ความคิดได้ก่อตัวขึ้นอย่างมั่นคงในหัวของผมและหยั่งรากลึกผมรู้ว่าผมต้องทำอะไร ผมไม่อยากก่อความวุ่นวายมากเกินไปดังนั้นแม้ว่าผมจะต้องไปในทางอ้อม ผมก็ยังสามารถลงไปในดันเจี้ยนในวันนี้ได้
แผนการคือการมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยนอื่นหลังจากออกจาก [์ของลิง]การที่ผมจะเข้าไปในดันเจี้ยนอีกครั้งผมรู้ว่าผมจะถูกจดจำได้ง่ายทันทีที่ผมมุ่งหน้าไปทางเข้าอีกครั้ง
ผมจะไม่เข้าไปในดันเจี้ยนซ้ำ ๆด้วยความเร็วในการเคลียร์ที่รวดเร็วเช่นนี้จนกว่าผมจะมีความมั่นใจในระดับหนึ่งที่จะสามารถปกป้องตัวเองจากภัยคุกคามส่วนใหญ่ได้เป้าหมายในตอนนี้คือ ... พลังใกล้เคียงหรือเทียบเท่ากับ Rank B
มีนักล่าระดับ B เพียงคนเดียวในเมืองนี้และเขาเป็คนดังที่รู้จักกัน ความแข็งแกร่งที่เขาแสดงทำให้หลายคนกลัวแม้แต่ะุและสไนเปอร์ก็ไม่มีประสิทธิภาพต่อคนที่อยู่ในระดับ B
อย่างไรก็ตาม เมืองที่ผมอยู่ Outer Bank X เป็เพียงเมืองขนาดเล็กที่มีดันเจี้ยนไม่กี่แห่งระดับสูงสุดคือ C เมืองอื่น ๆที่อยู่ห่างออกไปทางชายฝั่งมีนักล่าที่มีพลังมากกว่ามากและดันเจี้ยนระดับที่ยิ่งใหญ่กว่า
ป้ายต่อไปของผมจะเป็ที่ดันเจี้ยนระดับ E [ทุ่งร้างเยือกแข็ง]ซึ่งนักล่าหลายคนไม่ค่อยไป ด้วยลักษณะที่เย็นจัด ดันเจี้ยนนี้มี 20 ชั้นโดยมีสัตว์ประหลาดที่มีคุณสมบัติเย็นจัดปรากฏขึ้นควรจะง่ายขึ้นในการเคลียร์ด้วยการใช้ [ลูกไฟ] อย่างต่อเนื่องของผม
ก่อนที่ผมจะมุ่งหน้าไปยัง [ทุ่งร้างเยือกแข็ง]ผม้าทดสอบต่อไปว่าผมสามารถใช้ทักษะเดียวของผมในขณะนี้ได้อีกกี่ครั้ง [ลูกไฟ]จาก 500 ครั้งก่อนหน้านี้ ผมได้ใช้มัน 200+ ครั้งขณะเคลียร์ดันเจี้ยนนี้
ห่อความคิดของผมขึ้นผมย้ายออกไปไกลจากคริสตัลสีเขียวและเริ่มการทดลองของผมว่าผมสามารถใช้ทักษะได้อย่างไม่สิ้นสุดหรือผมแค่มี[โฟกัส] ที่ผิดปกติซึ่งผมไม่สามารถมองเห็นได้
ดังนั้น ฉากแปลก ๆ จึงเกิดขึ้นในชั้นสุดท้ายของ [์ของลิง]โดยมีชายคนหนึ่งท่องลูกไฟอย่างต่อเนื่อง พวกมันะเิห่างจากเขาไม่กี่เมตรและตามมาด้วยลูกไฟลูกต่อ ๆไป
ผ่านไป 20 นาที
ผมยังคงใช้ [ลูกไฟ] โดยไม่หยุดทำให้หัวใจที่เต้นอย่างรุนแรงของผมเอนไปทางความคิดที่บ้าคลั่งนั้นประมาณพันครั้งใน 20 นาทีที่ผ่านมา ... ลองต่ออีกหน่อย
40 นาทีต่อมา สมองผมวิ่งผ่านความตื่นเต้น วิ่งผ่านความกลัวเอาชนะความคิดที่ไร้สาระทั้งหมด ... และยอมรับมันเป็ความจริงนี่เป็สิ่งที่นอกเหนือจากความฝันที่ป่าเถื่อนที่สุดของผมและผมก็ไม่เข้าใจว่ามันจะเป็ไปได้อย่างไร
ในชั่วโมงสุดท้าย ผมได้ใช้ทักษะระดับ F [ลูกไฟ] มากกว่า3000 ครั้ง ... แม้แต่คนที่อยู่ในระดับ A หรือฮันเตอร์ระดับสูงสุดที่รู้จักมิคาอิลเหล็กก็จะไม่สามารถทำได้เช่นนี้สิ่งนี้ทั้งทำให้ผมกลัวและให้ความหวังอันป่าเถื่อนกับผมที่จะได้ยืนขึ้นเทียบเคียงกับพวกเขา
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ลูกไฟที่ออกมาค่อยๆ กลายเป็เข้มข้นมากขึ้นและการะเิของพวกมันก็เด่นชัดขึ้นและเดินทางเร็วขึ้นมาก ใน 10 นาทีที่ผ่านมาแทนที่จะใช้ลูกไฟ 1 ลูกทุกวินาที ลูกไฟ 2 ลูกก็พุ่งออกมาต่อวินาที
พวกมันดูเหมือนจะเล็กลง เร็วขึ้นและะเิได้มากขึ้นขณะที่ผมใช้ต่อไปนี่ควรจะเป็ความเชี่ยวชาญของผมที่เพิ่มขึ้นในอัตราที่บ้าคลั่งอย่างมากเนื่องจากจำนวนครั้งที่ผมใช้ทักษะแผงปัจจุบันของผมมีลักษณะดังนี้
[โนอาห์] [อาชีพ: นักล่า]
[ความมีชีวิตชีวา: 10]
[โฟกัส: - ]
[ความแข็งแกร่ง: 10]
[ทักษะ: (ลูกไฟ-59)]
ความเชี่ยวชาญสำหรับทักษะ [ลูกไฟ] เพิ่มขึ้นอย่างน่าทึ่งจนถึงระดับ59 ซึ่งเป็ตัวเลขที่บ้าคลั่งที่จะห่อหัวของผมไว้ ตามที่ผมรู้มีคนเพียงไม่กี่คนที่เชี่ยวชาญมากกว่า 30เนื่องจากนักล่าพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่องและได้รับทักษะระดับสูงขึ้นตามกาลเวลา
นักล่าระดับ F ที่ใช้ [ลูกไฟ]เป็ทักษะแรกของพวกเขาจะย้ายไปใช้ทักษะระดับ E ทันทีที่พวกเขาได้รับเงินทุนเพื่อซื้อไม่มีใครใช้ทักษะระดับต่ำสุดเป็เวลานาน
เมื่อมองดูความเชี่ยวชาญสูงมันทำให้ผมตื่นเต้นเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นหากผมยังคงใช้มันและเพิ่มความเชี่ยวชาญมันมากขึ้นพลังของทักษะ [ลูกไฟ] ควรจะเกินกว่าทักษะอื่น ๆของระดับถัดไปในความเสียหายและความเร็วที่มันบินไป น่าจะใกล้ถึงระดับ D ในความสามารถในการโจมตีของมัน
ผมอยากจะทดสอบการใช้คาถาอย่างต่อเนื่องต่อไปแต่ผมบังคับตัวเองให้หยุดและย้ายไปยังแผนในวาระของผม
ผมเดินไปทางคริสตัลสีเขียวที่ยังคงเปล่งแสงอยู่ตรงกลางห้องและวางมือลงบนมันซึ่งทำให้ผมถูกเทเลพอร์ตออกมาทันที ผมปรากฏตัวไม่ไกลจากทางเข้าโดยมีคนไม่กี่คนมองมาทางผมด้วยสีหน้าประหลาดใจ
"ทีมทั้งหมดของเขาถูกจัดการหรือเรามีผู้ติดอันดับที่นี่?"นักล่าระดับ F
"ฮ่า! ผู้ติดอันดับ? คุณเคยเห็นพวกเขาแต่งตัวแบบนั้นกับกระเป๋าเป้สะพายหลังที่บอบบางหรือไม่?ขอโทษนะเด็กชาย ฉันหวังว่าพวกเขาจะไม่ใช่เพื่อนสนิทของคุณ!"นักล่าระดับ G
มีคนไม่กี่คนสังเกตเห็นความผิดปกติเนื่องจากมีคนเสร็จสิ้นดันเจี้ยนและถูกส่งตัวออกไปคนเดียวชุดแต่งกายปัจจุบันของผมไม่ได้เข้ากับใครในระดับ C หรือสูงกว่าเนื่องจากหลายคนสังเกตเห็นอย่างรวดเร็ว
คนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นั่นเมื่อชั่วโมงครึ่งที่แล้วเมื่อผมเข้าไปในดันเจี้ยนนั้นหายไปหรือไม่สนใจเนื่องจากบริเวณโดยรอบของดันเจี้ยนเป็พื้นที่ค่อนข้างใหญ่
ผมเพิกเฉยต่อสายตาที่น่าสงสารของนักล่าที่คิดว่าทีมที่เหลือของผมหายไปและมุ่งหน้าไปทางประตูมันน่าตลกผมเริ่มชินกับการเพิกเฉยต่อสายตาของคนอื่นมากขึ้นเรื่อย ๆเมื่อวันนี้ผ่านไป
นอกประตูมีแผงขายของและผู้คนวิ่งไปมาไม่กี่แห่งผมเดินไปยังอีกส่วนหนึ่งที่มีรถเรียงรายอยู่ไม่กี่คันและวางแผนจะใช้ระบบ HunterRide
มีคนหลายคนที่หารายได้จากการขับรับนักล่าจากดันเจี้ยนไปยังศูนย์ปลุกตื่นหรือไปที่พักของพวกเขามันเป็งานที่อันตรายมากเพราะคุณสามารถมีลูกค้าที่ไม่มั่นคงได้เสมอพวกเขาเป็คนที่มีพลังพิเศษที่สามารถะเิคุณหรือหักคอของคุณด้วยการบิดมือ