อ่า~
ปัง (เสียงปิดประตู)
“หืม ... เ้าเตี้ยมันจะรีบไปไหนของมัน”
มาเรียอุทานเบา ๆ ด้วยความใขณะที่เธอนั่งบนโต๊ะริมหน้าต่าง เสียงดังจากการปิดประตูด้วยความรีบร้อนจากเอเกิร์น ดึงเธอจากอารมณ์สุขสันต์จากการถูกโลมเลียที่ร่องรักของเธอจากชายร่ายใหญ่
“เ้า เ้า เ้า บ่น บ่นอะไรอยู่มาเรีย เรีย”
เจน ถามมาเรียอย่างยากลำบากด้วยความสงสัย ในขณะที่เธอกำลังนอนอยู่บนตัวชายร่างใหญ่ หน้าอกของเธอถูกมือที่หนา ทั้งหยาบกร้านของชายที่เธอนอนทับ ลูบไล่ ขย้ำ ขยี้ หน้าอกจนไม่เป็ทรงจากด้านหลัง ร่องทวารของเธอถูกแท่งชีวิตอันใหญ่โตจนไม่น่าจะแทรกเข้าไปในตัวของเธอได้ กำลังรูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว ขาของเธอเปิดอ้ารองรับการทิ่มแทงร่องรักด้วยความรวดเร็วจากชายที่อยู่้าตัวเธอ พร้อมกับปากของเขาที่กำลังดูดกลื่นเม็ดเชอรี่สีแดงคล้ำบนยอดอกอย่างเมามัน
อ๊าง อ๊าง อ๊าง เสียวดีจริง ๆ ใส่แรง ๆ แรงอีก
“ไม่มีอะไรท่านแม่ ข้าแค่..”
“งันถ้า ถ้าเ้าเบื่อแล้ว แล้วข้าขอ ขออีกคนเลยนะ ปาก ปากข้ายังว่างอยู่”
.............
“แฮ่ก ๆ บ้าจริงเวลามีไม่ถึง 15 นาที แล้วอีกต้องไกลกว่าจะถึงร้านโจเน่”
เอเกิร์นพูดกับตัวเอง หลักจากที่ออกจากบ้าน เขาพยายามวิ่งด้วยความเร็ว ที่เร็วที่สุดของเขา ภายในใจเกิดความกระวนกระวายแบบที่เขาไม่เคยเป็มาก่อน เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังจะเสียครอบครัวของตัวเองไปอย่างแปลกประหลาด มันไม่น่าจะเป็ไปได้ที่จะเกิดความรู้สึกนี้ภายในใจเขา ถ้าเขาไม่รีบวิ่งให้เร็วมากกว่านี้ มันเป็ความรู้สึกที่เขาไม่อยากจะัั มันทำให้เขานึกถึง่เวลาที่พ่อและแม่ของเขาทิ้งเขาไป
“ข้าต้องทำได้ มีบางอย่างร้องเตือนข้า ข้าจะต้องไม่ผิดพลาด”
ในระหว่างทางที่เอเกิร์นวิ่งอยู่ ได้มีรถลากที่ถูกลากด้วยม้าตัวใหญ่ 2 ตัวกำลังวิ่งแซงหน้าเอเกิร์นไปด้วยความเร็วที่มากกว่าไปทางเดียวกับเขา ทันทีที่ได้เห็นภาพนั้นเอเกิร์นจิตใจตกวูบ “ทำอย่างไรดี ไม่ทันแล้ว ต้องเป็ผู้มีอำนาจอย่างที่ตัวข้าบอกแน่ ข้าจะทำอย่างไรให้สำเร็จ” เอเกิร์นทุมเทกำลังทั้งหมดเท่าที่มีเพื่อให้วิ่งได้เร็วขึ้นอีก ทันทีเมือเอเกเกิร์นเพิ่มความเร็ว รถลากที่แซงเขาไปเหมือนกับสะดุดบ้างอย่าง เนื่องรถม้ากำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงทำให้รถม้าเสียหลักพุ่งชนเข้ากับร้านขายหมูย่างข้างทางพังยับเยิน
“ท่าน ท่านชนร้านข้า ท่านจ่ายค่าเสียหายมาให้ข้าเลยไม่งันข้า...ข้าจะฟ้องกรมปกครอง” ชายเ้าของร้านหมูะโเสียงดัง ด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ
“ข้ารู้แล้ว ข้ารู้แล้ว ไม่ต้องเสียงดังก็ได้ เท่าไรก็ว่ามา” ชายร่ายสูงใส่ชุดพ่อบ้านลงมาจากรถลากด้วยท่าทีสบาย ๆ เขาหันไปมองคนขับรถลากด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ
“เ้าขับรถลากประสาอะไรไม่มองทางให้ดี กลับไปคฤหาสน์เ้าต้องได้รับโทษ” หน้าคนขับรถลากซีดเหมือนไก่ตาย ในใจยังงงอยู่ที่รถลากของตนเสียหลักได้ยังไง ทั้งที่ไม่มีอะไรขวางทาง แม้แต่หินเล็ก ๆ สักก้อนก็ไม่มี
“เท่าไรก็ว่า เร็ว ๆ ข้ารีบ”
“ได้ ๆ แล้วท่านจะเอาหมูด้วยไหม ข้าจะได้ห่อให้”
“เอาซิ รีบ ๆ ห่อมา”
เอเกิร์นเมื่อเห็นเหตุการณ์ เขาคิดว่านี้เป็โอกาสแล้ว จึงรีบวิ่งผ่านไป โดยไม่แม้สนใจมอง
“ท่านสามี ข้าเองก็จะเป็กำลังท่านเช่นกัน” หญิงสาวชุดดำใบหน้างดงามราวเทพธิดามีหูยาวแหลมเหมือนจิ้งจอก ยืนกอดหนึ่งในหางยาว นุ่มฟูของตัวเอง ยืนมองเอเกิร์นวิ่งเดียวความเร็วสุดชีวิตของเขาผ่านไป เธอมองเค้าด้วยสายตารักและห่วงใย อยู่นั้นเริ่มมีละอองแสงสีทองล่องลอยออกจากตัวหญิงสาว
“ฮิฮิ ..... ไม่ว่าจะมองตอนไหน ท่านก็ยังน่ารักเหมือนเดิม”
“หืม.. หมดเวลาของข้าแล้วซินะ ข้าฝากท่านสามีด้วย ตัวข้าในอดีต”
........
ณ. หน้าร้านขายทาสของโจเน่ เวลา 20.05 น.
เอเกิร์นกำลังยืนปรับลมหายใจ อยู่หน้าร้านขายทาส หลังจากลมหายใจคงที่เขารีบเดินเข้าไปภายในร้านขายทาสทันที
“สวัสดีหนุ่มน้อย วันนี้มาที่ร้านของข้า ข้าสามารถช่วยอะไรเ้าได้บ้างละ บอกความของเ้ามาได้เลย”
โจเน่ หญิงอายุประมาณ 40 ปี เธอมีหุ่นที่งดงาม ก้นงอน หน้าอกกำลังพอดีมือ ด้วยการที่เธอดูแลร่างกายอย่างดีทำให้เธอดูอ่อนกว่าอายุจริงอยู่หลายปี เป็เ้าของกิจการค้าทาสเล็ก ๆ เมืองเรดกราส เดินเข้ามาคล้องแขนของเอเกิร์นทันทีเมือเข้ามาในร้านของเธอ เธอกอดเอเกิร์นแน่นจนแขนของเขาเบียดกับหน้าอกของเธอ ััด้วยท่าทางใกล้ชิดแบบนี้ทำให้เอเกิร์นศูนย์เสียอาการเล็กน้อย ตกอยู่ในความเคลิบเคลิ้ม ไปชั่วครู่
“ข้า ข้า้าซื้อทาส”
“เ้ามาถูกที่แล้วหนุ่มน้อย ที่จะมาหาซื้อทาสผู้หญิงจากร้านของข้า ไปเล่นสนุก” โจเน่พูดขึ้นหลังจากเห็นอาการหื่นกระหายจนออกไหนออกตาของเล็กน้อย
“เ้า้าทาสแบบไหน เป็มนุษย์ หรือุ์ ้าให้ข้าแนะนำความแตกต่างหรือไม่ .... ” ในขณะที่โจเน่จะพูดต่อ เอเกิร์นพูดความ้าของตัวเองออกมาทันทีเพราะเขากลัวจะไม่ทันเวลา
“ข้า้าทาสุ์จิ่งจอก แม่ลูก”
เมื่อโจเน่ ได้ยินความ้าของเอเกิร์น เธอรู้สึกแปลกใจ เด็กน้อยตรงหน้าเธอทราบได้อย่างไรว่าร้านของเธอมีุ์จิ่งจอก เนื่องจากแม่ลูกพึ่งผ่านการซื้อขายมาได้ไม่ถึงชั่วโมงดี แต่อีกใจกลับดีใจที่มีคน้า เนื่องจากสภาพของพวกเธอดูย่ำแย่มากเกินไปโดยเฉพาะุ์ผู้เป็แม่ ที่สำคัญพวกเธอมีตราผนึกผูกิญญาที่เป็ปัญหาเธอไม่สามารถลบออกได้ทำให้พวกเธอทั้งหมดต้องอยู่ใกล้ ๆ กันทำให้ไม่สามารถแยกขายได้ ความ้าของเอเกิร์น เป็ความ้าขายของเธอพอดี
“หนุ่มน้อย เ้านิยมเล่นสนุกแม่กับลูกพร้อมกัน ช่างน่าสนใจจริง ๆ”
“ท่านจะขายให้ข้าเท่าไร” เอเกิร์นพูดขึ้นด้วยสีหน้า เรียบเฉยแต่ภายในใจกระวนกระวานอย่างยิ่ง กลัวโจเน่จะเล่นตลกไม่ขายทาสุ์จิ่งจอก แม่ลูก ให้กับเขา
“ทาสุ์จิ่งจอกคนแม่ 100 เหรียญทอง”
“ทาสุ์จิ่งจอกคนลูกอีก 3 คน 700 เหรียญทอง”
โจเน่พูดราคาออกมา
“เหรียญทองในถุงนี้มี 800 เหรียญทอง ท่านลองนับดู” ก่อนหน้านี้เอเกิร์นไม่เคยคิดจะซื้อทาสผู้หญิงเนื่องจากมีราคาสูงมากเค้าเองก็ไม่ชอบฝืนใจใคร เงินที่พ่อของเขาทิ้งไว้ให้ก็มีเหลือไม่มากนัก ครั้งนี้นับว่าจ่ายเงินก้อนใหญ่ที่สุดในชีวิตของตัวเองเลยก็ได้ แต่แปลกในใจเขากลับไม่รู้สึกเสียดายสักนิด
โจเน่เองก็แปลกใจเช่นกัน ที่เอเกิร์นไม่ต่อรองเธอสักคำและจ่ายเงินให้กับเธอทันที
“หนุ่มน้อยเ้าใจถึงยิ่งนักซื้อสินค้าไม่ต่อสักคำ” โจเน่พูดขึ้นในขณะนับเงิน
“เ้าจะดูสินค้าก่อนหรือไม่” โจเน่พูดแนะนำเอเกิร์น แต่ในใจ ไม่้าให้เอเกิร์นดูสินค้าก่อนสักนิด
“ไม่ต้องเอา สัญญาทาสมา” เมื่อโจเน่ได้ยินรู้สึกยินดีอยู่ภายในอย่างยิ่ง ลูกค้าซื่อบื่อยอมจ่ายเงินก้อนใหญ่โดยไม่ดูสินค้าก่อน เธอรีบไปหยิบสัญญาทาสบนโต๊ะมาให้เอเกกิร์นทันที
“เพียงแค่เ้าหยดเืบนสัญญานี้พวกเธอจะเป็ของเ้าแต่เพียงผู้เดียวทันที่นับจากนี้” เมื่อเอเกิร์นได้ยิน ก็กัดนิ้วหยดเหลือบนสัญญาทันที การกระทำภายนอกของเอเกิร์นเป็ธรรมชาติอย่างยิ่ง ภายในใจของเขากลับ ตื่นเต้น และมีหลากหลายอารมณ์ผสมปนกันไม่หมด “เื่แรกสำเร็จแล้ว” เอเกิร์นพูดกับตัวเองในใจ
ในวินาทีเดียวกับที่หยดเืตกสู่สัญญา ....
“ท่านแม่ ท่านแม่ตราที่หน้าอกข้ามันร้อน ร้อนเหลือเกิน”
“มีคนมาซื้อพวกเราไปเป็ทาสแล้ว ลูกแม่ ลูกไม่ต้องเป็กังวลไป แม่จะปกป้องพวกเ้าเอง” เสียงของผู้เป็แม่พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงและสิ้นหวังกับชะตากรรมของเธอและลูกทั้ง 3
ฮือ ๆ ๆ ๆ ๆ (ท่านแม่ข้ากลัว)
....................
“เรียบร้อย เ้า้าให้ข้าเพิ่มบทโทษลงไปในสัญญาหรือไม่”
“เอาแบบนี้ดีไหม ให้พวกนางมาเสพสมกับเ้าเมื่อเ้า้า เอาไหมข้าบริการให้ฟรีสำหรับลูกค้าพิเศษอย่างเ้า”
“ไม่ล่ะ พาข้าไปพบพวกนางได้แล้ว” ทันทีที่เอเกิร์นรับสัญญาที่หยดเืเรียบร้อยแล้ว เขาใช้พลังิญญาของตนหุ้มห่อสัญญาทาสและเก็บเข้าไปในทะเลิญญาของตัวเอง
โจเน่ใในสิ่งที่เห็นเนื่องจากเธอไม่คิดว่า เอเกิร์นเด็กน้อยตรงหน้าจะเป็ผู้ฝึกพลังิญญาที่มีความสามารถ อย่างน้อยก็ต้องชั้นสร้างทะเลวิญญาญระดับ 5 ที่มีขนาดของทะเลิญญามากพอ ถึงจะมาสามารถทำแบบนี้ได้ ทันทีที่สัญญาทาสเข้าสู้ทะเลิญญาเอเกร์นเอามือทาบหน้าอกของตัวเองพร้อมความรู้สึกที่อุ่นใจใจ
“พวกนางอยู่ทางนี้ ข้าจะพาเ้าไป ตามมา” เอเกิร์นตื่นจากความคิดตัวเองจึงรีบเดินตามโจเน่ในทางเดินมึดเข้าไปสู่อีกห้อง
“นำพวกนางออกมาได้แล้ว” โจเน่สั่งลูกน้องของเธอ
ฮือ ๆ ๆ เอเกิร์นเริ่มได้ยินเสียงร้องไห้ ของผู้หญิง 2 3 คนผสมกันใกล้เข้ามาในใจพลันตื่นเต้นกับการที่จะได้เจอเหล่าผู้หญิงของตนว่าหน้าจะเป็อย่างไร ทันทีที่ได้เห็นพวกเธอ เอเกิร์นถึงกับเกิดอาการเข้าอ่อน เ้าของร้านขายทาสสังเกตุอาการของเอเกกิร์นจึงยิ้มและพูดขึ้น
“สินค้าซื้อแล้ว ข้าไม่รับคืน เ้าสามารถพาพวกทาสของเ้าออกทางประตูนี้ได้เลยหนุ่มน้อย อ้อ .... มีเสื้ออยู่ทางนั้นให้พวกเธอใส่ออกไปถือเป็ของแถม” เมื่อเ้าร้านพูดจบก็เดินจากไปทันทีด้วยสีหน้าเ็า พร้อมรอยยิ้มที่เย็นเฉียบ
หลังจากได้สติเอเกิร์นเดินวงรอบ ๆ พวกเธอ สิ่งที่เอเกิร์นได้พบเห็น
ผู้หญิงสภาพเวทนาทั้ง 4 คน ลูกสาว 3 คนดูผอมแห้งดูอิดโรย ขาดสารอาหาร ผิวพรรณหยาดกร้านขาดการบำรุง โครงหน้ารูปไข่เหมือนกันหมด ที่ข้อมือ ข้อเท้า ลำคอมีรอยแผลโซ่ล่าม มันดูยังใหม่สดอยู่ เหมือนโซ่ตรวนถูกถอดออกไปได้ไม่นาน
ผู้เป็แม่ของเธอดูสภาพร่างกายแล้วแย่ยิ่งกว่าลูก ๆ ของเธอมากมายเกินบรรยาย ใบหน้าและทั่วทั้งลำตัวมีรอยช้ำจากการถูกซ้อมเต็มไปหมด โดยเฉพาะพื้นที่ส่วนตรงหน้าอกของเธอเป็ไปด้วยรอยซ้ำสีม่วงเต็มเน้นอกใหญ่ของเธอ เม็ดเชอรี่บนเน้นอกของเธอแทนที่จะเป็สีแดงอมชมพู่กลับมีสีเข้มจนดำ ่หน้าท้องมีของเธอมีรอยซ้ำสีม่วงเต็มไปหมด มองลึกลงไปร่องรักของเธอ
เอเกิร์นพบว่าร่องรักของเธอ คงผ่านลมผ่านฝนมามากมายนัก เนื้อรอบ ๆ ร่องรักของเธอเป็สีม่วงทั้งหมด กลีบเนื้อทั้ง 2 ข้างสีดำคล้ำเนื้อภายในและเม็ดสวาทของเธอปลิ้นออกมาเยอะมาก ทุกอย่างผิดรูปไปหมด แก้มก้นกลมใหญ่ของเธอทั้งสองมีรอยซ้ำม่วงจนดำจนเต็มทั่งสองข้าง มีรอยซ้ำเป็วงกลมวงใหญ่รอบ ๆ รูทวารของเธอ และเมื่อสังเกตุจะพบว่า ร่องรัก และรูทวารของเธอไม่สามารถปิดสนิทได้แล้วทั้ง ๆ ที่ยืนอยู่
เอเกิร์นไม่ได้รังเกียจพวกเธอและออกจะชื่นชมความอดทนของพวกเธอเสียด้วย โดยเฉพาะผู้เป็แม่เมื่อเปรียบเทียบร่องรอยต่าง ๆ บนตัวเธอกันลูกของเธอสามารถบอกได้ว่าเธอนำความทรมานที่จะเกิดขึ้นกับลูกของเธอมาไว้ที่ตัวเธอเกือบทั้งหมด เอเกิร์นชื่นชมความเป็แม่ของเธอมาก และจากที่ดูแล้วพวกเธอทุกคนต่างมีรูปร่าง และหน้าตาที่ดีมาก ถึงความอ่อนล้าและความสกปรกจะทำให้พวกเธอดูหมองลงไปมากก็ตาม
ตอนนี้เค้าเชื่อสิ่งที่ชายลึกลับคนนั้นพูดจนหมดใจ และเชื่อว่าเขาคือตัวของเขาเองจากอนาคต ก่อนหน้านี้ที่ยอมทำตามเนื่องจากมีสิ่งของต่าง ๆ จากในฝันของเขาปรากฏขึ้นจริง “ข้าจะดูแลพวกเธอให้ดี ตามที่เ้า้าตัวข้า”
เหล่าหญิงสาวเห็นเอเกิร์นนิ่งเงียบ เริ่มกลัวจนลนลาน เมื่อเอเกิร์นสังเกตุสาว ๆ แสดงอาการลนลานออกมา
“แนะนำตัวออกมา บอกขื่อและอายุออกมาที่ละคน”
“ข้าชื่อ นาตาเลีย อายุ 23 คะ”
“ข้าชื่อ นาตาชา อายุ 21 คะ”
“ข้าชื่อ นาตาลี อายุ 18 คะ”
“ข้าชื่อ นาเซีย อายุ 37 เป็แม่ของเด็กพวกนี้คะ” เหล่าหญิงสาวแนะนำตัวกับด้วยเสียงแ่เบา
“ข้าเอเกิร์น ต่อไปนี้จะเป็เ้านายของพวกเ้าและจะเป็ครอบครัวของพวกเ้าด้วย” เอเกิร์อพูดด้วยรอยยิ้มเขารู้สึกดีในใจที่จะไม่ต้องอยู่คนเดียวอีก
เหล่าหญิงสาวได้ยินคำพูดของเอเกิร์นของรู้สึกแปลกใจกลับคำพูดของเอเกิร์น แต่ก็รู้สึกอบอุ่นลึก ๆ ในใจ ในขณะที่เหล่าหญิงสาวตกอยู่ในความคิดของตัวเอง ที่ตัวเอเกิร์นเกิดละอองแสงสีทองปรากฏขึ้นรอบตัว กลุ่มแสงสีทองลอยออกมาจากหน้าอกของเอเกกิร์น บนพื้นเกิดวงอาคมขนาดใหญ่ครอบคลุมเอเกิร์อกับเหล่าหญิงสาว
ทันทีที่มีวงอาคมเกิดขึ้นบน เหล่าหญิงสาวเกิดความใ
ทันใดนั้นมีละอองแสงเกิดขึ้นบนตัวของเหล่าหญิงสาว มีกลุ่มแสงสีเงินลอยออกมาจากตัวของพวกเธอ กลุ่มแสงทั้งสี่จากตัวพวกเธอเข้าผสานรวมเป็หนึ่งเดียวกัน จากนั้นกลุ่มแสงหนึ่งเดียวนี้วิ่งของหากลุ่มแสงสีทองของเอเกิร์อหลังจากผสานรวมเป็หนึ่งกันกลุ่มแสงสีทองของเอเกิร์ดแล้ว วงอาคมสะลายหายไป ส่วนกลุ่มแสงสีทองลอยเข้าหาเอเกิร์อมุดหายเข้าไปในตัวเช่นเดิม
ทันทีที่เหล่าหญิงสาวได้สติ ก็พบว่าตราผนึกผูกิญญาที่แม่ของพวกเธอพยายามสร้างขึ้นด้วยพลังเกือบทั้งหมดผูกิญญาของพวกเธอ 4 คนไว้ด้วยกันแทนที่ด้วยวิชาผนึกที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า ด้วยผนึกอันนี้พวกเธอไม่สามารถขัดขืนเขาได้อีกเลย
ในขณะที่อารมณ์เหล่าหญิงสาวกำลังตกอยู่ในความมืดมนต์ อารมณ์ของเอเกิร์นกับดีมากจนหลุดหัวเราะมา เขาแน่ใจแล้วว่าเื่แรกที่สำคัญที่สุดและจำเป็ต้องทำให้ใวที่สุดสำเร็จลุล่วงแล้วอย่างแท้จริง ในใจเค้ารู้สึกผูกพันธ์อย่างประหลาด
“พวกเ้าไปอาบน้ำ เสื้อผ้าอยู่ตรงนั้น เดียวข้าจะพาไปกินอะไรอร่อย ๆ ซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่สักหลาย ๆ ชุดแล้วกลับบ้านของเรากัน” เอเกิร์นดูด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เมื่อทุกคนได้ยินต่างก็รีบวิ่งไปเลือกเสื้อผ้าทันที พร้อมกับเตรียมตัวอาบน้ำ เพราะจริง ๆ แล้วพวกเธออายอยู่บ้าง ที่ต้องยืนแก้ผ้าต่อหน้าเอเกิร์อ เมื่อเอเกิร์อเห็นหญิงสาวทั้ง 4 รีบไปอาบน้ำอาเกิร์อยิ่มไม่ได้
เมื่อเห็นเหล่าหญิงสาวอาบน้ำเสร็จ ทุกคนดูดีขึ้นมากหลังจากล้างคราบสกปรกออก เอเกิร์อจึงเดินตรงไปที่นาเซียในที่กลุ่มหญิงสาว เอเกิร์อไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองจึงรู้สึกผูกพันและโหยหาในตัวนาเซียมากอย่างประหลาด
เมื่อเข้าใกล้กลุ่มผู้หญิง
เขาได้พบว่า ตัวเขาเติ้ยกว่าเหล่าหญิงสาวของเขาทุกคน นาตาลีที่เติ้ยที่สุดในบันดา 4 คนยังสูงกว่าเขานิดหน่อย ส่วนคนที่สูงที่สุดเป็ นาตาชา ลูกคนรองของนาเซีย โดยเอเกิร์นสูงถึงแค่ปลายคางของเธอเท่านั้น
ทันทีที่เหล่าหญิงสาวเห็นเอเกิร์อเดินเข้าใกล้พวกเธอก็พยายามเอามือตัวเองปิดส่วนสำคัญ เอเกิร์นรู้สึกขำเมื่อได้เห็นท่าทีของพวกเธอ หางของพวกเธอแกว่งไปมาอย่างรวดเร็ว แสดงถึงความตื่นใ
“พวกเ้าจะปิดทำไม เมื่อกี้ข้าก็เห็นหมดแล้ว ไม่จำเป็ต้องอาย” เอเกิร์ดขณะกำลังเดินเข้าใกล้ นาเซีย แล้วยกมือลูบ บีบเบาเบาที่แก้มก้นสีม่วงของเธอ บรรดาลูก ๆ ของเธอเห็นการกระทำของเอเกิร์น หน้าของพวกเธอซีดลงทันที
นาเซีย เมื่อเห็นเอเกิร์ดเอามือเข้ามาใกล้ก้นของเธอ ที่แรกเธอคิดจะหลบแต่เมื่อนึกถึงตราผนึกผูกิญญาที่ทุกลบออกไปแล้ว เธอจึงเลิกความคิดไปเพราะกลัวเ้านายของเธอจะไม่พอใจและไปลงกับลูก ๆ ของเธอแทน
เอเกิร์อััความกลัวของพวกเธอจึงดึงมือกลับ
“เ้า้ายาหรือไม่ นาเซีย” เมื่อได้ยินคำถามของเอเกิร์อ นาเซียรู้สึกลังเลที่จะตอบ
“งันข้าจะซื้อให้เ้าเอง เดียวข้าก็จะเป็คนทายาให้เ้าเองด้วยในคืนนี้ ตอนนี้ข้าหิวแล้ว ทุกคนรีบแต่งตัว พวกเ้าเลือกชุดที่ไม่โป้จนเกินไป”
เอเกิร์นเห็นความลักเล เลยพูดและเดินไปรอที่หน้าประตูทางออก แบบยิ้ม ๆ
พวกเธอได้แต่มองตากัน และ รีบใส่เสื้อผ้าต่อไป
“ท่านแม่ให้ข้าแทนท่านเถอะในคืนนี้” ลูกคนโตทนไม่ไหวพูดออกเธอไม่อยากให้แม่ของเธอต้องทรมารมากกว่านี้ “ข้าเอง” “เป็ข้าเอง ท่านแม่คืนนี้ข้าทำเอง” พวกลูกลูกเธอต่างแย่งกันอาสาที่จะทำแทนแม่ของพวกเธอ นาเซียยืนน้ำตาไหลอาบ 2 แก้ม “ข้าไม่เป็ไรลูก ๆ เพื่อพวกเ้าแล้วข้าทนได้ ”
เอเกิร์อที่ได้ยิน อดซึ้งใจไม่ได้ เค้าอกคิดในใจไม่ได้
“นี้ถ้า ข้ามาไม่ทันพวกเธอจะเป็อย่างไรน่ะ ชั่งหน้าสงสารยิ่งนัก แล้วนี้ข้าแกล้งพวกเธอมากไปเลยเปล่า”
“นายท่าน พวกเราพร้อมแล้วคะ” นาเชียพูดขึ้นเมื่อเห็นเอเกิร์นยืนเหม่อลอยอยู่ เอเกิร์นได้สติกลับมา พรางมองหญิงทุกคนและผยักหน้าเดินนำสาวสาว ของเขาออกจากร้านค้าทาสไปอยู่เงียบ ๆ ในเวลา 20.20น.
ณ. ที่ลึกลับแห่งหนึ่ง ...
“อนาคตถูกเปลี่ยน ใคร ใครเป็คนทำ ....”