช่านด้วยสายตาเลื่อนลอย

สีหน้าพลันบิดเบี้ยวอย่างดุร้าย เขาพุ่งเข้าไปคว้าไหล่ซูช่านแล้วเขย่าไปมาอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับตะโกนเสียงแหบแห้ง

"คุณฆ่าภรรยาและลูกของผม คุณเป็นคนทำให้พวกเขาตาย คุณต้องชดใช้ชีวิตคืนมา!"

คนที่ยืนอยู่รอบข้างต่างส่ายหน้าถอนใจ และเริ่มตำหนิซูช่าน

"เด็กคนนี้ทำให้เสียเวลาในการรักษาที่ดีที่สุดแล้วนะ ลูกหลานของผู้เฒ่าเหยียนจะผิดได้ยังไง"

"สังคมเสื่อมทรามลงทุกวัน คิดจะโอ้อวดถึงขั้นเอาชีวิตคนมาล้อเล่น ต้องจับเด็กคนนี้ไปติดคุก"

ซูช่านหันกลับอย่างรวดเร็ว ดวงตาแดงก่ำจ้องชายที่ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ก่อนจะคว้าที่คอเสื้อชายผู้นั้นและตวาดเสียงเย็น "คุณใจเย็นลงหน่อย"

"ผมซูช่าน ถ้าบอกว่าคนที่ยังมีหวังรอด ต่อให้เป็นยมบาลก็ไม่กล้ารับตัว ตอนนี้ผมถามคุณ เลือกที่จะช่วยแม่หรือลูก ตอบมาเดี๋ยวนี้" เสียงของซูช่านดังขึ้นและพูดเร็วขึ้น

ตอนนี้สามารถเลือกช่วยให้รอดเพียงคนเดียวเท่านั้น หากรอรถพยาบาลจะไม่สามารถช่วยใครรอดเลย

ชายคนนั้นตกตะลึง มองหน้าซูช่านที่เคร่งขรึม คุกเข่าลงกับพื้นพูดติดอ่างว่า "ช่วยหน่อย ช่วยผมหน่อย ช่วยทั้งสอง สองคน ภรรยาและลูก ภรรยาและลูกของผมนะ"

"ฮ่า ๆ แม้แต่ยมบาลยังไม่กล้ารับ หมอหลวงในราชสำนักก็คงไม่กล้าพูดเช่นนี้ หญิงมีครรภ์และทารกในครรภ์ตายไปแล้ว เธอยังมานั่งทำเป็นอะไรอยู่"

เหยียนเฟิ่งหมิงหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วถอนหายใจยาว ก่อนหมุนตัวเดินออกไปนอกกลุ่มคน

ไม่ต้องดูต่อแล้ว ชีวิตและความตายถูกตัดสินแล้ว!

"ผมจะพยายาม" ซูช่านหันหน้ากลับ มือขวาที่วางอยู่บนท้องของหญิงมีครรภ์ขยับอย่างรวดเร็ว มือซ้ายหยิบม้วนหนังแกะสีน้ำตาลออกจากกระเป๋า

หมุนเปิดแผ่นหนังสัตว์ออก แสงแดดส่องกระทบเข็มเงิน ทำให้เข็มวาวแวบด้วยแสงสีขาว

นิ้วมือขวาลูบผ่านเข็มเงิน แทงเข็มลงที่จุดสำคัญสี่จุดของหญิงมีครรภ์ ได้แก่ จุดเทียนทู จุดฮุ่ยอิน จุดเสินไห่ และจุดจิวเหว่ย

ปลายนิ้วชี้กดเข็ม มีพลังงานสีทองอ่อน ๆ พุ่งออกจากฝ่ามือ และตกลงบนเข็มอย่างรวดเร็ว แล้วซึมเข้าสู่ร่างกายหญิงมีครรภ์ตามจุดสำคัญ

ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ เลือดที่ออกจากเบื้องล่างของหญิงมีครรภ์ก็หยุดลง

ซูช่านวางมือทั้งสองข้างลงบนขมับของหญิงมีครรภ์ โดยใช้นิ้วหัวแม่มือกดลง พลังงานอุ่นร้อนไหลผ่านมือเข้าไปในสมองของหญิงมีครรภ์

ในไม่ช้า ท่ามกลางสายตาที่ตกใจของทุกคน ใบหน้าซีดขาวของหญิงมีครรภ์เริ่มมีสีเลือดปรากฏขึ้น ริมฝีปากที่เขียวคล้ำค่อย ๆ จางลง

ในขณะนั้นเอง หญิงมีครรภ์ลืมตาขึ้นกะทันหัน ใบหน้าปรากฏแววทุกข์ทรมานอย่างรุนแรง

"อ๊าาา!" หญิงมีครรภ์ร้องโหยหวนพร้อมกับขาทั้งสองข้างแยกออกโดยไม่รู้ตัว

หญิงที่มีประสบการณ์รอบข้างร้องตกใจ "โอ้ นี่คือการคลอดแล้ว นี่คือการคลอดแล้วละ"

"รถพยาบาลยังไม่มา ภายใต้แดดร้อนแบบนี้ และเลือดก็ไหลออกมามากขนาดนี้ กลัวว่าจะคลอดยากแน่"

"สวรรค์ โชคร้ายจริง ๆ ทำไมต้องมาเกิดเรื่องตอนนี้ด้วย"

ซูช่านรีบวางมือลงบนท้องโต ๆ ทันที การเคลื่อนไหวของทารกในครรภ์รุนแรงมาก

แน่นอนว่าต้องมีเลือดออกในโพรงมดลูกมากเกินไป ลูกที่อยู่ข้างในคงทนไม่ไหวแล้ว

"ตำแหน่งของทารกปกติหรือเปล่า" ซูช่านรีบเงยหน้ามองไปยังพ่อของเด็ก

พ่อของเด็กตกใจ พยักหน้า แล้วส่ายหน้าพูดว่า "ไม่ ไม่ถูกต้อง การตรวจครั้งก่อนบอกว่าเป็นเท้า หมอบอกว่าไม่สามารถคลอดทางช่องคลอดได้"

ซูช่านเงยหน้ามองรอบทิศ พอดีที่เห็นเย่จื่อเมิ่งสวมรองเท้าส้นสูง ถืออ่างน้ำร้อนที่กำลังมีไอน้ำพวยพุ่งวิ่งเข้ามาทางนี้

เย่จื่อเมิ่งที่แทรกตัวเข้ามาในฝูงชนวางอ่างน้ำลง พอเห็นเลือดเต็มพื้นและเสียงร้องโหยหวนของหญิงมีครรภ์ก็ทำเอาเธอตกตะลึง

ซูช่านเงยหน้าตะโกนบอกคนรอบข้างว่า "ผู้ชายทั้งหมดหันหลังไป ผู้หญิงเข้ามาใกล้ ๆ กั้นไว้ ผมจะทำคลอด"

!!!

คนรอบข้างต่างตะลึงจนตาค้าง เพราะเห็นผู้ชายคนหนึ่งกำลังทำคลอดให้หญิงมีครรภ์กลางแดดจ้าบนถนนใหญ่

แม้จะรู้สึกประหลาดใจ แต่คนที่ยืนดูรอบข้างก็มีน้ำใจ ผู้ชายหันหลังหนี ส่วนผู้หญิงต่างเข้ามาใกล้เพื่อปิดกั้นสายตา

ซูช่านกางมือทั้งสองข้างออก ค่อย ๆ วางลงข้างสะดือของหญิงมีครรภ์ ปิดตาลงเพื่อสัมผัสตำแหน่งของทารก

"อดทนไว้!" ซูช่านบอกหญิงมีครรภ์ พร้อมกับหยาดเหงื่อไหลลงมาจากหน้าผาก

จากนั้นมือทั้งสองข้างที่กางออกค่อย ๆ หมุนทวนเข็มนาฬิกา หญิงมีครรภ์ร้องครวญครางอย่างทรมานอีกครั้ง

หลังจากผ่านไปสองสามนาที ซูช่านมั่นใจว่าตำแหน่งทารกถูกต้องแล้ว จึงถอยหลังและยกขาทั้งสองข้างของหญิงมีครรภ์ขึ้น ตะโกนว่า "เบ่งเลย ถ้าไม่เบ่ง ลูกของคุณจะตายในท้อง"

ได้ยินคำพูดนี้ หญิงมีครรภ์เบิกตากว้าง เส้นเลือดที่หน้าผากปูดโปน มือทั้งสองจิกชายกระโปรงและร้องตะโกนขึ้นฟ้า

เย่จื่อเมิ่งที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นภาพนี้ก็ทำอะไรไม่ถูก ลนลานจนน้ำตากลับไหลอาบแก้ม

เธอไม่คิดเลยว่าการคลอดลูกจะเจ็บปวดขนาดนี้ และตอนนี้ แม่คนนี้ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกด้วย

"อีกนิดเดียว เห็นหัวแล้ว เร่งอีกหน่อย" ซูช่านยกหน้าขึ้นและปาดเหงื่อออกพร้อมตะโกน

เมื่อเห็นชายคนนั้นยืนนิ่งงันข้าง ๆ ซูช่านจึงคว้ามือเขาแล้วยัดเข้าปากหญิงมีครรภ์ทันที

อ๊ากกก!

ครั้งนี้ ทั้งชายและหญิงมีครรภ์ต่างก็ร้องโหยหวนขึ้นพร้อมกัน

ซูช่านพลันสะดุ้ง เห็นทารกคลอดออกมาแล้ว จึงรีบยื่นมือรองรับศีรษะเด็ก

ไม่นานนัก ทารกที่เปื้อนเลือดและคราบน้ำคร่ำก็ถูกซูช่านอุ้มไว้ในอ้อมแขน

เสียงร้องไห้ดังกังวานดังขึ้น คนรอบข้างต่างตื่นเต้น ในชั่วพริบตาถัดมา ก็พลันระเบิดเสียงปรบมือดังราวฟ้าร้อง พร้อมเสียงสะอื้นของสตรีแทรกอยู่ด้วย

มีแต่คนที่เคยผ่านประสบการณ์เท่านั้นที่รู้ว่าการคลอดลูกทุกข์ทรมานเพียงใด และตอนนี้ มารดาและบุตรปลอดภัย นี่คือผลลัพธ์ที่ทุกคนคาดหวัง!

"หมอเทวดา นี่คือหมอเทวดาที่แท้จริงเลยนะ"

"ขอโทษที่เข้าใจผิดไปนะ น้องชาย พี่สาวขอโทษ ขอโทษจริง ๆ"

"เมื่อครู่ผู้เฒ่าเหยียนยังบอกว่าหมดหวังแล้ว คนแก่นั่นตัดสินมั่วจริง ๆ"

ซูช่านไม่มีเวลาสนใจเสียงรอบข้าง เขาตัดสายสะดือ หยิบรก เช็ดด้วยน้ำอุ่น แล้วถอดเสื้อคลุมห่อตัวเด็กอย่างนุ่มนวล

ซูช่านอุ้มเด็กเดินไปใกล้หญิงมีครรภ์ที่เกือบจะหมดสติ แล้วยิ้มเบา ๆ พูดว่า "ยินดีด้วย เป็นลูกชาย"

หญิงมีครรภ์หันหน้าอย่างยากลำบาก มองลูกแวบหนึ่งก่อนจะร้องไห้ เธอมองไปที่ซูช่าน ยกมือขวาที่อ่อนแรงจับแขนของซูช่าน เอ่ยเสียงแหบแห้ง "ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณจริง ๆ ที่ช่วยชีวิตเราแม่ลูก"

ฝ่ายพ่อของเด็กได้สติกลับมา รีบคุกเข่าลงข้าง ๆ ซูช่านคำนับลงไปไม่หยุด ร้องไห้สะอื้น "ขอบคุณผู้มีพระคุณ ผมต้องขอบคุณผู้มีพระคุณจริง ๆ"

ซูช่านประคองชายคนนั้นขึ้นถามว่า "ตั้งชื่อลูกหรือยัง"

ชายคนนั้นตกใจ มองภรรยาแล้วร้องไห้พลางหัวเราะ "ลู่เซิง เกิดมาพบคนดีบนถนน ลูกชายผมชื่อหานลู่เซิง"

ซูช่านยิ้มพยักหน้า ส่งเด็กให้ชายคนนั้นพูดว่า "ลู่เซิง ชื่อนี้ดี ในอนาคตต้องประสบความสำเร็จ"

ขณะนั้นรถพยาบาลก็มาถึง ท่ามกลางเสียงถอนหายใจและเสียงอวยพรของผู้คนรอบข้าง ครอบครัวหญิงมีครรภ์ทั้งสามคนขึ้นรถพยาบาลแล้วรีบออกไปอย่างรวดเร็ว

มีคนขอนามบัตรจากซูช่าน เขาก็ยิ้มและโบกมือปฏิเสธอย่างนุ่มนวล เพราะไม่มีนามบัตร

หากคลินิกซ่อมแซมเสร็จแล้ว อย่างน้อยก็ยังมีที่อยู่ แต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงกล่าวขอโทษ

พอซูช่านเดินมาถึงข้างรถ เสียงตะโกนดังมาจากด้านหลัง "เฮ้ เจ้าหนุ่ม นายหยุดเดี๋ยวนี้"

เหยียนไค่ที่สวมแว่นกรอบทอง ก้าวเดินมาอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อเห็นเย่จื่อเมิ่ง ดวงตาของเขาพลันฉายแววแปลกใจอย่างมาก

"ยังมีธุระอะไรอีกเหรอ" ซูช่านมองชายตรงหน้าที่ไร้ฝีมือด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เหยียนไค่สะดุ้ง เขามองซูช่านจากบนจรดล่าง พร้อมกับกล่าวอย่างหยิ่งยโส "ปู่ของผมอยากเชิญคุณไปนั่งตรวจรักษาที่สำนักจี้ซื่อ สนใจไหม"

"รู้ไว้นะ ทั้งเมืองไห่แม้กระทั่งมณฑลจงโจว หมอทั้งหลายต่างอยากแย่งกันเข้าสำนักของเรา เจ้าหนุ่ม นี่คือโอกาสของคุณแล้ว!"

ซูช่านมองไปยังรถเบนซ์สีดำที่อยู่ไม่ไกล เห็นว่าเหยียนเฟิ่งหมิงยังไม่ได้จากไปไกล ราวกับกำลังสังเกตการณ์อยู่

เพราะเหยียนเฟิ่งหมิงเห็นความสามารถทางการแพทย์ของซูช่าน ที่สามารถเปลี่ยนของเน่าเสียให้กลับมามีชีวิตใหม่ จึงมีสิทธิ์เข้าสำนักจี้ซื่อของตน

ซูช่านกลั้นหัวเราะไม่อยู่" "เงินเดือนของผม คุณคงจ่ายไม่ไหวหรอก"

เหยียนไค่กะพริบตาปริบ แล้วหัวเราะออกมาดัง ๆ "เราจ่ายเงินเดือนไม่ไหวเหรอ บอกมาสิว่าต้องจ่ายเท่าไหร่ ทั้งมณฑลจงโจว ไม่มีใครที่สำนักจี้ซื่อจะจ้างไม่ได้"