น้ำตาหยดสุดท้าย
ตั่งแต่คืนนั้นแด๊ดก็พยายามหลบหน้าผมตลอด.. ไม่สิเราสองคนพยายามหลบหน้ากันมาตลอดใน่ 3-4 อาทิตย์ที่ผ่านมา อึดอัดไม่รู้ว่าจะต้องวางตัวยังไง ทำตัวแบบไหน รู้สึกเหมือนตัวเองเป็เด็กที่ทำผิดแล้วโดนจับได้แล้วอยู่ใน่ทำโทษเพื่อให้ได้พิจารณาตัวเอง
ชีวิตผมยังวนเวียนในแบบเดิม ตี 5 ออกจากบ้านไปนอนต่อที่คอนโดไอ้มิว 22.00 ขึ้นค่อยกลับบ้าน เวลาดังกล่าวแน่นอนว่าตอนออกแด๊ดยังไม่ตื่นและตอนกลับแด๊ดก็เข้านอนแล้ว บางวันไม่รู้จะไปไหนผมก็จะรีบกลับเข้าบ้านจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนที่แด๊ดจะกลับมาแล้วเข้าห้องปิดประตูเงียบอยู่แต่ในห้องจนรุ่งสาง รู้สึกเหนื่อยที่ต้องทำอะไรแบบนี้ทุกวัน บางทีผมควรออกจากจุดนี้เพื่อตัดตัดปัญหา ที่นี่บ้านของแด๊ดผมเป็แค่คนอาศัยถ้าการมาอยู่แล้วทำให้เ้าของบ้านเขาอึดอัดไม่สบายใจก็ควรพิจารณาตัวเองป่าววะ..
คิดมาถึงตรงนี้ก็ให้รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ฮึกก ไอ้น้ำมนต์นี่มึงกลายเป็คนอ่อนแอั้แ่เมื่อไรวะ นิดๆหน่อยๆก็ร้องไห้ นิดๆหน่อยๆก็ด้อยค่าตัวเอง ฮึดสู้ดิวะ! 'เดินไปบอกเขาว่าต่อไปนี้จะออกไปใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนที่ผ่านมา ขอโทษและขอบคุณทุกๆอย่างที่ผ่านมา' เมื่อก่อนตรงนี้คือครอบครัวแต่ตอนนี้ไม่มีแม่แล้วส่วนเราก็ไม่ได้เป็อะไรกับเขาที่ผ่านมาเขาก็ใจดีกับเรามากพอแล้วให้ทุกอย่างทั้งๆที่ไม่ได้เป็อะไรกัน อย่าเนรคุณอย่าทำอะไรที่มันไม่เหมาะไม่ควรอีก แม่นิราแม่เกลียดผมไหม?ผิดหวังไหมที่มีผมเป็ลูก ขอโทษนะครับ ขอโทษที่ผมเผลอใจให้กับคนที่ไม่ควร:(
"น้ำมึงคิดดีแล้วใช่ไหม" ไอ้เต้ถามขึ้น
"นั่นดิมึงลองคิดอีกทีไหม แด๊ดมึงเขาจะยอมเหรอวะ" ไอ้นุก็เออออไปกับไอ้เต
"ออกมาน่ะดีแล้ว อยู่แล้วเป็ทุกข์จะอยู่ทำไมทุกข์ทั้งเราทุกข์ทั้งเขา ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไอ้น้ำก็มีทางเดินของมันแด๊ดของไอ้น้ำเขาก็มีทางเดินของเขา ต่างคนต่างมีทางเดินเป็ของตัวเองจะมัวมาดึงมารั้งกันทำไมวะ"
ไอ้มิวแม่งพูดจริงทุกอย่างผมยังเด็กยังต้องเจอคนอีกเยอะ ส่วนแด๊ดก็ยังไม่แก่แถมยังร่ำรวยมหาศาลไม่แปลกที่เขาคิดจะเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนเพื่อสร้างครอบครัว
"กูเห็นด้วยกับไอ้มิวนะ" ไอ้กรเสริม
"อืม แบบที่ไอ้กรพูดมาแหละ กูควรออกมาจากจุดนั้น ตรงนั้นไม่ใช่ที่ของกู ถ้าวันหนึ่งแด๊ดแต่งงานแล้วมีลูก กู แล้วกูจะอยู่ที่นั่นในฐานะอะไรวะ ลูกติดเมียเก่าที่ตายไปแล้วแต่ไม่มีทางไปเลยมาอาศัยเขาอยู่ แบบนั้นเหรอวะ น่าสมเพชฉิบ แด๊ดอาจไม่คิดแบบนั้นแต่ลูกเมียเขาล่ะ?ไม่ว่าจะคิดทางไหนกูก็คือคนนอก คือตัวปัญหา คือภาระ"
แม่งเจ็บว่ะ ใจกูเนี่ย
"พอเหอะมึงเลิกพูด มึงพูดซะกูเห็นภาพเลยว่ะ" ไอ้เต้น้ำตาซึม
"เออๆออกมาเลยเดี๋ยวพวกกูพาไปหาที่อยู่ใหม่" ไอ้นุเอ่ยขึ้นพร้อมเอื้อมมือมาตบไหล่ผมแปะๆเพื่อปลอบโยน ซึ้งแต่เจ็บ สัดตบซะแรง!
"หาทำไม ไปอยู่กับกู" ไอ้มิวเอ่ยขึ้น
"_" / "_" / "_" / เต้ กร นุ
"ไม่เป็ไรเว้ย! กูดูแลตัวเองได้ แค่เช่าชั่วคราว อีกอย่างพอกูเรียนจบ กูว่ากูจะย้ายกลับไปอยู่บ้านของกูที่กูเคยอยู่กับพ่อแม่กู พวกมึงลืมไปหรือเปล่าว่ากูก็มีบ้านนะโว้ย 'กูก็ลูกพระยานาหมื่นหาได้สิ้นไร้ไม้ตอก' ฮ่าๆๆ"
"สัด จริงของมึงว่ะ พ่อแม่มึงก็ทิ้งสมบัติไว้ให้มึงไม่น้อย ถึงไม่มีที่ทางแต่มึงก็มีบ้านมีเงินเก็บที่พ่อแม่มึงทิ้งไว้ให้ไม่รวมเงินประกันต่างๆของพ่อแม่มึงที่ทำทิ้งไว้ให้มึง โห เพื่อนกู" ไอ้กรร่ายยาว
"แบบนี้กูต้องเรียกมันเสี่ยน้ำหรือเปล่าวะ เสี่ยน้ำมนต์ครับ! แบบนี้เลย" ไอ้เต้กวนตีน สัด
"เสี่ยเชี่ยไรของมึง ดูหน้ามันด้วยสวยหวานซะ ต้องเรียกเจ๊เว้ยย! เจ๊น้ำมนต์คนสวย"
"เจ๊ที่หน้ามึงดิ สัดนุ" มือไวเท่าปากพูดปุ๊บตบหัวปั๊บ สมน้ำหน้ามึง หึ
"โอ๊ย เจ็บ! ตบมาได้นะมึง กูแค่หยอกเล่นไหมล่ะ"
"ไม่ไปอยู่กับกูก็ได้แต่ไปอยู่คอนโดเดียวกับกู" ไอ้มิวเสนอ
"ไม่เอา คอนโดที่มึงอยู่ค่าเช่าแพงจะตายถึงกูจะมีเงินแต่กูก็ต้องประหยัด กูกลัวอนาคตว่ะ"
"เดี๋ยวกูออกให้เอง" ป๋าสัด
"กูอยากเป็ไอ้น้ำ กูอยากโดนไอ้มิวเปย์"
"หลับฝันเอาไอ้เต้ เผื่อได้"
"ฮ่าๆๆกูเห็นด้วยกับไอ้นุ นอนก่อนไหมมึงไอ้เต้"
"...." ไอ้เต้
"พอเลยพวกมึงแม่งไร้สาระ กูดูๆไว้แล้ววันนี้กูเลยจะชวนพวกมึงไปดูด้วยกันอีกที"
"แถวไหนวะ แล้วปลอดภัยไหม"
"โอเคเลยเว้ย ถึงไม่โอ่อ่าหรูหรามากแต่อยู่ในเกณฑ์ดีเลยแหละ ระบบรักษาความปลอดภัยเยี่ยม อยู่ใกล้ตลาดของกินเพียบที่สำคัญไม่ห่างจากมหาลัยมากราคาก็ย่อมเยาว์ไม่ถูกและไม่แพงมาก กูโอเคเลย" ผมร่ายยาวเพื่อยืนยันว่าผมตัดสินใจจะเอาตรงนี้แน่
"เอองั้นไปดูกันเลยดีกว่า"
พอไปดูแล้วเพื่อนผมก็โอเค ทุกคนตกลงยอมให้ผมอยู่ ผมทำสัญญาเช่าไว้เลยถึงจะยังไม่ได้มาอยู่วันสองวันนี้ก็เหอะ
"แล้วมึงจะเข้ามาอยู่เมื่อไรพวกกูจะได้ช่วยขนของ" ไอ้นุถามขึ้น
"เดี๋ยวกูบอกอีกที รอกูคุยกับแด๊ดก่อน"
"แล้วถ้าแด๊ดไม่ยอมล่ะ" ไอ้กรสงสัย
"นาทีนี้แล้วไม่ยอมก็ต้องยอมแล้วไหมวะ" ไอ้เต้บอก
"ไม่ต้องห่วง กูเคลียร์ได้ แด๊ดกูเขาเป็คนมีเหตุผล ไม่มีปัญหาหรอก"
"เออๆ งั้นแยกย้ายมีไรมึงก็โทรหาพวกกูได้ตลอด กูไประ"
"ขับรถกลับดีๆนะมึ.."
"ขับรถกลับดีๆนะมึงถึงแล้วโทรบอกกูด้วย.. จ้าา รู้แล้วจ้ากูจำได้ขึ้นใจไม่ต้องท่องจำเลยด้วยซ้ำ" ผมพูดต่อให้เสร็จสรรพทำเอาไอ้มิวหัวเราะ หึหึ
"เออ ตามนั้นแหละ"
หลังจากไปดูหอเป็อาทิตย์แต่ผมยังหาจังหวะคุยกับแด๊ดไม่ได้เลย ใจอยากจะคุยให้มันจบๆเพราะอีก 2 อาทิตย์ผมก็จะสอบแล้ว อยากเคลียร์ที่อยู่ใหม่ให้เรียบร้อยเพราะปิดเทอมผมว่าผมจะไปหางานพาร์ทไทม์ทำ ไม่อยากอยู่เฉยๆไปทำงานจะได้ไม่คิดมากไปเจอสังคมใหม่ๆบ้างแถมได้เงินได้ประสบการณ์ด้วย วันนี้พี่สิงโทรมาบอกผมว่าแด๊ดต้องไปต่างประเทศนานเป็อาทิตย์เพื่อไปเจรจาเื่ธุรกิจที่จะทำร่วมกันกับทางโน้น อยู่บ้านเดียวกันแท้ๆแต่ให้เลขาโทรมาบอกผม รู้สึกดีจัง!
ผมตัดสินใจย้ายข้าวของบางส่วนออกมาบ้างแล้วแล้วก็ชวนเพื่อนๆไปซื้อข้าวของจำเป็เข้าคอนโด ไปเก็บกวาดเช็ดถูนิดหน่อยแล้วก็ตกแต่งห้องให้น่าอยู่ เป็อันเสร็จทีนี้ก็เหลือบอกแด๊ดแค่นั้น
วันนี้ผมกับไอ้มิวมาเดินซื้อของขวัญวันเกิดให้แม่ของไอ้มิวที่ห้างดังกลางเมืองใหญ่ ไอ้มิวเลือกเข้าร้านเพชรสุดหรูมันบอกว่าอยากซื้อสร้อยให้แม่มันสักเส้นเห็นแม่มันชอบนักชอบหนาเลยอยากจะเซอร์ไพรส์
"อุ๊ยตาย!นี่โลกมันกลมหรือพรหมลิขิตกันนะ เจออีกแล้ว" พอหันไปก็เจอผู้หญิงคนเดิมคนสำคัญของแด๊ดที่ยืนกอดอกทำหน้าเชิดคอตั้งตรง จีบปากจีบคอพูด หึ
"ความซวยมากกว่า"
"ใจเย็นไอ้มิว" ผมรับห้ามไอ้มิวทันที ไอ้นี่มันอารมณ์ร้อน ความอดทนต่ำผมไม่อยากมีปัญหา
"ฉันหรือเปล่ายะที่ต้องพูดคำนั้น เมื่อไรเด็กอย่างเธอจะหายไปจากชีวิตแทน อืมม ชีวิตของเรา เราที่หมายถึงฉันกับแทน!"
"คุณ้าอะไรพูดมาเลยดีกว่า อย่ามาพล่ามให้มากความ มันน่ารำคาญ!"
ผมล็อกแขนไอ้มิวไว้เพื่อกันไม่ให้มันวู่วามเดี๋ยวเผลอไปทำร้ายคนของแด๊ดเข้าจะพาวุ่นวายเปล่าๆแต่ปากผมก็อดไม่ได้ที่จะโต้ตอบเธอไปอย่างไม่น้อยหน้ากัน
"นี่แก! เอาเถอะฉันจะไม่ถือสาก็แล้วกันเรามาตกลงกันดีกว่า"
"ตกลงอะไรของเจ๊วะ! เป็ใคร เป็อะไรกับแด๊ดของไอ้น้ำ อย่าบอกว่าเป็แฟน สภาพ!" ไอ้มิว มึงแม่งสุดยอดเอาใจกูไปเลยไอ้เพื่อนรัก รักมึงว่ะ
"นี่แก อย่ามาปากดีหน่อยเลย แทนกับฉันเราคบกันอยู่ แล้วอีกไม่นานเราก็จะแต่งงานกันแล้วฉันก็ไม่โอเคที่จะมีคนอื่นมาอยู่ร่วมชายคาด้วย อย่าลืมว่านายก็แค่ลูกเลี้ยง เป็แค่ลูกติดเมียเก่าที่ตายไปแล้ว นายคิดว่าควรแล้วเหรอที่จะเอาชีวิตของนายมาผูกติดมาเป็ภาระให้กับคนอื่น ถึงคนอื่นที่ว่าจะเคยเป็สามีแม่ของนาย แต่อย่าลืม ว่าแค่เคย.. ตอนนี้แม่นายไม่อยู่แล้วนายก็ควรไปอยู่ในที่ของนายซะ ถ้านายจะรอให้แทนเอ่ยปากไล่ นายก็รู้จักนิสัยของแทนดีว่าแทนไม่มีทางทำต่อให้ในใจอยากจะทำมากแค่ไหนก็ตาม นายคิดเองก็แล้วกันว่าควรทำอย่างไรเพื่อไม่ให้แทนลำบากใจไปมากกว่านี้" พูดเสร็จเธอก็ยิ้มอย่างเหยียดหยามส่งมาให้ผม ก่อนจะเดินออกไปอย่างผู้ชนะ
ผมกำมือแน่น ทุกคำพูดของผู้หญิงคนนี้เหมือนหอกนับสิบเล่มที่พุ่งเข้ามาทิ่มแทง เธอเป็คนนอกถ้าแด๊ดไม่บอกเธอจะรู้ได้อย่างไร ถ้าแบบนั้นก็คงจริงที่เขาคบกันแล้วก็มีแพลนที่จะแต่งงานกัน ผิดจากที่ผมคิดซะที่ไหนว่าถ้าแด๊ดแต่งงานเมียของแด๊ดก็จะดีดผมออกให้พ้นทาง
'อย่าทำให้แด๊ดต้องลำบากใจ' / 'ฉันน่ะเห็นใจเขาจังเหนื่อยงานแล้วยังต้องมาเหนื่อยใจกับคนอย่างเธออีก'
'เด๊ดจะดูแลเราแด๊ดสัญญากับแม่ของเราไว้' / 'นายก็แค่ลูกเลี้ยง เป็แค่ลูกติดเมียเก่าที่ตายไปแล้ว'
ฮึก แม่งชีวิตกู กูก็กำลังจะออกมาแล้วไง ทำไมต้องมาพูดให้รู้สึกแย่ด้วยวะ! เสียใจว่ะ เสียใจฉิบหาย! ถ้าเขาพูดเองอาจจะเจ็บแต่คงไม่เจ็บมากเท่านี้..
"เฮ้ยย! ไอ้น้ำอย่าดื่มเยอะเดี๋ยวเมา"
"ใจเย็นๆสิวะมึง บางทีแด๊ดมึงก็ไม่รู้เื่ป่ะวะ รอฟังแด๊ดมึงก่อน"
ฟังเชี้ยอะไร เขาหลบหน้ากูมาเป็เดือนแล้ว สิ่งที่เขาทำมันก็ชัดแล้วป่าววะว่าเขาไม่อยากเห็นหน้ากูอีก คิดแล้วอยากดื่มให้เมา เมาให้มันลืมเื่เฮงซวยพวกนี้ไป ไม่อยากให้อยู่ก็แค่บอกมามันจะตายหรือไงวะ ทำไมต้องให้คนอื่นมาพูดแทนด้วย คิดแล้วก็เจ็บใจ!
"ไอ้น้ำ พอก่อน อย่าเป็แบบนี้ดิวะ มีสติหน่อย! มึงก็กำลังจะออกมาแล้วไงมึงตัดสินใจและเตรียมการไว้หมดแล้วว่าจะออกมาจากชีวิตเขา เป็แบบนี้ก็ดีแล้วป่ะวะ จะช้าหรือเร็วสักวันมันก็ต้องลงเอยแบบนี้ มึงมองโลกในแง่ดีสิวะ ที่ผ่านแด๊ดเขาก็ดีกับมึงเขาทำหน้าที่ของเขาดีที่สุดแล้ว ต่อไปมึงก็เดินหน้าแล้วทำชีวิตของมึงให้ดี ให้สมกับที่พ่อแม่ของมึงได้ปูรากฐานที่ดีไว้ให้กับมึง มึงมีค่า อย่าให้ความผิดพลาดแค่เื่เดียวของมึงมาทำลายตัวมึงเอง มึงยังมีกู มีไอ้เต้ไอ้นุไอ้กร มึงยังมีพวกกูเว้ย!"
คำพูดของไอ้มิวทำให้ผมได้สติและคิดตาม
"ฮึกก ไอ้มิว อึกก กู กูเสียใจกูเสียใจทั้งๆที่กูคิดว่ากูทำใจได้แล้วเชียว กูแม่งอ่อนแอฉิบ กูไม่ชอบตัวเองที่เป็แบบนี้เลย ไม่ชอบเลยว่ะ ฮึกฮืออ"
ผมกอดไอ้มิวแน่นพร้อมปล่อยโฮโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ใครจะมองใครจะว่าอย่างไรก็ช่างแม่ง อึดอัดอยากปลดปล่อยอยากระบายเพื่อนก็เข้ามากอดมาปลอบกันให้จ้าละหวั่น อบอุ่นว่ะ สมแล้วที่พวกมันบอกว่าผมเป็แค่ลูกกวางตัวเล็กสำหรับราชสีแบบพวกมัน
"ทำอะไรกัน!" ผมปลิวหวือตามแรงกระชากจนหลุดออกจากอ้อมกอดของไอ้มิว
มาได้ไงวะ!ไหนพี่สิงบอกว่าแด๊ดไปดูงานต่างประเทศเป็อาทิตย์กว่าจะกลับ แล้วตรงหน้ากูนี่ใครวะ!
"แด๊ดมาได้ยังไง" ถามด้วยสีหน้างง ใ อ้าปากหวอน้ำหูน้ำตาเปรอะปังไปทั้งหน้า
"ออกมานี่เลยไอ้ตัวแสบ!" แด๊ดกระชากแขนผมให้เดินตามหลุนๆโดยไม่ฟังคำห้ามปรามของเพื่อนๆผมแม้แต่น้อย แถมยังชี้หน้าทุกคนว่าให้อยู่เฉยๆนั่งนิ่งๆรออยู่ตรงนี้ไอ้มิวทำท่าจะไม่ยอมแต่โดนไอ้นุไอ้กรไอ้เต้ล็อกตัวไว้อย่างแ่า
พอออกมาได้แด๊ดก็พาผมมาที่รถเปิดประตูแล้วผลักผมเข้าไปนั่งส่วนแด๊ดยืนเท้าเอวอยู่ด้านล่างตะคอกถามผมเสียงดังลั่นอย่างเอาเื่
"เดี๋ยวนี้ริอาจเที่ยวผับเที่ยวบาร์แล้ว ใจแตกแล้วสินะ!"
"!!!"
"แล้วเป็บ้าอะไรถึงไปกอดกันกลมไม่รู้จักอายคนบ้างเลยเหรอ"
"นั่นมันเพื่อนของน้ำนะแด๊ด!"
"เพื่อนบ้านเราเขากอดกันกลมแบบนี้เหรอ ห่ะ! แล้วถามจริง ไม่รู้จริงๆเหรอว่าเพื่อนเราคนนี้มันคิดไม่ซื่อกับเรามันคิดกับเรามากกว่าเพื่อน!"
"แล้วไงล่ะ! จะผิดอะไร ใครมันจะไปห้ามความรู้สึกได้กัน ถ้าไม่คิดเหมือนกันก็แค่บอกกันมาตรงๆ ไม่สิ! แด๊ดบอกผมไปแล้วนี่ว่าคนอย่างผมมันเป็ได้แค่ลูกอย่าสะเอ๊อะคิดไปไกลกว่านั้น บอกแล้ว ผมก็รู้แล้วแล้วผมก็กำลังจะออกไปจากชีวิตของแด๊ดแล้ว ไม่เห็นจำเป็ที่ต้องให้คนของแด๊ดมาตอกย้ำผมเลย ฮึกก แด๊ดใจร้ายว่ะ!"
"พูดบ้าอะไร ใครคือคนของฉันแล้วเธอจะออกไปไหน งง แล้วประเด็นคือ เรากำลังพูดเื่ของเธอกับไอ้เด็กมิวนั่น แล้วดึกป่านนี้แทนที่จะนอนอยู่บ้านอ่านหนังสือทั้งๆที่ใกล้จะสอบแล้วแต่เธอกลับไม่รู้หน้าที่ของตัวเองทำไมเธอดื้อด้า.."
"ผิดมากเลยเหรอที่น้ำรักแด๊ด" แอลกอฮอล์ทำให้ผมกล้า สินะ
"!!.."
"แด๊ดตอบน้ำมาสิ ว่าน้ำผิดเหรอที่หลงรักแด๊ด" ผมคงเมาจริงๆถึงได้กล้าถามแด๊ดแบบนี้
"เราเมามากแล้ว ไป กลับบ้านสร่างเมื่อไรค่อยมาคุยกัน" แด๊ดพยายามดันแล้วจะยกขาผมให้เข้าไปในรถเพื่อจะปิดประตู แต่ผมปัดมือของแด๊ดออก
"น้ำไม่ได้เมา แด๊ดตอบน้ำมาเหอะ น้ำอยากรู้ อยากได้ยินจากปากของแด๊ด"
ตึก!! ตึก ตึก!
"เราไม่ผิดแต่ผิดที่แด๊ดเอง แด๊ดไม่ได้รักเราแบบนั้น..ตัดใจซะเถอะ"
"ฮึกก ครับ! น้ำควรจะต้องตัดใจจริงๆเสียที ขอโทษนะครับสำหรับที่ผ่านมาที่ทำให้แด๊ดอึดอัดและรำคาญมาตลอด จริงๆแล้วสถานะพ่อลูกก็ไม่ได้แย่ ขอเวลาสักพักแล้วน้ำจะกลับมาเป็ลูกที่ดีของแด๊ด ขอบคุณที่ใจดีกับน้ำมาตลอด ขอบคุณนะครับ ขอกอดหน่อยได้ไหม กอดครั้งสุดท้าย ได้ไหมครับ"
ผมไม่ได้รอให้แด๊ดเอ่ยปากอนุญาต ผมหน้าด้านโผเข้าไปกอดแด๊ดเองเลย จะกอดให้แน่น กอดเป็ครั้งสุดท้าย แล้วต่อไปไอ้น้ำมนต์คนนี้จะเข้มแข็งจะกลับมาเป็ลูกที่ดีให้กับแด๊ดอย่างบริสุทธิ์ใจ รอหน่อยนะครับแด๊ด ถ้าแด๊ดยัง้าลูกคนนี้อยู่ในวันที่จิตใจผมแข็งแรงขึ้นแล้วผมจะกลับมานะครับ
+++++
ไปเลยลูกแม่ไปให้ไกลจากคนแก่ใจร้าย!
สวย ใส มีเสน่ห์ผู้เห็นผู้รัก..อย่าได้แคร์ค่ะลูก
แด๊ดพูดเองน๊า แล้วอย่ามาเสียใจภายหลังล่ะ.
แทนไทน้ำมนต์
++++++++
TBC.
2K
