เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ตอนที่19 เสียงที่คุ้นเคยภายในงานประชุมเจรจาธุรกิจใหญ่ที่ภูเก็ตผ่านไปเกือบ20นาที ฉันเริ่มมองหาคุณอภิวัฒน์ ภาวนาให้เขามาหาเร็วๆจะได้หลุดไปจากคุณธเนศคนนี้ซะที ชวนดื่มชวนคุยไม่หยุดเอาแต่จ้องมองฉันแล้วยิ้มหว่านเสน่ห์อยู่นั่นแหละ อึดอัดจะแย่อยู่แล้ว“ร้อนจัง เมื่อไหร่จะมานะ” ฉันนั่งพึมพำกับตัวเอง“มองหาคุณอภิวัฒน์อยู่เหรอครับ” คุณธเนศเอ่ยถาม“คุณธเนศรู้จักกับคุณอภิวัฒน์ด้วยหรอคะ” ฉันหันมาสนใจเขาอีกครั้งเพราะอยากรู้เรื่องบอสคนใหม่“ก็พอสมควรครับ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงนี่ผมก็ยอมให้บอสของคุณเลยล่ะ” คุณธเนศพูด“อย่าบอกนะคะว่าเขาเป็นเสือผู้หญิง” ฉันพูดขึ้นคำถามของฉันทำเอาคุณธเนศรู้สึกประหลาดใจในทันที“นี่อย่าบอกผมนะว่าคุณนิชายังไม่รู้จักไม่เคยเห็นบอสตัวเอง” คุณธเนศเอ่ยถาม“อื้มมมม ค่ะ”ฉันยิ้มเจื่อนๆแล้วพยักหน้า“ผมว่าละ งั้นผมต้องขอเตือนคุณนิชาให้ระวังเขาด้วยนะครับ อย่าไปหลงเสน่ห์เพลย์บอยคนนี้เด็ดขาด”“นิชาไม่สนใจเรื่องพวกนั้นหรอกค่ะ ขอตั้งหน้าตั้งตาทำงานหาเงินก็พอ ยังไงก็ขอบคุณคุณธเนศนะคะที่เตือน นิชาจะได้ระวังตัวมากขึ้น”“ถ้าอยากตั้งใจทำงานหาเงินจริงๆ คุณนิชาไม่สนใจมาทำงานกับผมหน่อยเหรอ ผมจะจ่ายให้คุณมากกว่าเขาเลยนะ” คุณธเนศยื่นข้อเสนอให้ฉันฉันเริ่มรู้สึกเอะใจ ทำไมคุณธเนศทำดีกับฉันแปลกๆ แววตาของเขาดูไม่น่าไว้ใจ แถมตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกมึนๆขึ้นมาแล้วสิ รีบๆหนีจากผู้ชายคนนี้ดีกว่าก่อนจะลุกไม่ไหว“ไม่ดีกว่าค่ะ นิชาไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น ค่าแรงที่ได้ก็ถือว่าคุ้มค่าสำหรับคนอย่างนิชาแล้วค่ะ” ฉันปฏิเสธเขา…………………“ผมก็ไม่ได้อยากได้ความเก่งของคุณนิชานะ แต่…..ผมอยากได้……..” คุณธเนศพึมพำออกมาเบาๆพลางมองดูฉันที่กำลังเอามือกุมกระหมับ ด้วยอาการมึนเมานั่งโซเซไปมา ไม่ได้สติอยู่บนเก้าอี้“เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ”ตอนที่คุณธเนศกำลังพูดอยู่ดีๆฉันก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างในร่างกาย ประโยคที่เขาพูดไปเมื่อกี้ฉันฟังไม่ทันอยู่ๆสมองมันเริ่มเบลอไปหมด ในกายร้อนวูบวาบผิดปกติ มึนๆงงๆบอกไม่ถูก“คุณนิชาเป็นอะไรไปครับ” คุณธเนศเอ่ยถามพร้อมกับมองหน้าฉันไม่ละสายตา“มะไม่เป็นไรค่ะ แค่รู้สึกร้อนอึดอัดนิดหน่อย งั้นนิชาขอตัวนะคะ” ฉันพูดด้วยท่าทีกระวนกระวาย“ในนี้คนเยอะอึดอัด ให้ผมพาคุณไปสูดอากาศข้างนอกก่อนไหม” ร่างใหญ่คว้ามือฉันใบหน้าของเขาเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย“ไม่เป็นไรค่ะ นิชาทนได้” ฉันรีบปฏิเสธพร้อมกับสะบัดมือออกมันเริ่มไม่ปกติแล้ว ผู้ชายคนนี้เริ่มไม่น่าไว้ใจ สัญชาตญาณของฉันมันบอกให้รีบหนีห่างจากผู้ชายคนนี้โดยเร็วที่สุดแต่ทว่าฉันเริ่มคุมสติตัวเองไม่อยู่ มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน“คุณนิชาครับ คุณนิชา” คุณธเนศพยายามเรียกชื่อฉันซ้ำๆฉันเห็นภาพใบหน้าของคุณธเนศเลือนราง เหมือนเขากำลังนั่งยิ้มอย่างพอใจราวกับว่าเขาชอบที่ฉันเป็นสภาพแบบนี้“ช่วยด้วย” ฉันพยายามจะเรียกให้คนช่วยแต่ไม่ทันซะแล้วคุณธเนศรีบเข้ามาโอบไหล่ฉันไว้ โดยที่ไม่มีใครในงานสังเกตเห็นความผิดปกติใดๆฉันทำอะไรไม่ได้เลย ไร้สติไร้แรงสู้ ฉันจะทำไงดีทันใดนั้น เสียงชายหนุ่มปริศนาดังขึ้นจากด้านหลัง“ปล่อยเธอซะ”ทันใดนั้นคุณธเนศได้หันกลับไปมองต้นเสียง เขาดูตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการออกมาให้ชายคนนั้นเห็น“นึกว่าใครที่แท้ก็คุณอภิวัฒน์นี่เอง” คุณธเนศพูดด้วยสีหน้าที่ไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด“รู้แล้วก็ปล่อยเลขาของผมได้แล้ว” แววตาดุดันรังสีอำมหิตน่ากลัวแผ่กระจายไปทั่ว“โอเครๆ ผมปล่อยแล้ว” คุณธเนศปล่อยตัวฉันให้คุณอภิวัฒน์“แล้วก็อย่ามายุ่งกับคนของผมอีก” คำเตือนที่แฝงเป็นนัยทันใดฉันถูกคุณอภิวัฒน์อุ้มออกมาจากงานท่ามกลางสายตาผู้คนนับร้อย ส่วนคุณธเนศเองได้แต่ยืนนิ่งกำมือแน่น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น“ไม่รู้จักระวังตัวเหมือนเคย” เสียงทุ้มต่ำที่กำลังอุ้มฉันอยู่กำลังบ่นให้ฉันในระหว่างนั้นฉันพยายามลืมตามองใบหน้าของคุณอภิวัฒน์แต่ก็ยังเห็นแบบเบลอๆแต่ฉันสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นกลิ่นกายหอมๆที่ค้นเคย เสียงที่ฟังแล้วค้นหู เขาช่างเหมือนกับ“….คุณเมฆ….”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่19

นิยายแนะนำ

เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่19

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้