ตอนที่ 16 มือที่เปื้อนเื ััครั้งสุดท้าย
เสียงปืนและเสียงกรีดร้องของซอมบี้จากข้างหลังยิ่งทำให้แมวน้อยไม่กล้าแม้แต่จะหยุดวิ่งดูเหมือนว่าจะมีซอมบี้จำนวนมากบุกบ้านหลังนั้นถ้าเขายังไม่หนีออกไปก็คงจะเอาชีวิตไม่รอดแน่
สำหรับแมวน้อยแล้วการเผชิญหน้ากับซอมบี้ยังคงฝังใจเขามาจนถึงตอนนี้
“ไปรีบไปจากที่นี่ วิ่งอย่าหยุด”
“แอ๊ะ! ไทเลอร์ทำไมถึงหยุดอยู่หน้าหลุมศพ”
แมวน้อยเห็นว่าไลแคนไทเลอร์เลี้ยวลงไปที่หลบศพก่อนจะเห็นภาพที่ทำให้อดสงสัยไม่ได้ไทเลอร์ยืนนิ่งอยู่ที่หลุมศพของแม่ไม่ขยับตัวไปไหน
“หรือว่าไทเลอร์ยังมีสติปัญญาอยู่”
ตอนนั้นเองหัวหน้าทหารโม่งดำก็พุ่งเข้ามาโจมตีใส่ไลแคนไทเลอร์อีกฝ่ายใช้กระบองไฟฟ้าฟาดเข้าใส่ไลแคนไทเลอร์ แต่ไลแคนไทเลอร์ตอบสนองอย่างรวดเร็วหลบออกไปด้านข้างได้ทัน
กระบองไฟฟ้าจึงฟาดเข้าใส่ป้ายหลุมศพแตกเสียหาย
“ไม่...ไม่...”เสียงของไลแคนไทเลอร์ราวกับเสียงของสัตว์ร้ายพยายามคว้าจับป้ายหินที่แตกเสียหายก่อนจะมองหัวหน้าทหารโม่งดำด้วยแววตาโกรธแค้น
“ฆ่า ๆ ๆ”
ไลแคนไทเลอร์ถูกกระตุ้นโดยสมบูรณ์ปลดปล่อยความบ้าคลั่งเข้าต่อสู้กับหัวหน้าทหารโม่งดำ
“หึ มาดูกันว่าแกจะเอาชนะฉันได้ไหม”หัวหน้าทหารโม่งดำเองก็อยากจะสู้กับไลแคนด้านหน้าเช่นกัน และก็มั่นใจว่าชีวิตทดลองด้านหน้านี้ไม่มีทางชนะตนเองได้
หัวหน้าทหารโม่งดำหยิบกระบองไฟฟ้าอีกอันออกมาก่อนจะเชื่อมต่อเข้าด้วยกันจนมันกลายเป็เหมือนกับอาวุธดาบคู่
ของสิ่งนี้น่ากลัวยิ่งกว่าดาบเพราะทันทีที่ไลแคนไทเลอร์พุ่งเข้ามาหัวหน้าทหารโม่งดำก็ยกกระบองไฟฟ้าขึ้นมาแทงเข้าไปที่ตัวมันทันที
“โฮกกก” ไลแคนไทเลอร์คำรามด้วยความเ็ปก่อนจะถูกหัวหน้าทหารโม่งดำเตะจนกระเด็นหัวหน้าทหารโม่งดำพุ่งเข้ามาและฟาดกระบองไฟฟ้าเข้าใส่ตามข้อต่อของไลแคนไทเลอร์
ไลแคนไทเลอร์ไม่มีทางต่อสู้ได้เลยเสียเปรียบทั้งรูปร่างและยังเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณดิบ ต่างจากหัวหน้าทหารโม่งดำที่มีทั้งกลยุทธ์และอาวุธที่ทรงพลัง
การฟาดและแทงแต่ละครั้งทิ้งรอยแผลไหม้ที่ชัดเจนไว้บนร่างของไลแคนไทเลอร์สุดท้ายอาการาเ็ที่สะสมกันมาก็ทำให้ไลแคนไทเลอร์ถูกโจมตีจนพ่ายแพ้
ฟรึบ!
ตอนนั้นเองแมวน้อยที่มัวแต่มองก็เห็นกระบองไฟฟ้าพุ่งเข้ามาเป็ทหารโม่งดำที่ขว้างกระบองไฟฟ้าโจมตีเข้าใส่ แมวน้อยหลบอย่างทุลักทุเลจนเสียหลักกลิ้งตัวไปอีกหลายครั้ง แต่ก็ยังพลิกตัวกลับมาและวิ่งต่อได้
ทหารโม่งดำคนนั้นวิ่งไล่ตามมาพร้อมกับจับกระบองไฟฟ้าขึ้นมาอย่างชำนาญก่อนจะใช้ปืนพกที่เหลืออยู่อีกกระบองยิงใส่แมวน้อยหลายนัด
ปัง! ๆ ๆ
ะุถูกยิงดักหน้าทำให้แมวน้อยต้องเปลี่ยนทิศทางการวิ่ง อีกฝ่ายตั้งใจยิงสกัดไม่ได้้าฆ่าเพราะการจับแมวน้อยไปเป็ ๆ คือเป้าหมายของมันเช่นกัน
“เอายังไงดี”
แมวน้อยเริ่มลังเล หันกลับไปมองทางด้านหลังทหารโม่งดำคนนั้นไล่ตามไม่ลดละ แถมระยะห่างก็ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
“ถ้าหนีตัวเดียวไม่รอดแน่ต้องอาศัยไทเลอร์เหมี้ยว”
แมวน้อยตัดสินใจเพราะรู้ดีว่าสภาพร่างกายถึงจะมีทักษะคอยประคองไว้แต่ว่าเขาไม่ได้เป็ะมีพละกำลังไม่หมดสิ้นตอนนี้ร่างกายที่พึ่งฟื้นตัวก็เริ่มวิ่งจะไม่ไหวแล้ว
ทางเดียวที่จะรอดคือจัดการสองคนนี้ถึงแม้แมวน้อยสู้ไม่ได้ แต่ไม่ใช่กลับไทเลอร์แน่นอนว่าไม่ใช่กับไทเลอร์ในสภาพแบบนี้ด้วย
“ฉัน้าเวลาเพิ่มเหมี้ยว!”แมวน้อยพุ่งเข้าไปที่ลำธารข้าง ๆ ทันทีซึ่งมันเป็ลำธารเดียวกับที่เชื่อมต่อกับท่อระบายน้ำของเมือง
เขาพุ่งผ่านก้อนหินใหญ่ด้านหลังไป
ทหารโม่งดำก็รีบไล่ตามมาติด ๆแต่ใครจะไปคิดว่าในวินาทีต่อมากลับมีกล่องนิรภัยถูกโยนลงไปที่ลำธาร ส่วนแมวน้อยก็พุ่งเข้าไปหาไทเลอร์
“เดี๋ยว กล่องนิรภัยนั่นคือภารกิจที่เรามาหามัน!” ชายคนนั้นใแต่ไม่ลังเลเลยที่จะะโลงไปในลำธารเพื่อไปเอากล่อง
ส่วนแมวน้อยไปหาไลแคนไทเลอร์ก่อนจะโยนหลอดน้ำยาพลังไปให้สองหลอด
“ไทเลอร์ดื่มมัน”
ไลแคนไทเลอร์ที่อยู่ในสภาพสาหัสไปทั้งตัวพอเห็นว่ามียาพลังงานตกลงมาก็ไม่ลังเลที่จะดื่มมันไปตามสัญชาตญาณทันทีมันรู้แค่เพียงว่าสิ่งนี้จะทำให้มันแข็งแกร่งขึ้น
อึก ๆ
เมื่อหัวหน้าทหารโม่งดำเห็นแบบนั้นก็ใไม่คิดว่าจะมีของแบบนั้นรีบพุ่งเข้าไปขัดขวาง แต่มันก็ไม่ทันแล้วไลแคนไทเลอร์ดื่มไปจนหมดแล้วก่อนที่ทั้งร่างของไลแคนไทเลอร์เหมือนจะะเิพลังออกมาอย่างไร้สิ้นสุด
ก่อนหน้าที่จะกลายเป็ไลแคนนั้นเขายังสูงแค่150 เิเเท่านั้น แต่ตอนนี้ความสูงของไทเลอร์เริ่มเพิ่มขึ้น ๆ จนสูงมากถึง180 เิเ ซึ่งเทียบเท่ากับผู้ใหญ่เลยทีเดียว
ไม่ใช่แค่นั้นเขี้ยวและกรงเล็บก็แหลมยาวขึ้นเป็เท่าตัวดวงตาตอนนี้แดงสดจนน่าขนลุกมากขึ้น
ร่างกายของไลแคนไทเลอร์เต็มไปด้วยไอความร้อนที่พวยพุ่งออกมา
“ไปตายซะ!”หัวหน้าหน่วยทหารโม่งดำยกกระบองไฟฟ้าขึ้นมาช็อตเข้าใส่ตัวของไลแคนไทเลอร์แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับที่ผ่านมาไลแคนไทเลอร์คว้าเข้าไปที่กระบองไฟฟ้าอย่างไร้ซึ่งความเกรงกลัว
ก่อนจะหักมันเป็สองท่อนเหวี่ยงทิ้งออกไปที่แม่น้ำ
หัวหน้าหน่วยทหารโม่งดำตกตะลึงชักปืนออกมาไลแคนไทเลอร์รีบเอามือจับปากกระบอกปืนพกหัวหน้าหน่วยทหารโม่งดำเห็นแบบนั้นก็ลั่นไกลไม่ยั้ง
ะุปืนยิงเข้าใส่ฝ่ามือจนทะลุเป็รูแต่ไลแคนไทเลอร์กลับไม่แสดงถึงความเ็ปใด ๆ มีแต่จะแสดงความดุร้ายมากขึ้น
“โฮกกก!!!”
ไลแคนไทเลอร์คำรามลั่นก่อนจะใช้กรงเล็บตบเข้าใส่หัวหน้าหน่วยทหารโม่งดำจนอีกฝ่ายหมุนตัวไปสามตลบพร้อมกับมีรอยกรงเล็บปรากฏบนหน้าอก
ไลแคนไทเลอร์มองดูปืนในมือก่อนจะบีบมันจนแหลกคามือปล่อยทิ้งตกลงพื้นและพุ่งเข้าไปกัดไหล่ของหัวหน้าหน่วยทหารโม่งดำที่พยายามลุกขึ้นมาโดยที่อีกฝ่ายตอบสนองไม่ทันด้วยซ้ำ
“อ๊ากกก!”
หัวหน้าหน่วยทหารโม่งดำกรีดร้องด้วยความเ็ปพยายามใช้มือปัดป้องกันแต่นอกจากกัดแล้วไลแคนไทเลอร์ยังโจมตีด้วยกรงเล็บขวนเข้าใส่ตัวไม่ยั้งจนร่างของอีกฝ่ายอาบไปด้วยเื
แมวน้อยที่เป็คนต้นเื่ทรุดตัวลงกับพื้นเพราะฝืนอาการาเ็ไม่ไหวแล้ว เขาโดนะเิไปสองลูกวิ่งมาจนถึงตอนนี้ได้ก็ถือว่าเก่งมากแล้ว
“ฉันคิดถูกแหละเหมี้ยว...”
จนมาถึงตอนนี้แมวน้อยพึ่งจะมั่นใจว่าน้ำยาพลังงานส่งผลยังไงกันแน่ปรากฏว่าสิ่งนี้คือตัวเร่งในการวิวัฒนาการ มอบพลังงานแมวให้กับแมวน้อยซึ่งก็คือค่าในการวัดระดับพลังงานที่สะสมเพื่อการเติบโต
ซึ่งก็ส่งผลแบบเดียวกับสิ่งมีชีวิตอื่น ๆแมวน้อยไม่แน่ใจว่ากับมนุษย์ใช้ได้ไหม แต่มันได้ผลกับไทเลอร์แน่นอน
ที่แมรี่สังเกตุว่าทุกครั้งที่ไทเลอร์กินการกลายร่างไลแคนจะรุนแรงมากขึ้นก็ถูกต้องแล้วเพราะว่ามันทำให้พลังของเผ่าพันธุ์ไลแคนของไทเลอร์แข็งแกร่งขึ้น
ส่วนที่ว่าทำไมถึงควบคุมให้สงบได้แมวน้อยก็คิดว่าน่าจะเกี่ยวกับความสามารถไลแคนด้วยการคงสติไว้ตอนกลายร่าง ต่อให้ตอนนี้ไทเลอร์จะคงสติไว้ไม่ได้แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไทเลอร์จะโดนครอบงำ ยิ่งพลังมากขึ้น ไทเลอร์ก็ค่อย ๆเรียนรู้ควบคุมมันได้เองโดยไม่รู้ตัว
ซึ่งถ้าเป็แบบนี้ต่อไปสักวันไทเลอร์จะกลายเป็ไลแคนที่สมบูรณ์มีทั้งพละกำลังและสติปัญญาของมนุษย์ถึงตอนนั้นไทเลอร์จะแข็งแกร่งและอยู่รอดในโลกนี้
“บางทีนี่อาจจะเป็เหตุผลที่ทำให้อดาลินบอกให้แมรี่เอายานี้ให้ไทเลอร์”แมวน้อยพึมพำก่อนจะถอนหายใจเมื่อเห็นว่าไทเลอร์กำลังจะฆ่าหัวหน้าทหารโม่งดำได้แล้ว
แต่ในตอนนั้นเองเสียงปืนก็ดังขึ้น
ปัง!
ไทเลอร์ถูกยิงจากด้านหลังก่อนที่จะตามมาอีกหลายนัด เป็ทหารโม่งดำที่พึ่งปีนขึ้นมาจากลำธารพร้อมกับกล่องนิรภัย
ไลแคนไทเลอร์ยืนขึ้นพยายามจะเดินเข้าไปหาด้วยคมเขี้ยวที่ดุร้ายแต่ทหารโม่งดำคนนั้นกลับไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อยยิงใส่ไทเลอร์ต่อไป
ปัง! ๆ ๆ ๆ
ไลแคนไทเลอร์โดนยิงไหล่ซ้ายไหล่ขวาและที่ท้อง ตามด้วยขา สุดท้ายก็ทุดตัวลงลุกขึ้นยืนอีกไม่ไหว
ทหารโม่งดำจึงหยิบเอากระบองไฟฟ้าขึ้นมาและแทงเข้าที่ท้องตรงรูะุของไลแคนไทเลอร์และช็อตร่างของไลแคนไทเลอร์ไปอีกหลายครั้งสุดท้ายไลแคนไทเลอร์ก็ค่อย ๆ กลับคืนร่างมนุษย์ โดยที่มีกระบองเหล็กเสียคาท้องอยู่
ใบหน้าของไทเลอร์เต็มด้วยความเ็ปเืไหลทะลักออกมาจากทุกส่วนของร่างกายการคืนร่างในครั้งนี้ไม่ใช่แค่เกิดจากะุหรือกระบองไฟฟ้าเพียงอย่างเดียว
“ถึงขีดจำกัดแล้วสินะ”ทหารโม่งดำถอดหมวกออกก่อนจะหยิบเอาปลอกคอไฟฟ้าแรงสูงออกมาเตรียมจะใส่ให้กับไทเลอร์
ไทเลอร์ดิ้นสุดแรงพยายามขัดขืนแต่ก็เท่านั้นทหารโม่งดำจับหัวไทเลอร์กดลงกับพื้นอย่างรุนแรงบังคับใส่ปลอกคอเข้าไป
“ว๊ากกก!!!”
ตอนนั้นเองก็มีเสียงซอมบี้คำรามดังขึ้นมา
“บ้าจริงไม่มีเวลาแล้ว” ทหารโม่งดำเดินเข้าไปค้นหาของในตัวของผู้เป็หัวหน้า
“พา...ฉันไป...ด้วย”หัวหน้าทหารโม่งดำใช้มือเปือนเืจับข้อมืออีกฝ่ายไว้แน่น
“หัวหน้าคุณไม่น่าจะรอดแล้วเอามาให้ผมแล้วกัน” ทหารโม่งดำไม่สนใจสบัดมือหัวหน้าออกและแย่งเอากุญแจรถไป
ก่อนจะหันไปจับมือของไทเลอร์คิดจะอุ้มเขาขึ้นมาและหนีไปจากที่นี่แต่แล้วในตอนนั้นเองแมวน้อยก็พุ่งเข้ามากัดเข้าใส่มือของทหารโม่งดำอย่างแรงไม่ยอมปล่อย
“โอ๊ย ไอ้เวร”ทหารโม่งดำไม่สนใจแมวน้อยอีกใช้กล่องนิรภัยทุบเข้าใส่ตัวของแมวน้อยอย่างแรงจนทำให้แมวน้อยหลุดออกจากแขนตน
ตอนนี้มันได้กล่องนิรภัยแล้ว จึงไม่สนใจลูกอสูรตัวนี้อีกและคิดแค่ว่าลูกอสูรตัวนี้คงเอากล่องมาซ่อนแถวนี้และพลาดท่าโดนตนเองพบเจอเข้าจึงแย่งมาได้
แต่แล้วในตอนนั้นเองไทเลอร์ก็ฝืนความเ็ปกัดเข้าที่ขาของชายคนนั้นอย่างรุนแรง
“อ้า! ไอ้เด็กเชี้ยเอ้ย!”ทหารโม่งดำพยายามงัดปากของไทเลอร์ออก แต่ไม่เป็ผลไทเลอร์กัดจนเืไหลเต็มปากก็ไม่ยอมปล่อย
สุดท้ายทหารโม่งดำจึงใช้กล่องนิรภัยทุบใส่หัวไทเลอร์ย้ำๆ
“ไม่น่ะ ไทเลอร์”
“อย่าทำเขาเหมี้ยว...”
แมวน้อยพยายามคลานไปหา เพื่อหยุดแต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงมากพอ ถึงเขาจะวางแผนต่าง ๆ มากมายแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าที่ผ่านมาการเล่นกับไทเลอร์นั้นสนุกมากอีกอย่างไทเลอร์ก็เป็เด็กดีที่แค่เหงาเท่านั้น
เขาไม่สมควรโดนแบบนี้
“ใครก็ได้ช่วยเด็กนั้นทีเหมี้ยว!”
“ไอ้เชี้ย ยังไม่ยอมปล่อยอีกเหรอมึง...!!!” ทหารโม่งดำยกกล่องนิรภัยด้วยมือทั้งสองข้าง เตรียมจะกระแทกลงไปสุดแรง
แต่แล้วในตอนนั้นเองก็มีเสียงปืนดังขึ้นมา
ปัง!
ยิงเข้าที่ไหล่ของชายคนนั้นจนกล่องนิรภัยหลุดมือหงายหลังไปกับพื้น
เสียงเฮเลคอฟเตอร์บินเข้ามาถึงอย่างรวดเร็วเห็นได้ชัดเจนว่าที่ประตูของเฮลิคอปเตอร์มีหญิงสาวคนหนึ่งพร้อมกับปืนเล็งมาทางทหารโม่งดำ
“แย่แล้ว”ทหารโม่งดำตื่นใมากรีบหนีทันที
ซึ่งไทเลอร์เองก็สลบไปแล้วทำให้ปากที่กัดจนเนื้อหลุดคลายออกมา ทหารโม่งดำรีบหยิบกล่องนิรภัยก่อนจะวิ่งหนีไปในสภาพาเ็ที่ขา
เฮลิคอปเตอร์ลงจอดหญิงสาวผมสีดำสูง 180เซ็นติเมตรก็ะโลงมาพร้อมกับทหารด้านหลังอีกหน่วยเข้าไปหาไทเลอร์ทันที
ใช้อุปกรณ์บางอย่างที่เหมือนกับเครื่องอ่านค่าบางอย่างกดเข้าไปที่หลังคอของไทเลอร์
เครื่องเปลี่ยนจากสีแดงเป็สีเขียวอย่างรวดเร็ว
“เป็เด็กคนนี้จริง ๆ” ทหารคนนั้นรายงาน
“พาขึ้นไป เดี๋ยวเอาเขาไปด้วย”หัวหน้าทหารที่ลงมาด้วยสั่งการ ก่อนจะหันไปพูดกับหญิงสาวคนนั้นว่า “คาร่าเราได้เป้าหมายแล้ว ถอนกำลังโดยด่วน”
“อืม” คาร่าเพียงหันมาพยักหน้าและไม่พูดอะไรเธอเดินกลับเตรียมจะขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปแต่แล้วตอนนั้นก็เห็นว่าที่เท้ามีอะไรนอนอยู่
“เร็วเข้า มีอะไรหรือเปล่า”หัวหน้าทหารกล่าวเร่งให้เธอขึ้นเครื่อง
“ไม่มี...แค่ลูกแมว”คาร่าเห็นแมวน้อยที่ร้องเหมี้ยว ๆ อยู่ก่อนจะหยิบขึ้นมาด้วยมือข้างเดียวและอุ้มไว้ กลับขึ้นไปบนเฮลิคอปเตอร์พร้อมกัน
เฮลิคอปเตอร์ค่อย ๆ บินขึ้นสูงโดยที่ด้านล่างนั้นมีฝูงซอมบี้วิ่งเข้ามารวมตัวกันมากขึ้นเรื่อย ๆพวกมันทำได้แค่คำรามและมองเฮลิคอปเตอร์บินหายไปในที่แนวสันเขา
...
ที่บ้าน
แมรี่อยู่ในสภาพาเ็สาหัสเธอถูกยิงเข้าที่ท้อง 2 นัดและที่หลังอีก 1 นัด เพิ่มจากแผลเดิมก่อนหน้าเธอกำลังวิ่งลงไปห้องลับที่ชั้นใต้ดิน ก่อนจะปิดประตูและดันตู้เข้ามาขวางไว้
ปัง ๆ ๆ
เสียงทุบประตูและเสียงคำรามดังขึ้นอย่างเนื่องมันคือเสียงของซอมบี้ที่บุกเข้ามาในบ้าน และตอนนี้เธอคือผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย
แต่ก็คงไม่นานมากนัก
แมรี่เดินเข้าไปที่โต๊ะโดยไม่สนใจว่าจะมีอะไรหายไปหรือไม่ เธอคว้ากรอบรูปที่มีภาพถ่ายใบหนึ่งไว้รูปใบนั้นเป็ผู้หญิงคนหนึ่งที่หน้าตาเหมือนกับแมรี่
ก่อนจะค่อย ๆหมดแรงและทรุดตัวลงพิงเข้ากับขาโต๊ะ
เธอมองไปที่รูปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมามือที่เปื้อนเืััมันครั้งสุดท้าย ก่อนที่มือทั้งสองจะหมดแรงกรอบรูปตกลงข้างตัว ความมืดมิดเข้าปกคลุมห้องลับแห่งนี้ไปจนหมด