บทที่ 15 หมายปองต้าซาน
ฉินเสี่ยวกั่วถูกป้าฮวากอดไว้ในอ้อมกอด ด้านหลังมีกลุ่มหญิงชรากลุ่มหนึ่งยกโขยงตามมา…
ท่าทางดูดุร้ายพร้อมเอาเื่สุด ๆ
มีเพียงเสียงเด็กน้อยร้องไห้ดังต่อเนื่อง
“เธอ…เธอสาดน้ำใส่แม่ของหนู! เธอทุบตีแม่ของหนูด้วย! เธอคนนี้!” ฉินเสี่ยวกั่วร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของป้าฮวา
ไป๋อวี้ได้ยินเสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของลูกสาวก็รีบวิ่งเข้าไปหาเด็กน้อย เมื่อเห็นเ้าตัวน้อยไม่ได้รับาเ็ใด ๆ มีเพียงตัวเปียกซกและผมยุ่งเหยิงเท่านั้น
“ลูกไม่เป็อะไรใช่ไหม?”
ฉินเสี่ยวกั่วดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดป้าฮวาอยากจะโผไปหาผู้เป็ “แม่…”
“หลิวไฉ่อิง!” ป้าฮวาโกรธจัด “เธอเสียสติไปแล้วเหรอ! เธอกำลังใช้ความรุนแรงต่อหน้าเด็ก!”
“ใช่แล้ว ๆ เธอเองก็เป็ย่าคนไม่ใช่เหรอ” หญิงชราที่อยู่หลังป้าฮวาเอ่ยขึ้น
เธอเป็แม่ของหลี่เถียนจากกลุ่มล่าสัตว์ แซ่เฉิน
หลิวไฉ่อิงเกิดอาการหวาดวิตก “ฉันลงมือก่อนหรือไง? เห็นชัด ๆ ว่าหล่อนเป็คนเริ่มก่อน…”
“เธอนั้นแหละ… เธอนั้นแหละ!” ฉินเสี่ยวกั่วร้องไห้ “เธอเองก็อยากตีหนู แต่แม่ห้ามไว้ เธอกระชากผมแม่ของหนู!!”
เด็กน้อยจำสิ่งที่เกิดขึ้นได้ทั้งหมด!
หลิวไฉ่อิงเริ่มหวาดกลัวป้าฮวาเล็กน้อย จึงเอ่ยแก้ตัวตะกุตะกัก “พี่ฮวา ฟังฉันพูดก่อน นังสารเลวคนนี้ เธอบอกให้เสี่ยวซู่ตีเถี่ยต้านของฉัน…”
ฉินเสี่ยวซู่พูดอย่างเ็า “ไม่ต้องมีใครบอกฉันหรอก ฉันไม่ชอบขี้หน้าเถี่ยต้านมานานแล้ว เป็ฉันที่ทุบตีเขาเอง”
“นี่เธอ…” หลิวไฉ่อิงชี้หน้าฉินเสี่ยวซู่ อยากจะด่าเขาให้ลืมทางกลับบ้านไปเสีย
“พอแล้ว!” คุณป้าฮวาะโลั่น “กั่วเอ๋อร์บอกฉันหมดแล้ว! เธอเป็คนสาดน้ำใส่คนอื่น คนเขาเลยโกรธขึ้นมา เธอว่าการกระทำของเธอมันเหมาะสมหรือไง ถ้ามีคนมาทำร้ายเธอถึงหน้าบ้าน เธอจะสาดน้ำใส่เขาไหม?”
หลิวไฉ่อิงโกรธจนตวาดเสียงดังลั่น “ฉันสาดน้ำใส่หล่อนแล้วทำไม? พวกเธอเสียสติไปกันหมดแล้วหรือยังไง ทำไมถึงยังคบหาสมาคมกับผู้หญิงสารเลวอย่างหล่อนอยู่อีกล่ะ พวกเธอลืมไปแล้วเหรอว่าเธอหนีการแต่งงานแล้วเชิดสินสอดไป?!”
“ไฉ่อิง ฉันไม่สนใจเื่ในอดีตอีกต่อไปแล้ว ทุกคนแค่อยากจะมีชีวิตใหม่ที่ดีอีกครั้ง เธอไม่สามารถทำร้ายคนอื่นได้” ป้าเฉินเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้ว…”
ป้าหม่า แม่ของหวังเถี่ยเซิงแห่งทีมล่าสัตว์เองก็เห็นด้วย “ไม่ว่ายังไงก็ตาม เธอไม่สามารถสาดน้ำใส่คนอื่นโดยไม่คิดอะไรได้ ถ้ามันกระเด็นใส่เด็กล่ะจะทำอย่างไร?”
หลิวไฉ่อิงโกรธจนแทบจะเป็ลม “นังแพศยา...”
หวังสี่พูดอย่างรวดเร็ว “ป้าคะ!”
เดิมทีไป๋อวี้อยากเข้าไปปลอบเสี่ยวกั่ว แต่ตอนนี้เธอเลือกที่จะหันกลับไปมองหญิงคนนั้น
เธอแค่อยากจะรู้ภูมิหลังของผู้หญิงคนนี้ มาดูกันว่าหวังสี่คนนี้จะดีอย่างที่เธอคิดหรือไม่
หวังสี่ตัดสินสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างว่องไว เธอรู้ดีว่าถ้าป้าของเธอกล้าพูดถึงเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนั้น เธอจะต้องเสียเงินแน่นอน นอกจากนี้จะยังถูกโจมตีอีกด้วย เธอจึงรีบก้าวไปข้างหน้าหยุดคำพูดของหลิวไฉ่อิงไว้
หวังสี่ทำงานที่ร้านสหกรณ์ในเมือง ปกติมักจะทำตัวสุภาพ พูดจาไพเราะ ทุกคนในฉินเจียถุนไม่น้อยจึงยังไว้หน้าเธออยู่
เธอเองก็รับรู้ถึงจุดนี้เป็อย่างดี เธอจึงยืนขึ้นพูดเหมือนคนกลาง “เื่นี้เป็เื่เข้าใจผิดจริง ๆ วันนี้ตอนเช้าคุณป้าสาดน้ำออกมาข้างนอก แต่ไม่ทันเห็นพวกเขาเดินผ่านมาทางนี้ คุณป้าไม่ได้ตั้งใจจะสาดน้ำใส่เธอซะหน่อย”
ใครจะบอกว่าตัวเองตั้งใจกันเล่า
ไป๋อวี้แอบพยักหน้าเงียบ ๆ ไม่เลวจริง ๆ นับว่าหล่อนยังมีสมองอยู่บ้าง และนั้นก็ถือว่าเป็ข้อแก้ตัวที่ดีเลยทีเดียว
หลิวไฉ่อิงพูดอย่างรวดเร็ว “ใช่ ๆ ฉันสาดน้ำออกไปข้างนอก ใครจะไปเห็นเธออยู่ที่นั่น! ทำไมเธอถึงบอกเสี่ยวซู่ให้มาตีเถี่ยต้านของฉันล่ะ!”
หวังสี่หยุดป้าที่กำลังตื่นตระหนกของเธอ และหันศีรษะไปทางไป๋อวี้แล้วพูดว่า
“ป้าของฉันคนนี้มักจะทำอะไรหุนหันพลันแล่น ทั้งยังรักและเอ็นดูเถี่ยต้านมาก แต่ความจริงแล้วเธอเป็คนจิตใจดี เธอบอกเสี่ยวซู่ว่าอย่าถือสาหล่อนเลย”
ไป๋อวี้ยืนฟังท่าทีนิ่งสงบ รออีกสักพักหนึ่งก็เอ่ยขึ้นว่า
“เธอพูดจบหรือยัง?”
หวังสี่ตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “อย่าถือสาป้าของฉันเลยนะ”
ไป๋อวี้คิดในใจ เื่ทั้งหมดก็มีอยู่แค่นี้แหละ
เธออุ้มลูกสาวไว้ในอ้อมแขนข้างหนึ่ง อีกมือโบกมือให้ฉินเสี่ยวซู่แล้วพูดว่า “เธอมานี่สิ”
ฉินเสี่ยวซู่ทนไม่ได้ที่จะพูดว่า “ฉันไม่ฟังเธอหรอกนะ…”
แต่สุดท้ายก็เดินเข้าไปหาไปอวี้ก่อนจะหยุดลงข้างเธอพร้อมกับไม้หาบ และมองอีกฝ่ายอย่างเดือดดาล
“พี่ป้าน้าอาทั้งหลาย เสี่ยวซู่ของฉันยังเด็ก แต่เขาไม่ได้หูหนวกตาบอด พวกคุณไม่มีสิทธิ์พูดว่าเขาเป็คนเชื่อฟังขนาดทำในสิ่งที่ฉันสั่งได้”
เมื่อฉินเสี่ยวซู่ได้ยินสิ่งนี้ก็เชิดหน้าขึ้นและพูดว่า “ใช่แล้ว ฉันเห็นกับตาว่าเธอจงใจสาดน้ำใส่พวกเรา ทำไมไม่เชื่อที่ฉันพูด!”
ไป๋อวี้พูดอีกครั้ง “สำหรับตัวฉันเอง ฉันจะไม่เอาเื่กับสิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ ต่อให้โดนตีก็ไม่มีประโยชน์อะไร ยังไงฉันก็ยอมรับมัน”
ป้าฮวาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “แม่เสี่ยวกั่ว ทำไมเธอไม่เอาเื่ล่ะ ทุกคนอยู่ที่นี่ไม่ใช่มาเพื่อฟังข้อโต้แย้งของเธอหรอกเหรอ?”
คำพูดของไป๋อวี้ทำให้เธออึดอัดมาก
……
ยังไงเสียตอนนี้จ้าวโหย่วเต๋อกับคนอื่น ๆ ก็ยังอยู่ในเมือง เพียงเพราะเื่เล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอ ทำให้พวกเขาถึงกับต้องทะเลาะกับผู้คนในก่างจื่อหลิ่ง
หวังสี่ยังมองอีกฝ่ายด้วยความกระดากอาย ตอนแรกคิดว่าผู้หญิงคนนี้โง่จริง ๆ ทันใดนั้นก็ได้ยินไป๋อวี้พูดอะไรบางอย่าง...
“ฉันรู้ว่าฉันไม่คู่ควรกับฉินต้าซาน แม้แต่ป้าหลิวเองก็เคยพูดมาก่อน เธออยากหาผู้หญิงมาดูแลลูก ๆ ของต้าซาน”
หวังสี่ “!!!"
เดิมทีใบหน้าป้าฮวายังคงบูดบึ้งตลอด แต่ตอนนี้เธอตกตะลึงมาก ใช่ หลิวไฉ่อิง้าจับคู่หวังสี่กับฉินต้าซานกันมาตลอด...
ไป๋อวี้อุ้มเด็กไว้ในมือข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งเช็ดใบหน้าของตนเอง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย
“ฉันไม่รู้ว่าทำไมป้าหลิวถึงเอาแต่มองฉันด้วยความขุ่นเคือง แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าป้าหลิวพบสิ่งที่ดีกว่าสำหรับต้าซาน…” ขณะที่เธอพูดตาก็มองไปที่หวังสี่
หวังสี่ตื่นตระหนกและพูดด้วยความโกรธ “เธอ…เธอกำลังพูดถึงอะไร! เธอกำลังพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้เหรอ ทำไมเธอถึงพูดแบบนี้!”
มีเพียงคนโง่เท่านั้นแหละที่จะบอกว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้
ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนเปิดปาก ส่วนเธอมีแค่ลูกสองคนที่นี่!
ไป๋อวี้คิดในใจ ฉันจะใช้จุดอ่อนเธอจัดการเธอแน่! แต่หน้าของไป๋อวี้ยังดูเศร้าหมอง ขณะที่กอดเสี่ยวกั่วแน่นก็พูดว่า
“ไม่ว่าฉันจะพูดอะไร พวกคุณก็ยัง้าใช้เื่ในอดีตมาตบหน้าฉัน ถ้าอย่างนั้นฉันจะต้องพูดอะไรอีก!”
ฉินเสี่ยวซู่พูดด้วยใบหน้าดำถมึง “ทำไมเธอถึงไม่พูดล่ะ? พวกเขาต่างหากที่สาดน้ำใส่เธอ พวกเขาทุบตีน้องสาวของฉัน! หวังสี่ ฉันจะบอกให้นะ ทั้งพ่อและฉันไม่ชอบเธอ ชาตินี้เธอไม่มีวันเหยียบเข้ามาในบ้านฉันแน่!”
ใบหน้าของหวังสี่เปลี่ยนเป็สีแดงทันใด
“เธอ…เธอกำลังพูดถึงเื่ไร้สาระอะไร? ฉัน…”
เธอไม่มีเวลาอธิบาย เป็ผลให้คุณป้าผู้แสนดีของเธอ หลิวไฉ่อิงรีบวิ่งแจ้นออกมา
“เธอนี่มันโง่เง่าเต่าตุ่นสิ้นดีที่ไม่รู้ว่าอะไรดีหรืออะไรไม่ดี หวังสี่ของเรายังเด็ก เธอยังไม่เคยแต่งงานอีกทั้งเธอกำลังทำงานในร้านสหกรณ์! เทียบกับไอ้สารเลวนั่นไม่ได้สักนิด…”
หวังสี่กำลังจะร้องไห้ด้วยความโกรธและเข้าไปกระชากแขนป้าของเธอไว้
“ป้าคะ!”
หลิวไฉ่อิงพูดด้วยความโกรธ “ฉันพูดเื่จริง! เธอดึงฉันไว้ทำไม!”
ไป๋อวี้อดยิ้มไม่ได้ เธอไม่เคยคิดว่าหล่อนจะเป็เพื่อนร่วมทีมที่ห่วยขนาดนี้
471
![[นิยายแปลจีน] เมื่อยมทูตเดบิวต์เป็นเซนเตอร์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1686029241_26681090.webp)