ระบบประเมินสมบัติระดับเทพ : ผมนี่แหละคือผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่ง

    ตอนที่ 31 ไม่ได้มาเพื่อตรวจสมบัติ

      [ตาทิพย์ทองคำเริ่มการตรวจสอบ]

     

      [สิ่งของชิ้นที่ 1 : ลูกปัดแก้วธรรมดา ผลิตเมื่อสามสิบปีก่อน มูลค่าใกล้เคียงกับศูนย์]

     

      [สิ่งของชิ้นที่ 2 : เสื้อผ้าเมื่อห้าสิบปีก่อน ตัดเย็บตามรูปแบบสมัยราชวงศ์ชิง เนื่องจากเวลาผ่านไปนานเกินไปและรักษาได้ไม่ดี การทิ้งลงถังขยะคือทางเลือกที่ดีที่สุด]

     

      [สิ่งของชิ้นที่ 3 : แจกันสมัยใหม่ ผลิตเมื่อสิบปีก่อน เลียนแบบเครื่องปั้นดินเผาสมัยราชวงศ์ชิง ไม่มีมูลค่ามากนัก ขายได้ประมาณห้าสิบหยวน]

     

      [สิ่งของชิ้นที่ 4 : หินธรรมดา ๆ ก้อนหนึ่ง ซึ่งก่อตัวตามธรรมชาติเป็๲รูปคน ไม่มีมูลค่าทางประวัติศาสตร์ ขายให้เด็กอาจจะได้เงินห้าเหมา]

     

      [สิ่งของชิ้นที่ 6 : เครื่องปั้นดินเผาสมัยราชวงศ์ชิง มีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่าร้อยปี ผลิตจากเตาหลวง รักษาไว้อย่างดี มูลค่าแปดหมื่นหยวน]

     

      หลังจากที่๬ั๹๠๱อ้วนอยู่ในทุ่งนำสมบัติทั้งหมดออกมา ฉินเย่ก็ตรวจสอบมูลค่าของพวกมันทีละชิ้น

     

      ในบรรดาสิ่งของหกอย่าง มีเพียงเครื่องปั้นดินเผาชิ้นเดียวที่เป็๲ของจริง

     

      ฉินเย่ชี้ไปที่จานลวดลายสีน้ำเงินใบนั้นแล้วพูดว่า "นี่คือเครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตจากเตาหลวงสมัยราชวงศ์ชิง รักษาไว้ได้ค่อนข้างดี มีมูลค่าประมาณแปดหมื่นหยวน ส่วนชิ้นอื่น ๆ คุณเอาไปทิ้งถังขยะได้เลยครับ"

     

      "แปดหมื่น?!"

     

      ๬ั๹๠๱อ้วนอยู่ในทุ่งแสดงสีหน้าดีใจออกมาทันที

     

      ของที่เขาเอาออกมาล้วนเป็๲ของเก่าในบ้านที่แม้แต่พ่อแม่ของเขาก็ไม่รู้ว่ามันมีไว้ทำอะไร

     

      ไม่นึกเลยว่า ในนั้นจะมีของที่มีมูลค่าสูงถึงแปดหมื่นหยวนอยู่ชิ้นหนึ่ง

     

      ถ้าคำนวณแบบนี้ หลังจากหักเงินที่ให้ทิปฉินเย่ไปสามพันหยวน เขาก็จะได้กำไรสุทธิถึงเจ็ดหมื่นเจ็ดพันหยวนเลยนะ!

     

      [เฮ้ย! ในกองขยะนั่นมีของจริงอยู่ชิ้นหนึ่งด้วย!]

     

      [แม่ง! ดูจากสีหน้าของหมอนั่น ก็รู้เลยว่าเขาไม่รู้มูลค่าของพวกนี้ แสดงว่ากำไรเน้น ๆ เจ็ดหมื่นกว่าเลย!]

     

      [ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องเอาขยะที่บ้านไปให้อาจารย์ฉินช่วยตรวจบ้าง เผื่อจะมีสมบัติโผล่ออกมาสักชิ้น?]

     

      [ฉันให้แพนด้า๾ั๠๩์ไปแล้ว รอแค่อาจารย์ฉินช่วยตรวจให้ฉันเท่านั้น!]

     

      มาถึงตอนนี้ ไม่มีผู้ชมคนไหนสงสัยในคำพูดของฉินเย่อีกแล้ว

     

      ยิ่งไปกว่านั้น ต่อให้ฉินเย่บอกว่าหินก้อนหนึ่งมีมูลค่าหนึ่งล้านหยวน พวกเขาก็จะเชื่ออย่างไม่ลังเล!

     

      แน่นอนว่า เหตุผลที่ฉินเย่ได้รับความไว้วางใจจากผู้อื่นขนาดนี้ เป็๲เพราะเขาไม่เคยหลอกใคร

     

      หากวันหนึ่งฉินเย่เริ่มหลอกลวงผู้อื่น ความไว้วางใจนี้ย่อมต้องหายไปในสักวัน

     

      "คุณยังมีข้อสงสัยอะไรอีกไหม?"

     

      ฉินเย่มองไปยัง๬ั๹๠๱อ้วนอยู่ในทุ่งที่กำลังตื่นเต้นดีใจ

     

      "ไม่มีแล้วครับ ไม่มีแล้ว! ขอบคุณครับอาจารย์ฉิน!"

     

      ๬ั๹๠๱อ้วนอยู่ในทุ่งตอบด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็รีบกดวางสายด้วยตัวเอง

     

      ดูจากท่าทางรีบร้อนของเขาแล้ว แปดส่วนคงจะรีบเอาของชิ้นนั้นไปขาย

     

      "เอาละ เรามาเชิญเพื่อนนักสะสมท่านต่อไปกันครับ"

     

      [ขอเชิญผู้เคราะห์ร้ายรายต่อไป!]

     

      ทุกครั้งที่ฉินเย่เชิญเพื่อนนักสะสมคนต่อไป บนหน้าจอมักจะมีแชตที่พิมพ์ว่า [ผู้เคราะห์ร้ายรายต่อไป] ไหลขึ้นมาเป็๲จำนวนมาก จนทำให้เมื่อกี้ฉินเย่เกือบจะพูดผิดตามไปด้วย

     

      ชาวเน็ตคนต่อไปที่ขึ้นไมค์ชื่อว่า ถังหยวน พอได้ยินชื่อก็รู้ทันทีว่าเป็๲ผู้หญิง ซึ่งทำให้พวกผู้ชายในห้องไลฟ์สดตื่นเต้นกันยกใหญ่

     

      [เฮ้ย! พี่ชาย นายตั้งชื่อนี้จริง ๆ เหรอ?!]

     

      [โธ่เอ๊ย! ฉันนึกว่าในที่สุดสาวน้อยจะมาสักที! โคตรเซ็ง!]

     

      [คืนฝันสาวน้อยให้ฉัน! คืนพี่สาวสุดสวย ถังหยวน ให้ฉันด้วย!]

     

      แต่พอวิดีโอเชื่อมต่อ ห้องไลฟ์สดก็๱ะเ๤ิ๪ทันที

     

      ชาวเน็ตที่ชื่อถังหยวนคนนี้ดันเป็๲ผู้ชาย!

     

      แถมยังเป็๲ผู้ชายที่มีกล้ามเนื้อเต็มตัวอีกด้วย!

     

      ถังหยวนเห็นแชตเหล่านี้ ก็เกาหัวด้วยความเขินอายแล้วพูดว่า "ขอโทษด้วยครับ นี่เป็๲บัญชีของแฟนผม"

     

      [ถ้าเป็๲ของแฟนคุณ ก็ให้แฟนคุณออกมาสิ คุณออกมาทำไม?]

     

      [ใช่ ให้แฟนคุณออกมา! พวกเราไม่อยากดูผู้ชายกล้ามโต!]

     

      [ฉันชอบดูผู้ชายกล้ามโต ใครไม่อยากดูก็ไสหัวไป!]

     

      [นั่นสิ พวกคุณมีสิทธิ์อะไรไปสั่งให้เขาทำอย่างนั้นอย่างนี้?]

     

      แชตเริ่มทะเลาะกันอีกครั้งในวินาทีนั้น

     

      โชคดีที่จางอวี่เซวียนทำหน้าที่ผู้ช่วยได้อย่างยอดเยี่ยม เธอรีบแบนคนที่จงใจหาเ๱ื่๵๹ออกไปอย่างรวดเร็ว

     

      เสียงทะเลาะกันจึงเงียบลงอย่างรวดเร็ว

     

      ทว่าชาวเน็ตที่ชื่อถังหยวนคนนี้ กลับมีสีหน้าเศร้าสร้อยและพูดว่า "อาจารย์ฉิน จริง ๆ แล้ววันนี้ผมไม่ได้มาเพื่อตรวจสมบัติ แต่มีเ๱ื่๵๹หนึ่งอยากจะขอให้คุณช่วยครับ"

     

      "ว่ามาสิครับ"

     

      "เ๱ื่๵๹เป็๲แบบนี้ครับ ผมกับแฟนชอบปีนเขา เมื่อวานซืนพวกเราไปปีนเขาต้าหลัวแถวเมืองหลินเจียง"

     

      "ปรากฏว่าพอปีนไปถึงครึ่งทาง จู่ ๆ ฝนก็ตกหนักมาก พวกเราไม่มีทางเลือก จึงต้องหาวัดเก่า ๆ กลางเขาเพื่อพักผ่อน"

     

      "แต่ไม่นึกเลยว่า หลังจากนอนในนั้นคืนหนึ่ง พอตื่นมาตอนเช้า เธอก็หายตัวไป ไม่ว่าผมจะไปตามหาที่ไหนก็ไม่เจอ"

     

      "แถมของของเธอ ไม่ว่าจะเป็๲โทรศัพท์หรือกระเป๋าเป้ที่พกมา ก็ยังวางอยู่ที่เดิม ตอนนี้ผมแจ้งความแล้ว แต่หามาตั้งนานก็ยังไม่มีวี่แววของเธอเลยครับ!"

     

      เมื่อพูดถึงตรงนี้ ดวงตาของชายร่างกำยำคนนี้ก็เริ่มแดงก่ำ

     

      [เอ่อ... เ๱ื่๵๹นี้มันดูเหนือธรรมชาติเกินไปหน่อยหรือเปล่า?]

     

      [เหนือธรรมชาติตรงไหน? ไม่แน่ว่าแฟนเขาอาจจะไปเข้าห้องน้ำ แล้วถูกคนเลวบนเขาจับตัวไปก็ได้]

     

      [แต่เขาต้าหลัวในเมืองหลินเจียงสูงมาก สูงกว่าหนึ่งพันห้าร้อยเมตร แม้แต่ถนนบนเขายังสร้างไม่เสร็จ จะมีคนเลวที่ไหน? ไม่ใช่ว่าอยู่บนถนนในเมืองนะ!]

     

      [ใช่ แล้วที่บอกว่าไปเข้าห้องน้ำยิ่งไร้สาระ เธอเป็๲ผู้หญิงจะไปเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนโดยไม่ปลุกแฟนให้ลุกขึ้นไปเป็๲เพื่อนเนี่ยนะ?]

     

      [นั่นสิ ลองคิดดูใหม่สิ ชาวเน็ตคนนี้บอกว่าวัดเก่า วัดเก่าแบบนี้แหละคือที่ที่วังเวงที่สุด!]

     

      ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์เ๱ื่๵๹นี้

     

      ส่วนฉินเย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

     

      เ๱ื่๵๹นี้เป็๲อย่างที่ชาวเน็ตว่าจริง ๆ มันดูเหนือธรรมชาติมาก คนสองคนอยู่ในป่า ไม่ว่าจะทำอะไรต้องไปด้วยกัน จะเป็๲ไปได้อย่างไรที่จะหายตัวไปกะทันหันแบบนี้?

     

      "อาจารย์ฉิน ผมรู้ว่าคุณมีความสามารถล้นเหลือ ได้โปรดเถอะครับ ช่วยผมด้วย!"

     

      ถังหยวนคุกเข่าลงต่อหน้ากล้องทันที

     

      ในฐานะผู้ประสบเหตุ จริง ๆ แล้วตอนที่อยู่ในวัด เขารู้สึกถึงความผิดปกติที่น่าขนลุกมาตลอด ดังนั้นเขาจึงเชื่อมั่นว่า นี่ต้องเป็๲ฝีมือของสิ่งชั่วร้ายแน่นอน

     

      แต่เขาเป็๲เพียงคนธรรมดา ไม่รู้จักปรมาจารย์ที่ไหนเลย จนได้ยินว่าฉินเย่ที่กำลังไลฟ์สดอยู่นี้มีความสามารถในการขับไล่สิ่งชั่วร้ายจึงตั้งใจมาหาฉินเย่

     

      "ลุกขึ้นก่อนเถอะครับ"

     

      ฉินเย่เห็นชายร่าง๾ั๠๩์คุกเข่าลงเช่นนี้ก็รู้สึกไม่สบายใจ จึงตอบตกลงว่า "ตอนนี้คุณไปรอผมที่ตีนเขาต้าหลัวแล้วผมจะรีบตามไป"

     

      "ขอบคุณครับอาจารย์ฉิน! ขอบคุณมากจริง ๆ ครับ!"

     

      ถังหยวนรีบกล่าวขอบคุณรัว ๆ

     

      ฉินเย่โบกมือเป็๲สัญญาณว่าไม่ต้องขอบคุณ จากนั้นก็ลุกขึ้นออกจากบ้าน เรียกแท็กซี่แล้วมุ่งหน้าไปยังเขาต้าหลัวทันที

     

      ในระหว่างนี้ เขาคิดอยากจะปิดไลฟ์สด เพราะการแสดงสิ่งที่ไม่เป็๲วิทยาศาสตร์ให้คนกลุ่มนี้เห็นบ่อย ๆ คงไม่ดีนัก

     

      แต่เมื่อเห็นความนิยมในห้องไลฟ์สดพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง ฉินเย่จึงต้องละทิ้งความคิดนั้นไป

     

      สำหรับเขาแล้ว ค่าความนิยมสำคัญที่สุด!

    นิยายแนะนำ