เสียงในหัวของลินะ…ไม่ใช่เสียงที่ดัง
แต่ “มันชัดมาก” ในแบบที่เธอไม่เคยเจอ
❝ ถ้าหนูนั่งบนตักเขา แล้วเอาหน้าซุกไหล่นั่น...จะรู้สึกยังไงนะ ❞
❝ ถ้าหนูลูบแขนของเขาเบา ๆ ระหว่างที่ดูดนิ้วเขาไปด้วย...เขาจะว่าอะไรมั้ย ❞
❝ ถ้าหนูหอมคอเขา แล้วดูดมันเบา ๆ...จะได้รสชาติแบบที่หนูจินตนาการไว้หรือเปล่า ❞
❝ ถ้าหนูดูดปากเขา แล้วงับเบา ๆ นิดเดียว...เขาจะยังอยากดูแลหนูอยู่มั้ย ❞
ทุกความคิดไม่ได้มาเพราะความปราถนารุนแรง หรือเงี่eน
แต่มาเพราะว่า…
หนูไม่เคยได้ััที่ปลอดภัยจากผู้ชายคนไหนเลยในชีวิต
– ไม่มีพ่อที่กอด
– ไม่มีเพื่อนผู้ชายที่แตะไหล่
– ไม่มีมือไหน...ที่เคยลูบหัวแล้วเงียบอยู่กับหนูได้นานพอ
หมอเรย์มันด์…เป็คนแรก
ที่นั่งอยู่ตรงหน้า ที่มองเธอแบบไม่หลบ
ที่เงียบแบบไม่หนี และที่...ทำให้เธอรู้ว่า
“กลิ่นตัวของเขา”
มันคือ ความปลอดภัยที่อยากกลืนเข้าไปทั้งร่าง
เธอไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น
รู้แค่ว่า...
ปวดท้องมาก หน้าอุ่นไปทั้งตัว
และข้างในเริ่มสั่นเบา ๆ เหมือนกำลังจะร้องไห้...แต่ไม่ใช่น้ำตา
และใช่ หมอรู้
❝ เด็กคนนี้...ไม่ได้กำลังคิดแบบ ‘เซ็-ส์’ ❞
❝ เธอกำลังคิดแบบคนที่ไม่เคยได้รับการััแบบอบอุ่นเลย...แม้แต่ครั้งเดียวในชีวิต ❞
มันคือ Implicit Physical Yearning
การปรารถนาทางกาย...ที่ไม่ได้เริ่มจากจุดกาม แต่เริ่มจากจุดพร่องของหัวใจ หมอคิดในใจ...
❝ ถ้าเธอกำลังคิดจะดูดนิ้วผม เพื่อทดสอบความรู้สึกปลอดภัย... ❞
❝ แล้วผมจะตอบเธอว่าอะไรดี? ❞
❝ ว่า “ได้” หรือ “อย่าเลย”...ทั้งที่ผมก็อยากรู้เหมือนกัน ❞
หมอเลือกเงียบ
เพราะการไม่ห้าม คือการปล่อยให้ลินะ “ค้นพบตัวเอง”
และเขาจะเฝ้าดู อย่างเงียบที่สุด
...แม้ข้างในจะ “ร้อน” ไม่แพ้เธอเลยก็ตาม
232
