สัญญาจำนน_End

        สองเดือนผ่านไปแล้ว ที่ยังไม่มีความคืบหน้าในการสืบหาตัว วิรดา นายหัวครรชิต จากที่เป็นคนเงียบไม่พูดอะไรกับใครมากมายอยู่แล้ว ก็ยิ่งเงียบหนัก และกลายเป็นคนเก็บตัวมากขึ้นไปอีก ชายหนุ่มทำงานเป็นบ้าเป็นหน้าเป็นหลัง บางครั้งไม่ยอมแม้แต่จะทานข้าวเลยด้วยซ้ำ แต่พอตกเย็นก็เอาแต่กินเหล้าแทนข้าวอีกต่างหาก ร่างกายก็ดูซูบผอมลงทุกวัน

        “ไอ้สร สรโว้ย! เอาเหล้ามาอีกสิ” นายหัวครรชิต ร้องเรียกหา สรชัย ซึ่งตอนนี้จำต้องเข้ามาพักอาศัยหลับนอนอยู่ในบ้านของ นายหัวครรชิต เพราะกลัวว่าหาก นายหัวครรชิต เมามากจะไม่มีใครดูแล และกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้นในระหว่างที่ไม่มีสติ

        “นายหัวเมามากแล้วนะครับ ผมว่าพอเถอะครับ และนี้มันก็ดึกมากแล้วด้วย เมาไปยังไงน้องดาก็ไม่กลับมาหรอก” สรชัย เอ่ยบอกพร้อมกับเตือนสติ “นายจะมารู้อะไร ฉันคิดถึงดาจะบ้าตายอยู่แล้ว ดา.. ดาอยู่ไหนทำไมถึงทิ้งพี่ไป พี่ขอโทษ... อภัยให้พี่เถอะนะ” นายหัวครรชิต พร่ำเพ้อออกมาอย่างน่าสงสาร สักพักก็ฟุบหลับไปบนโซฟารับแขก

        “นายหัวนี้อาการหนักจริงๆ” สรชัย เอ่ยออกมาพลางส่ายหน้าไปมา สงสารก็สงสารเพราะเจ้านายของตน ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนเลย สรชัย จึงต้องแบกร่างของ นายหัวครรชิต พาขึ้นไปยังห้องนอน แล้วค่อยกลับลงมาเก็บทำความสะอาดด้านล่าง จากนั้นก็ค่อยกลับไปยังห้องนอนของตน

        ตอนเช้า นายหัวครรชิต ตื่นขึ้นมาตามเวลาปกติ และทำงานตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็เห็นจะเป็นร่างกายและจิตใจ ที่ดูเหมือนจะกลายเป็นหุ่นยนต์เข้าไปทุกวันแล้วนั้นแหละ

        “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

        เสียงจากประตูหน้าห้องทำงานของ นายหัวครรชิต ดังขึ้น เป็นเชิงขออนุญาตเข้าห้อง

        “นายหัวครับ คุณอิศรา มาพบครับ” สรชัย เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องแล้ว ก็เอ่ยบอกกล่าวผู้นั่งทำงานอยู่ในห้องทันที พอ นายหัวครรชิต ได้ยินว่าใครมาพบ ก็รีบลุกขึ้นจากโต๊ะทำงาน แล้วเดินออกไปจากห้อง ตรงไปยังห้องรับแขกอย่างรวดเร็ว

        “สวัสดีครับนายหัว ผมมีความคืบหน้าเกี่ยวกับคุณวิรดา มาแจ้งให้ทราบครับ” อิศรา เป็นนักสืบที่ นายหัวครรชิต ได้จ้างให้ไปสืบหาตัว วิรดา กล่าวขึ้นทันทีที่เห็น นายหัวครรชิต เดินเข้ามาในห้องรับแขก และหยุดยืนอยู่ตรงหน้า แล้วนั่งลงบนโซฟาพร้อมกัน

        “นี้เป็นข้อมูลและรูปถ่ายของคุณวิรดา ครับ” อิศรา ยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลส่งให้ นายหัวครรชิต จึงยื่นมือใหญ่มารับไป เปิดมันออกอย่างรีบร้อน ดูเอกสารและรูปถ่ายที่อยู่ในซองอย่างละเอียด

        “ดาท้องเหรอ?” นายหัวครรชิต เหมือนโดนฟ้าผ่าลงมากลางศีรษะเป็นครั้งที่สอง หลังจากที่ วิรดา ได้หนีหายไป

        “ใช่ครับ เธอกำลังท้อง” อิศรา ยืนยันข้อมูลตามที่ตนได้รู้มาให้ นายหัวครรชิต ได้รับทราบเช่นนั้น ภายในจิตใจก็รู้สึกถึงความตื่นเต้น ตื้นตัน ปิติยินดีแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายแกร่งของ นายหัวครรชิต

        “คุณทำได้ดีมากๆ เลย คุณอิศ ขอบคุณคุณมากนะ” นายหัวครรชิต เอ่ยขอบคุณนักสืบที่เขาจ้าง อย่างรู้สึกดีใจเป็นอย่างยิ่ง

        “เสร็จธุระแล้ว ผมขอตัวเลยแล้วกันนะครับ” อิศรา กล่าวพร้อมกับลุกขึ้น แล้วเดินออกจากบ้านของ นายหัวครรชิต ไปทันที

        “สร เตรียมรถให้ฉัน ฉันจะไปกรุงเทพตอนนี้เลย” นายหัวครรชิต สั่งการ สรชัย ทันที

        ยังไงเขาก็ต้องตามลูกเมียกลับมาให้ได้ ไม่ว่าจะยังไงเขาจะไม่ปล่อยมือ และจะไม่หยุดติดตามอย่างแน่นอน เขาได้รับบทเรียนอันแสนสาหัสแล้วว่า ความเจ็บช้ำ ปวดร้าว ร้อนรนในใจ เมื่อไม่มี วิรดา อยู่เคียงข้างในชีวิตของเขามันเป็นยังไง

        “ครับนายหัว” สรชัย รับคำสั่งแล้วก็เร่งรีบไปดำเนินการทันที 

๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔๔