ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

ตอนที่ 36สงครามจริง ไม่มีคำว่าพร้อม

สามวันหลังคำสั่งระดมพล

ค่ายเปลี่ยนไปหมด

สนามฝึกหาย

เสียงตะโกนหาย

เหลือแต่เสียงเหล็กกระทบกัน

เสียงล้อเกวียน

เสียงคนรีบ

คนที่เคยฝึก

ตอนนี้กำลังจะถูกส่งไปตายจริง

—

ลานรวมพล

หน่วยทั้งหมดยืนเรียง

จำนวนลดลง

บางหน้าหายไป

ไม่มีใครถาม

หลัวชิงมองรอบ ๆ

พูดเบา ๆ

“ตอนฝึก…”

“…ข้าคิดว่าทุกอย่างมันเกินจริง”

เขาหัวเราะสั้น

“ตอนนี้รู้แล้ว”

ไม่มีใครตอบ

—

ฉีเหยียนเดินขึ้นแท่น

ไม่มีคำปลุกใจ

ไม่มีคำว่าเพื่อชาติ

เขาพูดแค่

“สงครามครั้งนี้”

“ไม่มีเกียรติ”

ทุกคนเงียบ

เขาพูดต่อ

“ไม่มีชื่อเสียง”

“ไม่มีคนจำ”

“มีแค่คนรอด”

เงียบกว่าเดิม

ฉีเหยียนกวาดตามอง

“ใครยังอยากเป็นวีรบุรุษ…”

เขาชี้ประตูค่าย

“…ออกไปได้ตอนนี้”

ไม่มีใครขยับ

—

จากนั้นเขาโยนม้วนคำสั่งลง

แต่ละหน่วยรับ

หลินรุ่ยเปิด

ด้านใน

เขตชายแดนตะวันตก
แนวป้องกันลำดับห้า

ภารกิจ:
รักษาเส้นทางส่งเสบียง

กำลังพล:
1200

อัตรารอดเฉลี่ย:
46%

หลัวชิงอ่านแล้วนิ่ง

“…ครึ่งเดียว?”

เฉินมู่พูดเรียบ

“แปลว่าถือว่าสูง”

ทุกคนเงียบ

—

ก่อนออกเดินทาง

ฉีเหยียนเรียกหลินรุ่ย

โยนถุงผ้าให้

ด้านในมีตัวหมากสีขาวตัวเดิม

จากข้อสอบครั้งก่อน

หลินรุ่ยมอง

ฉีเหยียนพูด

“เอาไว้”

“วันที่ต้องเลือก”

หลินรุ่ยถาม

“ท่านคิดว่าข้าจะเลือก?”

ฉีเหยียนเงียบ

ก่อนตอบ

“ทุกคนเลือก”

เขาหันหลัง

“…แค่บางคนไม่ยอมรับ”

—

ออกเดินทาง

สองวันแรกสงบ

จนถึงวันที่สาม

พวกเขาขึ้นเนิน

และเห็นชายแดนครั้งแรก

ไม่มีป้อมใหญ่

ไม่มีแม่ทัพเท่ ๆ

มีแต่—

ควัน

ไฟ

คนเจ็บ

เกวียนแตก

กำแพงพัง

เสียงร้องดังไกล

หลัวชิงยืนนิ่ง

เสียงเบาลง

“…นี่เหรอ”

สงคราม

ไม่มีใครตอบ

—

พอเข้าแนวหลัง

ทหารคนหนึ่งวิ่งมา

“หน่วยไหน!”

หลินรุ่ยส่งคำสั่ง

อีกฝ่ายเปิดดู

หน้าเปลี่ยน

“แนวห้า?”

เขาหัวเราะแห้ง

“โชคดี”

หลัวชิงถาม

“แนวห้าคืออะไร”

ทหารมองเขา

ตอบเรียบ

“จุดที่ศัตรูชอบตี”

เงียบ

—

พวกเขาถึงแนว

มีค่ายไม้เล็ก

คนไม่ถึงร้อย

แต่ควรมีสามร้อย

แม่ทัพรักษาการเดินออกมา

ตาคล้ำ

ชุดมีเลือด

ถามสั้น

“กำลังเสริม?”

หลินรุ่ยพยักหน้า

อีกฝ่ายส่งแผนที่ทันที

“รับต่อ”

ทุกคนชะงัก

หลัวชิงถาม

“แล้วท่าน?”

ชายคนนั้นตอบ

“ข้าถูกเรียกกลับ”

หลินรุ่ยมองแผนที่

มีรอยวงแดงเต็มไปหมด

จุดโจมตี

เส้นขาด

จุดส่งเสบียง

จากนั้นเขาเห็นข้อความมุมกระดาษ

เขียนมือ

ถ้ารักษาไม่ได้
เผาเสบียง

หลินรุ่ยเงียบ

ถาม

“สถานการณ์จริง”

ชายคนนั้นตอบทันที

“อีกไม่เกินสามวัน”

“แตก”

ทุกคนหน้าเปลี่ยน

หลัวชิงรีบถาม

“แล้วทำไมยังอยู่”

อีกฝ่ายเงียบ

ก่อนตอบ

“เพราะข้ายังมีคนอยู่ตรงหน้า”

ลมพัดผ่าน

ชายคนนั้นเดินผ่านหลินรุ่ย

แล้วหยุด

พูดเบา ๆ

“ยินดีต้อนรับสู่สงคราม”

—

ระบบเด้งขึ้น

เข้าสู่พื้นที่สงคราม

ปลดล็อก:

【แผนที่สนามรบ】

【รายงานความเสียหาย】

ภารกิจหลัก:

รักษาแนวป้องกันลำดับห้า

ระยะเวลา:
72 ชั่วโมง

อัตราความสำเร็จ:

18%

คำเตือน:

ครั้งนี้
ไม่มีคำตอบที่ถูกที่สุด

—

หลินรุ่ยมองแนวกำแพง

มองคน

มองเสบียง

แล้วมองเวลา

ครั้งแรก

เขาไม่ได้คิดว่า

จะชนะยังไง

แต่คิดว่า

ถ้าพัง…

จะพังช้าที่สุดยังไง

ตอนที่ 36 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 37 — การถอย ไม่ได้แปลว่าแพ้ ถ้ามันทำให้คนยังเหลือสู้วันพรุ่งนี้