ในเมื่อทุกอย่างได้สภาวะปกติ ทุกคนมองหน้ากันแล้วเริ่มยิ้มแต่เป็ยิ้มที่เหงื่อตก
"ยัยสาวกี่เพ้าเก่าๆขาดๆไม่อยู่นี่หว่า" ปูเจ๊กเทียนที่เอาค้อนพลาสติกมาเคาะหัวจนนึกออก พรรคพวกตะลุมบอนกันและลองเปลี่ยนมาชุลมุนวุ่นวาย หมีแพนด้าวัยเด็กสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาแล้วเบ่งพลังคลั่ง สภาพร่างกายกลายเป็หมีแพนด้าวัยเจริญเติบโต แล้วก็เงียบ ทุกอย่างก็เงียบเพราะมุงดูการเปลี่ยนแปลง หมีแพนด้ามองซ้ายมองขวาแล้วไปหลับลงบนลูกบอลต่ออย่างน่าถีบ
ทุกคนและแพนด้าที่หลับบนลูกบอลต้องเหาะเหินกลับไปยังบ้านของเซียนเต้าหู้ พวกเขามาทั้งทันและไม่ทันตั้งตัว ข้างในห้องพบสาวกี่เพ้าเก่าๆขาดๆผู้ใช้พลังพัดลมขณะนี้นอนหงายหลับถ่างขาในชุดกางเกงยีนส์สั้นบนโซฟา น้ำลายก็ไหลที่มุมปากและตื่นขึ้นมาเสื้อผ้าได้เปลี่ยนเป็สาวเสิร์ฟผู้รับใช้เ้านายอย่างการตัดต่อหนังและถามว่า สวัสดีค่ะดิฉันรอตั้งนานพวกคุณมึงไปไหนมาคะ
เหล่าเซียนบันดาลโทสะ เอานิ้วปริ้นตาปล่อยลิ้นแลบกระดกขึ้นๆลงๆ แบร่ๆ แพนด้าหลับคาลูกบอล สาวผู้ใช้พลังพัดลมกลับปริ้นตาแลบลิ้นทำตาม มันก็เลยส่งให้เซียนที่เป็กลุ่มตะลุมบอนกันเอง สาวผู้ใช้พลังพัดลมมองด้วยความมึนงง
ตูม ะเิที่หน้าประตูบ้านทำการะเิเป็ครั้งแรกและบ้านหลังนี้กลายเป็ซากเป็ด
ทว่า หมีแพนด้าตื่นขึ้นมารับไม่ได้ เหล่าเซียนดูปกติแต่ตัวหมีแพนด้าดำเป็ตอตะโกอยู่คนเดียวให้เพื่อนหัวเราะและเซียนเต้าหู้ต้องรีบร้องไห้หายใจขัดๆคุกเข่าทำใจ บ้านตัวเองไม่มีแล้ว
ท้องฟ้าเป็ตอนเช้าด้วยพระอาทิตย์ไม่ยิ้ม พระอาทิตย์หน้าบึ้งแบบเมินเชอะกับบางสิ่ง
เซียนเต้าหู้พยายามเอามีดจ่อคอแต่ภรรยาพุ่งขาคู่ใส่ห้าม อาจารย์สอนภาษาจีนโบราณคิดถึงสิ่งที่ประท้วงเื่ะเิ มันเกิดขึ้นมาแล้วแล้วก็พล่ามใส่เพื่อน ยกป้ายสังกะสีระบายรูปหัตถ์ชูนิ้วกลางจะไม่พล่ามอะไรมากและหลับตาเมินด้วยความเชอะแคะขี้มูกเล่น
มีร่างหนึ่งลอยลงและลอยผ่าน เป็เซียนตัวประหลาดมีหนวดอยู่บ้าง ลงมาที่หน้าบ้าน เซียนคนนี้ฉายาลูกะเิเทวะ
ปูเจ๊กเทียนถอยไปตั้งหลักแต่ล้มลงทับซากบ้าน เซียนลูกะเิบอกว่าเป็ลูกน้องลิ่วล้อให้บุคคลหนึ่งเช่นเดียวกับเซียนใช้โซ่ เซียนะเิลอยตัว ปูเจ๊กเทียนที่นอนล้มได้ลอยทั้งๆยังนอนล้ม สาวพลังพัดลมไม่สามารถหาพัดลมเจอสักตัว เด็กขันทีหลบหลังเซียนเต้าหู้ หมีแพนด้าเริ่มพยาบาทมากที่ตัวเองโดนะเิเละ ปูเจ๊กเทียนลอยมาไม่ถึงตัวเซียนะเิแต่กลับกระเด็นลงมายังฝูงเพื่อน เซียนะเิยังงงด้วยการจ้องไปยิ้มไปลอยไปและลอยถอยหลัง ควักลูกะเิแบบนินจามา
เซียนเต้าหู้ต้องทำการแก้แค้นเื่บ้าน เอาตะเกียบพุ่ง เซียนะเิทำะเินินจาตูมตูม เซียนเต้าหู้ดิ้นรนใช้ตะเกียบตวัดท่ามกลางควันขโมง เซียนะเิส่งลูกบาทาลงกลางหลัง เซียนเต้าหู้ล้มลงสังเกตลูกะเินินจาที่พื้นแล้วเอาตะเกียบคีบมัน วิ่งมาส่งมันให้ปูเจ๊กเทียนซึ่งต้องวิ่งหนีเพราะจะโดนะเิทำไมให้โง่แต่เซียนเต้าหู้ก็จะวิ่งตามไม่มีเหตุผล ตูม เซียนเต้าหู้ไม่เละแต่ยืนตรงในท่าลิ้นที่แลบค้างใบหน้าสายตาแสดงความทึ่งงง เป็ภาพที่ไม่น่าเกิดก็เกิดมาอย่างสัปดน ภรรยาถ่ายรูปเก็บด้วยกล้องทำจากดินปืนผสมถังเช่า เซียนเต้าหู้เอาตะเกียบวิ่งไล่ภรรยาและไล่จนห่างจากพื้นที่หายไป
โมโจซ้ายบอกวิ่งไปช่วย โมโจขวาบอกถอยตั้งหลัก และสองหัวกวัดแกว่งขวิดโขกแล้วเจ็บสลบ เด็กขันทีหลบลงในถังขยะเปียกและเปื้อนเหม็นเน่ากินหนอนสดๆไปหลายตัว หมีแพนด้ายกแขนคำราม ยกลูกบอลเขวี้ยงไปยังเซียนะเิ
เซียนะเิใช้มือขวารับบอลได้ หัวเราะชอบใจเล็กน้อยว่าไม่มีอะไร แต่
ตูม ลูกบอลมันะเิ เซียนะเิอยู่ในสภาพยุ่งเหยิงทั้งผมเผ้า หนวด เสื้อผ้า มันเริ่มมีแววโกรธได้เบ่งพลังเปล่งออร่า ปูเจ๊กเทียนถอยและยกมือกันแพนด้าไม่ให้เข้าใกล้อันตราย เพ่งดูเซียนลูกะเิที่เปล่งออร่าเริ่มแรงและมาก
แรงและมากขึ้น และ ตูม มันเบ่งพลังให้ตัวเองะเิหายไปอย่างไร้ร่องรอย มันตายแล้ว
อาจารย์สอนภาษาจีนโบราณเอาหัวล้านเลี่ยนมาขวิดที่ตัวปูเจ๊กเทียนบอกว่าฉลองหน่อย ปูเจ๊กเทียนยังหน้าฉุนพร้อมปล่อยตดออกมาสามทีว่าทำไมมันจบดื้อๆแล้วหันมาที่แพนด้า แพนด้าก็ไม่รู้ว่าลูกบอลเป็ะเิ สาวพลังพัดลมแอบไปขำด้วยสายตาซกมก เด็กขันทีออกมาในสภาพตัวสะอาดอย่างไม่น่าเชื่อกับกองขยะ ภรรยาและเซียนเต้าหู้ที่วิ่งไปรอบเมืองมาแล้วพันสี่ร้อยแปดสิบรอบมาหมดแรงล้มลงที่หน้าบ้าน