ตอนนี้เกือบเย็นแล้ว พี่พลต้องมาไล่ต้อนพวกผมขึ้นจากน้ำพี่ไม่รู้เหรอคนที่เป็หัวโจกชวนเล่นน้ำก็แฟนพี่นั่นแหละ
“ไปๆ เลิกเล่นได้แล้ว ปากเขียวแล้วไอ้น้องหมอก”
“ครับๆ หนาวอ่ะพี่”
“เออ ไม่หนาวก็แปลก เล่นมากี่ชั่วโมงแล้ว”
“ใช่ๆ ะโเอาะโเอา ไม่หนาวสิแปลก”
อ้าว Sup เป็คนนำผมไปใช่เหรอ ทีงี้มาสนับสนุนแฟน
“น้องมายด์ก็เหมือนกันครับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าครับ”
เอ้าเอาเสื้อผ้ามากันด้วยเหรอครับ ทำไมผมไม่มีอ่ะ
“อย่าบอกนะว่ามึงไม่ได้เตรียมมา”
อ้าวไอ้บาสมึงเห็นกูถืออะไรติดตัวมาด้วยล่ะ กูก็มาแต่ตัวและหัวใจเท่านั้นแหละ
“…”
“เดี๋ยวเอาเสื้อผ้าผมไปเปลี่ยน”
“แล้วทำไมท่านรองเอามาอ่ะครับ”
“ผมฝากกระเป๋าไว้ที่รถไอ้พลมันน่าตีก้นจริงๆเลยคุณเนี่ย”
เอะอะก็จะตีเป็พวกใช้กำลังเหรอ
ท่านรองแกเดินไปที่รถพี่พลรื้อๆค้นๆกระเป๋าได้เสื้อยืดสีเทาตัวใหญ่กับกางเกงบอลมา 1 ชุด แล้วผมใส่ยังไงอ่ะ กางเกงในเปียก ถ้าไม่ถอดเดี๋ยวกางเกงบอลก็เปียกแต่ก็ยังดีกว่าปล่อยอาวุธลับโล่งๆไม่มีเกาะกำบัง เอาไงดีวะ
ผมหันซ้ายหันขวาไม่มีคน ทำท่าจะถอดกางเกง เอาวะแค่เปียกตูดเอง
“ไปเปลี่ยนในห้องน้ำ”
แหมแค่นี้ต้องเสียงแข็ง
“ผมใส่บ๊อกเซอร์”
“ไปเดี๋ยวนี้”
ฮ่อลลลทำหน้าอย่างกะจะกินเืกินเนื้อ ตัวผมเองยังไม่อายเลยทีไอ้บ้าสทำไมมันเปลี่ยนข้างนอกได้อ่ะ
“…”
เสื้อมันก็จะยานๆหน่อยครับส่วนกางเกงต้องออกแรงมัดเชือกกันสุดฤทธิ์ เดินไปเดินมานึกว่าเอาเสื้อพ่อมาใส่ เฮ้ออเนจอนาถใจตัวเอง
“เสื้อท่านรองตัวใหญ่ไปหน่อยนะครับ”
“…”
ท่านรองแกทำหน้าอึ้งๆนะครับทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะครับ แหม ขี้หวงก็ไม่บอก เดี๋ยวผมซักมาคืนหรอกน่า
กลับมาจากสวนน้ำได้ผมก็รีบเข้าไปอาบน้ำในห้องพักทันที กางเกงบอลเปียกเย็นตูดเลยครับพอเปลี่ยนเป็ชุดตัวเองแล้วค่อยสบายหน่อย คืนนี้ผมนอนที่รีสอร์ทอีกแล้วครับ ห้องผมนอนได้3 คน ก็ทีมเดิมแหละครับ ผม ไอ้บาส แล้วก็พี่ต้น
“เดี๋ยวกูออกไปเดินเล่นข้างนอกหน่อยนะ”
ผมบอกไอ้บาสขณะที่มันกำลังไถมือเล่น
“เออ ระวังจะลากใครกลับมาด้วยล่ะ”
แหม ห่วงกูจังซาบซึ้งเลยนะเนี่ย ถุย กลัวกูไปทำร้ายคนอื่น
“อืม ขอบใจ ยังไงๆก็ซื้อข้าวหมูแดงไปเยี่ยมกูหน่อยก็แล้วกันกูชอบ”
“เออ กูแถมโอเลี้ยงให้อีกถุง”
ก็ยังต่อกลับมาได้นะมึงกูล่ะอยากจะยันด้วยตีนขาวๆของกูเหลือเกิน
ผมว่าจะไปเดินเล่นล่อยุงซักหน่อย ยังไม่ง่วงไม่มีอะไรทำบางห้องเขาก็จับกลุ่มเล่นไพ่กันนะครับ แต่ห้ามดื่มของมึนเมา ผมไม่มีอะไรทำพี่ต้นชวนไปเล่นไพ่ ก็ดันเล่นไม่เป็ มาเดินตากยุงเล่นดีกว่ากันเยอะ
“ยังไม่นอนเหรอคุณ”
ว้ายๆใหมดเกือบอุทานแต๋วแตก ท่านรองนี่เองมานั่งอยู่ค่ำๆมืดๆ
“แล้วท่านรองล่ะครับ”
มานั่งล่อยุงเมือนกับผมรึไง
“ผมยังไม่ง่วง”
“ผมก็เหมือนกันครับ”
ถ้าเรามีเหตุผลเหมือนกับท่านเขาก็อาจจะไม่โดนเกี้ยวกราดใส่ ? มันใช่เหรอวะ !
“นั่งคุยกันหน่อย”
มีอะไรต้องคุยครับแค่ผมหยิกไปทีเดียวผมยังไม่หายแค้นนะ
“…ท่านรองจะคุยอะไรกับผมอ่ะ”
“ก็บอกให้นั่งก่อน”
อุ้ยท่านเริ่มพิโรธโกรธาอีกแล้วครับ
“ครับๆ ว่ามาเลยครับ”
ผมนั่งลงตรงข้ามท่านเขาอย่างเรียบร้อยที่สุดเก็บมือเก็บเท้าได้นี่ทำไปแล้ว
เหนื่อยจริงๆคุยกับท่านเขาเนี่ย โทนเสียงปรับขึ้นลงทุกๆสิบวิ
“หึ…”
แหน่ะ ยังมาแสยะยิ้มอีกมีเื่อะไรทำไม่พูดล่ะครับ
“เชิญท่านรอง ถามได้เลยครับผมจะตอบอย่างเต็มความสามารถครับ”
“คุณนี่กวนประสาทแบบนี้กับทุกคนรึเปล่า”
“ไม่ครับ เป็แต่กับท่านรองนี่แหละครับ”
“…อืม ทำไมหล่ะ”
“ก็…ไม่มีเหตุผลครับ”
ไม่รู้สิครับสนุก ? สะใจ ?ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ
“ไม่กลัวผมเหรอ”
ตอนแรกๆก็กลัวนะครับหลังๆเริ่มชิน ผมปรับตัวได้ตามสภาพอากาศ เอ้ย ผมไม่ใช่จิ้งจก !
“ตอนแรกผมกลัวนะ แต่ท่านรองก็ไม่ได้กัดผมซักหน่อย”
“…”
“เดี๋ยวก่อนครับผมไม่ได้ว่าท่านรองเป็น้องหมาไซบีเรียนนะ”
“…ทำไมต้องไซบีเรียน”
“ก็แบบ…หล่อไงน้องไซหล่อจะตาย”
“นี่คุณกำลังชมผมเหรอ”
ท่านเขาเลิกคิ้วมองผมแล้วอมยิ้มหน่อยๆ หลงตัวเองจริงนะ
“ถ้าท่านรองคิดว่าใช่ ก็ตามสบายเลยครับ”
ถ้าใครชมผมว่าหล่อเหมือนหมาผมเคืองนะครับ
“ฮ่าๆ คุณนี่มันตลกจริงๆ”
ว้ายๆท่านรองหัวเราะ ผมเพิ่งเคยเห็น อะแฮ่ม หล่อมากอ่ะ มากกว่าผมหน่อยนึง
“…แล้วท่านรองจะถามอะไรผมอีกครับ”
เท่าที่คุยกันมายังไม่ได้สาระอะไรซักอย่างเลยครับ
“แล้วคุณฝึกงานกี่เดือนได้ยินเพื่อนคุณที่มาฝึกฝ่ายผลิตบอกพี่ไก่ว่า 3 เดือน”
ลูกน้องท่านเขาครับพี่ Sup ไก่สกัด
“ครับ เท่ากัน 3 เดือน”
“แล้วจะทำยังไงต่อ เรียนต่อหรือทำงานเลย”
สอบสัมภาษณ์ผมเหรอครับพอฝึกงานเสร็จจะรับผมเข้าทำงานเลยมั้ย
“ก็อยากหาประสบการณ์ก่อนครับเื่เรียนต่อค่อยคิดทีหลังครับ”
“อืม…คิดไม่ถึงว่าคุณจะคิดเื่อนาคตไว้แล้ว”
อ้าวท่านรองพูดงี้ต่อยกับผมเลยดีกว่า หาว่าผมไม่มีอนาคตเหรอ
“…ท่านรองเห็นผมเป็คนยังไงครับ”
เดี๋ยวะโงับหูเลย
“ก็…กวนประสาทไปวันๆลอยไปลอยมา”
ผมไม่ใช่พลาสติกนะลอยไปลอยมาอยู่ได้ 100 ปี
“ผมก็ต้องคิดถึงอนาคตผม ทำงาน เก็บเงิน แต่งงานมีลูกสิ”
อืมดูเป็ผู้ใหญ่ที่ดูดีมีสาระครับ
“เหรอ…หึหึ”
ไอ้ หึหึ…นี่ซื้อทิ้งได้มั้ยครับ ได้ยินบ่อยเหลือเกิน
‘ห๊าว’
อืมชักจะง่วงซะแล้วสิ
“คุณไปนอนเถอะ”
“ครับๆ ฝันดีครับท่านรอง”
“…ฝันดีครับ”
โอ้โหเสียงนุ่ม ทุ้ม หล่อ ผิดจากปกติ 200% พูดดีๆก็พูดได้ แต่ไม่ค่อยจะทำเป็โรคจิตเหรอ ชอบด่าคนอื่นหรือเป็พวกซาดิสม์
เ้าปั๊กน้อยเอ๊ย ไม่คิดว่าจะมีความคิดดีๆกับเขาเหมือนกันเห็นเดินดุ๊กดิ๊กๆลอยไปลอยมา อืม พอฝึกงานจบก็คงต้องกลับมหาวิทยาลัยไปเรียนต่อพอเรียนจบก็ต้องหางานทำ หรือผมอาจจะไม่ได้เจอเขาแล้วก็ได้
“เอาล่ะเช้านี้เราจะไปล่องแก่งกันนะคะเดี๋ยวจะแจกเสื้อชูชีพให้ ทุกคนต้องใส่นะคะ”
“ทีมงานแจกเสื้อได้เลยค่ะ”
Sup เริ่มแจกจ่ายงานเช้านี้วันนี้เราจะไปล่องแก่งกันครับ หลังจากนั้นก็กลับโรงงานเป็อันจบงาน Outing หลังจากที่ผมแจกจ่ายเสื้อชูชีพเรียบร้อยส้มจี๊ดก็เดินหน้ามุ่ยเข้ามาผม
“หมอก คือเรามีเื่ปรึกษาหน่อยอ่ะค่ะ”
“มีเื่อะไรเหรอครับ”
กับคนสวยๆผมก็ยังใช้มาตรฐานเดิมครับพูดเพราะๆไว้ก่อน เื่สันดานจริงๆค่อยว่าทีหลัง
“คือเราไม่อยากคุยที่นี่ค่ะ เดี๋ยวที่บ้านเรามารับหมอกไปกับเราหน่อยนะคะ”
“อ่อๆได้ครับๆ”
อุ้ยหรือว่าสาวจะชวนไปเดท รีบตอบรับเลยครับ อย่าให้เสียโอกาส
หลังจากนั้นพวกเราก็ไปล่องแก่งกัน ผมไม่เห็นท่านรองเลย สงสัยโดดอีกตามเคย
“Sup เดี๋ยวผมไม่ได้กลับรถบัสนะครับมีธุระนิดหน่อยอ่ะครับ”
“อ๋อได้สิ แล้วกลับไง”
“เอ่อ ไปกลับเพื่อนครับ”
“อืม กลับดีๆหล่ะ”
บอก Sup ไว้ก่อนเดี๋ยวแกตามหา
“ส้มจี๊ดมีอะไรรึเปล่าครับ”
ผมกับส้มจี๊ดคนสวยนั่งคุยกันในร้านกาแฟแห่งหนึ่งแถวมหาวิทยาลัยครับ
“เอ่อคือเราจะถามว่าว่าทำไมบาสดูไม่ค่อบชอบเราเลย เหมือนไม่ค่อยอยากจะคุยกับเราด้วยอ่ะ”
ไอ้บาสนี่มันตาถั่วจริงๆสาวสวยเขาคุยด้วยเสือกเล่นตัว
“อ๋อ มันหัวโบราณๆหน่อยอ่ะครับมันชอบคนเรียบร้อยๆ”
น่าจะใช่มันเคยบอกว่าไม่ชอบผู้หญิงแรดๆ
“…แล้วเราไม่เรียบร้อยเหรอ”
อืมดูๆไปส้มจี๊ด ก็ไม่ได้ดูแรดๆ แต่งตัวก็ใส่เสื้อนักศึกษารัดๆกระดุมก็แค่เกือบจะหลุดกระเด้งมาโดนหน้าผม กระโปรงก็ปิดน้องสาวหน่อยนึงดูรวมๆก็น่ารักดีครับ
“อืม ผมว่าส้มจี๊ดก็น่ารักดีครับ”
เปลี่ยนมาคุยกับผมดีกว่าไอ้หัวโบราณนั่นดีกว่าเนอะ
“เหรอคะ แต่ดูยังไงๆบาสก็ไม่ค่อยชอบเรา”
อืมนี่ผมมาทำอะไรตรงนี้ สาวพามาเดท ?ก็ไม่น่าใช่พูดถึงแต่ไอ้บาส
“อ่า…แล้วจะให้ผมช่วยยังไงครับ”
“คือ เราอยากรู้ว่าบาสเขาชอบสีอะไร ชอบเล่นกีฬาอะไร ชอบไปเที่ยวที่ไหนอย่างงี้อ่ะค่ะ”
หรือว่าสมจี๊ด…
“เอ่อส้มจี๊ดครับที่ส้มจี๊ดอยากรู้เื่ไอ้บาสมัน หรือว่า…ส้มจี๊ดชอบมันอ่ะครับ”
“ช…ชอบค่ะ”
เธอพยักหน้าหงึกๆหน้าแดง บิดตัวไปมาเกือบแห้งจะเอาไปตากได้แล้ว
ว้าวๆจริงดิไอ้บาสกำลังจะขายออก เชี่ย อิจฉาอ่ะ ส้มจี๊ดทั้งสวยทั้งตูม ตาผมร้อนเป็ไฟแล้ว
“เอ่อ ผมว่าลองไปถามมันเองดีกว่ามั้ยครับ”
เื่ส่วนตัวเื่คนจะจีบกัน ผมไม่อยากเสือก ที่สำคัญอิจฉามากบอกเลย
“แต่เราว่าบาสคงรำคาญ ไม่ตอบเรา เราแค่ถามหมอกไม่เยอะหรอกนะๆ”
อุ้ยทำเสียงอ้อนใจจะละลาย
“เอ่อ…ก็ได้ครับแต่เราก็ตอบเท่าที่ได้นะ”
จริงๆผมก็ไม่รู้เื่ของมันมากมายหรอกครับไม่ค่อยได้เสือก ผมไม่ขี้เสือกเหมือนไอ้บาสมันนี่
“ค่ะ ขอบคุณค่ะ เดี๋ยวเราเลี้ยงปิงซูนะ”
ครับๆเอาของกินมาล่อ คิดว่าได้ผลเหรอครับ
“งั้นเราเอาเมล่อนนะ”
“ค่ะๆได้เดี๋ยวเราสั่งให้นะ”
หมดกันคนหล่อโดนล่อด้วยปิงซูเมล่อนแล้วส้มจี๊ดก็หลอกถามผมนู่นนี่นั่น แล้วผมทำไง ผมเป็คนรักเพื่อน ไปไหนไปกันไม่เคยทิ้งเพื่อนอยู่แล้ว สรุปว่า…บอกไปเรียบ ไอ้บาสชอบกินอะไร ชอบเล่นเกมอะไรใส่บ๊อกเซอร์เบอร์อะไร ผมบอกหมดเลย ก็คนมันรักเพื่อน อยากให้เพื่อนมีแฟนสวยอ่ะครับ
“ขอบคุณหมอกมากนะคะ”
“ไม่เป็ไรครับ ยินดีเสมอสำหรับส้มจี๊ดคนสวย”
คนสวยจับไม้จับมือผมเพื่อขอบคุณเคลิ้มเลย อุ้ยลืมไปเขาชอบไอ้บาสนี่หว่า แต่บางทีพ่อสื่อพ่อชักมักได้เองครับคริคริ
“หมอกปากหวานจัง ไม่เหมือนบาสเลยกับเราดุมากอ่ะ”
อยากชิมมั้ยล่ะครับ
“เดี๋ยวผมกลับไปโบกมันให้”
บังอาจมาดุส้มจี๊ด
“อย่าไปทำบาสเลยค่ะแต่วันนี้ขอบคุณหมอกมากจริงๆนะคะ”
“ครับ”
ผมส่งยิ้มการค้าไปให้ส้มจี๊ดคนสวยคนอะไรยิ้มทีโลกสว่างไสว ยังกะดาวพฤหัส (?)
“งั้นเราไปก่อนนะ”
“อ้าว แล้วส้มจี๊ดกลับยังไงครับ”
“อ๋อดี๋ยวแม่มารับค่ะ จะไปเดินห้างต่อค่ะ”
“อ๋อครับ”
จะเดินไปส่งก็คงไม่มีปัญญาแต่ผมนี่สิต้องเดินกลับ
“เฮ้ย นั่นมันไอ้น้องหมอกนี่หว่ายืนคุยกับสาวท่าทางสนิทสนมด้วย”
“หึ…”
สนิทมากกกกจับไม้จับมือกันด้วย มองเขางี้ตาหวานเยิ้มเชียว เ้าปั๊กน้อย เห็นแล้วหมั่นใส้
“ไอ้เมฆ แกไม่แวะทักน้องมันหน่อยเหรอวะแยกกับสาวแล้วกลับยังไงวะน่ะ”
“…ไม่ต้อง หอเขาอยู่แถวๆนี้”
“เฮ่ย! ทำไมดูอารมณ์เสียมาั้แ่ก่อนกลับแล้วแล้วแกรู้ได้ว่าว่าหอน้องมันอยู่แถวนี้”
“เออน่า เสือกจริง”
พอผมจะขึ้นรถบัส มายด์ก็บอกว่าเ้าปั๊กน้อยขอกลับเองผมเลยต้องมาอาศัยรถไอ้พลมัน ตอนแรกก็จะไปนั่งกับไอ้เด็กฝึกงานจอมกวนประสาทนั่นแล้วมาตอนนี้อีก มาเดินจับไม้จับมือกันอยู่หน้าร้านกาแฟ คงเพิ่งออกมาจากร้านคงนัดแนะกันมา ผมจำได้นะว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นก็เป็เด็กฝึกงานแผนกผมเอง นั่นสินะที่หมอกเคยพูดไว้ว่าทำงาน เก็บเงิน แต่งงานมันก็คงจะจริงแล้วทำไมผมต้องอารมณ์เสียด้วยเนี่ย
“ไปกินเหล้าที่บ้านชั้นมั้ย”
“เอาสิ”
เฮ้อ! หล่อแต่แห้วแดก จะหล่อไปมันก็ไม่มีประโยชน์นะครับแต่จะทำให้หายหล่อมันก็ยาก ว่าแล้วก็อยากจะอ้วก สงสัยกินปิงซูเยอะไปหน่อย
“ไอ้บาส มึงไปว่าอะไรส้มจี๊ดเขาว้ามาบ่นๆกับกูเนี่ย”
ไอ้นี่มันหัวโบราณไม่เข้ากับหน้าเกาหลีของมันเลยไปดุอะไรคนสวยเขาอีกแล้ว
“อะไรของมึงทุกทีไม่เห็นอยากจะเสือกเื่ของกู”
กูควรดีใจมั้ยนี่มึงชมก็หรือด่ากูว่าขี้เสือก
“เออ กูก็ไม่อะไรหรอก สงสารคนสวยเขา”
“ก็เปล่า เขาชอบมาวุ่นวาย กูรำคาญ ก็แค่นั้น”
“เฮ้ย มึงรำคาญสาวได้ไง”
ไอ้บ้านี่เสียชาติเกิดหมด
“เป็มึง มึงงจะไม่รำคาญเหรอ ถามนู่นถามนี่เดินตาม ซื้อนู่นซื้อนี่มาให้อ่ะ”
“ไม่รำคาญเลย ยิ่งถ้าสวยมากจะไม่รำคาญที่สุด”
“…สัด พูดกับมึงนี่นะพูดกับหมาที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหน้ามอยังดีกว่า”
ไอ้บาสมันรักหมาครับคุยกะน้องพิงค์กี้บ่อยๆ
“อ้าว สัดต่อยกะกูเลยดีกว่าว่ากูเหมือนหมาพุดเดิ้ลอ่ะ”
หมาร้านก๋วยเตี๋ยวหน้ามอพันธุ์พุดเดิ้ลครับชื่อน้องพิงค์กี้
ว่ากูเหมือนน้องปั๊กหรือน้องไซยังดูเท่กว่าก็พุดเดิ้ลมันด๊อกด๋อยอ่ะครับ ไม่แมนเลย
1K
